Vísir - 08.06.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 08.06.1916, Blaðsíða 3
VISIR fiáscUr geta $eug\ð ataiunu á mótov- : feúttutum \ ^umar á }CoÆuxUud\. Duglegur matsveinn getur fengið pláss á trollara nú þegar. em vilia sinna þessu eru beönir að snúa sér til Menn sem viljí 3ó«s 3Æa3ti4sso«av, í*fLa.Ui»I nwe Holtsgötu 16. Ud ósfeast ueu,$t a$ mótoYUÚttevum \ sumav á S\a>S\tö\. S. Jóhannesson Laugavegi 11. Prentsmiðja Þ. Þ. Clementz. 1916. Agætt Norðlenskt spaðsaltað • •• L fæst í EAUPAlíGrL SMIÐIR. lokkrir smiðir geta fengið atviimu við smíðar á Hjalteyri. ?\sfcwe\3aMuta$el $taa\. yaup\S "XK^u LÓGMENIM Péiur Magnússon, yfirdömslögmaður, Hverfísgötu 30. Simi 533 — Heima kl. 5—^ Oddur Gfslason yflrréttarmálaflutnlngsmaOur Laufásvegl 22. Venjulega rieima kl. 11-12og4- Simi 26 Bogl Brynjólfsson yflrróttarmálaflutnlngsmaOur, Skrifstofa i Aðalstræti 6 [uppi]. Srifstofutimi frá'kl. 12— og 4—6 e. — Talsími 250 — ErRYGGINGAR I onanl Vátryggiö tafarlaust gegn eldi vörur og húsmuni hjá The Brit- ish Dominion General Insu rance Co. Ltd. Aöalumboðsm. G. Gfslason Det kgl. octr, Brandassurance Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vöru- alskonar. SkriFstofutíraiS-12 og -28. Austurstræti 1. N. B. Nlelsen. Seu&Æ auo^suiaav UmauU^a Barátta hjartnanna Eftir E. A. Rowlands. 50 Frh. Þaö getur verið að hún hafiyfir einhverju seiömagni að ráða, en ennþá sem komið er hefir hún ekki sýnt annað eða meira, en venju- lega kvennaslægð í því að yfirgefa einn til þess að ná i annan sem hærra stendur í tignar- og metorða- stiganum. Og það er svo sém ekkert merkilegt við það, annað en að eg hafði álitið hana dálítið frá- brugðnari vanalegu kvenfólki. — Vissulega haföi hún áhrif á mig, fyrsta kvöldiö, sem eg sá hana. Ætli eg gleymi nokkurn tíma danz- inum, sem eg danzaði við hana, og hvað hún varö reiö viö mig, af því mér varð íit þá4 Áhrif hennar á mig kvöldið það lögðu grund- vöilinn undir allar þessar ruglings- iegu, skrambans tiifinningar mfnar henni viðvíkjandi. Mér fanst hún eitthvað ískyggileg. Já, vissulega ' hafði hún þau áhrif á mig, sem engin öumtr fyr eða síðar hefir haft. , Og svo hló hann með sjálfum sér. — Hún er aíveg eins og allar aðrar, tilfinningalaus, eigingjörn, heimselsk og metorðagjörn. Hún giftist þessu flóní, af því Iiún vissi að hann stendur til aö fá hertoga- nafnbót einhverntím,a. Eg held að hún sé ékkit nein hættuleg seið- kona, þessi unga frtí. Eg held eg sé ekki að brjóta heilann meira hennar vegna. Janúarmánuður var næstum á enda áður en frú Antrobus kom í þessa fyrirhuguðu heimsókn. Maður hennar hafði komið á undan henni, og hafði fengið svo hjartanlegar viðtökur hjá frúChes- termere, að þegar hann kom heim aftur var hann í sjöunda himni. — Katrín var ætíð engill og verð- ur það ætíö, sagði hann mjðg hrif- inn við Rósabellu. Og Rósabella liafði hlegið að honum sínum kalda, napra hæðnis- hlátri. ik t — Gættu að þér, Teddy. Þií heyrir nú mér tii, mundu það, hafði hún svarað hottuni. Hún hafði afsakað sig með þreytu frá því að verða honum samferða í heimsóknina. — Eg vil að þú farir einn fyrst, hafði hún sagt viðhann. Sjáðunú til. Eg þekti móður frú Chester- mere ekki neitt, og þú hlýtur mest- megnis að tala um hana viðdóttur hennar. Katrín myndi eflaust hafa orðið fyrri til að heimsækja frú Antrobus, hefði hún verið heilsubetri en hún var. En nú þorði hún ekki að teggja Það á sig og varð þess vegna ekkert úr því. Rósabella beið við nokkurn tíma eftir að maður hennar kom heim aftur úr heimsókninni. Hún gat verið þolinmóð, ef því var að skifta, og vildi bíða við og sjá hvernig skipaðist, En loKsins lagði hún samt af stað. Rósabella ók í vagni sínum þangað. — Þetta er Ijóti kofinn, sagði hún við sjálfa sig, þegar hún nálg- aðist húsið. Fyrirlitningin skein út ur svip hennar, og ekki bætti þaö úr, að þegar hún náði fundi Katrínar, þá var lu'ui ein heima og afsakaði að Chestermere lávarður væri ekki við- staddur. En Rósabelia hafði séð hann læðast burtu frá húsinu, þeg- ar hún ók þangað heiin. Ef að hann, — maður Katrínar, hefði aðeins verið viðstaddur og tekið henni kuldalega, þá myndi það hafa ergt hana mjög. En að hann skyldi fara þannig að, að forðast hana eins mikið og unt var, varð náttúrlega til þess aðæsa upp í henni þá longun að yfirbuga hann, og gera hann sem leiðastan á h'finu, láta honum ekki verða við vært. Ekki virtist svo sem þær myndu verða neitt samrýmdar, frúrnsr. pn einlæglega dáöist frú Chestermere samt að Rósabellu. — Eg hefi aldrei séð jafn elsku- lega konu, nei, aldrei, sagði hún. Teddy hlýtur að tilbiðja hana. Hún er svo aðlaðandi. Margot hefirlýst henni rétt. Varirnar eru á litinn eina og nýútsprungin rósin rjóð. Og ekki var laust við að Kátrín fengi sting í hjarlað, þegar hún leit á Rósabellu og grannskoðaði hið fagra andlit hennar, vaxtarlag og limaburð. — Vesalings Featherstone! Nú skil eg betur eu áður hvað tnikið hann hefir tekið út, og hlýturj að kveijast enn. Áðnr en frú Antrobus kvaddi, hafði frú Chestermere boðið henui og manni hennar að koma og borða hjá þeim og gista hjá þeim aöfaranótt fimtudagsins næsta.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.