Vísir - 01.07.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 01.07.1916, Blaðsíða 3
VlSlR Mótorbátur í ágætu standi er til sölu strax. — Semja má við EINAR MARKÚSSON, Laugarnesspítala. Skrifstofur H. Benediktssonar, Suðurgötu 8 B, fást á leigu frá 1. október næstkomandi. Semja ber við Pétur Þ, J. Gunnarsson. ]fuB e.s. 3slan&\ komu LTJNDI fæst nú og framvegis í „ _ «, - _ _ úsinu. iS 1 JJ JV 1 JN Ish Simi 517. Stúlkur óskast til heyvinnu og inniverka. Talið við Grafarholt. DRENO 14—16 ára vantar mig strax í búðina og sendiferðir. Andrés Andrésson, klæðskeri. Prentsmiöja P. P. Clementz. 1916 óviðjafnanlegu, fyrir fleiri þúsundir. AH nýtísku vörur, beina leið frá Lyon & París. 1 Lítið á varninginn óg komið nú í tíma. Sími 599. *\5et$ttttv\ti &u^$05$ Tii ferðalaga er áreiðanlega best að kaupa ¦SiKindákjöt í Matardeild Sláturfélagsins, Hafnarstræti — Sími 211 Nýir kaupendur Vísis fá Sögu Kvennhetjunnar frá Loos V ókeypis fyrst um sinn. ••••••^•••••« ttmattfega I VA' ¦¦¦» VATRYGGINGAR l_ LÖGMENN tmmmam Pétur Magnússon, yfirdómslögmaöur, Hverfísgötu 30. Sími 533 — Heima kl. 5—6 Oddur Gíslason yflrréttarmálaflutnlngsmaður Laufásvegi 22. Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5 Simi 26 Bogi Brynjólfsson yflrréttarmálaflutningsmaeur, Skrifstofa í Aðalstræti 6 fuppij. Srifstofutími frákl. 12— og 4—6 e. — Talsími 250 — !¦ Vátryggið tafarlaust gegn eldi vðrur og húsmunl hjá The Brlt- ish Dominion General Insu rance Co. Ltd. Aðalumboðsm. G. Gíslason Brunatryggingar, sæ- og stríðsvátryggingar. A. V. Tulinius, Miðstræti 6 — Talsími 254 Det kgl. octr. Brandassurance Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vðru- alskonar. Skrifstofutími8-12 og -28. Austurstræti 1. N. B. Nielsen. ">5\S\retfce?AaMa3\B Barátta h jartnanna Efttr V E. A. Rowlands. 71 Frh. I Rupert tók enn fastar um hönd hennar. Fótatak heyrðist að baki þeim og einhver nálgaðist. — Frú Chestermere,sagðiFeather- stone í ákveðnum róm. Þér megiö ekki íara inn í stofuna. Þér verðið 'að fara héðan! Ó, fyrirgefið þér, — en eg verð að segja yður sannleikann. Edward gæti ekki heyrt það sem þér óskið að segja við hann. Hann getur aldrei heyrt til yöar framar. Hann er dáinn — háhn skaut sig. Hátt 0g sárt hljóð heyrðist. Katrin reikaði við snöggvast og féll svo meðvituhdarlaus í fang Ruperts. Hljóðiö kom ekki frá hennar fðlvu vörum heldur frá vðr- um manns hennar, sem var sá er inn hafði komið og nálgast þau. Hann rendi flóttalegum augum til Ruperts. — Eg — eg er saklaus, stundi hann úpp og rétti fram hendurnar. Guð minn góður! Eg er saklaus! Rupertl Rupert! Þú munt trúa mér. Þú verður að trúa mér! Rupert draup höfði sem snöggv- ast. Svo sagði hann með hljóm- lausri rödd: — Annastu um konuna þína, Filipp. * Meira sagði hann ekki, enda var það nægilegt. Hann trúði sakleysi vinar sfns. Það sýndi hann á þann hátt að leggja Katrfnu meðvitundar- lausa í faðm hans. XXII. Dauði Edwards lávarðar, sem bar svo brátt og óvænt að, og á svo hryggilegan hátt, varð að miklu umtalsefni. Þessi tíðindi vökfu hina mestu gremju. Var ýmsum getum að því leitt hvað vaida myndi að hann hefði gripið til þessara örþrifaráða. Ýmsar sögur gengu um það og bárust mann frá rnanni. En að or- sökin væri sú, að hann hefði tapað stórfé í fjárhættuspili að undanförnu vildu menn þó alment ekki leggja trúnað á, enda vissu þeir gerla, sem þektu hann, að hann hafði aldrei gefið sig við slíkri spila- mensku neitt að marki. Þarna gat orsökin ekki verið. En hvar var hún þá? Mörgum datt nú það sama í hug, — að afbrýðisemi á hæsta stigi myndi vera orsökin í sjálfs- morðinu. — En hvers var annars að vænta, þegar hann var giftur slíkri konu, veslings drengurinn! Þaðvarómögu- Iegt annað en að slfkt hjónaband hlyti að enda með skelfingu, hugs- uðu allir, sem til þektu. Öll framkoma Rósabellu leiddi til þess að styrkja menn í þessari tni.' Reynt hafði^ verið í lengstu lög að halda því leyndu hvar lávarð- urinn hefði framið sjálfsmorðið. En samt barst það út. Og þegar það fréttist að það hefði skeð á heimili Chestermeres lávarðar fengu óhróðurssögurnar nýjan byr. Rósabella hafði róið að því öll- uin árum að út skyldu breiðast óhróðurssögur um heimilislíf Ches- termeres. Henni haföi hepnast það að sumu, en þó ekki að öllu leyti. Hún hafði sett sér það markmið, að sjá um að umtalið og sögurnar um samdrátt hennar og Chester- meres lávarðar skyldu breiðast út og aukast unz allir álitu þær sann- ar og órækar. » Húu hafði einnig ásett sér að nota afbrýðisemi manns síns í fylzta mæli í þessu augnamiði. En aldrei hafði henni komið til hugar aðaf- brýðisemi hans myndi enda með þessari skelfingu, enda vildi hún varast að stofna sjálfri sér, eða áliti sínu í mannfélaginu, í þá hættu, sem af slíku myndi leiða. En henni var um að gera að koma óoröinu á Chestermere, til þess að geta sært Katrínu því sári er riði hamingju hennar að fullu. Og til þess aö koma þessu í fram- kvæmd hafði Jiún viðhaft orðin sem hún hafði á danzleiknum hjá frú Dðrrilion. Hún vissi vel að hertoginn af Rerth myndi ekki halda því leyndu, að . hún og Chestermere hefðu stefnumót með sér kvöldið það, og að áður en kluKkustund væri liðin myndi það vera komiö Katrínu til eyrna. Hún var róleg og köld þegar Filipp Chestermere steig inn í vagn- inn tii hennar, og gékk óafvitandi í gildruna, sem hún hafði lagt fyrir hann. Og hún var eins róleg og köld eftir það að hann var orðinn þess var að það var hún en ekki kqnan hans, sem beið hans í vagn- inum. Þáu höföu setið all-langa stund þegjandi, á meðan vagninn hélt áfram til Charing Cross, en svo var það hann sem rauf þögn- ina. *

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.