Vísir - 23.07.1916, Blaðsíða 2

Vísir - 23.07.1916, Blaðsíða 2
VlSlR VISIR Á i g i• c i ð s 1 a blaðsins á i iótel Island er opin frá kl. 8—8 á hverj- iim degi, Inngangur frá Vallarstræti, Skrifstofa á sama stað, !nng. frá AðaJstr. — Rltstjórinn tii víöíbIb frá kiT 3—4. Sími 400,- P. O. Box 367. Best að versla i FATABÚÐINNI! Þar fást Regnkápur, Rykfrakkar fyrir herra, dömur og börn, og allur fatn- aður á eldri sem yngri. Hvergi betra að versla en í FATABUÐINNI, Hafnarstr. 18. Sími 269 Undraskeiin hans Plausors. Það var árið 1916 hinn 16. júlí milli pistils og guðspjalls, sem Piausor var á gangi niður á sjáv- arbakka hinum nýja ei »uppfyll- ing« er kallaður. P. leggur margt fyrir sig auk söngfræðinnar og þess að »grúska« í hebresku og fleiri málum, er hann náttúrufræð ingur og leitar oft að fáséðum steinum og skeljum. Þenna dag er fyr segir hafði »Leirburður« látið leirburð allmikinn framan við »uppfyliinguna« og þangað komst P. í skeljaleit og finnur þar undraskelina. Að vísu var þetta að sjá að eins vanaleg kúske', en hún var þó þyngri og þykkari en vanaleg kúskel, og að því leiti frábruðgin öðrum skeljum að hún var tvöföld á ein- um stað að framan (íbretðari enda) Þegar P. hafði þvegið allan leir- burð úr skelinni sýndi hann hana manni er hann mætti við horn- ið á Ingólfshvoli, maður sá fann fljótt að mannsmynd allskýr sást í skelinni og sýndi P. hana, þótti þeim þetta furðulegt. — Nokkru síðar sá P. sjálfur í skelinni mynd af hellismunna og lambi er lá í hellisdyrunum, var honum þá ljóst hverjar þessar myndir mundu vera. Andlits-myndin er frum- mynd (orignal) af Adam, þar sem hann sefur í rúmi sínu og hefur Eva þá verið komin á fætur, því kvenfólkið er árrisulla en karl- mennirnir, en jafnframt kveld- svæfara! — Eva hefir vafalaust gert eitthvert glappaskot, þegar htín fór svo snemma á fœtur, og því falið sig á eftir, þar sem sjá má skugga í skelinn, en lambið liggurídyrumhellisins, semmerki sakleysis og því er myndin vafa- laust tekin eftir heimilis-háttum þeirra í Paradís. Það er oft hul- ið vitringum sem smælingjum er augljóst, því hinir vitru er hyggja I sig hafa numið og gleypt 511 vís- ] indi veraldar þessarar, eru ekki i svo vitrir að gæta að því smáa, ! er liggur nœr fótum þeirra, held- ur leita þeir rannsakandi út um heima og geyma, og missa því sjónar á mörgu því merkasta, sem einmitt eru smámunir. Gam- an þætti mér að aðrir kœmu með merkari skel en þessa, þó hún sé fundin upp á íslandi, — syo fjarri hinu háa og Iærða vísinda- grutli, en merkilegast væri þó ef einhver gæti ákveðið með vissu hve gömul skelin er, og þann veg fengið út hárrétt hve langt sé síðan þau voru í París Adam og hún Eva. Peir sem ekki trúa þessari frá- sögn minni ættu að fá að sjá skelina hjá Plausor því hann er maður velviljaður og sýnir hana fyrir Htla eða jafnvel enga borg- un. Ó.-4 þó þau hafi alla tíö verið strang- ir Goodtemplarar. — -Pau eru í danskri stúku, hún er búin að vera það í 26 ár en hann í 13 ár og hafa bæði mjög heil- brigðar og óskiftar skoðanir á því máli, þar er því góð sönn- un þess að ekki sé nauðsynlegt eða eðlilegt að þéir er ávalt eru á sjónum séu drykkfeldari en aðrir. Ó.— r A sjónum. Hér á höfninni liggur meðal annara skipa þrímöstruð skonn- orta er Ester heitir. Skipstjórinn | er danskur maður F. L. Wilhjelm að nafni, og hefir hann með sér um borð konu sína og 4 börn er þau hjón eiga, er hið elsta um 8 ára en hið yngsta 9 mán- aða, auk þess eiga þau fvö börn heima í Svendborg á Fjóni er þau telja vera sitt aðalheimili því þar eiga þau hús og eignir. Þau börnin sem heima eru, eru 17 og 13 ára. Als hafa þau hjónin eignast 12 börn. Fyrir 15 árum kom Wilhjelm hingað, var hann þá stýrimaður á Ágúsl, er þá var í förum fyrir D. Thomsen. Pykir honum orð- in' mikil breyting á bænum síð- § an, sem von er til. Kona skipstjórans hefir síðast- liðin 10 ár, eða lengur, ávaltver- ið með manni sínum á sjóuum og eru tvö börn þeirra fœdd á hafinu, langar leiðir frá landi.og hið yngsta hefir aldrei á land komið. Pegar stríðið byrjaði var Wilhj. ; skipstjóri staddur í Hamborg en komst þaðan fyrir náð Pjóðverja undir strangri hergæslu gegnum Kielarskurðinn og hefij^ síðan siglt til ýmsra hlutiausra landa og kom nú síðast frá Spáni með saltfarm. Ekki er útlit fyrir að Wilhjelm skipstjóri og kona hans hafi ekki komist allra sinna ferða heilu og höldnu með barnahópinn sinn, Gula dýrið. Leynflögreglusaga. ------ Frh. Lögmaður barónsins hafði skýrt leiguliðanum frá eigendaskiftunum, og ennfretnur að samningar þeir, er hann hafði haft við hinn fyrri eiganda, mundu standa óbreyttir. Bóndanum var þetta nóg, og hann gegndi skyldum sínum eins og vant var, án þess að hugsa nokkuð um hinn nýja eiganda. En honum hitn- aði um hjartaræturnar, þegar hann skömmu seinna fekk bréf frá bar- óninum, sem skýröi honum frá, aö hann væri á leið til eyjarinnar með nokkrum vinum sínurn, og óskaði að búgarðurinn yrði yistlegur ;þeg- ar hann kæmi. 'v Landsetinn byrjaði strax á verk- inu, en var að brjóta heilann um, á h'-eni hátt eigandinn mundi koma til eyjarinnar, því það hafði hann ekki nefnt. Þrem dögum sfðar var hann staddur niður við tendingarstaðinn, og sá þá risavaxinn fugl náigast eyjuna. Þetta ferlíki varö stærra og greinilegra eftir því sem nær dró. Loks varð það Ijóst fyrirhon- um að þetta var gríðarstór flugvél. Hann haföi að vísu aldrei séð flug- vélar, en hann hafði lesið um þær og séð myndir af þeim. Flugvélin lækkaði flugið og rendi sér niður á sléttan völl, þar sem fult var af sauðfé og nautgripum. Skepnurnar ætluðu að ærast af hræðslu og hlupu sitt f hverja átt- ina, kýrnar með halana upp í loft- ið. Bóndi tók til fótanna og hljóp þangað sem flugvélin haföi sezt. Þegar hann kqm þar að hitti hann tvo menn, sem voru aö koma nið- ur úr vélinni. Annar þeirra var hár maður, Ijós- hæröur, höföingfegur útlfts. Hann dró af sér hettuna um leið og bóndi kom að, brosti við honum og sagði aö hann væri eigandi eyjarinnar. Hinn maðurinn hét senor Gon- zalez og var vinur hans. Síðan spurði hann hvort búgarðurinn væri vistlegur. Leiguliðinn var svo ulan við sig af undrun að honum Tl L M IN NIS: Baðhúsið opið v. d. 8-8, Id.kv. til 11 Borgarst.skrlfat. i brunastöð opin v. d 11-3 Bæjarfóg.skriíst. Hverfisg. op, v. d. 10-2 og 4-7 Bæ]argjaldk, Laufásv. kl. 12-3 og 5-7 v.d Islandsbanki opinn 10-4. K, F. U. M. Alm. samk.sunnd.8V, siöd Landakotsspít. Sjúkravitj.tími kl, 11-1. Landsbankinn 10-3, Bankastjórn tii vifi- tals 10-12 Landsbókasafn 12-3 og 5-8. Utlán 1-3 ; LandsEimiuu opinn v. d< daglangt (8-9) Helga daga 10-12 og 4-7 Náítúrugiipasafnið opið Vj,-2ljt síðd. Pósthúsið oplft v, d. 9-7, simnrt. 9-t Saiiiábyrgðin 12-2 og 4-6. Stjórnarráðsskrifstofurnar opn. 10-4 v. d. Vifilsstaðahælið. Hcimsóknartími 12-1 ÞjáGincnjasatnið opið sd. þd, fmd. 12-2 Ókeypis lækning háskólans Kirkjustrætt 121 Alni. lækningar á þriðjud. og fðsiud. kl. 12—1. Eyrna-, nei- og liálslækningar á fðstud. kl. 2-X Tannlækniugar á þriðjud. kl. 2-3, Augnlækningar i Lækjargötu 2 á mið vikud. kl. 2—3. atidsféhirðir kl. 10-2 og 5-B. Skemtivagnar meö ágælishestum til leigu í lengri og skemri ferðir. Sími 341. vaföist tunga um tönn, en gat þó gert baróninum skiljanlegt aö alt væri í lagi og fylgdi hann þeim síðan áleiðis til hússins. Nú gat hann ekki legiö á liði sínii. Húsbóndinn þurfti á honum að halda til ýmislegs, því að hitt og annað þurfti að laga til þess að þaö væri þeim félögum að skapi. Þegar því var lokið var áliðið dags, en þá varð hann að fara með þeim og sýna þeim alla eyjuna. f tvo dága var honum ekki til setu boðið. Hann var önnum kaf- inn fyrir hinn nýja húsbónda. A þriðja degi bættust við fleiri í hóp- imi. En ekkert vissi hann hvaðan þeir komu. Hann varð fyrst var við komu þeirra á þann hátt, að baróninn og vinur hans brugðu upp leitarljósi, sem þeir höfðukom- ið fyrir niður við lendingarstaðinn, og lýstu upp bifvélarbát, sem var að sigla inn víkina, seint um nótt. En það sem að bóndanum þótti mestum undrum sæta var það, að báðir aðkomumenn voru Kínverjar. Kínverjarnir fylgdust með barón- iiiiim til hússins, og bóndinn sá þá ekki allan sólarhringinn. En hefði hann falið sig undir veggsvölum hússins, þá hefði hann fengið um iiokkuð nýtt að hugsa. Frh. c r ,

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.