Vísir - 01.08.1916, Blaðsíða 2

Vísir - 01.08.1916, Blaðsíða 2
VtSlR VISIR A f g r e 1 ð s 1 a blaðslns á Hótel Island er opin frá kl, 8—7 á hverj- um degí, Inngangur frá Vallarstræti. Skrifstofa á sama stað, inng. Irá Aðalstr. — Rltstjórinn til vlðtals Iri U. 3—4. Síml 400.- P. O. Box 367. Best að versla í FATABÚÐINNI! Þar fást Regnkápur, Bykfrakkar fyrlr herra, dömur og börn, og allur fatn- aður á eldri sem yngri. Hvergi betra að versla en i FATABUBINNl, Hafnarstr. 18. Sími 269 Mjólkurverðið »Hvað er sannleikur?« spurði Pílalus forðum. Slíka spurningu má sífelt leggja fyrir sjálfan sig og aöra á ðllum tímum, en oft vill ganga misjafnlega að svara eða sanna það svo með rökum, að spyrj- andi sannfærist. Nú, á þ'essum ó- friðartímum er erfitt að átta sig á mörgu, sérstaklega hinu margbreytta viðskiftalífi þjóðanrra. Oss íslend- inga varðar auðvitað mest um hag og viðskiffi þjóðar vorrar, enda eru nú risnar alvarlegar deilur um af- skifti stjórnar vorrar á þessu sviði. Varðar það að vísu hvern einstak- ling þjóðar vorrar. En svo eru önnur einstök viðskiftaatriði, sem enn meir taka til einstaklinganna, og er eðlilegt að þeir Iáti þar til sín heyra, sem þykjast eigá þar mál að verja eða kæra, eða færa til ieið- réttingar á einhvern hátt. Eitt af þessum málum er mjólkurverzlunin við Reykjavík. Þar sem mjólkur- kaupendur hafa þegar látið til sín heyra sökum væntanlegrar verð- hækkunar á mjólk, og eg er einn af mjólkurframleiðendum, þá langar mig að hugleiða þetta mál nokkuð. »Mjólkurþurfi« heldur því fram, að mjólkurverðið sé nú þegar nógu hátt fyrir mjólkurframleiðendur, eða jafnvel óþarflega hátt, — byggir það á því, að kýr hafi hækkað í verði um helming síðan stríöið hófst. — Hér er margt, sem mjólkurþurfa hefir Iáðst að athuga, að mér virð- ist. Kýr voru aö smá stíga í verði fyrir stríðið, stafar sennilega af því að markaðurinn fyrir þær hefir ver- ið að stækka fyrir eðlilega rás við- burðanna. Reykjavíkurbúum fjölgar, þeir þurfa því meirí mjólk, mjólkur- framleiðendum fjölgar því líka. — Gömlu mjólkurframleiðendurnir smá- stækka líka, þeir auka ræktaða land- ið hjá sér, og auka máske útlend fóðurkaup. Enn eru kýr ekki það dýrar, að þessir mjólkurframleið- endur telji það tilvinnandi að ala kýrnar upp sjálfir. Nærliggjandi og jafnvel fjærliggjandi sveitir verða að ala kýr upp handa nefndum mjólk- urframleiðendum, en sauðfé og hross smáhækka í verði, fóöur borðarsig betur á annan hátt en nota það til kálfauppeldis, nema kýrverð hækki, mjólkin líka orðin dýrari út um sveitirnar fyrir hækkað smjörverð. Svo kemur stríðið með dýrtíð sína. Þá keyrir um þverbak. Kjöt stígur geipilega, ölium nautkindum fargað til slátrunar, sem unt er, aldraðar kýr í góðum holdum leggja sig hátt á þriðja hundrað kr. Kúm fækkar nokkuð við þetta, en þörf fyrir kýr til viöhalds bústofninum í nágrenni Reykjavíkur hið sama. Engum dettur í hug að gefa kost á góðum mjólkurkúm fyrir jafnlágt verð og það, sem gefið er fyrir afnámsgripi, hvað þá minnna. — Mjólkurframleiðendum er því nauð- ugur einn kostur af tveim, að kaupa gripina þessu háa verði, eða breyta til um atvinnu eða draga úr mjólk- urframleiðslunni. Nenni ekki að benda á annmark- ana við slíkt, kann þó að koma að því að einhverju leyti síðar, en hér kemur líka hjálp. Bankarnir hafa venju fremur mikil peningaráð, greiðtst þvf stórum tll íyrir með peningalán. Þótt kýr kynni að vera helmingi dýrari nú en fyrir stríðið (sem þær eru nú ekki), þá hefir þaö ekki svo ýkja mikla þýöingu fyrir framleiðslukostnaðinn. Þó «Mjólkurþurfi», að mig minnir, geri ekki mikið úr hækkuðu verði ungkálfa, þá er það meir en nóg til þess að greiða vexti af fé því, sem liggur í kýrverðshækkuninni, um lítil eða engin afföll er að ræða, þar sem afnámskýr Ieggur sig, með því sem fengist hefir fyrir sumar- nyt hennar, eins mikið og ung og góð kýr kostar að vorinu, eða alt aö því, sumar jafnvel meira, «Mjólkurþurfi« hefir verið sann- gjarn að kannast við, að ástæða væri til verðhækkunar á mjólk nú á þessum tímum, ef hún heföi ekki þegar fyrir stríðið vérið orðin að óþörfu mikils til of dýr. Eg vona ' því, að hann sé svo téttsýnn og ' sannleiksleitandi, að hann af fram- ' ansýndum rökum sjái, að ekkert er hægt að byggja á þessu háa kýr- verði um það, hvað er sannvirði mjólkur, og ef haun hefir trú á því, að verölagsnefndin taki mikið tillit til áskorana hans og bendinga í þessu máli, þá ætti hann að flýta sér að biðja hana að doka við, hér kunni að vera misreikniugur. Eg held meira að segja, að hann hafi ekki sjálfur haft trú á þessari kenningu sinni, því hún hefði, ef sönn væri, eins og hún uppruna- lega var sett fram, ein nægt til þess að sanna, að mjólkurveröiö nú er fullhátt, hvaö þá ef það kemst upp í 30 aura; en eins og menn vita, er «Mjólkurþurfi nú farinn að færa það sem sönnun fyrir of háu mjólkurverði nú, að það hafi þeg- ar fyrir stríðið verið mikils til of hátt. »Mjólkurþurfi« hefir senni- Iega farið að hugsa rækilega um þetta mjólkursölumál, þegar hann var búinn aö skrifa fyrri eða fyrstu grein sína nú á dögunum um þetta mál, og þá komist að þeirri niður- stöðu, að þaö væri hæpiö að mjólk- urframleiöendur stæöu sig við að selja mjólkina satna verði og fyrir stríðið, þótt kýrverðið hafi hækkaö um alt að helmingi, þegar hann fór að hugsa út í það, að mjólkur- framleiðendur og fjölskyldur þeirra þurfa lífsviðurværis alveg eins og aðrir menn, en allar lífsnauðsynjar þeirra stíga í verði, þetta frá þtiðj- ung og upp í helming og meira. (Framh.) Oula dýrið. Leynilögreglusaga, ------ Frh. »Eg skil ekki hvers vegna Tin- ker er ekki kominn enn«, sagði Bleik. »Skeð getur að vélin hafi bilað hjá honum á leiðinni. Ef svo er mun hann varla halda áfram í nött, en bíða þangað til birtir. Ef yður væri ekki á móti skapi vildi eg aka til Westward Ho! til þess að athuga staðinn«. »Auðvitað, eg er búinn til að aðstoða yður til hvers sem vera skal. Eg sé mjög vel hversu alvarlegt mál þetta er. Mennirn- ir voru báðir gestirmínir ogfell- ur mér þetta óhapp því ver en ella. Eg veit að fjarvera þeirra er ómetanlegur skaði allri þjóð- inni en hagur óvinum vorum. Eg skil ekki hver hefir þorað að framkvæma slíka fífldirfsku«. Bleik stóð upp og kveikti sér í sigarettu. >Það er ekki til neins aðgera neinar ágiskanir enn þá«, sagði hann. »Þegar við höfum athugað málið vandlega ogdregið saman allar þœr leiðbeiningar sem við getum náð í, þágetum við fyrst farið að mynda okkur einhverja skoöun á málinu. — En meðal annara orða, hafið þér pokana sem þeir höfðu með sér?« »Já eg hefi þá inn á skrifstofu minni. Viljið þér sjá þá?« »Þegar við komum aftur«, sagði Bleik. »Ef þér eruð tilbúinn held eg að væri best fyrir okkur að halda af stað«. TIL M I N N IS: Baðhúsið opið iv d. 8-8, Id.kv. til II Borgarst.skriföt. i brunastöð opin v. d 11-3 Bæjarfóg.skrifst. Hverfisg. op, v. d. 10-2 og 4-7 Bæjargjaldk, Laufásv. kl. 12-3 og 5-7 v.d Islandsbankl opinn 10-4. K. F. U. M. Alm. samk, sunnd. 8'/, siðd Landakotsspít. Sjúkravltj.tími kl, 11-1. Landsbankinn 10-3. Bankastjórn tll við- tals 10-12 Landsbókasafn 12-3 og 5-8. Utlán 1-3 Landssimínn opinn v. d, daglangt (8-9) Helga daga 10-12 og 4-7 Náttúrugripasainið oplð i'1,-21!, siðd. Póstliiislö oplð v. d. 9-7, sunnd. 9-1 Samábyrgðin 12-2 og 4-6. Stjórnarráðsskrifstofurnar opn. 10-4 v. d. Vifilsstaöahælið. Hcimsóknartími 12-1 Þjóðmenjasafnið opið sd. þd, fmd. 12-2 Ókeypis lækning háskóians Kirkjustræti 12: Alm. læknlngar á þriðjud. og föstud. kl. 12-1. Eyrna-, nef- og hálslækningar á föstud. kl. 2—3. Tannlækningar á þriðjud. kl. 2—3. Augnlækningar i Lækjargötu 2 á mið- vikud, kl. 2—3. andsféhirðir kl. 10-2 og 5-6. Skemtivagnar með ágætishestum til leigu í lengri og skemri ferðir. Sími 341. Þeir gengu út úr stofunni og út í ganginn. Þar beið þjónn eftir þeim með kápur þeirra og hettur. Bifreiðin sem Bleik kom í var fyrir neðan tröppurnar, úti í garðinum, þeir stigu upp í hana og héldu afstað. Þegar þeir voru skamt á veg komnir sjá þeir að maður kemur á móti þeim. Hann var kominn af æskuskeiði og gekk eins og hermaður. Bleik sá strax að þetta var uppgjafa hei- maður. Honurn kom það því ekki • á óvart er Morrison sagði hon- um að þetta væri majór Hart er verið hefði með honum er hið leyndardómsfulla hvarf ráðherr- ans kom fyrir. Bleik bauð honum að fylgjast með þeim og tók hann boði hans. Síðan héldu þeir af stað aftur og héldu áleiðis til West- ward Ho! Bleik hafði oft leikið á völlun- um hjá Westward Ho! og þekti því vegin mjög vel. Hann stans- aði því ekki fyrr en hann var kominn fram hjá veitingaskálan- um og rétt að völlunum. »Hér var það sem við byrjuð- um að leita«, tók Morrison til máls, þegar þeir höfðu stigið út úr vagninum. »Eg býst við að þér viljið byrja hér líka. Við ættum að hitta nokkra af leitar- mönnunum þá og þegar. Frh.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.