Vísir - 16.08.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 16.08.1916, Blaðsíða 3
V I S'l R ggaazzggi-----%*=%*: Drengur óskast strax tll að bera Vísi út utn bæinn. 1*=**=*®: :**=**: Landakotsskólinn byrjar 1. sept n. k., kl, 10 f, h. Þeir sem ætla að stunda nám í Landakotsskóla í vetur, eru vinsamlega beðnir um að snúa sér sem fyrst til undirritaðs eða St. Jósepssystranna í Landakoti. Sama skólagjald og í fyrra. J, Servaes. Hittist venjul. 11-1 og 6-8. Sími 42. Bogi Brynfólfsson yfirréttarmálaflutningsmaQur, Skrifstofa í Aðalstrseti 6 [uj.pij. Sktifstofutimi frákl. 12— og 4—6 e. — Talsími 250 — Oddur Gíslason yflrréttarmálaflutnlngsmaður Laufásvegi 22. Venjuiega heima kl. 11-12 og 4-5 Simi 26 Féíur Magnásson, yfirdómslögmaOur, Hverfisgötu 30. Simi 533 — Heima kl 5—6 . Umatvfaga Pretsmiöja P. Þ. Ciemenlz. 1916. Reinh, Anderson, Bankastræti 9, hefir fengið mikið úrval af Regnkápum karlm a harða og lina liatta, enskar Húfur, mislitt Fataefni og blátt Cheviot. NOTIÐ TÆKIFÆRIÐ! Sparið peninga í dýrtíðinni. Enginn hér í borginni selur eins ódýrt og Reinh. Anderson, Bankastræti 9, Drekkið CARLSBERG PILSNER Heimsins bestu óáfengu drykkir. Fást afstaðar Aðalumboð fyrir ísland Nathan & Olsen. ^Caup\3 "0\$u j^ua^Æ \ ^\$v. Dóttir snælandsins. Eftir jack London. 39 Frh. — Hvað þá? Egl spuröi Bishop og fanst sér mjög misboöiö. En Corliss hló að honum og sagði: — Hvaö mynduð þér þágera? — Eg. Já, það skal eg með mestu ánægju segja yður. Undir eins og þér komið til baka þá farið þér og heimsækið hana. Semjið þér við hana um að aðhyllast yður einan um Iangan, langan tíma, svo langan að þér verðiö aö skrifa það hjá yður til þess að gleyma því ekki. Gerið þér alveg upptækar allar frístundir hennar í svo marga daga að hinn náunginn komist hvergi að. Þér skuluð ekki skríða í duftinu fyiir henni, — hún er ekki þannig gerð að hún þekkist það, — en gætið samt hófs í stór- (æti yðar. Það veröur að ganga bara svona, svona — la-la. Og svo einhvern tíma þegar hún eróskðp góð og brosir við yður, — eins og hún nú líka getur brosað! — Þá, já þá skuluð þér standa upp og hefja bónorðiö. Vitaskuld get eg ekki sagt neitt um hvernig þá kann að kútveltist, en því verðið þét sjálfur að ráða fram úr. En þér megið ekki bíða alt of iengi. Betra að gifta sig of snemma heldur en aldrei! Og svo ef þetta skrifaragrey lætur sjá sig, þá berjiö þér hann á bumbuna, — duglegt högg! Það er meira en nóg til þess að gera út af viö hann, Eða máske væri enn betra að þér tækjuð hann af- siöis og töluðuð við hann. Segiö honum að þér séuö hættulegur maður, sem hafi verið búinn að vinna stórvirki áður en hann var hættur að væta vögguna sína. Og ef hann sé nokkuð að læðast um og reyna að koma sér í mjúkinn, þá skulið þér sjá um að hann ekki kembi hærurnar. Bishop stóð nú upp. Hann teygði sig og fór út til þess að gefa hundunum. — Munið nú eftir því að láta hann ekki þurfa að kemba hærurn- ar, sagði Bishop, um leið og hann fór út. Og ef þér veigrið yðurvið að koma því til leiðar sjálfur, þá skuluð þér bara gera mér orð. Eg skal þá koma und|r eins. 13. kapituli. — Já, salta vatnið, ungfrú Welse, hið mikla, salta vatn, meö himin- háum öldum og stórskipum, — það þekki eg. En ferska vatnið og litlu bálana, skeljarnar þær, sem ekki þola að maður hósti eða hræki, það þekki eg ekki, sagði Courber- tin barón og brosti, og hélt svo áfram: En það er dýrðlegt, mikil- fenglegt. Eg hefi staðið hjá og horft á, en bráðum skal eg læra að þekkja það. — Það er ekki svo erfitt að læra þaö, greip Vincent fram í, eöa er ekki svo, ungfrú Welse? Það sem meðþarf er aðeins andlegt og lík- amlegt jafnvægi. — Eins og línudanzari? — Ó, þér eruö hreint óbetran- legur! sagði Frona hlæjandi. Eg er viss um að þér eruð eins kunn- ugur barkarbátum og við. — Þekkið þér nokkuð til slíks? Þér, kvenmaðurinn. — Þó fransk- maöurinn væri heimsborgari, þá undraðist hann sífelt sjálfstæöi og atorku amerískra kvenna. — Eg lærði það þegar eg var lítil stúlka í Dyea, á meðal Indí- ánanna. En næsta vor þegar ísinn leysir af ánni skulum við taka yður í kenzlu — hann Vincent og eg. Og svo skuluð þér koma aftur til menningarlandanna útbúinn með alls konar þekkingu, og yður mun falla þetta vel í geð. — Já, hjá jafn yndislegum kenn- ara, sagði hann lágt og kurteislega. En þér, herra Vincent, haldið þér að eg verði svo heppinn að mér falli það vel í geð? Er það svo með yður? Þér, sera ætíð dragið yður í hlé, fámálugur og óskilj- anlegur, eins og þér viljið forðast að láta hið mikla tjós þekkingar yðar lýsa öðrmn. Baróninn snéri sér nú að Fronu. Eg man ekki hvort eg hefi sagt yður frá því aö við erum gamlir vinir Vincent, og þess vegna leyfi eg mér að stríða honum. Er þetta' ekki satt, Vincent? Gregory hneigði sig. - Eg er viss um, sagði Frona, að þið hafið hizt eiuvers slaðar á útjöðrum jarðarinnar. —- í Yokohama, greip Vincent fram í, fyrir ellefu árum síðan. Það var um kirsiberjatímann. En Cour- btrtin barón gerir mér rangt til, og mér þykir það slæmt, því hann segir ósatí, því miður. Eg er hrædd- ur um að færi eg að segja frá, þá myudi eg tala alt of iuikið, um sjálfan mig,

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.