Vísir - 05.09.1916, Blaðsíða 2

Vísir - 05.09.1916, Blaðsíða 2
VtSlR VISIR A í g r e i ð s i a blaðsfns á Kótel Island er opin frá kt. 8—7 á hverj- um degi, Inngangur frá Vallarstrætl. Skriístofa á saraa stað, inng. frá Aðalstr. — RitBijórinn ti! vfetaií frá kl. 3—4. Símf 400.— P. O. Boy 367. Best að versla i FATABÚÐINNI! Þar fást Regnkápur, Rykfrakkar fyrir herra, dömur og börn, og allur fatn- aðurá eldri sem yngrl. Hvergi betra að versla en i FATABUfilNNI, Hafnarstr. 18. Simi 269 Einkennileg skipsíaka. — Frá því var skýrt á dögunum í Vísi, að þýzkt herskip hefði tekið gufuskipið „Ydun", eign Sameinaðafél. á milli hafna í Danmörku, með um 150 farþega og þar á meðal mörg börn, er voru á heimleið úr sumardvöl. — En saga þess máls er nokkuð einstök í sinni röð og skal því skýrt nánar frá atburðum. þegar „Ydun" var tekin, var gufuskipið CÍmbria þar á næstu grösum á heimleið frá Álaborg til Kaupmannahafnar, og þar sem sami er eigandi beggja skipanna, hefði það verið hægðarleikur að fiytja alla farþega úr „Ydun" yfir í Cimbria og hefði það ekki verið nema sjálfsögð nærgætni við farþegana og foreldra barn- anna, sem í skipinu voru. — En þýzka herskipinu Iá sýnilega mikið á, og það flutti skip og farþega beina leið til þýzkalands. En „Ydun" hafði meðferðis 500 tunnur af feiti og menn halda, að það hafi verið sá hluti farmsins sem þjóðverjum lá svo mikið á að ná í. — En það er einmitt saga þessa 500 feititunna, sem er dálítið fróðleg. Stórkaupmaður einn í Kaup- mannahöfn hafðifyrir hálfuöðruári síðan selt verzlun einni í Lybæk f þýzkalandi þessar feititunnur, sem hann keypti frá Ameríku, klófestu Bretar skipið sem.tunn- urnar flutti og sleptu þeim með því skilyrði, að _þær yrðu ekki fluttar til þýzkalands. Ákvörð- unarstaður skipsins var í Nor- egt, þar voru tunnurnar fluttar á land en skömmu síðar var bann- aður útflutningur á allri feiti frá Noregi. Kaupsamningurinn við verzlun- ina í Bremen var nú upphafinn, en eigandinn fékk eftir mikla vafninga leyfi til að flytja tunn- urnar til Danmerkur. Síðan fór hann að leita hófanna hjá ýmsum skipamiðlurum um að fá leigt skip til að flytja þær, en enginn vildi hafa nein afskifti af þeim. En þeir vöktu athygli hans á því, að flutningurinn yrði mun ódýrari, ef hann léti flytja tunnurnar með járnbraut til Helsingborg og á ferj- unni þaðan til Helsingör. Og sú leið væri líka öruggust. — En þeim ráðleggingum svaraði hann á þá leið, að það vissi hann eins vel og þeir, en hann vildi fá gufu- skip til að flytja tunnurnar, hvort það yrði dýrara eða ódýrar, það kæmi sér einum við. Loks gat hann fengið áætlunar- skipið „Ydunn" til að taka tunn- urnar. þjóðverjar hafa látið það skip óáreitt á öllum ferðum þess milli Kristjaníu, Frederikshavn og K.hafnar þangað til einmitt í þess- ari ferð þess, er það hafði feit- metið meðferðis, þá tóku þeir það — rétt eins og þeim hefði verið sagt að koma og sækja það! Farmgjöldin enn, H. J. ritar enn um þau í Mbl. Fer bann nú í kringum máliö og er sleipur eins og áll. Hann neitar því ekki, sem eg sagði í grein minni i Vísi á dög- unum, að nær allur venjulegur kaupmannavarningur sem flyttist til Norður- og Vesturlandsins væri fluttur fyrir'»Iága« farmgjaldið, — En hann heldur þó ennþá, að háu Farmgjöldin hafi áhrif á verðiö. Við skulum nu taka ákveöið dæmi, sem H. J. getur hugsað um í næöi. — Ef því er slegið föstu, sem óhætt mun vera, að t. d. til Hafnarfjarðar sé allur slíkur varn- ingur fluttur á skipum Eimskipafél. eða Sameinaða, hvernig getur H. J. þá hugsað sér að »háu« farm- gjöldin verði lögð til grundvallar fyrir útsöluverðinu? Kaupmennirnir vita ekki einu sinni hver þau eru. — H. J. talar um einhvern »óstöðugleikaskatt« sem hvíli á vörunum. Setjum svo að það sé rétt — en heldur H. J. þá að sá skattur mundi hverfa, ef farmgjöld Eimskipafélagsins bækka? Ef hann væri til, þá mundi hann lagður á vöruna á þann hátt, aö kaupmað- urinn t. d. í stað þess að leggja 20% á legði 25 eða 30%, og það mundi hann auðvitað eins gera, þó farmgjaldið hækkaði enn meira. Hugleiðingar H. J. um, að kaup- I menn séu fljótir til að hækka, en seinir til að lækka vöruverð, kem- ur þessu máli fremur lítið við. Og sízt eru þær til stuðnings málstað H.J. Það er mikið til í því að sam- kepni milli kaupmanna er lítil á þessum tímum, þegar jafnerfitt er að fá vörur fluttar og nú. Og þó gerir H. J. helzt til mikið úr því. Samkepnin verður altaf nokkur um um sölu á þeim varningi, setn al- menuingi er ekki lí/snauðsyn, og hann getur sparað við sig. H. J. segir að Eimskipafélagið eigi vonandi eftir að »lifa lengi enn og fá tækifæri til aö nota margan hagstæðan*byr«. f þessari setningu kemur fram það grundvallaratriði, sem veldur slefnumun þeirra, sem vilja hækka, og hinna, sem ekki vilja það,og hvers vegna ekki að takVum málið hreint og beint »frálifrinni«? Hversvegna ekki að sleppa þessum vafningum um það hvar gróðinn Iendi. Félagiö var stofnað í þeim til- gangi að gera flutningana til lands- ins ódýtati. Fyrst og íremst var stofnunin »hnefinn í boröið« út af framkomu Sameinaða félagsins. — Þaö er því hættt við því, að þeir sem gengust fyrir stofnun félagsini í þessu skyni, verði seinir til að hallast að stefnu þeirra manna, sem ekki geta hugsað sér félagið ööru- vísi en sem gróöafyrirtæki og vilja nota hvern »hagstæðan byr«. Það er einmitt þessi stefna sem félagið verður að gjalda varhuga við — ef það vili halda fast við tiígang sinn. Ef hlustað er á ma'ls- svara þeirrar stefnu og farið að orðum þeirra, þá má btíast við því, að sú stefna nái smált og smátt svo föstum tökum á félaginu, að það verði ðnnur landplágan frá, í síað þess að verða bjargvættur. Stefnan er að taka ósanngjörn farmgjöld. Háu farmgjöldin sem skipaeigendur taka nú alment úti um heiminn, og einnig hér, þeir sem hingað ná, — þau eru ósann- gjörn, blátt áfram okur. Ef það er réttmætt að félagið feti nú í fótspor okraranna, þá er það réttmætt á hvaöa tíma sem er. — Það væri réttmætt að hækka hve nær sem Sameinaða félaginu ditti í hug að hækka. Það væri að nota hagstaðan byr. — Hvenær sem það hækkaði, væru sömu líkur og nú til að gróðinn af lágum farmgjöldum hjá Eimskipafél. lenti hjá einstökum kaupmönnumi »Ergo« á Eimskipa- félagið aö hækka sín farmgjöid líka. — En var þaö tilgangur félagsins ? En þeirri stefnu á ekki að fylgja lengur en meðan félaginu er að vaxa fiskur um hrygg, munu menn segja. — En hve lengi verður því að yaxa fiskur um hrygg? Tl L M I N N IS: BaflhúBiö opifl v. d. 8-8, ld.kv. tU 11 Borgarst.skrifat. i brunastöð opin v. d 11-3 Bæjarfóg.skrlfst. Hverfisg. op, v. d. 10-2 og 4-7 Bæjargjaldk. Laufásv. U. 12-3 og 5-7 v.d Ialandsbanki opinn 10-4. K. F. U. M. Alm. samk, sunnd. 81/, siðd Landakotsspít. Sjúkravitj.tími kl, 11-1. Landsbankinn 10-3. Bankastjérn til við- tals 10-12 LandsbóStasafn 12-3 og 5-8. Utlán 1-3 Landssimfnn cpínn v. d, daglangt (8-9) Helga daga 10-12 og 4-7 Náttúrugripasafnið opið V/,-21!, siðd. PÓBthÚBÍð opið v. d. 9-7, sunud. 9-1 Samábyrgðin 12-2 og 4-6; Sfjórnarráðsskrifstofurnar opn. 10-4 v. d. Vífilsstaðahælið. Hcimsóknartími 12-1 Þjóomenjasafnlö oplð sd. þd, fmd. 12-2 Ó k e y p i s lækning háskólans Kirkjustrætf 12: Alm. lækningar á þrlðjud. og föstud, kl. 12—1. Eyrna-, nef- og hálsiækningar á föstud, kl. 2-3. Tannlækningar á þrlðjud. kl. 2—3. Augnlækningar í Lækjargötu 2 á mið- vikudi kl. 2—3. Landsféhlröir kl. 10—2 og 5-6. Húsgögn íil sölu. Karlmannsskrifborð og skrifborðs- stóil úr eik, salonskápur úr hnot- viði, 2 gólfteppi 6x7 álnir og 3x47a al, og kringlótt borð úr hnotviði. Stýrimannastíg 15. ")t&up\ð *>5\s\*. Því verður væntanlega svo lengi að vaxa fiskur um hrygg, að gróða- hugurinn verður búinn að ná full- um tökum á félaginu áður en nóg er komið. En það er þá ekki mikill skaði skeður, munu menn segja, því að gróðinn lendir hjá hluthöfnum — hjá þjóðinni. Það yrði að taka peninga úr öðrum vasanum og láta þá f hinn. Já, það yrði taka peningana úr öðrum vasanum á fjöldanum og láta þá í hinn vasann á ðrfáum möunum — slóru hlufhöfunum. H. J- segir að málið , hafi ekki verið nægilega rætt, er síöasti aðal- fundur var haldinn. — Það má gera ráð fyrir því, að það verði lengi verið að ræða máiið, og að gtéðamönnunum þyki það seint fullrætt, ef þeir fá ekki sínum vilja framgengt. Og eg býst við að H. J., ef eg þekki manninn rétt, verði þá fyrir löngu hættur að sækja mál- ið fyrir þá. Kaupmaður.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.