Vísir - 12.09.1916, Blaðsíða 2

Vísir - 12.09.1916, Blaðsíða 2
VISIR VISIR A f g r e t ð s 1 a blaðsins i Hótel Island er opin frá kl. 8—7 á bverj- u;u degi, lnngangur frá Vallarstrætl. Skrlfstofa á saraa stað, fnng. frá Aðalstr. — Rasljófinn tfl viötals Irá kl. 3-4. Símf 400.- P. O. Boa 387.' Best að versla i FATABÚBINNI! Þar fást Regnkápur, Rykfrakkar fyrlr herra, dbmur og bBrn, og allur fato- aðurá eidri som yngrl. Hvergi betra að versla en I FATABUÐINNI, Hafnarstr. 18. Siml 269 Belgía - Grikkland. ------ Frh. Og þegar Venizelos svaraði her- útboði Búlgara með því að bjóða út Grikkjaher, þótti það sýnt, að Grikkir ætluðu að standa við orð sín. En þá komst upp um þýzka undirróðurinn. í honum átti ekki minstan þáttinn Þýzk-Grikkinn Sfreit, fyrverandi utanríkisráðherra Grikkja, einn af þessum mönnum, sem eiga tvö fööurlönd og eru sér- stök útflutningsvara frá Þýzkalandi, og altaf leiða bölvun yfir þau lönd, sem þeir setjast að í. Sam- komulaginu í þinginU var lokið, og í nafni stjórnarandstæöinga lagði Gounaris fil, að GrikkJand neitaði að uppfylla samninga sína við Serba. En það sem mestu varðaði var, að konungurinn var kominn á band Þjóðverja. í mörgum ágætum ræð- um skaut Veuizelos málinu til allra þeirra, sem enn mintust hinna sögu- legu aðvarana Demosþenesar um makedónsku hættuna; en ^rangurs- laust sýndi hann fram á hvers heið- ur Grikklands og hagsmunir krefð- ust; og þrátt fyrir það, að þingið félst á stefnu hans með 147 atkv. af 257, krafðist konungur þess að hann segði af sér, og stjórn sú, sem við tók af honum, lýsti því yfir að Grikkland ætlaði að bregðast Serb- um. Þingið var Ieyst upp í ann- að sinn á fáum mánuðuro, en upp- Jausn þess var gagnstæð anda stjórn- skipunarinnar, og kosningarnar voru svívirðiiegur skrípaleikur. Stjórnin beitti opinberlega ofbeldi við kjós- endur og notaði það bragð að gefa engum fylgismanni Venizelosarheim- fararleyfi til að kjósa, en öllum öðr- um, og varð það til þess að flokk- ur Venizelosar tók yfirleitt engan þátt í kosningunum. Á þenuan hátt varö koraið á samkomulagi um stefnu stjórnarinnar í þiuginu, sem kosið var af liílum minnihlut þjóð- arinnar. Venjan er að svíkja ekki gefin loforð án þess að færa ástæður fyrir því. Það eru ekki allir jafn brjóstheilir og Þjóðverjar, sem ekki færðu aðra ástæðu fyrir atferli sínu gegn Belgíu en sína eigin hags- muni. Hiutleysingjarnir grízku færðu fram margar ástæður, en allar aumk- unarlega lélegar. Vmist var það að Grikkir væru ekki skyldir að veita Serbum lið gegn fieirum en einum óvini, eða þá að Serbar ættn að senda 150 þús. manns gegn Búlgurum ; þeir höfðu að eins 120 þús., en Grikkjum Iáðist að taka her bandamanna í Saloniki til greina. Stundum báru þeir viö hræðslu um að Þýzkaland væri óvinnandi, það átti að vera einskonar »vis majór«, setn fóiginn væri í yfirgnæfandimann- fjölda miðveldahersins, og losaði Grikki viö samningsskyldur sínar. Og jafnvel var því slegið fram, að Grikkir ætiuðu að geyma her sinn til þess að beita honum síðar með því meiri krafti til hjálpar Serbum (í stjórnarbréfi dags. 13. okf. 1915); og jafnframt því að þeir hiiðruðu sér hjá því aö gera skyldu sína samkvæmt samningum, viðurkendu þeir að Serbar væru bandamenn þeirra, en Búlgarar erfða- féndur. Vitanlega verður hver þjóð að eiga það við sjálfa sig hvaö hún telur hagsmunum sínum og heiðri samboðið.%Ef þá fýsti að fá heim- sókn Búlgara inn i grízk Iönd, ef þeir voru öldungis óhræddir viö þá nágranna sína sjálfra sín vegna, þá þeir um það, en þó því að eins, að það ekki snerti hagsmuni ann- ara. Frh. Kínverjar og Japanar í Kóreu. í Ching-chia-tung í Kóreu, um 30 enskar mílur fyfir norðvestan Mukden, urðu óeyrðir nokkrar um miðjan ágústmánuö, og kom þar að í bardaga lenti miili varðl. japanska ræðismannsins og kínverskra her- manna. Var barist heila nóll, og er sagt að 50 manns hafi fallið af Kínverjum og 8 af Japönum. En er landstjórinn frétti þetta, fór hann tii ræðismannsins og bað veivirð- ingar. BandaríMn byggja herskip, Bandaríkjaþingið hefir samþykt að láta byggja 4 vígdreka og 4 orustuskip.j Útgjöldin fyrsta árið eru áætluð 350,800,000 doliarar. Gula dýrið. Leynilögregiusaga. ------ Frh. »Ert þú í Bræðrafélaginu ?« spurði hann stuttur í spuna«. »Já, eg hefi verið Iengi í því«. »Hefir þú mikilsmætar fregnir að færa?« hélt Wu Ling áfram. Hugsaðir þú þig vel um áður en þú leitaðir á minn fund?« »Eg leitaði á fund Hans Há- tignar af því eg hefi orð að færa honum. Það er út af boði því sem út hefir verið gefið«. Wu Ling lyffi upp annari hend- inni. »Komdu nærog talaðu greini- I Iega«, sagði hann. Kínverjinn gekk nœr hásæt- inu og tók svo til orða: »Skipun yðar kor: til vor í morgun. í dag var eg staddur f búð Wan Kai, þá sá eg 2 menn koma út úr gistihúsi þar skamt frá. Annar þeirra var Kínverji en hinn var hvítur maður. Mér virtist grunsamlegt að Kínverji skyldi vera í fyigd með hvítum manni. Hann var klæddur eins og Kínverji. Eg íylgdi þeim þangað til hvíti maðurinn skyldi við Kínverjann. Eftir það hafði eg stöðugt auga á honurn og sá að hann fór hing- að. Og eftir að hann hafði drukk- ið nokkur vínglös með Fan Hei, sem eg þekti, þá fóru þeir báðir inn í reykingasalinn. Þá gekk eg inn í veitingaskálann og tók að spyrja veitingamanninn. Hann sagði mér að hann þekti mann- inn ekkert, en hann hafði heyrt af því sem hann sagði við Fan Hei, að hann væri nýkominn frá London. Mér þótti undarlegt aö sjá hann í fylgd með hvítum manni. — Hann hiýtur að vera svikari hugsaði eg, annars væri hann ekki með þessum hvfta hundi. Nú er hann i reykinga- stofunni. — Nú hefi eg flutt það sem eg hafði að færa«.— Hann hneygði höfuðið og beið eftir að Wu Ling tæki til orða. »Ef þú hefir mælt sönn orð, þá skal þér launuð gaumgæfni þfn. Sagðirðu ekki að svikarinn væri í reykingastofunni ?« sagði Wu Ling. »Jú þar er hann«. »Það er gotí«, sagði prinsinn. »Það er best eg fái að sjá hann. — San! Farðu og segðu veit- ingamanninum í reykingastofunni að sjá um að enginn fari þaðan út án þess að eg íéyfi«. — San fór út. Wu Ling reis upp og benti fregnberanum að fyigja sér. -— Hann lyfti upp tjöldunum á ann- Tl L MINNIS: Baöhúsiö oplö w. d. 8-8, Id.kv. tll 11 Borgar8t.8trif.3t. i bnmastöð opin v. d 11-3 Bæjarfóg.skrlfst. Hverfisg. op. v. d. 10-2 og 4-7 Bæjargjaidk, Laufásv. kl. 12-3 og 5-7 v.d Islandsbanki opinn 10-4. K, F. U. M. Alm. samk, sunnd. 81/, siðd Landakotsspít. SJúkravItJ.tíml kl, 1,1-1. Landsbankinn 10-3. Bankastjórn tii við- tals 10-12 Landsbókasafn 12-3 og 5-8. Utlán 1-3 Landssimlnn oplnn v. d. daglangt (8-9) Helga daga 10-12 og4-7 Náttúrugrlpasafnlð oplð lV.^/t siðd. Pósthúslð opið v. d. 9-7. sunnd. 9-1 Satnábyrgðln 12-2 og 4-6; Stjdrnarráðsskrlfstofurnar opn. 10-4 v. d. Vifiisstaöahæiiö. Hdmsóknartiml 12-1 Þjóðraenjasafnið opifl sd. þd, fmd. 12-2 Ó k e y p I b læknlng háskólans Kirkjustrætl 121 Ahn. læbnlngar á þrlöjud. og föstud. kl. 12-1. Eyrna-, nef- og hálslaekningar á föshid. kl. 2-3. Tannlæknlngar á brlöjnd. kl. 2—3. Augnlækningar i Lækjargöiu 2 á mifl- vikud. kl. 2—3. * Landsféhirðir kl. 10—2 og 5-6. Verðlaunum heiti eg þeim manni, sem gefur mér upplýsingar um hver stolið hefir reiðhjólinu mínu. Peiersen frá Viðey í iðnskólanum. ari hlið herbergisins og opnaði leynihUrð án þess að nokkuð heyröist. Hann gekk þar inn og hinn á eftir en hurðin lokaðist á hæla þeim. Þeir komu út á gang og fóru þeir eftir honum tii enda. Þar opnaði hann hurð og komu þeir í iítið herbergi, sem alt var tjaldað þykkum svört- um tjöldum. Var þar Ijós á litl- um koparlampa. í herberginu voru engin húsgögn og var því orsok tii að ókunnugum virtist það ail kynlegt. — En herbergið notaði Wu Ling til þess að vera í því og horfa niöur í reykinga- stofuna og heyra hvað þar fór fram. Óftar en einu sinni hafði hann heyrt þar leyndarmál manna, er þeir töluðu hátt í óráðinu, og hafði margur maðurinn farið út úr reykingastofunni án þess að eiga sér nokkurs íls von, og aldrei séð dagsljósið aftur. Prinsinn hafði ákveðið forlög hans með- an hann s|óð og hlustaði í svarta herberginu. Hjá Brœðrafél. þektist engin miskun. Þegar búið var að dæma mann til dauða þá var ekkert til er gæti þjargað honum. Frh.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.