Vísir - 28.11.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 28.11.1916, Blaðsíða 3
VISIK Deilnr milli Bandarífcja og Þýskalands. Eitt af afreksverkum þýsku- kafbAtanna i haust var að sökkva iarþegaskipinu ,Marína', fyrirvara- laust að því að sagt er. Meðal farþega á skipinu voru um 40 Bandaríkjaþegnar og hafa Þjóð- verjar því brotið gegn samkomu- lagi þvi, sem komst á milli þeirra og Bandaiíkjanna ut af kafbáta- hernaðinum í fjtrra. Er nu búist við að Wilson taki aftur til óspiltra málanna við bréfaskriftirnar, þeg- ar hann er búinn að ná sér eítir koaningabaráttuna. Ðýrmætur svefn. Nýlega var maður einn í New- York dæmdur til dauða og líf- látinn. Hann var dæmdur fyrir morð. Hinn ákærði þverneitaði þvi statt og stöðugt, að hann væri sekur um glæpinn en var dæmdur •eftir sterkum líkum. Farið var fram á það við rikis- stjórann, að leyfð yrði endurrann- sókn á málinu, en þeirri umsókn var vísað ffrá fyrir formgalla. En 'daginn áður en dóminnm átti að fullnægja, var það fullyrt á fjöl- mennum fundi af mætum manni, að rtinn ákærði hlyti að vera sak- laus. Varð það tii þess að ýmsir fundarmenn tóku Big saman um að fara þess á leit við ríkisstjðr- ann að málið yrði rannsakað á ný. Þeir sendu þegar skeyti þar að lútandi, en þegar það kom, var ríkisstjórinn" sofandi og ekki við það koraandi, að hann yrði vak- inn, komu því boðin of seint, og maðurinn var líflátinn, en ríkis- stjórinn hefir vonandi sofið út. Sannmæli. Starfsmenn okkar, sem vinna að eflingu þarflejra fyrirtækja, eiga jafnt okkur fullkominn rétt til velliðunar og lifsþæginda. L e v e r, < (eigandi SóIskinssápuverksmiSj. anna í Bretlandi). Sérhver vinnuveitandi, sem fer vel með fólk sitt og launar því vel, eflir með því sína eigin hag- sæld. L. Katecher, (þýskur hagfræðingur). stæðum. Að því er Mr. John Ðillon og Mr. Redmond halda fram, á enska stjórnin og hennar fylgilið aðalsök á þvi með axar- sköftum* sínum fyr og síðar, hve írska þjóðin er Englendingum 6- þjá), einnig á þessum tímum, og í opinberri ræðu er hinn fyrtaldi hélt fyrir fám vikum, mæltihans: „írar eru herská þjóð, það er óþarfi að beita þá herskyldukvöð- inni til þess að fá þá í herina, se rétt að þeim farið. Ef írska þjóðin er nnnin þannig, að hjarta hénnar sé snortið, mun hún fús- lega leggja fram ait það lið sem hún getur við sig losað.-------Við verðum að koma við hjarta þjóð- arinnar og kveikja eldlegan áhuga hennar með þvi að láta hana kom- ast að raun um, að land þetta beri Mt traust til hennar. Irar og ófriðurinn. Samkvæmt skýrslu aðalskráeetn- ingarstofunnar írskn, sem enska parlamentið hefir látið birta 13. þ. m. eru nú aðeins 161,239 írskir þegnar taldir bæfir tií herþjónustu af þeiœ er heimafynr sitja enn. Þykir þetta harla lítill ávöxtur af 547,827 írum er teljast á her- þjónustualdri, af þeimeru þó I6'3,- 462 þegar komnk í stríðið, 107,- 492 eru óhæfir, hinir teljast und- anþegnir herskyldu af öðrum á- Friðarverðlaunum Nobels verður ekki úthlutað í ár, en frestað þar til verðlaunin verða veitt að ári. Percival Lowell, frægur amerískur stjörnufræðingur, lést í þessum mánuði 61 árs að aldri. Er hann einkum kunnur fyrir nákvæmar rannsóknir og at- huganir á jarðstjörnunni Mars. Mótorliátorfilsölu. 30—35 tonna mótorbátur afnentur frá danskri skipa- verksmiðjn vorið 1917. Upplýsingar gefur Ðebell Tíarnargbtu 33. fflannfall Mssa. í „Hamburger Fremdenblatt" er það haft eftir opinberum skýrsl- um Bússa. að mamifall þeirra hafi frá 1. ]úní s. 1. numið alls 1889288 fallinna, særðra og horf- inna hermanna, 91531 foTÍngja og 55 flngmanna. , Svertingjar á víg- vellinnm. Enskur herforingi hefir vakið máls á því í ensku blaði, að Bret- ar ættu-*að nota svertingja meira á vígvellinum en þeir gerðu. Seg- ir bann að Frakkar hafi flutt 30 þúsund gvertingja til vígyallarins síðan ófriðurinn höfsi, en Bretar hafi miklu meira af að taka en þoír, þar sem séu svertingjarcir í Nigeriu. í Norður-Nigeríu séu 700 þúsund herskáir svertingjar, sem vel megi ná ur 2—3 hundr. þús. hermönnuu), sem reynast myndu ágætlega til að gera áhlanp á skotgrafir Þjóðverja. tir og miljönÍF eftir iharles #arvicé. 10 Frh. eem lá inn í gömul bogagöng, en þar fyrir innan var opið garð- svæði allvíðáttumikið. Þegarhún reið inn í garðinn, var henni tek- ið með miklnm fagnaðarlátum af hundum nokkrum sem voru þar i hundahúsum eða hesthúsðyrum, og gamall, lotinn maður kom á móti henni til að taka viðhestin- nm, og færði hendina upp að enn- inu í kveðju skyni. Hann gat verið hvorttveggja í senn, kjall- aravörður og hestahirðir eftir klæðnaðinum að dæma. Stúlkan rendi sér úr söðlinnm, klappaði hestinum og sagði nokkur gæluorð við hann í hálfum hljóðum; um leið leit bún rannsakandi augum nm garðinn, eins og hún væri að lita eftir. -— Hefirðu lítið folann inn, Jasan? spurði hún. Jasan f'ærði höndina aftur upp að enninu. — Já, ungfrú. Það fóru í það þrír stundarfjórðungar hjá mér; hann er ekki eins gæíur við mig og yður. — Legðu á hann í fyrramálið, sagði hun ; eg ætla að reyna hann. Skjöldótta kýrin hefir komist í kornið, það þarf að gera viðigarð- inn niður hjá tjörninni; þu verður að fá barin WiIIiam til að hjálpa þér, og gera það strax. Hann befir farið með nxana á markað- inn, geri eg ráð fyrir ? Eg sá þá ekki í haganum. Já, og Jasan, eg rakst á mann sem var að veiða niðri í dalnum. þú verður að setja upp aðvörrin&rspjald þar sem vegurinn liggtir að ánni. Ferða- mannatíminn er að byrja, og þðtt þeir haldi sig veniulega meira hinumegin við vatnið, geta notkr- ir þeirra slæðst hingað, og eg vil ekki láta stela úr ánni. Og, Jasan, gáðu að hægri afturfótar- skeifunni á Kupert; eg held hún hafi skjölt; og . . . . Hún hætti við að segja meira og hló við. Þetta nægir víst í biáðina, held- nrðu það ekki? Æ, Jason, bara að eg væri karlmaður, það væri miklu betra! Já, nagfrú, sagði Jasan, blátt áfram, og í'ærði hendina aftur upp að enninu. Hún andvarpaði og hló svo á ný, svo fór hun inn um opið hlið inn í óskipulegan en fagran trjá- garð og þar blasti við henni bak- hlið á húsi, sem var einn hinna einkennilegustu forngripa þessa forngripa lands. Það var bygt úr gráum steini, en aldurinn hafði málað það með sínum litum og ýmislegur trjá- gróður og vafningsviðnr teygðu sig upp eftir veggjnnum og breiddu sig út um þá, svo að þeir voru að mestu þaktir af grænu laufi og fögrum blómum, sem jafnvel huldu suma gluggana að mestu. Húsið' var langt og breitt og hafði verið skrautlegt og tilkomumikið til forna. En nú var sem endurminn- ingarnar um betri tíma væru að að berjast við tönn tímans um forlög þess. Á þessari hlið hússins, sem stúlkan kom &ð, voru breiðar dyr með glerhurðum fyrir. Þar fór hún inn. Það var skuggsýnt í anddyrinu af því að glugginn var háJfþakinn laufum að utan. Hús- göga voru 811 forn í sniði og snjáð, veggirnir voru tkreyttir ýmsum eirmyndum, er báru þess merki að þjðnar voru fáir til að fága þær. Eldur logaði á arni, og lögðust hundarnir Donald og Bess við hann og teygðu værðarlega úr öllum öngum. Stúlkan lagði hatt sinn og svipu á stórt eikarborð, sem stóð þar á miðju gólfi, gekk að dyrum einum, barði á hurðina og sagði: — Pabbi, ertu þarna? Iuni í herberginu sat gamalí maður við borð. Það var þakið af bókum, sumar voru opnar, eins og hann hefði verið að lesa í þeim; en fyrir framan hann lá skjal og við hlið hans láu nokkur önnnr skjöl í opnum skjalakassa. Maður þessi var horaðar og visÍDn og hrörlegur eing og húsið og her- bergið, umkringdur af rikugum bókum og skorpnum uppdráttnm og myndum. Hann var í síðum slopp, sem hann hafði vafið að-sér, eins og honum væri kalt, þó að eldurinn skíðlogaði á arninum, þar eins og í anddyrinu. Þegar barið var, lyfti hann npp höfðinu og undariegnr blendingur ótta og undirhyggju lýsti sér í föla hrukkðtta andlitinu. Hann gant deyfðarlegum augunum út undan sér og og brá fyrir í þeim skyndilegum árveknisglampa, og i sömu andránni braut hann sam- an ekjalið sem hann hélt á og sópaði því og öllum hinnm skjöl- unum niður í kassann og lokaði honum með titrandihöndum; kass- ann lét hann inn í skáp, sem hann einnig lokaði. Síðan lagði hann eina stóru bókina fyrir framan sig

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.