Vísir - 13.03.1924, Blaðsíða 3

Vísir - 13.03.1924, Blaðsíða 3
wism / I var honum veittur f restur, til 1924. í „Norsk Statskalendpr", og cinnig í námsskrám Háskólans er "-prófessor Nó'rclál talinii kennari Viö Háslcólá Norðmanna frá 1. iúlí 1924. — Hefir útnefning hans vaki'5 mikla og almenna gleSi i Noregi. — Og ætti hún einnig'að -vera oss íslendingum fagnaSar- 't'ini. l>ví þót.t jafnma'tur maSur pg próféssor Siguröur Nordal sé .r;ær ómissandi. er hitt engu síSur vis.t, aB erlendis, og allra helst i Noregi, mun hann afla landi vorti <>g sjálfum sér margfalt meiri "írægðar ög frama, en honumnaundi • au'ðiS veroa hér heima! — AS 10—15 áfurh liönum bjóðum vér 'hann velkominn heim aftur úr vík- iug, og þökkum honum hve mjög "iiann þá hefir aukið veldi islenskr- - :ir tungu og íslenskrar sögu! Helgi Valtýsson. Börn á brjósti. Gunnlaugur Claessen,. læknir, "hefir undanfarið skrifað í „Vísi" nokkrar hugvekjur, 'sem hann á "þakkir skiliS fyrir, ög nú sí'öast i gær'j um KauSsyn þess, aS konur hafi börn sín á brjósti. Kr þaS harít verk, að. benda konum á skyldu sína í þvi efni, og þá ekki -iður, aö benda þeirn, sem'viljann hafa til þess. á ráö til að láta börn sin njóta móöurmjólkurinnar sem 'iengst. Erj mér virðist þa'S óprýSa " þessa grein læknisins, að þaS er svo áS sjá, sem hann vilji nota ' |iC"íta mál lil afi ala á stéltaríg, sem ;;ú er nokkuð farið að bóla á hér "hjá oss á síðustu tímum, því að 'keknirinn virðist vilja skifta kon- um hér í bænum, að þessu leyti í tvo ílokka, éft-ir stéttum; „konur "xaií hinurrj svo nefudu æðfi stétt- 'v.m. sem ýmsar séu ekki nægilega ¦samviskusamar í þessu efni, en freistist til aS vénja börnin af e'ft- ir fáar vikur, til þess að geta lifaö frjálsara lífi en ellá; og hins vegar alþýSukonur, sem leggi meiri rækt við ungbörnin í þessu tílliti, ög hafi margar börnin á brjósti hátt á annaS missiri". Mér finst þettá orSalag Iæknisins líkjast dálítiö lýðsmjaðri, og er auSséð, aS hann vill gjarnan aS skríf sín láti vel í eyrum alþýSufólks hér !í bæ. Eg skal ekki lasta þaS, að svoköll- uSum æSri stéttum sé sagt til syndanna, ef ástæSa er til. Ert á hverju byggir læknirinn þaS, aS hinar svokölluSu æSTÍ stéttir hér i bæ séu skeytingarlausari í þessu efni heldur en alþýSan? Liggja fyrir nokkrar skýrslur um þaS? Er það haft eftir IJósmæBrum? ESa er þaS eftir athugunum lækn- tVins sjálfs ? MeS svo nefndum æSri stéttum býst eg við, aS læknirinn eigi einkum viS embættismenn og kaupmenn, en eg þykist þekkjá svo vel til þessara stétta hér í bænum, aS eg get ekki viSurkent, meSan ckki liggja fyrir frekari sannanir, aft' þessar ásakanir Jæku- isins til Jjessara stétta sérstaklega, öðrum fremur, séu á rökum bygð- ar. Og einmitt þess vegna gramdist mér orðalagið í grein læknisins. SíSustu 10 árin hefi eg fylgst vcl með í þessu efni, einmitt meSaí ]>essara stétta, og hefi oft dáSst aS þeim áhuga og þrautseigju, sem Jiessar konur hafa sýnt í því aS halda brjóstamjc)Ikinni f)rrir börn sín sem lengst, ])ó þær kanske fæstar. háfi haft ráð á að lifa á eggjum og þess konar góSgæti, sem læknirinn, eftir ummælum lians í greininni áð dæma, virSist álíta, að allir geti veittsér nema verkamcnn. Eg þekki f jölda marg- ar konur í þessum stéttum, sem hafa haft börn sín á brjqstí hátt á annaS missiri, og jafnvel sumar á þriðj'a missiri. En eg þekki ekk-, ert dæmi þess, aS konur úr þess- I um stéttum hafi vanið börn sín af brjósti eftír fáar vikur, „til þess 1 aS geta lifað frjálsara lífi". En sjálf v;eit eg a£ eigin reynslu, aS allar konur :geta ekki haft böm sin á brjósti eins lengi og þæí vildu, þrátt fyrir alla-ástundun í þvt efni, en á þa5 er ekki minst í grein læknisins, heldur að eins vanrækslu um kent. En þó eg þekki ekki dsemi til slíks, vil eg alls ékkí véféngja, aS einstaka kona kunni áS finnast í þessum stéttam, sem ammaá lælcnisins geti átt viS, en svo margar eru ]»ær áreiSanlega ekki, aS réttmætt sé aS álása þessum stéttum Ö5r- um frcmur uns vanrækslu í þessu ''tfni. is. mars 1924. . Embættisniaiinskona. Ath. Greinir |«r, sem hr. G. Q. hefir ritaö í Vísi öSru hverju íiS undanförnu, hafa vakíS mikla e{tirtékt, og margir lesendur blaSs- ins látiö í Ijós ánægju yfir þeim viS ritstjórann, bæSi munnlega og ín'éflega. iHafa og ráðíeggingar hans veriS mjög gagnlegar, og svo óbrotnar, aS hver^ sem vilí, getur fært sér þær í rrytli— Gott er aS, vísu, aS rætt sé um tillögur læknisms, og því cr ofanskráS grein birt, en þess viH Visir geta uin leiS, aS honum finst ekrki, aö siðasta grein hr. G. Cl. hafi gefiS íilefni til allra þeirra ályktana, sem embættismannskonan dTegur \ af henni. . .', tes skal i8i_sei p! er. UndanfariS hefir Nýja Bíó sýnt Ilöddu-Pöddu GuSmurtdar Kamb- ans. Leikurinn er athyglis verSurj ckki aS cins fyrir ísiendinga, —— þó fyrst og fremst sé hann þaS, og með sérstökum hættí, — held- ur einnig fyrir bíógesti víSs vegar i:m heim. Á þessa hliS hafa blöS- 11*4 sra hér minst. Ein þa!5 er önnur MiíS á þessu tnáii, — eins og bíósýníng- mm _yfirleir±, — sem algerlega íjef- ir veiiS ^engíð frani. hjá, crt eg fina alyeg sérstaka ástæSu tii aS minnast á; þaS er músikin í Jáómu. ReyTcvíkrngar eru elskir aS söng og hljóSfæraslætti. -— Svo lief ir maSur ástæím til aS álykta af oflofinu, sem somir era söMchlaSn- ir meS. En hafa menn ekki tekiS cftir 1>m, hver músikin i Nýja Bío t*r? SkriffinsTfan hefir þagaS uni hana, en margur hiógestur, sem tónlist arm, hefir boriS hftrmi vel sögu. Og þaS sem satt er talaS, fetti ekki aS þutfa aS fara í felur fyrir almenningi, og síst getur þaS- veriS æskilegt, þegar um göfgancti' list er aS ræSa. i Sjálfsagt hefir margur fundiS^ aíS hljóSfærasláttur við kvik- myndasýningu getur veriS og á' aS vera eins konar sál i myndimrL ÞaS hefSu menn meSal annars átf aS geta fundiS í Nýja Bíó, þegar Ifadda- Padda var sýnd. Nýja Bíó er svo heppiS, aS hafas- músikina i höndum Þórarins GuS~ mundssonar, manns, sem þetta var sagt um fyrir nokkrum árum: Hann getur spilaS sig inn i hvers manns sál, ef hún er ekki úr stcini. Músík TjraiSranna, í>órarins og Eggerts er auSþelct úr, öSrú, sem Reykjavik á af því. tægi. Þaö er ekki of mikiS sagt, þó urnmælí bíógesta,. slik sem þessi ejru, sjáist á nrenti: Myndin var • g ó S____ ^— músíkin var.'ág æ t. Vitur Afeureyringur sagSi 1 einu norSanblaSinu um áriS, að Þór- atni biætti Hkja viS lækni, sem bindur nm sárm og nrýkir meinin. MaSurinn yíssi hvaS hatm söng; hann var lækhir sjálfur. y ,íHjóSfæraleikurinn i Nýja Bíó>= er atriSí, sem máli slciftir, þegar- sýninga er aS einhverju getiS, og; mér er örSugt aS slcilja, hvers^"* vegna enghm hefir orSíS til f»ss| aS minna á J>aS. Bíógestux. ENGINN VEIT SlNA ÆFINA & Jóruversliúum. i'ar sem fljótið hafSi sprengt jörðina, fundust nýjar gullæSar. Ný, ramger stífla var liygð. ()g þó-nokkru áður en Rafe varö vinnuíær, iSaði alt i starfi og fjöri í ver- inu. Ný knæpa hafSi ver'iS réi'st, meS sumar- svölum og marglitum glerum í gluggunum. •<)g nýreist veitingahús prýddi þorpiS; í blöS- um víösvegar um landiS var fariS aS auglj'sa Jóruver sem „JarSneska Paradís, sælustað ferSamannsins'' o. s. frv. ÞaS var fariS að veita Jóruveri eftirtekt í umheiminum. Og alt af var eitíhvaö nýtt ;i döfinni i verinu. Þeir voru búnir að kaupa prentsmiSju og bráSum "átti „Jóruverspósturinn" að heíja göngu sína. Þeir gátu sem sagt ekki verið lengur án dag- blaSs. Og til þcss aS reka endahnútinn á, var sett upp skrifstofa í einum koíanum, og þar var auglýst: „Já, við seljum hús og lóðir". Það kom íil orða, að breyta nafni þorpsins. • Sumum fanst „Jóruver" ekki nógu fínt. Marg- ar tillögur um nýtt nafn kómu fram, og voru flest ónothæf, en ])C) kastaSi fyrst tólfunum, er Bill stakk upp á nafninu: „Wisky-ver". Þá fansí hinum nóg um, og hélt veriS sínu vgamla nafn'i. Innan u/n alt þetta var Rafe eins og dauSur maSur, cða maSur, sem engan þátt getur tek- ið í neinu, sem fram fcr'í kring um hann og cnga ánægja getur af neinu haft. Hann var æ sér og talaði vart viS nokkurn mann, nema þá helst Joe, og 'tvo eSa þrjá aSra gamla vini. ÖSrum skildist hve sárt hann var leikinn, og létu hann t friSi; hugðu, aS timinn myndi lækna sár hans, og þá myndi hann taka aftur gleSi stna. En Raf e átti örðugt meS aS áíta stg á þessu öllu. Hann gat ekki gleymt því liðna, og hon- um fanst, aS framt'rS sín mundi ekki verSa rósum stráS. Hann visst þó vel, aS veggurinn milli hans og Maude var hruninn til grunna viS dauða Fennie. En þó hann væri nú frjáls maSur, fanst honum minningin um Fennie leggjast eins og skuggi á framtíS sina. Hann- hafSi aldrei veriS verSugur ástar.Fennie, fanst honum. Hann óttaSist. aS „gifting<" hans og Fennie myndi verða h allra vitorSi, og honunt fanst, aS hann hcfSi dregiS Maude niður í skarniS, aS hann yrSi orsök jiess, aö hún yrSi umtalsefni ilIviljaSni þvaSur-sálna. 'Hann leit svo á, aS hann hefSi varpaS skugga á nafn hennar og aS hann væri ekki þess vcrSugnr, aS fara á fund hennar, til þess að endurnýja ástarheit sín. -En hann þiáði hana dag hvcrn og hverja nótt. En hann vissi, aS hann gæti aldrei á fund hennar fariS. Þá er hann var komínn á vetvang, hiBu hans allmrög bréf. En hann svaraSi engu þeirra. las ekkert þeirra. Hann vildi einangra sig ogf reyna aS gleyma öllu. Kvóld nokkurt sátu þeir saman í kofanum, Pergament Joe og Rafc. Joe fór alt í einu aS ræskja sig og gaut angunum til Rafe's. Han« reyndi aS vera ófoTvitaislegur á svipinn, er hann mæfti: „Nú muntu bráSum halda á burtu afttar, Rafe, er ekki svo? Þú ert aflur aS gildna og braggast nft, þó a5 mikiS vanti nö á, að þœ sért éins hTessIlegur og í garnla daga." Joe þagnaSI og horföi á hann. Rafe hlustaSt, f ölur og fár, og þaS vaT eins og harm -wærrí meS hugatm lartgt, langt i ourtu. joe helt áfram: „Þú myndtr hafa sérstáklega gott af ferS- inni. Á henni myndirSu ná þér álveg. Hérna áttu ú3á aS vera nö, drengur minn. Þu getur elcki gengiS tvö sTsxef, án ]>ess SÍS sjá eltthvaö, sem mrnnir J)ig á Fermie. Og "þaS hefir sfaent ahrif á þig. FafSu bnrtu i bili, drehgur mhut. Þá verSurSu uýr maSur.,' „Eg f er .ékiki," sagBi líafe me^ Ija'gS. Æs~

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.