Vísir - 09.05.1924, Blaðsíða 3

Vísir - 09.05.1924, Blaðsíða 3
* •»»» Komið, reynið, sáflafærlst. Oft er þörf en nú er nauðsyn að kaupa Veggfóðar, þar sem vis3a er fyrir að menn fá endingargóða, ódýra og smekkiega vöru. Gerið því kaup yðar á veggfóðri nú sem endranær þar sem reyrislan ntiun sýna yðurað kaupin gerast bes^ en það er hjá Sveini Jónssyni & Go. Kirkjustræti 8 b. Hvað haldið þið að Jensen-Bjerg'I Vömhúsina ætli að gera ? Hann ætlar að selja all- ar vörubirgðir sínar 20° 0 undir þv verði sem nýjar vorur koma til að kosla. Vöror þær sem hann iiggar með verða því ekkí settar npp nm elnn einasta eyrl. Ennfremur selur hann góð- an miðdegisverð (4 rétti matar) á Hótel Island fyrir Kr. 5,00. Þetta 9r það sem hann ætlar að gera. Linoleum Oeiliís íIk. Smásals. Helgi Magnússon & Co. Fallegir siðir. I fjórSa tölubiaði Ægis þ. á., "fer grein eftir ritstjórann, hr. Sveinbjörn Egilson, sem heitir „Fallegir siðir." Langar mig til aS biðja Vísi að Vekja eftirtékt á henni, meS því a3 birta línur þessar, því aS greinin er svo löng, aS eg geri ekki ráS fyrir, aS Vísir geti birt hana alla. Fiöfundurinn hvetur sjómenn fyrst til þess aS halda viS þeim góSa og fagra siS, aS lesa sjóferSabæn, áSur en lagt er frá Iandi í róðra, og víkur þv$ næst aS sorgarathöfnum þeim, sem haldnar eru yfir líkum sjódruknaSra manha, sem á land rekur. J?á getur hann þess, að er- lendis séu haldnar sorgarguSsþjón- ustur í minningu mikilla skipskaSa, þó aS ekki finnist lík skipshafnanna, og lýsir sérstaklega einni slíkri sorg- arguSsþjónustu, sem haldin var í Nýkomin fflUjr falleg % TAU Veggföður fjðlbreytt árval — lágt verð. MyncLabiiðin, Langav. 1. Simi 555. V t u n g u na r v é 1 a r Sökum þes* að við eigum á leiðinniáes. Lagarfoss frá Eaglandi é&* uugunarvélar og fósturmœður viliurrt við seíja ódýrt þær <5RÖTT*< ING'S út ungunarvélar og fó^turmæSur er við keyptum s. I. vetur. Útvegurn einnig príma útungunarvélar og fósturmæður. Simt 856. — HÆNSNABÚIÐ í snmarkjóla. ^w^t^ímató iaiíil Batlilsra Ursmiður & Leturgrafari. 8ími 117S. Laagrave? && vetur á Jótlandi. — Að endingu getur hann þeirrar venju, sem tíSk- ast hér í Reykjavík, að halda sjó- xnannaguSsþjónustur í byrjun ver- tíSar. Loks leggur höfundurinn ti{, að ákveSinn sunnudagur verSi fast- ákveSinn til slíkra guSsþj'ónustu- gerSa, svo aS íslenskir sjómenn geti minst hans á sjónum, meS því, að draga fána við hún. Slík ákvörSun verSur auðvitaS'ekki gerS án þess aS biskup landsins gangist fyrir því, en ekki þarf aS efa, aS honum sé þaS mjög Ijúft, er hann veit að það er ósk og vilji margra sjómanna og aSstandanda þeirra. Væri óskandi, aS slík skipun yrSi gerS, þegar á næsta ári. SjómaSta: Kaffi Hjá kaupmðnnum fæst nú ííöffi hiandað saman vé5 exporí. og 'geta menn keypt í könnuns fyrir nokkra aura i senn. ¦Þetta kaffi reynist ágætleg&- er drýgra en annáð kaffí, það er édýrara hlutfallslega þrátt fyrir pað, aö það er besta tegund. Menn ættu að reyna kafE þetta, og wiunu tnenn sanna aS rétt er skýrt frá. Menn spars. peninga við þessi kaup. Reynið kaffí þetta. TIL LEIGU. Frá 14. maí er til Ieigu ertt her- t>ergi í húsi mínu; fylgir ljós. Scr- mngangur. mánuði. Kóstar 40 krónur á ¥on. — Simi 448« 6VARTI ÖLMUSUMAÐURINN. * 29 nálægt ySur; eg sá ySur dags daglega, vissi um líf yðar og framferði, um áhyggjur yðar og innílegustu vonir." „En hvers vegna létuð þér mig vera svona lengi í óvissu um nafn föður míns?" spurSi Xavier. „Ef þér hefSuS ekki fariS inn í^pilavítið og lent í höndum lögmannsins, hefSi eg ekki sagt yður þetta enn," sagSi svertinginn. . t, Xavier lét í Ijósi undrun sína yfir þessu. „FaSir yðar á enn hug minn og hjarta," . :sagði svertinginn, „pg vilja hans.verð eg að framkvæma. .... En síðan í fyrradag hefir orðið nokkur breyting til bóta. Eg hefi kom^st .eftir —*' ' '" „Hverju hafið þér komist eftir?" spurði Xavier meS ákefS. „Eg er á leiS til þess að finna, herra minn." Svertinginn dró smágjörvan vasaklút úr barmi , sínum, og rétti Xavier hann. „F. A." sagði hann hróðugur. „F. A." tók Xavier upp eftir honum, því að • íhonum var ekki Ijóst, við hvað hann átti. „Florence Angela," sagði ölmusumaðurinn. ,Æ, elsku Neptún minn," sagði Xavier; ,,þáð eru ótal menn í Parísarborg, sem eiga klúta, sem merktir eru ]?eim upphafsstöfum." „Já, en það er að eins eitt andlit, sem h'k- ist ySur eins mikið og andtit J?essarar konu»" «agði Neprún. Meðan þessu fór fram í fátæklega þakher- berginu, sem Neptún átti heima í, áóS Carraí fjTÍr framan legubekk í húsi Rumbrys, en á legubekknum lá frú Rumbry alveg hreyfingax- laus. J7ótt ekki væri bjart í herberginu, var auðsae þreyta á andliti frúarinnar. Augun sýndust liggja djúpt og voru dökkir baugar umhverfis þáu. PaS lá við því að nu baeri á því, aS hún var farin aS eldast. „pér hafiS séS hann>" sagSi frúin afe S einu og horfSi á Canál. I ..Já, eg sá hann með eigin augum," syaraði kynblendingurinn. „Eg held að fjandinn sjálf- ur hafi slett sér fram í þetta mák Alt fór ágæt- Iega þangað til. Eg hafði gert alt, sem þér IögðuS fyrir mig. Lögreglufulltrúinn leysti sitt starf vel af hendi. Og til þess aS kóróna aít, hafði eitthvert atvik, sem mer er ókunhugt 'um, spilt málstaS hans, og af því aS hann var eini spdamaSurinn, sem staSinn var að verki í þessu spilavíti, var hann pegar í stað fluttur til ráð- hússins. Eg hélt, að alt væri á besta vegi og beið í grend við ráðhúsiS, til þess aS geta sera fyrst komist að því, hver málalbkm yrðu, og sagt yður frá þeim, en þá sé eg Kann koma út úr ráðhúsinu með fjandans svertingjanum, sem er vanur að standa fyrir neðan ghiggana hjá okkur." „Ölmusumanninum?" spurði frúin. ,Já, ölmusumanninum." „Hvaða samband getur veriS tnilli l^eara?** spurði fruin. „PaS má skrambinn vita," sagði CarralL „En eg sá Xavier ganga burtu. pdr hafa sIe|SÉ honum." V IX. „Sonur minn verður, hva^ sem tautar, að fá |?cssi auðæfi í,hendurr* sagði frú RuinDry meS lágri röddu, eins og hún veeri að tala við sjálfa sig. „Hanri verður að fá J>au! — Herra Cáre- al," sagði hún og brosti grimdarlega, „það ex sagt, aS þér séuð fraroúrskarandi skilminga- maour. „Já, eg hefi lært að skihnast í 15 ár," sagíu kynblendmgurinn liroðúgur. „J7að er ágætt," sagði frúrn,----„en eg heS líka heyrt, að enginn skjóti eins vtl með skam- tyssu eins og J>ér." „pér J«nfið..að láta ¦drepa eirihverri?** sagSa Carral- „Ef þéi vilduS takast það a hendur, skulriS þér ekkí fraimvegis vera undir mig gefinn, htMr- ur alfrjáls," sagði frúin. Kynblendingurinn settist á legubekknm hjá frúnni og var einbeittur á svipinn. Hugsunint \im það, að þau Iweði víldu fremja glæp, geríS |?au að jafriingjuzn. ,A. morgun farið J?ér til hallar þeÖTar, sem oerra Rumbry á fyrirutaB borgina, Eg hí^rS,,

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.