Vísir - 24.09.1924, Blaðsíða 2

Vísir - 24.09.1924, Blaðsíða 2
fllll JWhihbw Höfum fyririiggjandi: aðíum fyrirliggjandi KEETI afar ódýr. Síms Khöfn 23. sept. FB. Frá alþjóðafundinum í Genf. Símað er frá Genf: Alþjóðaráð- -íð hélt þýðingarmikinn fund í dag. Ilelstu málin á dagskrá voru sem sé inntaka nýrra ríkja (Þýskalands tog Tyrklands) í alþjóðasamband- i<5 og neitun Þjóðverja á því, að ' þeir haf i átt sök á upptökum -óíriðarins. Friðþjófúr Nansen og ÞjóSverjar. Kvisast hefir, að þá er Friðþjóf- wr Nansen dvaldi í Berlín ha.fi tiann gefið Þjóðverjum loforö um, að Frakkar skyldu stórum' flýta "burtför hersins úr Ruhr-héraði, ef Þjóöverjar vildu biðja um inntöku 7 alþjóðasambandiö tafarlaust. í Genf virðist öllum það mikið áhugamál, aö Þjóðverjar' verði teknir inn í alþjóðasambandið og skrifi undir fundarályktun sem þriðja nefnd alþjóSaráSstefnunnar liefir samið viSvíkjandi allsherjar gerðardómi í deilumálum þjóS- anna, afborgunum skaðabóta og herskulda og gagnkvæmu öryggi ^þjóðanna. Verður fundarályktun "bessi bráSlega lögð fyrir sameig- ínlegan fund á ráðstefnunni. Sjóniannafélagið og ríkislögreglan. ----X"— Framh. Nú skal ég snúa mér að efni cþví, sem mótmælin byggjast á og athuga það nánar. Má skifta þvi i tvent: 1. Að ríkislögreglan sé algjör- iega óþörf. 2. Að hún sé skaðleg fyrirfrið- ¦Jnn í landinu. A8 rikislögreglan sé „algjörlega öþörf" einsog félagið segir, getur ekki þýtt annað en það, að lög- regluliðiS sem vér höfum sé full- komlega fært um að halda uppi reglu og friði, hvað sem fyrir kann að koma. Það sé svo öflugt sterkt og mannmargt, að það geti undir öllum kringumstæSum látiS ihlýða sér. og það jafnvel þó mörg liundruð manna vilji sýna af sér -rnótþróa og ofbeldi. Með öðrum orðum, lögregluliðið geti ekki mist stjórnina á fólkinu, en geti altaf haft fult vald á því. Það vill n«í svo vel til, að til þess að sýna fram á að þelta sé rangt,' þarf enga spádóma, engar getgátur eða hálfgildings lýsingár, þvi það hef- ur sýnt sig hvað eftir annað hér í bœnum, b8 lögreglan hefir orð- ið að lúta í lægra haldi fyrir of- beldismönhum, hefir orðið að hætta við fyrirætlanir, sem hún taldi lagalega skyldu sína að framkvæma Stundum alveg, stundum orðið a5 fresta þeim í fleiri daga. En ekki nóg með þetta. Það hefir beinlín- is verið ráðist á Jögregluliðið um hábjartan dag, og það verið hrak- ið af hólrrii með háði og spotti af æstum óróaseggjum og lögbrjót- um. Það er þvf svo sem öðru nær en að logregluliðið sé* nógu sterkt, að það hefir þvert á móti orðið að láta kúgá sig, og láta undan síga fyrir ofbeldismönnum, einmilt af þvi hvað það er fálið- að. A8 þessu hafa mörg hundruS Reykjavíkurbúar verið sjónarvotl- ar og geta borið vitni um að þetta er blákaldur sannleikur. Það þýð- ir því ekkert fyrir Sjómannnafé- lagið a8 halda því fram a8 það sé „algjorlega óþarfl" a8 auka lögregluli8inu styrk og kraft, þeg- ar miklar róstur eru, því það er á flestra vitor8i, a8 þa8 er ekki fært um að halda mörg hundruð manna í skefjum, þegar órói er hlaupinn í fólkiS. — Enda tæp- lega hægt að ætlast til þess,, að íáeinir lögregluþjónar, jafnvel þó duglegir og kjarkgóðir séu, geti rá8i8 vi8 margfalt ofurefli H8s. Sjömannafélaginu er því happa- drýgst, aö taka þessi ummæli stn aftur þegar i sta8 og játa hrein- skilnislega, a8 vel geti svo fari8, að full þörf sé á rikislögreglu, þó æskilegast væri, að svo þyrfti ekki að vera. Jeg vil til enn frekarí sönnun- ar geta þess a8 jafnvel Alþýðu- bla8i8, sem annars hefir veriS nokku8 seinheppilegt i ríkislög- reglumálinu, segir svo frá eftir komu Amerisku herskipanna hing- að: „Hefir aldrei fyrr sést hér þvilíkur drykkjuskapur og drykkju- Iæti, og stendur bæjarmðnnum, sem vonlegt er, stuggur af, pví lögreglan getur auðvitað engu tauti komiS vi8 mörg hundruð öló8ra manna". Jafnvel sjálft Al- þýðubla8iS verður til þess, alveg óafvitandi, a8 vitna á móti Sjó- mannafélags ummælunum, aS rík- isíögreglan sé „algjörlega oþörf", þvi geti bæjarlögregla okkar „engu tauti komið viS" mörg hundruð liðfaðkAmb?, Jóh. Ólafsson &f Co. IflBgir 7 loma mðta.rtðtir með 10 hesta vél, til söla með tæísffærísverðí ef samtö er fyrir 1. oktober. Eanfremir getar fylgt nokfoað af veiðarfærnm. n vísar L manna, sem hafa orSið fullir af sætu víni. getur hún ekki frekar ráðið vi8 niðrg hundruS manna, sem fullir eru af ofstopa og æs- ingi, reiSi og hatri, og þá8 jafn- vel svo a8 þeir hafa mist stjórn á sjálfum sér. Hér er því miskunnarlaUst sýnt fram á, a8 þaS sem Sjómannafé- Sagið fyrst og fremst byggir mót- mæli sin á, er rangt og þess eig- ið blað staSfestir opinberlega þann vitnisburS. Enda mun þaS sönnu næst a8 vér megum þakka ham- ingjunni en ekki fyrirhyggju vorri a3 ekki heíir þegar hlotist óbæt- nnlegt tjón af því aS vér höfum \ ekki enn fengiS ríkislögreglu. En vér vitum að valt er að treysta eingöngu á hamingjuna og því vonum vér fastlega, að Alþingi vort taki á máli þessu með fram- sýni og dugnaði eins fljótt og auð- ið er. Það mun áreiðanlega öllum fyrir bestu. (Niðurl.) örn eineygðL „Karfinn feitur ber fínan smekk." Svo sagði Hallgrímur prestur Pétursson, og hann vissi hvaS hann söng, maðurinn sá, og liefir hann eflaust kynst karfan- um meðan hann þjónaði á Suður1- nesjum (Hvalsnesi), því að karf- inn er gamall og góður kunningi Suöurnesjamanna og annara, er viS úthafið búa á Suðurlandi. En karfinn (stóri karfi) er úthafs- og djúpfiskur, sem sjaldan fæst á minna en 40' faSma dýpi, og það að eins hálfvaxinn, því aS stóri karfinn verður aS jafnaði 2—3 kg. og tíSum 5 og alt aS 10 kg. á þyngd og heldur hann sig oftast dýpra, á 60—100 föðmum og alt niður á 300 faSma alt í kringnm IandiS. Reykvíkingar og atSrir Innnesjamenn og jafnvel Vestfirö- ingar þekkja karfa lítiö, en eru uút að kynnast honum fyrir alvöra, því að i sumar hafa Rvíkur botn- vörpungar fengið kynstur af hon~ um á djúpmiSunum norður og- vestur af Isaf jarSardjúpi, sem þeir nú nefna „Hala", á ioo—120 faðma dýpi. En þeim hefir ekM orSiS mikil úr honum, hafa orðia að kasta honum útbyrðis, svo atí sjórinn hefir verið rauður af hon- um, af því að þeir hafa ekki getaH gert sér neinn mat úr honum, hvorki í eiginlegri eSa óeiginlegxi merkingu, og l;ið sama hefir oft: komið fyrir á „Hvalbak". ÞaS er hönmmg a8 vita þatS og nærri minkun, aS jafngóðum fiski og karfinn er, skuli vera kastaö i hundruðum þúsunda eða jafnvel miljónum í sjóinn; því aö hann er óefað einn af vorum bestu matfisk- um, bæði nýr (soðinn, steiktur m. rn.), saltaður, hertur og reyktnr, og það vita Nortimenn. En Reyk- víkingar og fleiri erunairrihrædjl- ir við hann, segja aS hann sé svo> beinóttur (rétt ems og þeír fisic- ar, sem þeir eta daglega, séu bein- Iausir!). Þó er þeim at5 lærast.a* meta hann og eta, og fleiri og f Ieiri koma karfarnir til bæjarins af Haí- anum (eg fékk 2 nýlega, annan 5 og hinn 8 kg., og voru þeir ágætir) og vil eg með línum þessum hvetja bæjarbúa til þess aö hirða karf- ann, sem einmitt, er bestur og feit- astur siðari helming ársins, og gera sitt til að sem fæst af honum farj í sjóinn aftur. Hann er áreiiJanlega betri rriátur, og verður sennilega Iengi miklu ódyrari, en það fisk- rusl, sem menn oft og tíðum neytS- ast til að kaupa hér. Sjálfsagt er a8 reyna að útvega. markaS fyrir allan karfa, innan- lands eða utan, en út í þaS skal eg ekki fara nú; en aö fara aS

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.