Vísir - 29.09.1924, Blaðsíða 3

Vísir - 29.09.1924, Blaðsíða 3
29. sept. 1924. VÍSIR afnfirðingar! Til hægðaranka fyrir yðnr hefir versinn Böðvarssona i Hafnarfirði tekið að sér að seija fcjöt frá oss á yflr- standandi hansíi, og ve.ð r hað selt þar fyrir sama verð og i húsnm félags'ns í Reykjavífe. Et hér óskið þess, að vörnrnar sén afgreiddar be nt frá oss. getlð þér lagt pantanir yðar inn hjá verslnn Böð- varssona, og verðor þa annast nm að þær verði afgreidd- ar beint heim til yðar við fyrstn hentogleifca. Þér getið reitt yður á að vörngæðin standast alla sam- kepni. Virðingarfylst Sláturfélag Suðurlands. Ofn- ® Steamkol af besta fegnnd, ávalt fyrlrliggjandi hjá EP. Ðuus. fyrstu götu 5. Hrein niðursoðin koslamikil tnjólk, án sykurs eða annara aðfenginna efna. Öllum rjóma mjólkurinnar er haldio en aðeins vatnið að miklu leyti tekið burtu. Ágœt tegund og ódýr. Biðjið kaupmann yðar um KAKALA Mjólk. Kaupið eina dós i dag til reynslu. Byrja ai kenna dagana í október. — Nemendur snúi sér til G. Kvaran, Tún- Símar 890 og 1472. •. \ Maíhilde Arnalds. íHEILLAGIMSTEINNINN. 90 steini þér hafiS létt af hjarta mínu, meS því aS færa mér þessar góSu fréttir af bróSur mín- um. — Veri þér sælir !'•' Vane fór ekki tafarlaust úr skóginum. En hann skaut ekkert, en settist niSur og starði á eftir Evelyn. Aldrei mundi verstu óvinum Vanes hafa komiS til hugar aS segja, aS hann væri ósjálfstæöur; sumir vinir hans sögSu jafnvel, aS hann væri kvenhatari og mundi aldrei kvongast. Hann var jafnan meS karl- mönnum, en var feiminn viS kvenfólk, þó aS hann reyndi aS breiSa yfir þá feimni meS hálf- kæringi. En meSan hann sat þarna og hugs- aSi um fund þeirra, festi sér í minni svip Eve- lyn og málróm hennar, þá kendi hann tilfinn- inga, sem bæSi löSuSu hann og skelfdu. Ef til vill var þaS vegna þess, hve riíjög hún líktist Ronald, aS honum hafSi getist vel aS henni. Hanu taldi sér sjálfum trú um, aS orsökin hlyti aS vera sú, og aS sér mundi ekki hafa fundist jafnmikiS til um Evelyn, ef hún hefSi ekki veriS systir Ronalds. En á leiSinni til VeiSimannahússins, og eins þegar hann var sestur aS máltíS, sem þjónn hans bar honum (eh hann hafSi me'S sér þjón og þernu), þá var hann enn að hugsa um Evelyn. Og hann varS aS viSurkenna þaS fyrir sjálfum sér, þó aS honum væri ekki um þaS, aS honum væri ekki í móti skapi aS sjá hana aftur, og þaS sem fyrst. \ XXI. KAFLI. Vinur bróður míns. Evelyn sagSi föSur sínum frá því, aS hún hefSi hitt hr. Vane, — hún nefndi ekki bróS- ur sinn, — og lýsti honum svo glæsilega, aS Sir Reginald varS aS orSi: „ÞaS er auSheyrt, aS þig langar til þess, aS eg kynnist þessum viSfeldna manni. Þá er best, aS eg geri þaS. Eg þarf lika aS reisa viS girSinguna utan viS runnana." Hann fór samdægurs til Veiðimannahúss- ins, aS áliSnum degi, og mætti Vane, sem var aS leggja af staS meS byssu sína. Þó aS Sir Reginald væri þögull og fáskiftinn aS öllum jafnaSi, átti hann þaS þó til, aS vera glaSur og kátur, ef honrm bauS svo viS aS horfa. Honum gatst mætavel aS Vane; fór hiS besta á meS þeim. Sir Reginald bauS honum til kveldverSar aS kveldi næsta dags. Vane þá boSiS og kom á tilsettri stundu. Evelyn varS glöS viS, þegar hún sá hann, og sýndi honum jafnvel enn opinskárri alúS en henni var títt, og lét hann njóta þess, aS hann var vinur Ronalds. Ekki voru þar aSrir gestir. Þó fór því fjarri, aS þegjandalegt væri yfir borSum, því aS Vane var hinn skemtileg- asti maSur, Þegar hann tók aS tala, náSi hann bæSi athygli Evelyn og Sir Reginalds, sem hristi nú af sér alla deyfS og tók þátt i viSræSun- um og var aS öllu hinn alúSlegasti. Evelyn varS þeim mun hrifnari af Vane, sem lengra leiS, og hlýddi hugfangin og brosandi á sögur hans. Kunni hann frá mörgu aS segja, hafSi víSa fariS og sagSi vel frá og skilmerki- lega. i n i Hún veitti því eftirtekt, aS hann veik ekki einu orSi aS síSustu sjóferS sinni, og nefndi ekki Ronald á nafn. Hún sat lengi undir borS- vuni, þegar máltíSinni var lokiS, og hún beiS hans af óþreyju í gestastofunni, meSan hann var á tali viS föSur hennar. Vane virtist hafa yndi af söng og hljóSfæra- slætti. Hún lék fyrir hann nokkur lög og söng undir. Eftir nokkura eftirgangsmuni tókst henni loks aS koma honum til aS syngja líka. Hann hafSi viSfeldna rödd, söng sjómanna- vísur aS sjómanna hætti án allrar tilgerSar eSa tepruskapar. VeSur var ¦ fagurt um kveldiS, og hlýtt í veSri,.eftir því, sem vænta mátti, um þaS leyti árs, og þau gengu út á hjallann framan viS höllina. Vane stóS viS girSinguna og virti höllina fyrir sér, eins og Dexter Reece hafSi gert, en af óblandinni ánægju og án öfundar eSa ágirndar. . „ÞiS eigiS hér fornt og fagurt stórhýsi, ungfrúDesborough,"mælti hann, „líklega eitt- hvert hiö fegursta á öllu Englandi, gæti eg trúaS." Evelyn hlýnaSi um hjarta viS þessi ummæli; þaS var ekki í fyrsta sinni, sem hann hafSi glatt hana meS orSum sínum. þetta kveld. „Já, svo er þaS," svaraSi hún hispurslaust. „Sumt af þvi hlýtur aS vera ævagamalt," mælti hann hugsandi og yirti fyrir sér þann hlutann, sem hrörlegastur var, og turninn, vax- inn vínviSi.. „Frá fimtándu öld, er ekki svo?" ,Já," svaraSi Evelyn hróSug. „Þér eruS get- spakir! Hafi þér kynt ySur forna húsagerS?" „Nei, nei," var Vane fljótur aS svara. „ÞaS er ekki svo vel! En eg hefi gaman af öllu y

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.