Vísir - 14.07.1928, Blaðsíða 2

Vísir - 14.07.1928, Blaðsíða 2
)) Mmwa i ©lseini (( H veiti: Cream of Manitoba. Glenora. Canadlan Mald. Onota. Buffalo. Ódýrí T Nýkomið: Craetz-vélar og varastykki. A. Obenliaupt, Símskeyíi Khöfn 13. júlí. FB. Friðarhorfur. Frá London er simað: Sam- komulag liefir komist á mjlli Frakklands, Bretlands og Þýskalands, um að fallast á ófriðarbannstillögur Kel- loggs, utanríkismálaráðherra Bandaríkjanna. Fallast þess£*# þjóðir á tillögurnar fyrirvara- laust. Svar þeirra til Banda- rikjanna er bráðlega væntan- legt. Frá björgiinarlilraunum Rússa. Krassin bjargar Viglieri-flokkn um. Frá Moskva er símað: Frétta- stofa Rússsa tilkynnir: Mari- ano og Zazappi voru algerlega matarlausir síðustu þrettán dagana. Mariano er kalinn á öðrum fæti. Sjuknovski neydd- ist til þess að lenda á ísnum. Flugvélin skemdist. Fjórir Rússar eru með honum. Þeir hafa radiotæki og matvæli til fjórtán daga. Báðu þeir Krass- in að bjarga Itölunum fyrst. Frá Rómaborg er símað: A- genzia Stefani tilkynnir: Krass- in bjargaði Viglieriflokknum í gærkveldi. Khöfn 14. júlí. FB. Frá Genf. Frá Genf er símað: Ráð- stefna Þjóðabandalagsins hef- ir fullgert samning um afnám innflutnings og útflutnings- hafta. Að eins átján af mörg hundruð núgildandi bönnum leyfð framvegis. Samningurinn gengur í gildi árið 1930, ef átján ríki hafa þá samþykt hann. Samsæri gegn Spánarkonungi, Frá París er símað: Sam- kvæmt fregn frá Madrid Iiefir spánverska lögreglan upp- götvað áformað banatilræði við Spánarkonung og Rivera. Fimm hundruð menn hafa ver- ið handteknir. „Bæjarlýti". Stutl athugasemd. —o— „Vísir" birti í gær „leiðrétt- ingu" frá hr. Jóni Þorlákssyni út af grein minni um húsa- byggingar á „brunarústunum", sem svo hafa verið nefndar, eða geiranum milli Austur- strætis og Vallarstrætis. Lýsir hr. J. Þ. yfir þvi, að það hafi ekki verið sakir neinnar ásælni frá hans hálfu, að stórhýsi það, sem hann á nú í smíðum á þessum stað, hafi verið haft breiðara en lóðin leyfði upp- haflega. Segist .1. Þ. ekkert hafa þar til mála lagt, og sér hafi ekki verið nein þægð í þvi, að skák væri tekin af Vallarstræti undir hið nýja hús.. Eg hygg að mér sé óhætt að taka yfirlýsingu þessa trúan- lega. En sá orðrómur hefir þó á legið, eins og hr. J. Þ. getur líka um, að honum hafi verið mikið kappsmál, að fá bygg- ingarlóðina breikkaða svo sem gert var og þó öllu meira. En gegn neitun hans dettur mér ekki í hug að halda því fram að sá orðrómur styðjist við rök. — Menn þóttust að vísu áður hafa orðið þess varir, er J. Þ. reisti hús sitt hið mikla við Bankastræti, að hann væri nokkuð frekur í kröfum um byggingarlóðirnar, því að það hús mun hafa verið haft nokk- uru breiðara eða látið ná lengra út í götuna, en ráðgert hafði verið, er húsaskipun á þvi svæði var ákveðin. — Eg er ekki svo kunnugur því máli, að eg megi neitt um það full- yrða, hvernig á því hafi staðið, að það hús hr. J. Þ. (Banka- stræti 11) var bygt svo fram í götuna, sem raun ber vitni. Og vitanlega getur vel verið, að hr. J. Þ. hafi þótt sú aukning nauðsynleg, þó að hann hafi talið Austurstrætislóðina full- breiða og ekki óskað eftir neinni breytingu þar. Það er rétt sem hr. J. Þ. seg- ir, að „stækkun eða breikkun" lóðarinnar við Austurstræti mætti mikilli mótspyrnu á sín- ____________VISIR____________ um tíma. Meðal annars risu „alþýðuleiðtogarnir" i bæjar- stjórninni upp með ópi miklu og óhljóðum og hömuðust að Jóni út af þessari breikkun. Spöruðu þeir ekki stór orð og mörg, eins og mönnum á þeirra reki er titt, og sóru og sárt við lögðu, að því lík óhæfa skyldi aldrei ná fram að ganga, ef þeir mætti ráða. Niðurstaðan varð þó sú, að þeir lyppuðust niður eins og blautar tuskur og bærðu ekki á sér að lokum, er málið var afgreitt í bæjar- stjórninni. — Þótti sumum það harla kynlegt, eftir öll ærslin, sem á undan voru gengin, en aðrir sögðu sem svo, að ekki mætti búast við merkilegri frammistöðu úr þeirri átt. « Eins og eg gat um í grein minni siðast, verða hin mestu „bæjarlýti" að húsi því, er frú M. Zoéga bygði þarna á bruna- rústunum, ef það verður látið standa með þeim ummerkjum, sem það hefir nú, inni á milli tveggja stórhýsa. Verður með engu mé.ti hjá þvi komist, að hækka það og breikka, svo að það sómi sér nokkurnveg- inn á þessum stað. — En nú er sagt, að frú M. Zoega sé bú- in að selja húsið, og þá vitan- lega með þeim ummerkjum, sem það hefir nú. Kemur þá til kasta hinna nýju eigenda, að hækka húsið og færa í stíl við næstu hús báðum megin, enda munu þeír ætla að vinda að þeim breytingum nú þegar. Borgari. „Asía fyrir Asíumenir eru einkunnarorð, sem hver- vetna heyrast i ýmsum Asíu- löndum nú á síðustu árum og vart munu menn taka sér svo Asíu-blað eða Asíu-tímarit í hendur, að menn eigi rekist á þau. Ýmsir álirifamiklir Asíu- búar eru að reyna að sameina ýms félög og vekja fjöldann til starfs, svo Asiumenn einir geti ráðið i álfunni. Hátt er þvi markið sett, þar sem Evrópu- menn hafa alla Asíu að kalla undir hæl sínum, að Japan undanteknu. Eigi alls fyrir löngu var haldinn fundur í Nantoa í Kína, skamt frá Shang- hai, til þess að ræða þessi mál, og sóttu hann fulltrúar ýmissa Asíuþjóða. Imasatu heitir sá, er var forseti fundarins, en hann er kallaður lærisveinn Okuma greif a hins japanska. Okuma (f. 1838, d. 1922), var kunnur stjórnmálamaður og einn af að- al framkvæmdamönnum Jap- ana á öldinni sem leið. Hann var oft ráðherra, fyrst fjár- málaráðherra 1873—81, síðar utanríkismálaráðherra og for- sætisráðherra 1898 og aftur 1914—16. Starfaði hann mikið að aukinni mentun Japana og átti mestan þáttinn að stofnun Wasedaháskólahs i Tokio. Ok- uma var sá, er fyrstur tók sér í munn einkunnarorð þau, sem eru fyrirsögn þessarar. greinar. Okuma — og raunar margir fleiri ágætir Asíumenn — mega heita frumkvöðlar þeirrarhreyf- ingar, sem hér er að vikið. Enn Nýjar tegundir af VEEDOL bifreiðaolíum eru komn- ar á markaðinn. Þær éru gerðar fyrir miklu hraðgeng- ari vélar en alment gerist og þola því miklu meiri hita en aðrar bifreiðaoliur. pessar olíur er hyggilegt að nota, enda mæla stærstu bifreiðaverksmiðjurnar með þeim eftir að hafa reynt þær á bifreiðupum og á efnarannsóknarstofum sínum. Jóh. Ölafsson & Co. Síml 584. Reykjavík. Síml 584. sem komið er, er aðeins frið- samlegum aðferðum beitt til þess a'ð afla hreyfingunni fylg- is, aðallega starfað að þvi að vekja menn alment til umhugs- unar um máhð. Á samkundunni i Nantoa var m. a. rætt um þjóernishreyfing- una í Kína, jafnrétti Asiubiia við hvítar þjóðir, og var það mál einkum rætt af Japönum (sbr. deilur Japana og Bandaríkja- manna í sanibandi við slík mál), og loks var mikið rætt, einkum af Japana hálfu, um hinar nýju flotastöðvar hvítra manna i As- íu. Hafa Bretar stofnað mikla flotastöð á Singapore, en Banda- ríkjamenn í Pearl Harbour. Töldu japönsku fulltrúarnir það skilyrði fyrir friðsamlegri sarh- búð Asíuþjóðanna og hvítu þjóðanna, að hinar siðarnefndu afnæmi flotastöðvar þessar. En Japanar fengu og ákúrur miklar á fundinum, einkanlega af Kínverja hálfu fyrir ásóknar- stefnu sína, aðallega í Mansjúr- íu. Indverski rajah-inn, Mahin- dra Pratap, tók kröftulega i sama streng og kvað það skyldu Japana að hætta öllu herbramli í Mansjúríu, og gæti þeir með því sýnt, að þeir væri i sannleika samhuga öðrum Asíuþjóðum, að hver þeirra um sig fengi að ráða sínum málum, án afskifta annara Asíuþjóða eigi síður en hvítra manna. Talaði hann um þetta af mikilli mælsku og reitti japönsku fulltrúana mjög til reiði. Lá þá við um stund, að alt kæmist í uppnám á fundinum. En þó fór svo að lokum, að sam- hygðin milli Asíuþjóðanna varð ríkjandi. Voru margar ályktanir samþyktar, m. a. þessi: „Til þess að starfa að heill alls mannkyns, mælir samkundan með því, að Asía, vagga trúar- bragðanna, sendi nefndir, sem starfi á trúarbragðalegum grundvelii, til Afriku, Ameríku og Ástralíu, til þess að vekja þjóðirnar til umhugsunar um sjálfstjórnarréttindi Asíuþjóð- anna. Nýkomnap allar stærðir af blómsturpottum. Verðlð það lægsta i bænum. Versl B. H. Bjarnason. Samkundan mælir og með starfsemi til þess að sameina allar Asiuþjóðir, svo þær getí unnið saman í vörninni gegn erlendri ásókn. Með tilliti til þess að kjör As- íuþjóðanna geti batnað, mælir samkundan með því, að unnið sé að þvi, að koma á betri við- skiftasamböndum innan Asíu." (F.B.). Varhugavert. —o- Svo sem þeir vita, sem farið hafa austur að Grýlu, sér til skemtunar, er f arið út af veg- inum hjá „Réttunum" og svo þvert yfir Hveragerðismelirin (hvíta melinn) vestan við hver- ina, og jafnvel á milli þeirra. Þetta hygg eg mjög varhuga- vert. Við, sem kunnugir erum þessu svæði, vitum, að til og frá þarna hafa fallið nokkuð stór- ar spildur'af yfirborði melsins niður í ægilegan og sjóðbull- andi hverahitann. Það virðist þvi ótvírætt, að á þessu svæði sé hveraleðjan og hitinn til og frá að eta sig sig upp úr jörð- unni, þangað til yfirborðið ber sig ekki sjálft lengur, heldur fellur niður þegar minst von- um varir. Verður þá spurning- in um það, hvað nú sé orðið veikast af því, sem heilt sýnist. Myndi það nú ekki geta verið einmitt þar sem brautin liggur og bílarnir f ara mest um. Þess- ir bílar eru sumir ef til vill talsvert á þriðja tonn með öllu.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.