Vísir - 02.11.1928, Blaðsíða 2

Vísir - 02.11.1928, Blaðsíða 2
MaiHáN i Ol: Kaliáburd þarf að bera á að haustinu. Grleymið ekki að fá yður hann á túnin og i kál- garðana. Bmíiatryosinsar f 8ími 254. litaar Bími &42. \ Símskeyti —o---- Khöfn, I. nóv. FB. Zeppelin greifi kominn heim heilu og höldnu. Frá Berlín er símaS: Vegna storms vestan viS Bretlandseyjar neyddist loftskipiS Graf Zeppelin til þess aS víkja frá stystu leiíö og stefna í suð-austur og yfir Biscaya- flóa. Flaug loftskipiS síSdegis í gær inn yfir' Frakkland.fyrir sunn- an Brest og lenti í morgun kl. 7 í Friedrichshaven, eftir 71 klukku- stundar flug frá Lakehurst í New Jersey. HöfSu menn safnast sam- an í tugþúsundatali til þess a'S fagna loftskipinu í Friedrichs- haven. Mynda-útvarp. Frá London er símaS: Fyrsta opinbert myndaútvarp í Bretlandi fór fram í gær. Er nú tali'S, aS myndaútvarpiS sé koniiS yfir til- raunastigi'S. VerSur myndum fram- vegis útvarpaS daglega. Móttöku- tækin kosta 23 sterlingspund. Sæuski eldspýtnahringurinn færir út kvíarnar. Frá Stokkhólmi er símaS: Fjár- málaráSherrafm i Júgóslavíu og sæwski eldspýtnahringurmn hafa undirskrifaS samning, sem veitir eldspýtnahringnum 30 ára einka- leyfi til þess aS framleiSa og selja eldspýtur í Júgóslavíu. Hins vegar skuldbindur eldspýtnahringurinn sig til þess a'S útvega Júgóslavíu láinl aS upphæS 22 miljónir dollara., Khöfn 2. nóv. FB. Ágreiningur um kirkjumál í Frakklandi. Frá París er símað: Ráðherra- fundur hefir tekiÖ til umræSu til- iögur þær, sem Poincaré hefir bor- ið fram yiðvíkjandi kennimannafé- lögunum, sem landræk voru gerð fyrr á árum. Tillögurnar mættu mikiili mótspyrnu ráðherranna, einkanlega Herriots. Samt búast menn við því,' að samkomulag ná- ist í málinu innan stjórnarinnar. ítalskir njósnarmenn handteknir í Frakklandi. Frá París er símað: Tveir ítalir hafa verið handteknir í Suður- Frakklandi fyrir að njósna I um herbúnað Frakka við landamæri Frakklands og ítalíu. Báðir menn- irnir hafa meðsrcngið. Utan af landi. -----X-— Borgarnesi, 1. nóv. FB. Hvítárbrúin var vígð i dag. — Vígsluathöfnin hófst kl. rúmlega j. Forsætisráöherra flutti snjalla tölu, vestan megin árinnar, í Mýra- sýslu. HafSi margt manna safnast þar saman, úr báSum sýslunum, líklega um 500 manns. Var veSur ekki gott, gekk á meS éljagangi, hefSi ella veriS þarna langtum fleira um, mánninn. Þá er lokiS var vígsluræðunni klipti forsætisráS- heirafrúin streng, er þaninn var yfir brúna. Voru flagglitirnir í strengnum. Gekk síSan mann- t'jöldinn suSur yfir brúna. Þar hélt GuSmundur Björnsson sýslu- maSur ræðu og því næst vega- málastjóri. Halldór alþýSuskáld Helgason flutti kvæSi. Á undan ræSunni og eftir var sungiS. Frá Hvanneyri aS Hvítárbrúnni cr nú fært bifreiSum. Var vegur- inn nýlega lagSur. Slátrun heldur enn áfram í iBorgarnesi. Sennilega verSur slátraS alls hér í haust um 32000 þar af helmingurinn hjá kaup- mönnum og kaupfélaginu, hitt hjá Sláturfélaginu. í Fornritaútgáfan. í fyrravetur birtist ávarp frá nokkurum mönnum, þar sem leitað var fjárframlaga til þess að gefa út íslensk f ornrit í vand- aðri útgáfu. Síðan hefir verið stofnað félag til þess að gang- ast fyrir útgáfunni, og heitir það Hið íslenska fornritafélag. í stjórn þess eru Jón Ásbjörns- son, Matthías Þórðarson, Ólaf- ur Lárusson, Pétur Halldórsson og Tryggvi Þörhallsson. En í fulltrúaráði félagsins eru auk þeirra: Sig. Nordal, Jón Þor- Iáksson, Jón Ófeigsson, Hann- es porsteinsson, Árni Pálsson, Haukur Thors, Einar Jónsson, Guðmundur Finnbogason, Ge- org Ólafsson, Þorsteinn Þor- steinsson og Bogi Ólafsson. Félagið hefir þegar fengið loforð um hér um bil 25 þús. kr'., og * auk þess hefir h. f. Kveldúlfur lofað að bera allan kostnað af útgáfu Egils sögu Skallagrímssonar. Ráðgert er, að ritin verði gef- in út í 32 bindum, og verður hvert um 30 arkir. Útgáfan verður mjög vönduð og bæði með myndum og uppdráttum. Nú er farið að undirbúa útgáfu tveggja binda, sem út eiga að koma árið 1930. í öðru þeirra verður Egils saga, Gunn- laugs saga ormstungu, Gísls þáttur Ulugasonar, Hænsa-Þór- VISIR is saga og Bjarnar 'saga Hít- dælakappa, og sér Sigurður Nordal um útgáfu þess bindis. — í hinu bindinu verður Eyr- byggja, Halldórs þáttur Snorra- sonar, Laxdæla og Stúfs saga. — Ætlar Einar Ól. Sveinsson magister að sjá um útgafu þess bindis. Forgöngumenn fornritafé- lagsins hafa hug á að flýta út- gáfunni svo sem efni og ástæð- ur Ieyfa, en til þess þarf mikið fé, einkum í upphafi, á meðan félagið nýtur lítilla eða engra tekna af útgáfunni. pö að félagsstjórnin sjái sér nú fært að hefja útgáfuna, þá skortir hana mikið fé* til þess að halda útgáfunni áfram með sæmilegum hraða, og eru það vinsamleg tilmæli hennar, að þeir menn, sem fengið hafa boðsbréf hennar, en engu svar- að, láti hana vita hið bráðasta, hvers styrks megi vænta frá þeim. Umferðin í bænum. ÞaS er óneitanlega aS bera í bakkafullan lækinn aS fara aS skrifa um, umferSina hér í bænum, Margir hafa þar lagt orS í belg, sumir skrafaS fram og aftur um ástandiS, áni þess að benda á nokk- urar leiSir til bóta, en aSrir bent á ýmislegt, er þeir hugSu aS betur mætti fara. Loks eru enn aSrir, scm ekki hafa annaS til málarma lagt, en skammir og skæting til IrifreiSastjóra, hjólreiSamanna og lögreglunnar. Telja þessir menn bifreiSastjóra glannafengna og ó- gætna, en eftirlit lögreglunnar allsendis ófullnægjandi. Eg er nú gróflega hræddur um, aS eftirlit lögreglunnar meS götu- umferS í bænum sé næsta 'ófull- komiS. Þó hygg eg sönnu nær, aS hver einstakur lögreglumaSur hafi fullan hug á aS verSa aS HSi í þéssuni efnum sem öSrum og reyni aS gera skyldu sína. En lög- regluþjónarnir eru fáir og bærinn stór. Þeim mundi því ókleift aS hafa eftirlit urrí allan bæ, þó aS þeir væri allir af vilja gerSir. Nú er þess aS gæta, aS eftirlitsþörfin er mjög misjófn á hinum einstöku götum. SumstaSar er þörfin á eft- iriiti tiltölulega lítil, a*ð því er umíerSina snertir, en á öSrum stöSum mjög mikil. En það þykir því miSur vilja brenna viS nok!k-= uS oft, aS enginn lögregluþjónn sc sjáamlegur á fjölförnustu göt- un? bæjarins tímunúm saman. Er- lendis ber þaS víst aldrei viS, i bæjum á stærS viS Reykjavík, aS ekki sé lögregluþjónar jafnan á vakki þar sem umferSin er mest. Og þeir hafa sífelt vakandi auga á umferSinni og láta mikiS til sín taka, þegar þeim finst ástæSa til. Og fólkiS hlýSir þeim, bæSi gang- andi fólk og akandi. Hér hlýSir enginn, og mun þaS mestmegnis stafa af því, aS hér kann enginn f»S skipa fyrir, eSa fer þá svo dult meS þann hæfileika sinn, aS eng- inn verSur hans var. En þetta má ekki svo til ganga. AgaleysiS er háskalegt, en þaS er langoftast afleiSing stjórnleysisinis. — Þar sem van-skörungar stjórna fer alt í ólestri. — | „Valet" rakvél gefins. w Ef þér kaupið „Valet" rakcrem, ÆO slípól og blaS, alls á 3.25, þá fáið ££? þér eina af hinum frægu „Valet*'- CO rakvélum í kaupbæti. <ro\ jfazaíJ ui'-flina^, Því verSur nú ekki neitaS, að umferSini hér í bænum er orSin mjög mikil, en göturnar eru flest- ar þröngar, eins og menn vita. Er því einatt hætt viS árekstrum og siysum, enda eru þau nú íarin aö aukast iskyggilega mikiS, því miSur. Hér ægir öllu saman á fjöl- förnustu götunum : bifreiSum, bif- hiólum, reiShjólum, riSandi fólki og gangandi. Og sumt af hinum ganganda lýS er ellihrumt fólk og börn á óvita-aldri. Er engi vafi á því, aS sumt gamla fólkiS kann ekki a'S umgangast hin nýju farar- t;eki og vitanlega gildir þa'S sama um börnin. En þau eru oft, svolitlir angar, aS hrekjast um göturnar, eitli síns liSs og án alls eftirlits. Hlaupa þessir óvitar oft þvert yfir göturnar, þó aS bifreiS- ir eSa reiShjól stefni á þau úr tveim áttum í senn, og má i raun réttri merkilegt heita, að slys skuli ekki vera rniklu tíSari, en raun ber vitni. Þá er og eliihrumt fólk og lasburSa, sjóndapurt og heyrnarlítiS, oft aS staulast um þverar götur, þó aS voðinini steSji aS því úr öllúm áttum. Slíkir veg- farendiur ætti æfmlega aS halda sig á gangstéttunum, og þurfi þeir uauSsynjlega um þvera götu, ætti ]>eir helst aS vera í fylgd meS öðr- um eSa sæita lagi, ef á m'illi verSur um umferðina..En á þessu vill ein- att verða mikill misbrestur. Hinn gamli og góSi borgari áttar sig ekki á hraSa hinna nýju flutninga- tækja og hugsar auk þess, ef til vill sem svo, aS bifreiSirnar sé ekki of góSar til aS doka viS, rétt á meSan hanm smeygi sér fram hjá. En því er nú einmitt þannig háttaS, aS bifreiSir geta ekki numiS staSar alt í éinu. Þær verSa jafnan aS hafa nokkurt svigrúm' til þess. Eg býst nú tæplega viS því, aS hægt verSi fyrst um sinnl aS koma viS nægilegu eftirliti á öll- um götum borga|innar. Til þess þyrfti sæg eftirlitsmanna. — En sennilega væri ekki frágangssók, a'S haga bifreiSaumferSinaii mokk- uS á annan veg, en nú er gert. — Mér hefir skilist svo, sem ekki' ætti aS vera ókleift meS öllu, aS bægj a vöruf lutninga-bif reiðunum aS miklu leyti frá sumum aðalgöt- unum'. Þetta mun aS vísu órann- sakaS mál, en mér þykir seunilegt, aS nokkuS mætti takmarka vöru- flutninga á bifreiSum um sumar höfuSgöturnar, án tilfim^anlegra óþæginda fyrir ökumenn eSa aSra. ÞaS mun óviSa tíSkast í borgum erlendis, aS vöruflutningabifreiSir þeytist aftur og fram um aðal- Strætin. Þeim farartækjum er yf- irleitt beint inn á þær götur, þar sem umferSin af gangandi fólki er minni. En komi .þaS þó fyrir, aS flutningatæki þessi fari um mann- flestu strætin, þá fara þau alla- jaína hægt og gætilega.* En eg n>"gg> a® e^ki verði' með sanlni sagt, aS vöruflutningabifreiðir fari æfinlega gætilega hér um göturn- ar.„— Og sama má aS vísu segja ummannf lutningabif reiSirnar sum- ar. En þó finst mér eins og öllu meira beri á hraSa og gauragangi flutningabifreiSanna a'S öllumjafn- aSi. Annars er þaS eftirtektar- vert hér í þessum bæ, þar sem all- ir fara í hægSum síníim, þegar þeir eru gangandi á ferS, hversu rnjög þeir þurfa að hraða sér, er þeir taka sér fari í bifreiS. Þá er eins og allir eigi HfiS aS leysa og þurfi aS bruna áfram i' loftinu, þó aS þeir lötri oftast í hægðum sín- um, er þeir nota „tvo jafnfljóta". AS lokum vildi eg mega vekja alhygli á því, áS banniaS mun hafa verið aS aka bifreiðum uni nokkr- ar tilteknar götur hér í bæ, þær er þröngar eru umferSar og gang- stéttalausar. Veit eg ekki tíl, að þaS bann hafi veriS úr gildi num- ¦ iS, enda þykir mér næsta óliklegt, aS það hafi veriS gert. En sé þaS enn í gddi, þá er því ekki hlýtt. ÞaS er áreiSanlega brotiS dags daglega. — Sá eg síSast í gær, aff Enn er eftip noklrud af kvenna og baraa sem seljast nu með mlkl- um afslættf.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.