Alþýðublaðið - 20.07.1928, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 20.07.1928, Blaðsíða 2
ALJ»ÝÐUBLAÐI© ALÞÝÐUBLABIS | kemur út á hverjum virkum degi. i Afgreiðsla i Alpýöuhúsinu við \ Hveríisgötu 8 opin tó ki. 9 árd. i til kl. 7 siðd. J Skrifsíoía á sama stað opin kl. | BVi —WVs árd. og k!. 8—9 siðd. í Siinar: 988 {aígresð&lán) og 2334 (skríistofan). Verðlag: Áskriítarverö kr. 1,50 á mámiðí. Auglýsingarverðkr.0,15 hver mm. eindálka. Prentsmiðja: Alpýðuprentsmiðjan í (í sama húsi, simi 1294). Síldarsalan. Rússar hafa gpeitt víxla sína. Sæmilega góðar solnhopf- «p segip Eplingup Fpiðjónsson. E'ms og kmmugt er, tókst í fyrra að selja Rússum 25000 tn. af íslenzkri sild. Greiddu Rúss- ar sildina með víxlum — og skorti nú ekki á, að gerðar væju Rússum getsakjr. „Morgunblaðið" gaf fyMega r skyra, að seint og tlla myndi garaga að ná fénu hjá þeim, og einstakir ihaldsmeran reyndu óspart að vekja tortryggni gegn þeim. En nú heíir það gerst, sem „Morguniblaðs"-liðið hefir vart búist við og liklega varla kært sig um að yrði. Rússar hafa greitt víxlana á réttum gjalddaga og refjalaust! Alþhl. hringdi upp Eriing Frið- jóæson í gær og spurði haran um, hvort horfur væru á, að unt yrði að selja Rússum síld í ár. Kvað hamn Einar Olgeirsson hafa að uradanförnu verið í Rússlaradi og myradi Eimar nú á heimleið, en ekki væri enn vitað, hvað honum hefði orðið ágeragt Þá spurði blaðið Erlng og að því, hverjar horfur væru um síld- arsöluna, og yfirleitt léí hann all- vel yfir, sagði, að þegar hefði verið selt talsvert af si'W. Ný- lega hefðu t. d. sæmskum marani verið seldar 12 þúsund tn. Ekki vildi hanm segja frá því, hvext verðið væri, era kvað það mikið bærra em í fyrra, hvað sem það kynni að verða framvegis. Þá spurði tíðimdamaður blaðs- iras hanin um það, hversu menn nyrðra væru ámægðir með eíraka- söiuma, og sagði hann, að ahnemt myndu meran vel ánægðir. Hann kvað stjóm einkasölunmar hafa rýrrakað sölturaarfcyfi lítilla rek- metabáta, svo að nú mættu þeir saita alt að 800 tn., í stað N4 —500, sem áður hefði verið á- kveðið. Enn fremur sagði Erringur blað- inu, að síldarbræðslustöðvarraar á Siglufarði greiddu nú að eins 7,00 kr. fyrir hvert mál síldar, en Krossa'nesverksmiðjan 8,00 kr. Gæíu eigendur stöðvanna í skyn, að þeir myndu hækka verðið eft- ir að byrjað yrði að salta, en á þvi verður byrjað 25. þ. m. Síldvelðiin sagðá Erliingur a'ð gengi sæmilega, og þó að eldt- ert yrði sagt með vissu um það að sinmi, hvennig afkoma síldar- utgerðarininar yrði í ár, þá mætti þó segja, að horfurnar væru nú alls ekki óvænilegar. Knattspyrnan í gær- kveldi. Skotap vinna upvalsliðið með 3 gegn 1. i gærkveldi kepti úrvalsilið Is- lendinga við Skotana. 1 liðinu voru 7 menn úr „K. R.", 3 \út „Val" og ednn — matkmaðurinn — úr „Víking", Þirátt fyrir ósigrana í undan- fötrnum kappleikum báru menn í brjósti veika von um það, að úr- valsliðið kynni nú að sigra. Var f jö'ldi miki'H saman komiinn á á- 'horfendasviði — og óhætt er að segja, að eigi hafi knattspyrnu- mennina íslenzku skort samhug landa siruna. ;. . En sw f óru leik- ar, að Skotarnir báru hærri híut sem áður, skoruðu 3 mörk, en Islendigar 1. Hafa pá Skotar sltonfid alls 23 mörk, en Isled- m$a)f áþ eijis 6. Hefir „Víking- ur" þanin heiður að hafa stabið áig bezt allra íslenzku flokkanna, þar eð „Víkingar" gerðu jafn- tefli við Skotana. Þegar í byrjun sást það, að við mátti búast harðvítugri sókn og vörn á báðar hliðar. Vind- ur var hægur, en stóð á mark Skota. Hallaði í fyrstu mjög á íslendinga, og var knötturinin oft- ast nærri marki þeirra. Varð þröng mikil, og hlaut einn Skot- anna nokkur meiðsli. Gerðu Skot- arnir erna árásma annari harðari — og að eins voru fáar mín- útur liðnar frá leiksbyrjun, er þeir skoruðu martk. Það mark hefði vart þurft að verða, ef markVörður islendinga, Þórir Kjartansson, hefði ekki stokkib úr marki og ætlað sér að taka kmöttin'n, meðan lítt varð séð, hvort Skotar eða íslendingar fengju vald á knettinum, sem þá var um háð allhörð senna. Rann knötturinn inin í manníaust mark- ið. Fram að þessu hafði svo virzt sem íslendingarnir væru hikandi, þá er þeir áttu við að etja Skot- þna í striði um knöttinn. Einn- ig hafði mjög borið á því, hve samleikur Skota var margfalt betri. En nú var sem, Islending- unum ykist ásmeginn. Gerðu þeir eina árásina annari harðari, og féllu menn unnvörpum, en stóðu skjótlega á fætur. Reyndi nú lítt á markvörð Islendinga, því að þá er knötturinn nálgaðist mark, var Sigurður HaMdörsson ai!s staðar nálægur og skaut knett- inum af afli og leikni. Var leik- ur Sigurðar mjög frækilegur. Áttu Skotar í vbk að verjast, og má segja, að þeir yrðu vand- ræðalega oft að spyrna knettrn- um út af leikvangi. Höfðu þeir oftast tvo menin í marki, þá er knötturinn var ískyggilega nærri og lögðu hart að sér í leiknum. En þá er þriðjungur var eftir af fyrra hálfleik, skaut Hans Kragh knettinum m|ög fallega í mark jSkota. Harðriaði nú enn leikuriran og eitt sinn bjargaði markvörður Skota markinu að éins með því að leggjast á knöttinn og treysta á vægð og rólyndi Islendinga. Lauk svo fyrra hálfleik, að jafn- tefli var. Síðari hálfleikur hófst með hörðum leik af beggja hálfu. Gerðu báðir flokkar harðar at- rennur. Bjargaði markvörður Is- lendinga mjög fallega marki, þá er nokkrar mínútur voru liðnar frá byrjun leiks. Þá er 10 mín- útur ,voru af leiknum, féil einn Skotanna og lá um hrið. Komst hann þó á fætur — og varð nú ekki lát á hörðum leik, unz Skot- um tókst að skora mark. Var þá eins og. heldur drægi af Islendingum, en Skotar lögðu hart að sér, og var nú samleik- ur þeirra snildarlegur, en mjög bar á þvi, að þeir skytu knett- inum út af leikvangi, þá er ilila horfði fyrir þeim. Var auðséð að þeir tóku á því, er þeir höfðu til. Þegar hálftími var liðinn af siðari leik, var að alira áhorf- enda dómi „hönd" hjá Skotunum á vítateig, en eigi dæmdi dómarinn, Betne- dikt G. Waage, svo vera. En þáj er þetta gerðist, voru islending- ar mitt í harðri atrennu, svo að óvíst er, hvort eigi hefðu þeir náð marki, ef Skotinn hefbi ekki brugðið hendi á knöttmn. Var nú enti sótt af miklu kappi á báðar hliðar. Varði .Þórir á- gæta vel markið og bjargaði því m|ög fagurlega. En þá er að^eins voru 3 mínútiur til leiksloka, skor- uðu Skotar þriðja mark sitt. Og lauk þannig leiknum með viwn- ingi Skota. axb. Nýjar kvöldvökar. „Nýjar kvöldvökur" voru um eitt skeið mjög vinsælt rit Raunar fluttu þær ómerkilega reyfaira, en innan um voru góðar sögur, allr mikili fróðleikur og mjog viin- sælir bókadómar. Var þetta eiwk- um meðan séra< Jónas Jónasson frá Hrafinagili skrifaði mikið í þær. En á seiwui áírum hafa vijn- sældir þeirra'nokkuö farið þverr- andi, enda hefir ritstjórnin verið allhirðulaus um efnisval. Nú hefir Þorstei'nn M. Jonsson bóksali á Akureyri keypt Kvöld- vökurnar — og eru sex hefti kom- in út af þeim undir umsjón hans.. Eru þau fjblbreytt að efni og mjög skemtileg. Þar eru sögnr eftir J. Anker Larsen, Johain Bo- jer, Rex Beach og fl. Kvæði eru þ» eftir Davíð Stefánsson og Pál ÁTdal, ferðasaga eftir Jón Sig- urbsson kennara, grein um Hóia- skóla hinn foma eftir Brynieif Tobiasson, greinar um Pál Árdal og sera Jónas Jónasson, frásagn- ir um höfubborgir ýmssra lamda og s. frv. Þorsteinn Jónsson er duglegur bókaútgefandi og hefir sýnt það:, að honum er ant um að gefa út fróðleg rit og mentandi, hvort sem eru skáldrit eða ( fræðiffit Hefir hann í hyggju að vanda enn betur til Kvöldvakanna ert hanin hefir enn þá séð sér fært ab gera, og má þá ætla, að þær inái á ný hinum gömlu vinsæld-^ um síaum. Ytri frágangurinn. á þeim heft- um, er AlþbL hafa verib send, ear mjbg góður. , Atvimfiifitækin ogíslefifizka pjéðifit éftir Árna Ágústsson. 'Nl. Loks vil ég taka dæmi' úr afy viranulífi Hafnarfjarðar til staöi festu því, sem að framan hefir sagt *erið um íslenzkau starfs- lýð. Fyrir nokkrum árum var enskur útgerðarmaður í Hafnar- firði, er Bookles heitir. Hann vai! á iStoum tíma stærsti atvinnurek- andi bæjarins Allur þorri bæjar- bua átti lif og framtíð sína und- ir' þessum Englendirag. Þau ár,. sem hann rak útgerð sína, var að mörgu leyti glæsilegt tímaíbii í isögu Fjarðarins. Atvinna næg. Flestír ánægðirmeð Mfið. Ég ef- ast um, að á þeim árum háfi þeir verið margir meðal verka- lýbsins í Hafnarfirði, sem óraði fyrir því að nauðsyn myndi verða á því, að hugsa betur fyrir aðal- atvinnuveg íbúanna, en að láta Issnn dankast í höndum erlenda mannis. Fáir munu hafa gert sér ljósa grein fyrir öðrum möguleika til reksturs atvimnutækjatona, en. þeim, ,sem einstakir „framtaks- samir" sjálfshyggjumenn sköp- uðu. Sjálfstraust verkalýðsins var eins og hjá bænduraum. í stað' þess kom öskorað traust og von- ir;, er verkam. ólu ti'l atviiranuvelt- andaras. Fáir munu hafa búist við; að haran brygðist, enda voru í- ö«Bffl*r $á bsjálfb'iarga. Fyxsta, skylda bæiarfnanna var því aö sýraa honum þá hollustu og und- irgefni, sem unt var. I helfjötiv um siíks einstakiingsaíga dlu; Hafnfirðiragar svo líf sitt um hríð. En loks losnaði um „Bjargið".. Krosstré þeirra brást Bookles gjaldþrota. Atviranutækira stöðvuð. Þá hefst atvinnuleysi, sem leiðir' af sér örbirgð og eymd. Sorgleg- ur þáttur í sbgu bæjaTins. Felmtri1 sló á bæiarbúa og þeir sjá enga.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.