Alþýðublaðið - 20.07.1928, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 20.07.1928, Blaðsíða 3
ALÞÝBUBLASIÐ IfWffllNI Höfum til: Flngnaveiðara „Loke" FIugnasprautur„BlaekFla||u með tilheyrandf vökva. W~ Filmur. Kýkomnar Agfa og Ansco. Eíniiig — Agfalilmpakkap. — verbib' lágt. IS PETERSM, Bankastræti 4. leíð tilí bjargar. Lýðurinn hafði alliur og óskif tur þjónað „gjafar- anum allra góðra hluta'' á und- anförnum árum. Ekkert hugsað um sjálfsmöguleika síma. Vita enga bót á þessu meimi, því að þeir skymja ekki orsök þess. Þeir glíma við örbirgðina. í slíkum fj&rbrotum eru þeir um hríð. Þá er leitað á náðir alþingis. Það veitir undanþágu frá fiskiveiða* löggjöfinni, eftir styr mikinii í báðum þingdeildum. Leyfir ensk- wm manni að reka útgerð í Hafti- arfirði; Englendingurinin kemur með tæki sín og hefur atvinnu- rekstur í þessum vesalft bæ. Ný gullöld hefst og hveír unir glaður við sitt. Börnin gleyma þvi fljótt er hefir sært þau. Aufús til sátta við fjendur sína, er þau skilja ekkj hvab veldur því góða eða vönda í tilverunni. Svo fór Haífm- firðingum. Þeir fögnuðu HeHyer. — Þeir fengu nú aftur áð vtönna. — Glæsilegar sögur um atvinnuma í Hafnarfirði hvöttu menn úr flestum bygðum landsins til þess að leita þangað í atvinnuvom. Sú vpn brást ekki. Allir fengu ad úinm. Hér var búsæld. Hví ekki að setjast þar ab, sem gub' Wtótti. gæðin flest. Bærimn óx skyndi- lega. Straumar ungra kaula og kvenna runinu að hvalrekaraum, emsku biargvættinmi. En hverjar eru afleiðingar þess- arar ..ráðstöf unar á högum Hafn- firðinga? Rábstöfunin var Örþrifa- ráð þess lýðs og þess valds, sem skilur ekki sjálft sig og sér ekki fótum sínum forráð. Óviturlegt ráð til stundarviðnáms móti hung- urdauða. Fyrjr . þvi geta aflei'ð- ingarnar ekki orðið glæsilegair. Rábstöf unin hefir leitt af sér fjölgun verkalýðsins,. sem er með öHu ótrygður fyrir þeim hættum, sem starfræksla einstaklingsins getur ollað. Læknar, er þekkja ekki orsakir sjúkdómsfyrirbrigða, geta ekki ummi'ð bót viÖ þeim. En úr kvölum þeirra, ess fyrir slíkum sjúkdómum verða, geta þeir dregib meb eitri Svp fór þeim, sem hæta áttu úr brýnni þörf Hafmfirbinga. Þeir hafa að eins lægt hungHrstuuuno. Enn á orsök eymdarinnar ræt- ur í íslenzku þjáðlífi, og á með- an er enginn íslendimgur óhuitur fyrir ógnum þeim, er steðjuðu að Hafnfirðingum, er Bookles rarð gjaldþrota. Af framanskráðu má að nokkru leyti sjá, að saga atvinnulífsins í landi voru er saga um atvinnu- lífsþróun, sem nærist af ávöxt- um úreltrar samkeppnismenning- ar. A eftir nótt hverri kemur nýr dagur. Löng og dimm nóft í lífi. Hafnfirðinga er að hverfa. undir hafsbrún í vestri. Sól nýja tim- ans hefir sent þeim fyrstu geisl- ana sína úr austurátt. Fyrir þeim hafa forynjur afturhaldsins og nátttrölí vanans mist móðinm og flúið í spor næturinnar í safn myrkranna. Nött eymdarinnar varð hugsandi Hafnfirðingum andvökunótt. Þá varð jafnaðar- stefnan þeim draumgjöf. Siðan hafa kenningar hennar néð vextt og viðgangi meðal bæjarbúa. Þeir skilja nú að til þess að koma í veg fyrir eymd og örbirgð, verð- ur lýðurinn sjálfur að statrfrækja atvinnutækin samkvæmt þörf- um sínum. Jafnvel merkur í- haldsmaður hefir lýst því yfix á opinberum fundi, að ef Hafnfirð- ingar hefðu tekið þann kostdmn að bæta úr atvinnuleysinu sjálf- ir, myndu betur trygðir lífskost- ir þeirra. Brimólga neyðarinnar á öðru leytinu og ljós þekkingar og skilnings á hinu hefir hjálp- að þeim til þess að finna mátt- inn, sem í þeim sjálfum býr. Kent þeim, að hver er sjálfurn sér næstur. Sjálfsmátt sinn ætti þjóð vorri að vera ljúft að efla, því að það er hann, sem getur lyft henni upp úr því foraði, sem- einstakir fjárplógsmenn hafa sett hana í á liðnum tímum. Jafnaðarmenn reyna að koma þjóðinni í skjlning um nauðsyn þess, að atvinnutækin séu starf- rækt vegna hennar, en ekki ein- stakra manna. Slíkt er hægí með þjóðnýtingu jarða og ríkisrekstrj á öllum fmrnfl.eiðslutækjum. Að þvi marki er kept og þegar því marki er náð, kemst lpks á jafn- vægi 'í íslenzku þjó&lifi. Þá er þjóðin á réttri leið til fyrirheitna landsins, þar sem ^amhyggja pg skilningur ræður mestú i fram- sókn vorri. Erfetwi »ii»skeytl* Khöfn, FB., 19. júíí. í nýju leikHúsi, sem byrja á starísémi sína i hausí, í Liíbeck á éingöngu að leika leikrit eftir Norðurlandahöfunáa. Blöðin í Kaupmannahöfn skýra frá því, að Nordische Gesellschaft opni leikhús í haust í Lubeck, þar sem eingöngu verða leiikin leikrit eftir Norðurlandhöfunda. Leifcrit Guðmundar Kambans, „ötjarna eyðimerkurinnar", verð- ur meðal fyfstu leikritanna, sem tekin verða til meðferðar í leik- húsi þessu. Brezku ráðherrarnir slá úr og í. Frá Lundúnum er símað: Cham- berlain utanxíkisráðheita hefir 'svarað fyrirspurn í þinginu við- víkjandi setuíiM'Bretlands í Rím- arbygðunu'm. Kvaást hann vera hlyntur því, að setuliðið væri sent heim, en áleit forgömgu Breflands í þvi máli ekki mumdu koma að gagni eims og sakir standa. ChurchiM f jármáílaráðherra Jkvaðst reiðubúinn til þess að ræða skaðabótamálið, en áleit brezka forgöngu í þvi máli ó- réðlega. Ófriðarbannstillögur Kelloggs. Chamberlain tilkynti stjörn ; Bandarikjanna í gær, að brezku sjálfstjórnarnýlendurnar (domini- ons) hafi fallist á ófriðarbanns- tillögur BandaTíkjanma. Álftarungarnir. Það er landfrægt, hversu Lofti ijósmyndara vegnaði í fyrra, er hanm fór á álftayeiðar. Hamn vei.ddi tamdar gæsir. Nú í sumar vildi hann hrinda af sér ámæljnu og fékk handsam- að nokkra álfterunga. Drépust sumir, auðvitað af illri meðferð, en aðrir lifðu, og gaf Loftur þá bæmum. Nú vita menn, að álftaveiðar eru bamnaðar með lögum, og ó- hætt mun ao segja, að algerlega sé það óverjandi, að fara svo illa með skepnur, að þær hljóti bana af. Eins og réttilega hefir verið bent á, er sjálfsagt, þegair bæir vilja afla sér álfta til prýði og skemtunar, að fá leyfi tii að taka álftaregg og láta síðam unga péim út. En látum nú Tera það, sem orðið er. Mgbl. S'kýrði frá því Reykjayík. Sími 249. Ríómabússmfðr i kvartilum. Verðið lækkað. St. Brnnós Hake, pressað reyktóbak, er uppáhald sjómanna. Fæst i olinm verzlnnum. í -íyrradag, að ungarmir væru að Karlsskála í fjóstri og þrifust þar vel. Em mér er sagt, að þeir komist þar alis ek&L í vato til að baða síg. En eins og menn vita, getur sjó- eða varna-fuglum alls ekkí liðið vel án þess iab' þeim gefist kostur á að lauga sig við og við. Mér er sagt, ab ungamir séu sífelt ab ýfa fjabr- irnar og klóra sér og séu ali- úfnir. Ög enginn vafi er á því,, ab eigi þeir ab þrífast, veTbur þeim ab gefast kostur á ab baða, sig. Vona ég, ab ekki þurfi ann- að en vekja eftirtekt þeirra manna á þessu, er umsjón hafa með ungunum — og verbi þ| þegar bætt úr skák. Þab er nóg: ab svifta þá frelsi, þó 'ab þefc h«fi þau þægindl, sem þeita er hægt ab "veita" og eru þeim eðli- 'leg. Rvik, 17. 7. 192a E>ýwvlnwr. Umdaginnog veginn. Ungmennaféiagar halda mót í Þrastaskógi sunnia^ daginn 29. júlí.; Verbur ekki öbr- um en ungmennafélögum heimife dvöl í skóginum þann.dag.: . Að norðan. Þorskafli hefir nú aukist á ný, nyrbra. Spretta hefitr batnab all- mikib upp á sibkastib. Veðrið. Hiti 10—16 stig. Hæb yfir Bret- landseyjum og Atlantshafi. Horf- ur: Vestlæg átt. Hægyiðri, og; þokuloft. Alöbl. hefir verib bebib að geta þess, að að ein& rakarastofum Rakaira- félags Reykjavíkur er lokað M.; 7 á laugardögum. Norska ferðamannaskipið „Mira" kemur hér í fyrra máÞ ið kl. 7. Á skipinu eru memn af

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.