Vísir - 16.06.1938, Blaðsíða 3

Vísir - 16.06.1938, Blaðsíða 3
VÍSIR skemdum á Austurvelli Reykvíkingap ættu að taka hðndum saman um ad fegva bæinn á allar lundir. Undanfarið hefir verið unnið að því að fegra Austurvöll á ýmsar lundir, enda var ekki vanþörf á því, þar eð hann var mjög illa kominn eftir veturinn, vegna vanhirðu og skeytingar- leysis vegfarenda, sem um hann gengu. Matthías Ásgeirsson, garð- yrkjufræðingur bæjarins, hefir undanfarið unnið að því að laga völlinn, skorið upp beð með- fram köntunum og sáð í blóm- um, lagað götur um völlinn og unnið margt honum til prýðis, en auk þess mun vera haft nokkuð eftirlit með því, að veg- farendiir vinni þar engin skemdastörf. Þrátt fyrir þetta eftirlit horf- ir mjög í óefni með að unt verði að vernda þennan blett og f egra hann í friði, og hefir orðið í ýmsu misbrestur á sómasam- legri umgengni. Jafnóðum og blómin hafa stungið upp koll- unum hafa þau verið slitin upp, traðkað á beðunum og önnur verk unnin til spillis. Hitt keyrir þó úr hófi fram, að svo virðist, sem Austurvöll- ur hafi ekki fengið að vera í friði fyrir umferð bifreiða, beldur hefir verið ekið þar um állar gölur og skemdir unnar með slílcum umferðartækjum. Verður það að teljast slælegt eftirlit, að bifreiðastjórar, hverjir sem það eru, skuli geta gert sér slíkt að leik, jafnvel þótt að næturlagi sé, og ættu allir þeir, sem verða slíks var- ir, að gef a um það upplýsingar, hver sé valdur að slílcum verk- um. I Vegir þeir, sem liggja um Austurvöll, eru gangstigar ein- ir, og engum öðrum heimil þar umferð en gangandi fólki, og sýnir það í seinni tíð meiri sam- viskusemi í umgengni um völl- inn, en áður tíðkaðist, meðan fólk var að venjast þessari ný- breytni, þótt enn sé þetta ekki komið í viðunandi horf. Vísir átti tal við Matthias Ás- geirsson um þessi mál og innti ha'nn eftir því, hvort erfitt væri að ;halda /vtellinum Við vegria vanhirðu fólks. Sagði hann all- mikil brögð vera að því, að skemdastörf væri unnin á blómabeðunum, en hinsvegar gengi fólk ekki eins mikið út á grasflötinn og áður hefði ver- ið. Bifreiðar hefðu valdið all- verulegum skemdum á vegkönt- um og kostaði það mikla vinnu og mikið fé, að ráða bót á slík- um skemdum að staðaldri. ÞaS ætti að vera Reykviking- um. metnaðarmál, að þeir gengi á undan öðrum bæjarbúum hér á landi I að hlúa að bæ sínum og fegra hann á allar lundir, og margt er hægt að gera til bóta, þótt ekki sé í mikið ráðist, er befir gifurlegan kostnað í för með sér. Reykjavík hefir frá bygging- arlistarsjónarmiði ekki fegurð- inni fyrir að fara; einstaka hús eru þó undantekning og svo hin nýju hverfi, sem bygð hafa ver- ið á síðustu árum, en ósæmilegt er með öllu, að hús séu svo vanhirt, að vanhirða stingi bein- Imis i augun. Reykvíkingar verða að sam- einast i þvi starfi að gera bæ- inn að fyrirmynd annara bæja, en það er ekki á færi bæjar- valdanna út af fyrir sig, ef á- liugi einstklinganna er ekki fyr- ir hendi. Umgengni öll um eigin lóðir og alla staði, sem bærinn hefir látið almenningi í té til afnota á að sýna að hér býr fólk, sem hefir þá menningu til brunns að bera, sem bestu menn auðkenn- ir, og Reykvíkingar hafa sýnt það, að þeir hafa sigrast á meiri erfiðleikum, en' þeirri vanhirðu, sem nú er víða ríkjandi i bæn- um. LJÓSMÆÐRAFUNDUR í DRAMMEN. Frú Sigríður Sigfúsdóttir ljósmóðir fór utan með Gull- fossi á mánudaginn er var, sem fulltrúi Ljósmæðrafélagsins til þess að sitja landsfund ljós- mæðra i Drammen í Noregi. KúsbFiini íVest- mannaeyjiim« Þrír menn brenna inni Um 12 leytið í nótt kom eld- ur upp i húsinu nr. 65 við Vest- mannabraut í Vestmannaeyj- um, en húsið nefnist öðru nafni Burstafell og er eign ÁrnaOdds- sonar útgerðarmanns og um- boðsmanns Brunabótafélagsins þar í Eyjum. Eldurinn magn- aðist meS ótrúlegum hraða, og þótt slökkviliðið kæmi strax á vettvang og gerði alt, sem unt var að gera til að bjarga, bar það ekki árangur og husiS brann alt, en grindin hangír þó að eins uppi. Svo hörmulega tókst til, að þrír menn fórust í brunanum. Voru það Árni Oddsson, eigandi hússins, Ólafur sonur hans og dóttursonur Árna, barn að aldri. Fólk í næsta húsi við Bursta- fell varð eldsins vart og hljóp það þá til og barði utan húsið og vakti menn af svef ni. Árni heitinn var nýgenginn til hvílu, með þvi að kl. 11% hafði hann átt viðtal við mann á tröppum húss síns, en gengið síðan inn og til sængur. Þegar fóllc hóf barsmíði á húsinu vaknaði Árni heitinn og lco'na hans, og komu út, en með þvi að dótturbörn Árna sváfu uppi í húsinu, snaraðist hann inn í eldinn og ætlaði að reyna að bjarga börnunum, en reyk- hafið og eldurinn bar hann of- urliði og brann hann inni á- samt ungum dóttursyni sínum og Ólafi syni sínum. sem mun hafa sofið uppi i húsinu. Húsið Burstafell var ein port- bygð hæð og steinsteyptur kjall- ari ofanjarðar. Vísir átti tal við fréttaritara sinn i Vestmannaeyjum í morg- un og skýrði hann blaðinu frá ofanrituðu. Vissi hann elclci nán- ar um upptölc eldsins eða at- burði i sambandi við brunann, en réttarhöld stóðu þá yfir við- víkjandi honum. Snæbjðrfl Kristjánsson. fyrrum bóndi í Hergilsey andað- ist í sjúkrahúsinu í Stykkis- hólmi i dag lcl. 3 — 83 ára að aldri. —¦ Hann var yfir 50 ár hreppstjóri i Flateyjarhreppi og lengst af bjó haim í Hergilsey, en síðustu árin dvaldi hann hjá tengdasyni sínum, síra Jóni Þorvarðssyni á Stað á Reykja- nesi. — Mentaskólinn* Uppsðgn fór fram í Mentaskólanum var sagt upp í dag og hófst athöfnin kl. 1 e. h. Rektor Pálmi Hannesson lýsti starfi skólans á liðnu skólaári og prófum. Siðan af- henti hann hinum ungu stúd- entum og gagnfræðingum próf- skírteini sín, afhenti verSlaun og að lokum beindi hann nokk- urum orðum til hinna ungu stúdenta og annara viðstaddra. Snérist ræða hans um nemenda- f jölgun í skólanum og vanda- mál í þvi sambandi. Undir stúdentspróf gengu 42 nemendur, 26 í máladeild og 16 í stærðfræðideild. Hlutu 2 nemendur ágætis- einkunn, 24 fyrstu eink., 11 aðra einkunn og 5 þriðju einkunn. Ágætiseinkunn hlutu þessir piltar: JMagnús Kjartansson 9,24 og Jónas Haralz 9,07. Eru.þeir báðir i stærðfræðideild. Ágæt- iseinkunn telst fyrir ofan 9 st. Þriðju hæstu einkunina og hæstu í máladeild hlaut jÓlöf Benediktsdóttir, 8,68 st. Þegar Vísir átti tal við Pálma rektor í morgun taldi hann prófið mjög gott. Að þessu sinni fór fram tvö- falt gagnfræðapróf, í siðasta sinn, skv. gömlu reglugerðinni, upp úr 3ja belck og í fyrsta slcifti slcv. nýju reglugerðinni upp úr öðrum bekk. Undir prófið gengu 85 nem., 37 skv. gömlu reglugerðinni (þar af 10 utanskóla) og 48 skv. nýju reglugei-ðinni (þar af 21 utanskóla). Sjötíu og sjö nem- endur stóðust prófið, 41 úr 2. bekk og 36 úr 3. belck. Þessar vorii hæstar eink.: 3. bekkur: Sigrún Sigur- björnsdóttir 8,96 st. og Valborg Sigurðardóttir 8,93 st. 2. belckur: Jón Löve 8,73 og Stefán Haraldsson 8,13 st. Jarðarför sonar míns og bróður okkar, Guöjóns Jónssonar, umboðssala, fer fram frá heimili okkar, Vatnsstíg 4, laug- ardaginn 18. júní og hefst kl. 10 árd. Jón Vilhjálmsson og börn. ÍSLANDSMÖTIÐ Sigraði Víking 3:2, Veður var ekki gott, allhvasst á útsunnan. Engu að síður mu'nu áhorfendur hafa verið flestir í gær, yfir 4 þúsund. — Valsmenn lcusu að sækja undan vindi og fengu stöðuga sókn. Elcki tólcst þeim samt að koma markinu í verulega hættu. Eft- ir 15 mín. var dæmd vítisspyrna á Víking og nokkrum mín. síðar öimur. Var það mjög hæpinn dómur. Báðar vítaspyrnurnar mistókust. Fengu nú Víkingar stölcu upphlauþ allhættuleg, en mistu marks. Er 30 mín. voru af 'hálfleik spyrnir Frímann i mark föstu skoti utan við víta- teig, nokkrir Víkingar skyggja á markmanninn og hann varast elcki skotið. 1:0! Heldur nú Val- ur sókninni, 7 mín. eru eftir og þá tekur dómarinn fríspyrnu fyrir utan vítateig á Vílcing, sem virtist eiga að vera á Val og úr spyrnunni er skorað mark. Hálfleiknum lýkur 2:0.1 siðari hálfleik er sólcnin noklcuð jöfn á báða bóga. V'alur nær upp- hlaupi er 9 mín. eru af leik og Björgúlfur skorar. 3:0. Mið- bluti hálfleiksins er heldur daufur. Vikingur virðist gefa sig nolckuð, og átti dómarinn ef til vill sinn þátt i þvi, hann var þeim óþarflega andsnúinn. Þó skorar Þorst. Ól. mjög fallegt mark frá vítateig í upphl. á 14. mín. Þegar 5 mín. eru eftir skorar Björgvin Bjarnason (miðframh. Vík.) mark eftir aukaspyrnu utan viS vítateig. Menn búast nú ósjálfrátt við tíðindum, en leiknum lýlcur án frekari atburða. Valur er orð- inn Islandsmeistari 1938. Bestu menn í Valsliðinu voru markvörður, bakverðir og Frí- mann Helgason, sem lék sinn fyrsta leilc og var besti maður í Valsliðinu; hann lék miðfram- vörð. Framlínan var með skársta móti, en enginn verulega góður nema Magnús Bergsteinsson. — í Víkingsliðinu var i Brandur Brynjólfsson bestur. Björgviir Bjarnason var einnig góSur, en aðrir í daufari lagi. Valur hafði yfirhöndina í leiknum og verðskuldaði sigar- inn, yfirburðirnir vorií samt eklci meiri en það, að það hefSI ekki þurft mikla hepni til þess að Vikingur hef ði unnið leíkmn. Einhver „velviljuð" sál er í; Nýja dagblaðinu í gær að draga í efa að Víkingur hafí verSU skuldað þau 3 stig, sem hann hafði fyrir kappleikinn í gær. Sá leilcur hef ir væntanlega nægt til að sannfæra þá „velvirjuSu** eins og hann sannfærði ahorf- endur alment um, að Vílcingur „verðskuldaði" sin stig ekkí síður en bin félögin og kannske frekar en einhver. — FélðgiiB hafa verið svo jöfn á þessu móti að það mun nýtt í sögu knatfc- spyrnunnar hér. Þegar félögínr er svona jöfn er ekki hægt aS vinna mótið án þess að vera heppinn. Ef farið er að tala umt verðleika og slikt, þá mundi K. R. hafa fleiri stig en 2, eftir að hafa yfirburði i leik á öllumr 3 leikunum. En Valur hefir jafnastan leik og er, þvi vel að sínum sigri kominn. Má óska þeim til hamingju með sigur- inn. D. Iþröttamótiö a morgun. Sú breyting hefir nú veriS gerð, að allsherjarmót 1. S. L fer að þessu sinni ekki fram 17.» 18. og 19. júni, eins og venjá hefir verið. í þess stað kemur 17. júní mótið, en allsherjar- mótið fer fram 10., 11. og 12, júlí n. k. Keppendur í mótinu á morg-. un eru 31 á leikskrá, frá 5 fé- lögum. Þar af eru 14 frá K. R^. 7 frá F. H. (Fimleikafél. Hafn_». LEYNDARMÁL 2 HERTOGAFRÚARINNAR ljós og spila á spil nema skotgrafirnar væri nógu djúpar og inngangurinn væri hulinn með þykkum, tjörguðum segldúk. „Hvað ætli við verðum þarna lengi?" sagði einhver i nöldurstón. Þeirri spurningu var ekki svarað. 1 október 1914 var ekki komið það skipulag á, sem síðar varð, er hermennirnir voru leystir frá skot- grafarveru með reglulegu millibili, eftir þvi sem unt var, og menn fengu heimfararleyfi . . Fyrstu mánuði styrjaldarinnar var aldrei að vita hve lengi menn yrði að hafast við í slcot- gröfum, sem voru svo lélegar, að menn fundu enga hvatning til að talca sig til og gera þær að skárri vistarveru en þær voru. Menn höfðu kannske verið þar heilan mánuði, en allir þótt- ust vissir um, að í næstu vikulok yrði menn að fara eitthvað annað- Eg notaði staf til þess að þreifa fyrir mér á götunni, sem lá milli trjánna, og hafði nolclc- ur not af daufri birtu frá ljóskeri, sem her- maður er gekk fyrir aftan mig bar undir skikkju sinni. ÞaS er erfið raun að vera leiðtogi hermanna að kveldlagi í skógi á ófriðarsvæði, é vegum, sem maður hefir aldrei áður kannaS. Hermennirnir, einnig yfirforingjarnir, koma á ef tir, eins og kindur, sem elta hirSi sinn. Menn hugsa um þaS eitt, aS reka ekki andlitið -í bak- poka þess, sem á undan gengur — ef skyndi- lega er numið staðar. Því að þeir sjá ekki ann- að en það„ sem er beint fyrir framan þá. Sjón- arhringurinn var þröngur — á slíkum stund- um — en annars fló hugurinn víða. Menn hugs- uðu þá um næstu hvíld, — hvenær þeir gæti fengið sér slag — eða menn hugsuðu heim___ En á þessari stundu komst engin önnur hugs- un að hjá mér en hugsunin um það, hvernig eg gæti leitt menn mina án þess að villast, í áfangastað. Elckert hljóð barst að eyrum nema þung- lamalegt fótatak margra manna að baki mér. Skuggalegar lcrónur trjánna gnæfðu yfir höfð- um olckar.. Við og við komum við þar, sem eins og hlið opnuðust í skóginum, en himininn var döklcur eins og krónur trjánna. „Hvar er Vignerte lautinant?" „í fremstu röð, herra." Einhver snerti við öxl mér. Það var Vignerte. Þegar kapteinn okkar skildi við okkur eftir orustuna við Craonne, til þess að taka að sér stjórn annarar herdeildar, var Raoul Vignerte, sem hafði verið lengur hermaður en eg, foringi herdeildarflokks. Hann var tuttugu og fimm ára, maður grannvaxinn, dökkur á brún og brá og fríður sýnum. Tveggja mánaða styrjöldhafði treyst vináttubönd okkar betur en tíu ára kynni á friðartímum hefði gert. Við kyntumst elcki fyrr en i ágúst 1914. En við áttum margar, sameiginlegar minningar. Eg kom frá Bearn, — hann frá Landes. Eg hafði stundað þýsku- nám í Sorbonne — hann — tveimur árum síðar — sögu. Hann var ýmist kátur — eða þögull, Iragsi, en hann var alt af ágætur fyrirliði. Stundum höfðu hermennirnir á orði, að hann væri dálítið viðutan og ábyrgðarlaus, en þeim líkaði vel hversu rólyndur hann var, hermann- legur á velli og hversu mikinn áhuga hann sýndi fyrir velferS þeirra. Hann bjó elcki um sig, er gengiS var til svefns, innan um liðþjálf- ana, eins og eg gerði. En hermennirnir vissu, að hornið, sem hann valdi sér, til þess aS vera einn, var óvistlegasta horniS, sem hægt var affij finna. Að því er mig snerti lét hann ekkert ógerl til þess, að eg yrði þess sem minst var, að hamt var yfirmaður minn, þótt hann væri tveimur árum >Tigri. Að því er mig snerti er það aW segja, aS mér þótti vænt um aS hafa slíkaafé- laga sem hann til þess aS gefa mér'fyrirskipait- ir — og i rauninni enn fegnari því, að Iosna við þá ábyrgð, að hafa yfirstjórn herflokksins á hendi. Mér hefði aldrei fallið í, geð aS gefa skýrslur um manntjón, er komiS var aftur úr skotgröfunum, eSa þvæla fram og aftur nm þaS, sem til flokksins fór af nauSsynjum viði majórinn og aSra yfirmenn, sem þar um fjöll- uSu, enda þótt munnlegar skjTslur væri off látnar nægja á vígstöðvunum. En Vignertew sem hafði ekki sofið eina klukkustund alla nótt- ina sem við vorum á undanhaldi, hann, sems hafði farið seinastur frá Guise, er hún stóS S björtu báli og var Í3Tstur til þess að halda inn I VilIe-aux-Bois í rústum, skýrði mjög nákvæm- lega frá öllu hversu ln-oðalegt sem það var^ skipulega og af áhuga. Hann var maður gáf—

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.