Alþýðublaðið - 22.08.1928, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 22.08.1928, Blaðsíða 2
2 ALÞÝÐUBLAÐIÐ Vandræði ,MorgunbIaðsins, Ætlar það að birta skýrslu um tekjur Ólafs Thors og Jóns Ólafssonar? „Mgbl.“ er í standandi vand- ræóum. Sýnishorn þau, sem Al- þýðublaóið hefir birt af „launa- greið’s lUm“ íhal dsstjórnarinnar, hafa orðið til þess að opna augu almennings fyrir fjárbruðlL hennr ar og gegndarlausu hirðuleysi um það, hvernig opinber, þýðingar- mikil trúnaðarstörf eru rækt. „Mgbl.“ og íhaldsblöðin hin hafa gefið upp alla vörn fyrir .stjórn s'ína. Sáu, sem og var rétt, að athæíi hennar var óiverjandi með öllu. 1 stað þess að reyna að verja íhaldsstjórnina, tóku þau til þess ráðs að játa óvirðingar hennar með þögnirmi og reytia að telja ahnenningi trú um, að núverandi stjórn væri engu betri. Dag eftir dag, viku eftir viku, telur „Mgbl.“ upp sömu nöfnin: Haraldur, Jón Bald., Héðinn, Sig- urjón, Stefán, Erlingur, og fór- ast svo yfir „fjárbruðli stjórnar- innar“, að greiða þessum mönn- um fé fyrir störf í þágu hins opinbera. Blaölð veit þó vel, að enginn þessara manna er fastur starfs- maður hjá ríkinu. Ef þeír taka tíma frá aðalstarfi sinu til að! rækja störf í þágu þess opin- berp, verða þeir að fá aðra til að gegna því af aðalstarfinu, sem þeir ekki fá afkastað af þéim sökum, og greiða fyrir. Enn frem- ur \'eii blaðið, að laun þau, seín þessir menn fá fyrir störf sín, eru langt um iæ-gri en svo, að íhal ds-beinhákaliarhi r hefðu viljað líta við þeim á gullöld íhaldsins. End urskoðendur Áfentgisverzlunar fá nú 1000 krónur hvor, fengu áður 2400 kr. á ári; ríkisgjalda- nefndarmgnnirnir fengu liðlega 17 krónur á dag hver fyrir fuil- komna vinnu. en bankaútíektar- mennirnir sem svarar liðtega 100 krónuni á dag; Stcfán Jóhann varð á ferðum sínum að eins bl.“ vorkumvarlaust að vita. Um hitt, hverjar tekjur Héðinn hafi sem starfsmaður TóbaksvCTzlun- axinnar og Olíuverzlunarlnnar, er Alþýðublaðinu ókunnugt. En ef að „Mgbl.“ bir,tir rétta skýrslu um tekjur Jóns Ölafssonar, Ólafs Thors, Jóns Þorlákssonar og laun Magnúsar Guðmumlssonar hjá Lárusi og Shell-ielaginu. þá mun ekki standa á því að birta rétta skýrslu um tekjui Héðins i Alþýðublaðinu. Hefir Héðinn lofaö að láta Alþýðublaðið fá skýrsluna, jafnskjótt og „Mgbl.“ hafi birt hinar. Annars skal það tekið fram, að það er „Morgun- blaðs-sannieikur“, að Héðinn sé umboðsmaður B. P. hér á landi, Olíuverzlun í&lands ,en ekki hann, hefir umboð fyrir B. P. Alþýðublaðið hefir til þessa lát- ið sér nægja að birta sýnlshorn af launagreidfiliun úr ríkissjóöi. Þar liggja fyrir opinberar skýrsl- ur og þar á íhaldsstjörnin fyrst og fremst að svara til saka. En Alþýðúblaðið telur það al- veg rétt, sem nú virðist vera orð- in skoðun „Mgbl.“, að tekjur ein- stakra fésýslumanna og atvinnu- rekenda, séu mál, sem alian al- nienning varðar stórlega. Meðferð og skifting þjóðárauösins oghính- ar daglegu og árlegu framleiðslu, er mál, sem álía landsmenn varð- ar — segja jafnaðarmenn. Vonandi lætur nú „Mgbl.“ ekki sitja við orðin tóm, heldur birtir umbeðnar skýrsiur bráðlega. Eng- inn vafi er á, aó verkafólkiö, sem vinnur hjá Jóni Ólafssyni og Ólafi Thors, daglega stritar og hættir lífi og limum í þjón- ustu þeirra, myndi þá daga lesa „Mgbl.“ með athygii. Jámbmutarmálið. Ábugi íhaldsins, koma í Ijós, þegar það hafði orðið að láta af völdum. Betra hefði verið, að það hefði sýnt í verkum sínum, meðan það för með völd, að það hefði áhuga fyrir einhverju öðru en því að; koma upp herliði, hækka tolia á alþýðu, iækka skatta íhailds-efna- manna og draga úr almermri fræðslu og styrktarstarfsemi. Ef ihaldsflokkurinn hefði haft áhuga á að koma járnbrautarlagn- ingu í framkvæmd, hefði honum verið það í lófa lagið rneðan hann fór með völd í landinu og hafði öll ráð á alþingi. En ' þá bar ekki mikið á áhuganum fyrir því máli. Þá var haam að berjast fyrir tekjuskatt&lækkun togaraeig- enda, afnámi einkasalanna og rík- islögreglu. Það voru hans áhuga- mái, — og svo að spara — barnu- fræðsiuna og berklavarnimar. Áhugi þeirra Jóns Þorlákssonar og Magnúsar Guðmundssonar fyr- ir bættum samgöngum við hér- uðin austanfjalls sýn'di sig í því, að þeir fengu samþ. heimildarlög fyrir ríkisstjómina til að veita Titan sérleyfi til að virkja Þjórsá og byggja jámbraut austur. Sjálf- ir höfðu þeir enga trú á því, aö félag þetta hefði nægilegt fjár- magn til virkjúnarinnar og járn- brautarlaginingaTininar, (hiu’abref þess voru þá seld á 3 krónur hvext hundrað), enda var það alls ekki tilgangurinn. Tilgangurinn var sá eiran, að blekkja bændur austan fjails og aðra, sem eru þvi fylgjandi, að járnbraxit verði lögð austur, og að fyrirbyggja, að ríkissfóður hrindi þessu nauðsynjamáli í framkvæmd. Meðan sérleyfið var gildandi, var ekki htegt að taka málið upp á öörum grundveldi. Þetta sáu þeir klóku menn. Bezta xáðið til að tryggja það, að ekkert yrði gert í málinu fyrst um sinn, var að veita Titan sérléyfið. Þess vegna fengu þeir lögin sett og samþykt. Svona var áhugi íhaldsíns þá í þessu máli. Svipaður er hann enn. hálfdrættingur á við stjórnarráðs- Lítið ber nú á hinum svoköll- KnattsDifíiumót Reyhjavíkur. fulltrúann, sem íhaldsstjórnin sendi út og lét halda fullúim iaunum á meðan, og svona mætti telja í það óendanlega. Alt þeíta sér „Mgbl.“ og veit’ og svo leiðist því líka, sem von :er til, að tönglast alt af á sömu nöfnunum dag eftir dag. Grípur það þá ttl þess óýndisúrræðiS að bæta viö nýjum. sem,, það „telur liklegt" að eitthvað hafi verið „rétt að“, eins og það orð- ar það. Er þá lítið hirt um sann- leikann, eins og oftar á, bænum þeim. Síðasta úrræði blaðsins er svo það að spyrja, hve mörgum meðalverkamannsárslaunum tekj- ur Héðins samsvari. Héðinn helir 600 króna Iauin á ári af opi.iberu íé' sem meðUnvux yfirskattanefndar. Þetta er „Mg- uðu ritstjórum „Mgbl.“. Tvíbur- amir Magnús og Pétur Jakobs- son sjá nú aðallega um hlaðið, nema dagbókina og auglýsitógarn- ar. Skriíar Magnús einkum urn siðferbi, járnbrautarmálið og sósí- alista, en Pétur um Menningar- sjóð og peninga, sem kreistir séu undan „blóðugum möglum“ sprútt- salanna. Gott er hans hjartalag. Nýlega ‘fræddi „Mgbi.“ lesiend- ur sína á því, að íhaldinu fag því sjálfu væri mikið áhugamál að! „leysa járnbrautarmiálið“ eins og blaðið orðar það, en ólukikans forsætisráðherrannn hefði Iagt „stein í götu járnbrauita'rinin;ar“(!) með því að veita ekki Tiían sér- leyfið. Það er leiöinlegt, að áhugi í- haldsins fyrir þessu og öðXum framfaramálum . skuli þá fyrst Kappleíkurinn i gærkveldi. K. R. (Blið) vinnur Val (Alið) með 3:2. K. R.-ingar völdu mark þann- ig, að þeir áttu að sækja á móti golunni. Leikurjinn hófst með á- kafri sókn hjá Valsmönnum, og virtust þeir leggja alt kapp á' sóknina, en K. R. mest á vörn- ina. Þó voru 3 framhexjar K. R. tilbúhir við miðlínuna að gera árás, ef þeim barst knötturinn, og • var þá þunnskipuð varnar- fylking Vals. Komust K. R.-ingar nokkrum sinnum í mjög hættu- legt færi við mark Vals, en hitn- ir ágætu bakverðir Vals-manna , eyðilögðu að jafnaði upphlaupin. Lá nú boltinn oítast á vaiiar- helmingi K. R.-inga, og yar oít skotið að marki þeirra, en bolt- inn fór oftast fyrir ofan og utan. Samt reýridi nokkuð á mark- mannisnm, sem stóð sig allvel, þótt mjög megi telja hættulegt að nota svo mikið hnefana, sem hanin ger- ir. Valur fékk nokkrar hornspyrn- ur á K. R., og úr einni ‘þ-eirra varð mark. Agnar Breiðfjörð spyrnti, og var spyma hams mjög fimleg. Boitinn fór við þversláma á markimu og beint í horniö. Kom enginn við hamn nema ; markmaðurinn, sem að eins snerti hann með gómunum. Gerðist nú leikurinn fjörmikiil á báða bóga, en varnarlið Vals hætti sér nú fuli framariega í sókniinni. Guö- jón Ölafsson, miðframherji K. R., stóð ætíð við miðiínu, tilbúirift: að gera upphlaup, þá er boitinn bærist honum. Þá er fór að líða á þennan hálfleik, náði Guðjón í boitann, og voru þá engir fyrír innan Guðjón nema bakverðir Vals, og þeir mjög framarlega. Snnorri hugðist að hlaupa á Guð- jón, en þá spyrnti Guðjón knett- inum langt inn fyrir báða bak- verði og hljóp í loft upp. Lentl hann á hinu breiða baki Snorra, svo að hainn féll. Náði Guðjón nú knettinum að nýju, og er hamn ko'm nær markinu, spyrnti hann knettinum til Björns Þórðarso-nar, er skaut í markið mjög fallega. Endaði svo fyrri hálfleikur án þess fleira gerðist sögulegt. 1 síðari hálfleik sótti K. R, undan golunmi — og mátti þá segja, að leikurinn væri fjörmeiri og skemtilegri en áður. Var nú sókn á báðar hliðar. Áður ,en langt leið á1 leik, skoraði Agnar Brejðfjörð nrark hjá K. R. Viar' það mjög fallega skotið, utah vítateigs, vinstra megin, og efst í hornnið á markinu hægra meg- in. Er Agnar rnjög liðlegur og' góður knattspyrnumabur. og viss- astur virtist hann á að skjóta á markið af Valsmönnum. Héldu nú flestir, að Valur mundi sigra, en sv*o varð samt ekki, því þá er fór að líða á leikinn, skaut Guð- jón knettinum af afli mikiu í maridð hjá Val. Hýrnaði nú yfix K. R.-ingum. Var sótt og varið á báða bóga af inestu leikni, en eigi leið á löngu áður en Krist- ján Gestsson náði boltanum og skaut honum að liði Valsmanna. Viggó Þorsteinsson skallaði iiánn laglega í horn marksins, og end- aði leikurinn með þvi, að ekki voru fiejri mörk gerð. Vann því K. R. (B-lið) Val (A-lið) með 3:2. Þess skal getið, að Valsmenn voru að eins 10 um hálftíma af seinni hálfleik. Meiddist Haildór Árnason úr liði þeirra, en ekfci- kvað meiðslí hans vera alvariegt. K. R. menn voru 10 um 15 ntín- útna skeið, og var það Sigurður Jafetsson, er gekk úr vegna þreytu, er stafaði af gömlum meiðslum. I kvöld kl. 7 keppa Víkingur og B-Jið Vals. ■ ' 9- o. cj.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.