Vísir - 25.01.1946, Blaðsíða 4

Vísir - 25.01.1946, Blaðsíða 4
'A V 1 S I R Föstudaginn 25. janúar 1946 VISIR DAGBLAÐ Utgefandi: BLAÐAUTGÁFAN VlSIR H/F . Ritstjórar: Eristján Guðlaugsson, Hersteinn Pálsson. Skrifstofa: Félagsprentsmiðjunni. . Afgreiðsla: Hverfisgötu 12. Símar 1660 (fimm línur). Verð kr. 5,00 á mánuði. Lausasala 40 aurar. Félagsprentsmiðjan h.f. Menntamennirnir,, — segi og skrifa tíu, — fundust þeir * menntamennirnir i kommúnistaflokkn- um, og flestir eru þeir nýútskrifaðir úr sænsk- um kommúnistasellum, sem starfa þar beint undir handarjaðri heimatrúboðsins i ráð- •stjórnarríkjunum. Það er ekki að furða þótt líommúnistar stæri sig af að hafa jafnstórum menntamannahópi á að skipa. Ef til vill væri þó ekki úr vegi, að vekja athygh á því forn kveðna, að „af ávöxtunum skuluð þið þekkja ])á." Langflestir þessarar tíu menntamanna eru þjóðinni ^gersamlega ókunnir. Enginn dregur í efa, að þeir hafi eitthvað lært á bók- ina, en hvar hefur margra þeirra gætt þar fyrir utan? Vonandi gefst þeim færi á að sýna sig i verkunum. Það hafa þeir ekki gert til þessa. Menntamennirnir tíu eru barnaleg auglýs- ing fyrir deyjandi flokk. Kommúnisminn hef- xir þróazt víða um lönd, og ekki sízt á styrjaldarárunum í Svíþjóð, en þess eru fá dæmi, að greindari stúdentar eða námsmenn af islenzku bergi brotnir, hafi ánetjazt hon- aim, en þó eru þar heiðarlegar undaritekn- ingar. Við skulum vona að þessir tiu mennta- menn heyri þeim til, enda má þá telja líklegt að þeir sjái að sér i tíma og skipi sér i hóp bjóðlegra menntamanna, sem eru miklu fjöl- mennari, en hinir afvegaleiddu. En hvar eru svo ávextirnir af fundarhaldinu ? Nokkur bros og dálitið af meðaumkun samborgaranna, sem er vel kunnugt um að sumir mennta- menn geta verið barnalegir engu síður en aðrir og slíkir menn eru ekki bornir til stórra hluta né forystu. Ein af kennisetningum kommúnista, hljóðar svo, að því er Jóhannes skáld úr Kötluim hermir, að menn eigi ekki að vera að hugsa, með því að kommúnistiskir vísindamenn hugsi fyrir þá. Er þetta í sam- ræmi við það, er menn taka allt gott og gilt, sem stendur í fræðibókunum, en þá.ér ekki að undra þótt slíkir menn geti þrifizt sóma- samlega innan kommúnistaflokksins. Kosningar. ,¥7ommúnistar fcggja ríka áherzlu á, að telja " fólki trú um að fylgi þeirra aukist stöðugt hér í bænum. I þessu augnamiði stilltu þeir svo til að Dagsbrúnarkosningar voru látnir fram fara rétt fyrir bæjarstjórn- arkosningarnar. Þátttaka í þeim kosningum vár svo lítil að menn undrast almennt það áhugaleysi, sem ríkjandi virðist meðal verka- manna fyrir félagsmálum sínum, en>vel kann það að stafa af einræðisbrölti kommúnista innan félagsins. Þótt smalað væri dyggilcga tókst kommúnistum ekki að auka atkvæða- tölu sína innan félagsins. I sjómannafélagi Beykjavíkur fengu þeir 55 atkvæði af 274, «n í verkakvennafélaginu Framsókn fengu þeir 12 atkvæði af 408 greiddum atkvæðum. Allar þessar tölur sína ljóslega að fylgi kommúnista fer hrakandi, jafnvel í Dagsbrún J>ar sem sumir félaganna fylgja þeim að mál- xim til þess eins að fá frið og sæta ekki of- sóknum. Hitt er svo annað mál að uppi- vöðslusemi kommúnista verður ekki kveðin niður með öðru móti en því, að menn fylki sér við bæjarstjórnarkosningarnar fast um D-Iistann. -v*«»~ Sigurinn er vís, ef allir Sjálfstæðismenn gera skyldu sína. Liðsbón og mannalæti Alþýðuflokkurinn og Framsókn leggja sig nú alla fram til þess að telja sjálfstæðismönnum trú um, að þeim sé nauðsynlegt að kjósa lista þessara flokka, vegna væntan- legrar samvinnu Sjálfstæðisflokksins og kommúnista í bæjarstjórn. Slík liðsbón sýnir litla þekkingu á hugarfari sjálfstæðismanna yfirleitt, en hún sýnir jafnframt, að nú er þröngt í búi þessara flokka og lítil von um góðan ár- angur í kosningunum, ef þeir ekki fá óvænta hjálp ein- hversstaðar frá. Þrátt fyrir þetta reyna þeir að l)era sig mannalega, en engum getur dulizt vonleysið og málefna- skorturinn. Sjálfstæðismenn verð'a að gera sér ljóst, og þá ekki sízt þeir, sem eru andvígir sljórnarsamvinnu við komm- únista, að vinni sjálfstæðisstefnan glæsilegan sigur við þessar kosnnigar, þá verða að engu áhrif kommúnistanna á málefni bæjarins, og engin samvinna við þá verður þoluð. Þess vegna verður hver einasti sjálfstæðismaðim felli- Q& l3vi fyrr> sem allir skila framtali, þvi að gera skyldu sína á sunnudaginn, án tillits til þess, hvort hann er óánægður með-stefnu núverandi stjórnar eða ekki. Þegar litið er til þess ástands, sem nú er í ýmsum lands- málum, vegna áhrifa frá upplausnarstefnu kommúnist- anna, er það aukin hvöt hverjum alvarlega Jiugsandi manni, að forða Reykjavík frá samsteypustjórn, togstreitu og hrossakaupum, með því að láta einn flokk fara með völd- in, er stjórnar án öfga. Aðeins Sjálfstæðisflokkurinn 'get- ur fengið það fylgi, sem til þess þarf. Enginn hinna flokk- anna getur komizt nálægt því að ná meirihluta. Þess vegna er enginn annar vegur, enginn annar möguleiki til að forð- ast það, að málefni bæjarins og afkoma borgaranna verði kastað í deiglu stríðandi minnihlutaflokka, — engin önnur leið en að veita lista Sjálfstæðisflokksins brautargengi. Má ekki Eg trúi því ósköp vel, að þú hafir gleymast. mikið a'ð gera þessa dagana, lesari góður. Við hverju er svo sem að húast, eins pg nú slendur á? Þú þarft vafalaust að verjast kosningasmölum, sem sækja að þér úr öllum áttum, og ef til ^íll leggur þú einhverja vinnu af mörkum sjálfur fyrir flokk þinn. Það er eins og gengtir fyrir kosningarnar, en þó er það eitt, sem þú mátt ekki gleyma, þólt kosningar fari í hönd — þú rnátt ekki glcyina að telja fram til skatts. Þú gelur að visu látið það dragast fram yfir helgina, en heldur ekki marga daga fram yfir kosningadaginn. * Illu er bezt Þegar talað er um einhver leiðinda- af' lokið. verk, sem vinna þarf, segja menn ýmist „illu er 'bezl af lokið" eða „frestur er á illu beztur". Það á víst ekk'i sízt við, þegar um skattaframtal er að ræða, en þó>»held eg, að réttara sé að segja hið fyrra í þessu til- n m i sogu .neykjavikiii fyrr fá menn að sjá skattskrána, geta þvi fyrr byrjað að kæra og — vonandi — fengið fyrr leið- rétting mála sinna. En þá er líka að láta það ekki dragst að ganga frá framtaiinu og l;oma því til Skattstofunnar. Framtalsfrestur er út- runninn á fimrritudagskveld í næstu viku. * Skrímsli. Enskur maður, K. K. Dobercr að nafni, hefir skrifað Vísi til að spyrj- ast fyrir um orminn í Lagarfljóti. Bréf Dober- ers er á þessa leið: „A 18. og 19. öld heyrðust oft fregnir af skrimsli, láðs- og lagardýr (ormi) eða einkennilegu vatnadýri, mjög stóru, er hefð- ist við i Lagarfljóti á íslandi. Frá þessu var skýrt af mjög trúverðugu fólki og leikur mér hugur á að vita, hvort siðar hafi borizt i'regnir um að slíkt dýr ha.fi sézt í Lagarfljóli, svo að þér vitið, eða verið birtar i blaði yðar." Bla'ðið varð því miður a'ð gci:a bréf- ritaranum þau vonbrigði, að til- Kommúnistar þykjast auðsjáanlega hafa komið ár sinni kvnna homira> að ormurinn í Lagarfljóti hefði velfyrirborð,erþcirgátuhópaðsamannoklu-um„mennta-!,;kk1er,t látið *u sin ^^;83.*^"1." lanSL ..,,.„,' *. i Vv. ,. , . ^ , . „ . arabil, svo að menn væri farnir að telja hann monnum til þess að mæla með hsta þeirra. Eru þeir flcstn^ af En ha(. cintívcrjir haft spurnir af hoiuull þekktir fyrir þjónustusemi sína við rússneska einræðið. lipp á síðkastið, þó að það hafi ekki komið í Blað kommúnista ritar um þetta af miklum fjálgleik og segir, að „mennfamannafundurinn boðar stórsigur", „al- þýðan tekur völdin í Reykjavík". Er með þessu reynt að breiða yfir, hversu fundurinn var nauða-ómerkilegur, enda fóru sumir ræðumanna mjög hjá sér og var auðsjáanlega órótt í hlutvcrkunum. Þjóðviljinn kallar þennan atburð „einstæðan í sögu Reykjavíkur", og má það vafalaust til sanns vegar færa að því leyti, að vesalings „menntamenn- irnir" munu varla hætta sér aftur í slíkt grínhlutverk. Þeir vita hvaS bíður þeirra. Þeir vita, hvað bíður þeirra, ef þeir tapa. Þess vegna er tryllingur kommúnistanna því meiri sem nær dregur kosningunum. Þeir vita, að dagar þeirra eru taldir sem ráðandi flokks, ef kosningarnar sýna að fylgi þeirra er þverrandi. Undanfarin ár hafa þeir lifað á því, að margir hafa trúað, að þeir væri lýðræðisflokkur, sem hefði lagt niður byltingarstarfsemi sína. Sígursæld Rússa í stríðihu og hið mikla lof, km sungið var rauða hernum.í öllum löndum bandamanna, sló bjarma á íslenzku kommúnist- ana og margir fóru að líta á þá með velvilja og trún- aðartrausti. Nú sjá menn, að traustið var óverðskuldað. Nú hafa þeir komið fram í dagsljósið cins, og þeir eru, — sem út- sendarar erlcndrar einræðisstefnu, er taka við skipunum erlends valds. Þeir fara að hér á landi alveg eins og flokks- bræður þeirra og lærimeistarar fara að í öðrum löndum, Póllandi, Rúmcníu* Júgóslavíu, sem þeir hafa lagt undir sig. Alstaðar endurtckur sig sama sagan, saga harðstjórn- ar, einræðis og ofbeldis, sagan um fólkið, sem ekki þorir að láta í ljós skoðanir sínar af ótta við ofsóknir. Kommúnistarnir íslenzku vita vel, að alþýða manna hcfir nú aðra skoðun á þeim en hún hafði við síðustu kosningar. Straumur andúðar liggur nú á móti öllum þeim sovjet-hugsjónum, sem þeir berjast fyrir. Þess vegna berj- ast þeir nú fyrir tilveru sinni. En nú er tækifærið fyrir bogarana að hrínda þeim af hö'ndum sér, að reka út öll áhríf þeirra í íslenzkum stjórnmálum. Ef þeir tapa við þessar kosningar, bera þeir aldrei sitt barr aftur. Þeir munu hjaðna niður, þurrkast út. Og þá mun strax breyt- ast til batnaðar í íslenzkum stjórnmálum og í atvinnu- vegnm landsmanna. Vonbrigði. bláðúm (enda haf'a þau haft kappnóg áð gera vegna furðuljósa og kosninga, siðustu vikurn- ar), þá væri rétt að láta mig vita, svo að eg geti kouiið frfgnnnum áleiðis til mannsins, því að hann hefir sýnilega mikinn áhuga fyrir að frétta eitthvað af orminun). Finnast víðast. Það mun "\-ist varla vera til þa'ð land í veröldinni, sem á ekki eitt eða fleiri furðudýr í þjóðsögum sínum, líkt og við eiguni orminn í Lagarfljóti. Af skrimslum þeim, sem sögur fara af í nágrannalöudunum, mun skrimslið í Loch Ness í Skotlandi vera þckklast. Það hefir verið að gera vart við sig með mismunandi millibilum alveg fram á síð- ustu ár, og hefir fjöldi heiðvirðra mauna full- yrt, að þeir hafi séS það svamla um vatnið, jafn- vel oftar en einu sinni, og nokkuru fyrir strið sást það svo oft, að blöðin í London voru farin að hafa stöðugan vörð við vatnið. Þá lét skrimsl- ið ekki sjá sig. Loftskip? Menn hafa komið mcð ýmsar tilgát- ur um, hvað muni eiginlega valda því, að þessar skrímslissögur komust á kreik í Skot- landi. Sumir vilja halda því fram, að einhvcrju sinni er „skrímslið" sást, hafi þar verið um trjábol að ræða, sem var á reki um vatnið. önn- ur ér^ á þá leið, að þýzkt loftskip muni hafa hrapað í vatnið í slríðinu 1914—18, er það var í leiðangri yfir Bretlandseyjum, og muni loft eða gas í gcymum þess verða þess valdandi, að því skjóti upp, þegar rót kemst á vatnið. Ýmsar fleiri skýringar hafa menn Romið fram mcð, en menn hafa samt ekki verið neinu nær þvi að ráða „gátúna". * Bréf frá f sambandi við skrifin um þá, sem templar. „setja svip" á Hafnarstrælið, liéfi eg fengið ei'tirfarandi bréf frá „templar": „Hvað segðu menn við því, að rikið verði einni af þéim tugum milljóna, sem inn koma fyrir áfengi og tóbak, til að reyna að hjálpa þeim, sem ríkið hefir gert að aumingjum mcð vcrzl- un sinni? Ætli það mætti ekki kenna mörgum mönnum a'ð vinna aftur fyrir það fé — og hætta að drekka? Það væri eitthvað vit í slíku fjár- framlagi. Það Jiarf „nýsköpun" við þessa drykkjumenn, og svo væri hægt að nota þá á eftir til að vinna að verkefnum nýsköpunar- innar!"

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.