Vísir - 14.05.1946, Blaðsíða 4

Vísir - 14.05.1946, Blaðsíða 4
f4 VlSIR Þriðjudaginn 14. mai ,1946 VISIR DAGBLAÐ Ctgefandi: BLAÐAUTGAFAN VlSm H/F Ritstjórar: Eristján Guðlaugsson, Hersteinn Pálsson. Skrifstofa: Pélagsprentsmiðjunni. Afgreiðsla: Hverfisgötu 12. s Símar 1660 (fimm línur). Verð kr. 5,00 á mánuði. Lausasala 40 aurar. Félagsprentsmiðjan h.f. Bemarsamþykktin. Ttjráfaldlega hafa íslenzkir rithöfnndar farið * þcss á leit, að Island gerðist aðili að Bern- arsamþykktinni, þannig að réttur rithöfund- anna yrði tryggður erlendis, og þeir fengju foar greitt fyrir útgáfur á þjðingum verka þeirra. Bóksalafélagið mun hins vegar jafnan hafa talið nokkur vandkvæði á þessu, og nú síðast er danskur rithöfundur ber sig upp und- an því, að islenzkur bókaútgefandi hefur tekið verk hans til þýðingar og gefið út, að því er virðist án þess að leita til þess samþykkis hans, lýsir Bóksalafélagið enn yfir því að það geti ekki mælt með að Island gerist aðili að Bernarsamþykktinni. Islenzk blöð munu sum hver tekið svipaða afstöðu til málsins. Þótt okkur hafi ef til vill verið um megn fyrr á árum, að gerast- aðili að Bernarsam- þykktinni, er viðhorfið nú gerbreytt, enda ekki vanzalaust fyi*ir þjóðina í heild að veita ekki crlendum mönnum fulla réttarvernd gegn á- sælnr-íslenzkra bókaútgefenda, en tryggja rit- liöfundum sínum jafnframt sama rétt á er- lendum vetvangi. Þýðingarlaun þau, sem greidd yrðu fyrir erlend verk til rithöfund- íinna, yrðu hverfandi litil, en hlytu að mið- Vast við selt upplag hverrar bókar. Þetta myndi ])ó vafalaust miða að því að einvörðungu góð- ar' hækur j'rðtt teknar hér til þýðingar, með því að varla myndu útgefendur treystast til að greiða fé úr landi fyrir rusl-bókmennlir. Hins vegar munu flestir merkir rithöfundar líta svo á, að þýðing verka þeirra á íslenzka tungu, sé frekar skemmtileg auglýsing fyrir ])á, en gróðalind, með því að þeim myndi vafa- laust vera vel kunnugt um hve bókamarkaður ér hér þröngur, en sumir kynnu að taka ein- hvcrja málamyndagreiðslu fyrir rétt sinn. Að því, er varðar íslenzk blöð myndu slíkar £reiðslur fyrir þýðingarrétt á verkum erlendra höfunda, ekki hafa nokkra fjárhagslega þýð- iiigu og reynast þeim engan veginn um mcgn. Fyrsta skilyrdið til þess að blöðin geti -vænst, - að góðir rithöfundar leggi með þeim hönd á ])lóginn, er að þau greiði í'yrir slíka aðstoð sómasaTnlega, og nú á seinni árum hafa blöðin gert það, nema því aðeins að um beina sjálf- boðavinnu hafi verið að ræða, og þá aðallega af pólitískum ástæðum. Blöðin verða að hal'a svo mikið fjármagn handa á milli, cf útgáfa þeirra á að vera tryggð, að þau geti greitt við- unandi ritlaun jafnt til íslcnzkra scm erlcnda ]iöfunda. Ur því, sem komið er munu blöðin hví sízt mæla gegn því að Island gerist aðili að Bernarsamþykktinni, en styðja það mál -eftir mætti til þess að at'má þann smánarblett að algjör „rányd'kja" gcti átt sér stað á bók- menntasviðinu hér heima fyrir. Þess er að vænta að islenzk stjórnarvöld og Al])ingi taki málið upp og afgreiði það á þann einn hátt, sem siðaðri þjóð sæmir. Með því að Island .gcrist aðili að Bcrnarsamþykktinni myndi ¦vera tryggt, 'að íslenzkum lesendum yrði ekki boðnar nema beztu erlendar bókmenntir og er það menningaratriði ,út aí' fyrir sig. Lík- legt er að íslenzkum rithöfundum gangi hér eftir greiðlegar en verið hefur að koma verk- \\m sínum á framfæri á erlendum markaði, cn rétt þeirra til greiðslu fyrir slík^verk ber að tryggja örugglega'. Þeir vcrða aldrei oflaun- aðir hér heima fyrir. 6794 er símanúmerið í Húsgagnaverzluninni ATOMA Njálsgötu 47. — Gjörið svo vel og skrifið númerið hjá yður. Hálft hús 4 herbergi, eldhús, loftherbergi og ágætar geymsl ur, á eignarlóð við Laufásveg, er til sölu. Upplýsmgar gefur: —raáteiana uf l/erdbrdfaóaian (Lárus Jóhannesson hrm.) , Suðurgötu 4. Símar: 4314, 3294. Gólfmottur góð tegund, nýkomnar. * Veiðar f æradeildin. Hús og einstakar íbúðir í úthverfum bæjarins og í Seltjarnarneshreppi til sölu með tækifænsverði, ef samið er strax. Lækjargötu 10 B. — Sími 6530. Timbur til sölu Kassa-timbur, nagla-laust, er til sölu, nokkur bílhlöss, ef samið er nú þegar. £t)eihh CgiUMh Ljf. Sími 3976. Atvinna 2 eða 3 wnewMB geta fengið vinnu yfír lengri tíma. ^Ar.f. (L.ail( {Jílhjáui Sími 1719. móóon Öryggi bíla. „Reykvíkingur" skrifar mér eftir- farandi: „Eg skrifa Bergmáli þetta bréf í von nm, að það gcti vakið einhverja —¦ og þá helzt, sem eiga að sjá um þessa hluti — til athugunar á þvi, hvort öryggi bíla, stórra almenningsbíla, sé eins mikið og œskilegt væri. Eg vil leyfa mér að álíta, að svo sé oft ckki, þótt svo sé liamingjunni fyrir að þakka, að slys verða sjaldan i þessum bilum eða af þeirra völd- um. En það er auðvtiað engin afsökun fyrir þvi, að eftirlit sé ekki haft rnjög stranwt. * Fullur bíll. Eg ætla að segja hér frá einu dænii. Á þriðjudaginn í vílcunni, sem lcið, fór 'eg i bió i Hafnarfirði. Það var ckki úti fyrr en laust cftir miðnætti, "svo að einungis einn bill átti eftir að fara í bæinn. Flcstir, sem ætl- uðu til Eeykjavíkur með honuin, gcngu alla leið út á endastöðina, og var billinn orðinn fulliir löngu áður cn hann átti að leggja af stað. Var ekki aðeins setið í öllum sætum, íieldur var og tvísctið í sumum, og loks slóðu svo auðvitað eins niargir og komust þannig fyrir. * liennur Bíllinn tók ])ó alls ekki alla, sem til af stað. bæjarins þurftu að komast, og ekillinn ' steig út úr bílnum til að skeggræða við þá, hvernig iiægt væri að koma þeim til bæjarins. Vélin var j gangi, en hand-„bremsan" á. Allt i einu tekiir bíllinn að mjakast áfram, því að þarna cr dálítill halli, — minni þó en i mörgum hrekkiun á vegum úti, — og rennur áfram, unz hann rekst á steinvegg andspænis. Til allrar hamingju varð hraðinn aldrei mikill, en þetta nægði þó til að skjóta furþegunum skelk í íiringu. Spurning. Mér lcikur nú forvitni á að vitá það, hvort „bremsur" bíla eigi ekki að vcra svo traustar, að þær Iialdi hilunum í ein- hverjum halla, þcgar þeir eru með fullfermi. Þannig hljóta þær að ciga að vera, því að ann- ars cr ekki að þeim ncma hálft gagn. En það var ljóst að liessu sinni, að „bremsur" þessa bíls voru ekki eins góðar og skyldi, og er mcsta mildi, að ekki skyldi verða þarna slys, ef brekk- an hefði til dæmis verið brattari, og enginn veggurinn lil að stöðva bílinn svo fljótt. * Tíðara Eg býst við, að lausnin i þessu cfni eftirlit. væri, að cftiiiit með slíkum bílum væri framkvæmt oftar en nú er gert. Þeir eru meira hlaðnir og aka miklu lengri vega- lengdir en flestir minni bílar, og það segir sig því sjálft, að það þarf að skoða þá oftai% ef skoða þarf bila'á annað borð. Því meira, sem bílarnir eru kcyrðir og þvi þyngri farma, sem þeir flytja, þvi'nieiri þörf cr á auknu eftirliti. Ékki sizt þar sem farmurinn er oft 30—40 jnanns og jafnvel fleiri stundum. I ¦ * Stæðin. ()g svo að siðuslu þetta: Er Ifeýfilegt að taka svo marga farþega i bílana, að fjölmargir þeirra verði aö standa upj) á endann? Eru ekki nein lakmörk fyrir því, hversu marga ifarþcga megi laka í hvern híl? Við þessu vildi eg gjarnan i'á svör." líg spurðist fyrir um það, hyprf Jeyft væri að láta farþega standa. .Svai-aði starfsmaður sciieyfishafa, scm cg spurði að þeiisu, því . til, að ])ctta \ævl leyfilegt. Voru nokkrar deilur um þetta i fyrra. * Sjónarmiö I vögnunum mun ekki vera fest upp eigandans. neitt merki, sem segir til mn far- þcgafjöldann, og mun það þá að lík- indum aðeins takmarkast við það, hve margir komast inn í ])á. Hyað auknu eftiiiiti viðkem- ur, fyridist mér að eigendur ættu ekki að hafa á móti því. Það mundi auka pryggi þeirra, ^f cinhver óliöpp kæmu fyrir og skaðabólamál risi. Það Remur líka til greina, að crfitt hefir verið að endurnýja vagnana undanfarin ár.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.