Vísir - 20.08.1946, Blaðsíða 4

Vísir - 20.08.1946, Blaðsíða 4
4 V I S I R Þriðjudaginn 20. ágúst 1946 VISIR DAGBLAÐ tftgefandi: BLAÐAUTGAFAN VlSHl H/P Ritstjórar: Kristján Guðlaugsson, Hersteinn Pálsson. Skrifstofa: Félagsprentsmiðjunni. Afgreiðsla: Hverfisgötu 12. Símar 1660 (fimm línur). Verð kr. 5,00 á mánuði. Lausasala 40 aurar. Félagsprentsmiðjan h.f. Eindir og hagsmunir. Tlorsætisráðherra hefur oftar en einu sinni *" lýst yfir því, áð hann myndi þegar er færi gæfist, taka upp umræður varðandi lausn hersetunnar i landinu á þeim grundvelli að herverndarsamningurinn frá árinu 1941 hel'ði ekki aðeins upphaf, heldur og eðlilegan endi. Síðast mun ráðherrann hafa gefið slíka yfir- lýsingu við umræðurnar um umsókn Islands nm upptöku í handalag hinna sameinuðu þjóða. Alþingi tók þá yfiriýsingu góða og gilda, sem fyllilega er eðlilegt. Fyrir nokkru mun hafa komið hingað til lands erindreki frá Bandaríkjunum, sem heí'- ur Norðurlandamál með höndum í utanríkis- ráðuneytinu. 1 starfi sínu hefur einmitt þessi maður synt okkur Islendingum sérstaka vin- semd og hlutast til um viðunandi lausn ýmsra þeirra vandamála, sem mest hafa okkur mætt nú á styrjaldarárunum. Menn skyldu ætla, að þjóðin fagnaði komu slíks manns og leit- aðist við að sýna honum fyllstu vinsemd. Af alkunnri smekkvísi vissu kommúnistar þó hvað við átti, og hóí'u beinar árásir á þennan erindreka á svo ósvífinn hátt að þcss munu engin dæmi með siðuðum þjóðum. Árásar- efnið er þó ekki annað, cn áð hann haf'i átl tal við nokkura menn og þá sennilcga ckki komm- i'mista. Um viðræðueí'nið er kommúnistum væntanlega ókunnugt, en geta sér til að það muni hafa verið hcrstöðvarmálið. Segjum svo að það hafi verið rétt, að Iiinn erlendi erindreki hafi átt viðræður við forsæt- isráðherra um herstöðvarmálið, cn hvað ætti þá að vera við slíkt að athuga i'rá sjónarhól þjóðarinnar allrar og þá jafnvel cinnig kommúnista? Hér væri þá ckki annað að ske, en einmitt það, sem forsætisráðherrann hel'ur gefið fyrirheit um. Til þess að leysa herstöðva- málið og binda cndi á hcrselu hér á landi, ])arf væntanlega vinsamlegar viðræður fyrst og fremst. Slík lausn getur ckki gengið al- gjörlega þegjandi og hljóðalaust fyrir sig, eins og kommúnistum ætti að vera kunnugt, sem hafa fcngið öll flón landsins til að æpa í ein- aim kór um þetta málcfni með órökstuddum dylgjum og svívirðingum, og cr þá ekki for- dæmanlegt þótt rödd skynseminnar láti einn- ig til sín heyra um málið i viðræðum við vinsamlega erlenda erindreka? Skrif Þjóðviljans eru þjóðhættuleg og brjái- æðiskennd. Þau mótast ekki af umhyggju í'yr- ir íslenzku þjóðinni. Blaðið er handbendi kommúnistaí'lokksins sem alþjóðaflokks, en ekki íslenzku deildarinnar út af fyrir sig, svo sem öll fréttaþjónusta blaðsins og öll skrií' bera ljósan vott um. Þcgar blaðið þykist berj- ást fyrir ísíenzkum sjálí'stæðismálum, mótast súi barátta af erindisrekstri fyrir erlcnda hagsmuni, og hefur slíkur tvískinningur aidrei þótt aðalseinkenni í íslenzku þjóðlifi. Þeim munfráleitari cru skrif blaðsins, sem tveir ráðherrar kommúnistaflokksins ættu að geta staðið nokkuð dyggilega á verðinum í sjálfstæðismálinu, ef hugur fylgdi máli. Hitt er aftur ljóst, að ágreiningur kann að vera innan ríkisstjórnarinnar um ráðstöfun flug- vallarins, hvorf honum eigi að ráðstafa til austurs eða vesturs, við að eiga hann sjálfir eða afnema hann með öllu. Kommúnistar hafa þar hagsmuna að gæta, — en ekki ís- lenzkra hagsmuna. Þekktur jöklarannsóknari kominn fil Islands. Vinnur að undirbúningi a&gijóða- Beiðangurs hingað. Prófessor Hans Ahlman, hinn þekkti landafræði- og jökla-rannsóknari er nýkom- inn hingað til íslands. Hann kom hér síðast árið 1936. Báist hann mjög að hinum miklu framförum sem orðið hafa á öllum sviðum hér. Blaðamenn áttu tal við próf. Ahlman í morgun og sagði hann þeim þá margt merkilegt um rannsóknir sínar á jöklum og jarðmynd- ununi. 'Próf. Ahlman hefirvíðafar- ið mcð rannsóknarleiðöngr- um. Hann hefir lagt sérsíaka stund á jöklarannsóknir og landa. Meðal annars hefir hann rannsakað jöklana á ís- landi, Grænlandi og við norska hafið. Einnig hefir hann farið rannsóknarleið- angra til Lapplands og Svalbarða og viðar. Þcg- ar hann kom hingað árið 1036 fór hann í rann- soknárléiðang'úr til Vatna- jökuls og annarra jökla þar i grcnndinni. Hann cr þcirrar skoðun- ar, að lega íslands sé þannig, að hér bcri að setja upp mið- stö'ð jarðfra>ði- og jöklarann- sókna og vinnur hann nú öt- ullcga að því, að undirbúa al- þjóðaleiðangur lil íslands, þar sem Sviþjóð og Xoregur hafa forusluna. Heimsókn hans hingað er Jiður í undir- búningi þess væntahlega lcið- angurs. Próf. Ahlman er þei'rrar skoðunar, að ísland sé ó- þrjótandi rannsóknarefni jarðfræðinga og telur ckki efa á, að hér muni vcr'ða miklar framfarir á sviði jarðfræðinnar á komandi ár- \JUuibikarim,ótio: Priðja nmferð lelkiit í clag eða á. morgun. Tveim fyrsiu umferðun- um í keppninni um olíubik- arinn í golfleik, er nú lokið. Á laugardag fór fram und- irbúningskeppnin, og tóku þáít í henni 24 keppendur. Að henni lokinni, voru 16 eftir. Þeir kepplu á sunnu- dag og mánudag, og eru nú þessir 8 mcnn eftir í keppn- 'inni: Magnús Víglundsson, Eiríkur Baldvinsson, Brynj- ólfur Magnússon, Frímann Ólafsson, Gunnar Ásgeirs- son, Daníel Fjeldstcd, Hall- dór Magnússon og Ólafur Gislason. Menn þessir keppa í dag eða á morgun, og eru þá tvær umferðir í keppninni eftir. um, ekki sízt fyrir þá sök, að islenzkir jarðfræðingar scu svo vel að sér um þessi mál, að þeir geti á eigin spýtur annast rannsóknirnar. Prófessorinn heí'ir ferðazt mikið um landið þcssa f.jóra daga, sem hann hefir dvalið hcr. M. a. hefir hann flogið yfir Vatnajökul til Horna- fjarðar. ' Einnig hefir hann farið til Þórsmerkur og skoð- að fornrúslirnar þar og í dag mun hann fara lil Siglufjarð- ar. Hann fer aftitr til Sví- þjóðar á föstudag. sæmcfur ricidarakrossi. Síðastl. sunnudag sæmdi forseti Islands borgarstjór- ann í Beykjavík, Bjárria B'cnediktsson, riddarakrossi íslenzku fálkaorðunnar. Bjarni Benediktsson hefir vcrið borgarstjóri í Rcykja- vik síðan ári'ð 1910, og átl 'miklu vinsældum að l'agna í því starfi. Haí'a líka í hans embættistíð verið unnar margar stórmcrkar og gagn- legar framkvæmdir. Bjarni hcfir einnig látið þjóðmál mjög til sin taka og verið alþm. siðan 1942. Einnig hef- ir hann unnið í þágu is- lenzkrar lögfræði og var á tímabil prófcssor við Há- skóla íslands. Einar Mrístjánsscíii syiigiir annað l&vö Einar Kristjánsson, óperu- söngvari, eínir til fjórðu söngskemmtunarinnar í Gamla Bíó annað kvöld kl. 7,15. — Síðast söng Einar í gær- kvöldi fyrir fuilu húsi áhcyr- cnda og við framúrskarandi goðar undirtektir áhcyrenda. — Undirlcik á söngskemmt- unum hjá söngvaranum ann- ast dr. V. Urbanfschifsch. a istircm Fyrir rúmu ári var hafin bygging sundhallar á Seyðis- firði, og er því vcrki scnn lokið. Sundhöll þessi verður gerð eins fullkomin og að- sta'ður leyfa. Verður laugin sjálf 12.5x8 m., en dýptin verður frá 90 cm. til 2 m. Sundhöllin cr cnn ekki það langt komin, að hún geti tek- ið lil starfa. Óstundvísi. Eitt er þa'ð, sem mun vera nokk- uð tiðari löstur meSal íslendinga en annara þjóða, en það er óstundvísi. Sjaldan mrelir maður scr mót við annan svo, að annar- hvor. eða báðir komi ekki siðar en ákveðið var. Sama er einnig hægt að segja um starfsmenn í liverju sem er. Ákvarða'öur vinnutimi virðist ckki lcngur vcra neitt aðalatiði, t. d. má það heita tilviljun, að skrifstofur scu opnaðar á þcirri minútu, scin auglýst cr. Og finnanlcg eru dæmi þcss, að fyrsti jnaðurinn hafi mætt til vinnu sinnar á cina ríkisskrifstofuna hálfri klst. eftir a'ð vinna átti að hefjast." Þessi óstundvísi var ekki ahncnn fyrir hcrnámsárin, en nú á thnum velgengninnar hefir margt óþarft og ó- smckklegt rckið upp kollinn. Vinna fyrr Svo mátti scgja, að stundvisi og og nú. vinnubrögð væru í bezta lagi hjá verkamönnum bg öðrum launastctt- um áður. Kn cftirspurnin cftir vinnuafla og stjórnleysi brctavinnuáranna hafði ekki góð á- bi'rif i för mcð sér. Til dæmis er ekki fátítt að sjá menn, scm eiga að vera i vinnu, liggja fram á verkfærin í samræðum eða þá að þeir hvíla sin iúnu bein og sitja. Það er langt á milli þeirra öfgá, að vcrkamaðurinn megi ckki lita uþp, eins og það er kallað, og þess, að hann hangi og slóri eftir því að vinnutíminn sé á enda. Vcrkamennirnir verða að vera sér þcss meðvitandi, að þeir verða að gera kröfur til sjálfs sín eins og annarra, og að þeir gcta ekki til lengdar gert kröfur um launahækkanir og styttri vinnutima, nema þess sé gætt, að maöur- inn vinni þann tíma sem hann tekur kaup fyrir. Og stundvísi verkamanna virðist lika vei'a a'ö faka einliverjum breytingum 'til hins vcrra. En vonandí eru ekki eins mikil brögð að þessu, cins og i fl.jótu bragði virðist. Aí gamla Samfara stundvisi fer oft orðheldnl skólanum. og annað, sem ómetanlegt er í fari livers manns. En harla kostarýr virð- ist sá þjónn vera, — hvað svo scm honum er ætlað að vinna, — scni er óstundvís, óorðheld- inn og hyskinn við starfið. Þessi er af gamla sk(')lanum, scgja margir um þá, sem stunda vinnu sína mcð kostgæfni. En með þvi að kalla þenn- an eða hinn af gamla skólanum, er átt við það, að liann hafi lært a'ð vinna fyrir 30—40 áruni. Þá hafði fólkið styttri livíldir .og færri tækifæri til að afla sér menntunar, hvort sem hún var boklega eða verkleg. Er-þá ekki hcndi næst, fyrir þá kynslóð, scm á að tak við af þcirri gömlu, að sýna, að In'in kunni að þola góða daga, og að það þurfi ekki skort og hörku til þess að gera menn að trúuin og vandvirkun: mönnum, Trúir menn. Gamli maðurinn, sem er vörður á Arnarhólslúninu, er auðs.jáanlega af gamla skólanum. Hcfir hann þó minni skil- yrði en margur annar lil þess starfa, þar sem hann cr stór bagaður. En það lætur haníi ckki á sig fá og gcrir Arnarhól að góðum livildar- stað fyrir Pieykvíkinga. Sama er að scgja tun Hljómskálagarðinn; cg hcld að vörður iians sé nú kominn fast að áltræðu. feg vil ckki gera iítið úr þeirri kynslóð, sem -mi cr að vaxa iir grasi, en samt mega þeir, s'em við taka af þess- um mönntim vera í meira lagi árvákrir og samvizkusaniir, ef þéir ætla að taka fyrirrenn- tirum sínum fram í þeim efnum. Þcss er að vænta, þótt hyskni í starfi og ó- slundvísi sé mcð mesla móti nú, að þetta sé aðcins stundarfyrirbrigði, er eigi cftir að hverfa. Engin þjóð á sér framtíð, nema þcgnar henn- ar sýni kostgæfni og ástundtm í hvívctna. Æska Jandsins getur þess vcgna tekið sér liðnar kyn- slóðir lil fyrirmyndar.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.