Vísir - 01.10.1946, Blaðsíða 4

Vísir - 01.10.1946, Blaðsíða 4
V I S I R Þriðjudaginn 1. október 1946 VIS DAGBLAB Útgefandir BLAÐAUTGÁFAN VlSlR H/F Ritstjórar: Kristján Guðlaugsson, Hersteinn Pálsson. Skrifstofa: Félagsprentsmiðjunni. Afgreiðslar Hverfisgötu 12. Símar 1660 (fimm línur). Lausasala 50 aurar. ______Félagsprentsmiðjan h.f._____ Askorun Breta. IItanríkisráðuneytið gaf út bá fréttatilkynn- " ingu í gær, að þvi hefði borist tilkynning frá brezku ríkisstjórninni, þar sem áherzla er lögð á, að illa muni það mælast fyrir í Bretlandi, ef ríkisstjórn og Alþingi samþykki ckki það samningsuppkast við Bandaríkin, sé'm' nú liggur fyrir, og hindri þannig að ástæðulausu mjög nauðsynlegt samband við setulið Bandaríkjanna í Þýzkalandi. Hér er um mjög athyglisverða og ef til vill óvenjulega yfirlýsingu að ræða af háli'u brezkrá stjórnarvalda, sem vert er að athuga nokkru nánar. Ganga verður út frá því, scm gef'nu, að yfirlýsingin hefði ckki verið birt, nema því aðeins að fyrir liggi sarnþykki Breta til slíkra aðgerða. Slíkt samþykki hlýtur aftur að opinbera hve ríka áherzlu brezka stjómin Ieggur á það, að samningur þessi takist, og vcra um leið einskonar leiðbeining til íslenzku þjóðarinnar í heild um afgreiðslu málsins. Þá cr örðalag yfirlýsingarinnar svo bert, að eng- um marini getur dulizt, að brezka ríkisstjórnin telur ekki að íslenzka þjóðin stofni sjálfstæði sínu eða frelsi á nokkurn hátt í voða með þessari samningsgerð, þar sem svo er að orði komizt, að hindrað verðí að ástæðulausu sam- band heimaþjóðarinnar við bandaríska her- jnn í Þýzkalandi. Kommúnistar hafa látið í það skýna, að iiíanríkismálaráðherra hafi ekki kynnt sér á iiokkurrT hátt skoðanir Breta eða annarra þ.jóða á samningsuppkasti því, sem fyrir Al- þingi liggur"Einhverjír kunna að hafa lagt írúnað á þetta, og hvað sem þessu líður, ætti cngum að dyljast hugur brezku stjórnarinn- Sir lil þessa máls, þar sem fyrir liggja óvenju ]ung tilmæli af hennar hálfu um að samn- ingurinn verði gerður, og þannig afstýrt á- stæðulausum óþægindum í alheims vandamál- um. Skilningur brezku stjórnarinnar á ákvæð- prn samningsins ætti jafnframt að vcra ís- lenzku ])jóðinni trygging fyrir, að frelsi og sjálfstæði þjóðarinnar cr á engan hátt stcfnt í voða, nema síður sé.^Ef til vill má orða það svo, að samningurinn. skapi okkur rneirá ör- yggi, en við nytum, cí' samningurinn væri ckki gerður. Er það vafalausl á ói'riðartímum ©g þarf ekki skýringar við, en einnig á frið- artímum, sem mótast af nokkrum óróa, ér náin samvinna við cngil-saxnesku ])jóðirnar, austan hafs og vestan, íslenzku þjóðinni lífs- skilyrði. Fullyrðingar kommúnista, sem ganga í öfuga ált, hafa ekkert raunhæft gilrii og að svo nriklu leyti, sem þær leiða til æsing.a og áróðurs, eru þær þjóðinni beinlínis háskasam- íegar og bera vitni um meiri ómenningu, cn raunverulega þróast mcð ])jóðinni. Kommún- isíar haí'a að undanförnu pantað mótmæla- samþykktir frá ýmsum samtökum launastétt- unna, gegn samningsuppkastinu um Kcflavík- urflugvöllinn. Þótt slíkar samþykktir hafi ver- ið birtar gleiðletraðar, standa tillölulega fáir itnenn að þeim, enda cr allur þorri manna and- Stæður slíkum áróðri í viðkvæmustu utanrík- ismálum. Kommúnistar og hjálparkokkar þeirra, sem sumir hverjir hafa kastað grím- unni í þetta skipta, munu engan sóma hafa af málinu, cn fullann wsóma, en jafnframt mun heillarík framtíð þjóðarinnar verða tryggð án þeirra atbeina. 50 ára sfarfsafmælL í dag á einn mætasti iðnað- armaður þessa bæjar fimin- tíu ára starfsafmæli. Er það Ágúst Eiríksson skósmiður. Fyrir nákvæmlega 50 áram eða 1. október 189(5 réðst Agúst sem nemandi til hins þjóðkunna skósnriðs, Lárus- ar G. Lúðvígssonar og hefir hann unnið á vinnuslofu L. G. L. alla tíð síðan og mun það vcra fágætl að iðnaðar- inaður byr.ji nám sit.t og vinni hjá sama fyrirtækinu í liálfa öld. Agúst er fæddur 30. ágúsl 1878 'að Sólheimum í Ilruna- mannahreppi i Árnessýslu. Fluitisl til Reykjavíkur er hann hóf nám sitt sem fyrr er sagt hjá L. G. L. 1896 og hefir verið búsettur og starf- að hér í bæ í 50 ár. Skósmíðavinnustofa Lár- usar G. Lúðyigssonar hefir jafnan verið ein stærsta og þekktasta skósmíðavinnu- stofa landsins. Aðtir fyrr, áð- ur en vélarnar komu lil sög- unnar, munu hafa unnið að jafnaðí á vinnustofu L. G. L. 1()—12 menn, enda var það svo,v.að það þótti venjulega bezt borgið þeim skósmið, er komst inn á vinnustofu L. G. L. Þá var vinnu háltað á þann veg, að á veturna var jafnan unnið mikið að nýsnriði og þá aðallega fyrir sjómenn- ina, sjóstigvél. Var það erfitt verk og ekki nema fyrir harð- duglega menn að vinna að smíði sjóstigvéla. Ágúsl Eiriksson yar einn afkastamesli skósniiður í nýsmíði ög ióv mikið frægð- arorð af vinnu hans meðal skósmiða. Þrátt fyrir þennan langa starfstínia og þótt Agúst sé nú konrinn á full- orðinsár, hann varð 68 ára í ágúsl síðastliðnum, þá eru starfskraitárnir þeir sömu og þeir voru. Er eg minnist Agústs Ei- ríkssbnar og lians langa starfstíma ])á verður mér á að minnast þeirra tveggja manna. er lengst unnu með honum á vinnustofu L. G. L., en ])að eru þeir Magnús Þor- steinsson skósmiður, er var búinn að vinna á vinnustofu L. G. L. i yfir 40 ár er hann hætti að vinna við skcsmíði, og Agústs heitins .Tónssonar, er aridaðist síðastliðinn vet- ur, en hann var þá búinn að vinna hjá Lárusi G. Lúðvigs- syrii í 43 ár. Þessir þrir felag- ar, cr búnir voru að sitja saman hlið við hlið milli 40 og 50 ár »g unnu hús- bændum sínum af þeirri trú- mennsku og skyldura'kni, sem þeir cinir gera, sem hafa alizt upp við það að vinna sjálfum scr öðrum til heilla. Þeir voru orðnir svo samrímdir og óaðskiljanleg- íf við þetta fyrirtæki, sem þeir voru'búnir að vinna hjá í um hálfa'öld að það er al- veg óliaHt að fullyrða það, að þeirra eigin hagur var hagur vinnuslofunnar. Á 25 ára starfsafmæli þeirra var þcim afhent gullúr að gjöf fyrir mikið og gott starf hjá L. G. L. og munu það vera einu skósmiðirnir á landinu svo eg viti til að beri slíka heiðursgjöf frá húsbændum sínum fyrir starfið. Ágúst Eríksson er kvænt- ur Sigriði Bjarnadóttur; er hún ættuð frá Miðengi í Grímsnesi og eiga þau frið- samt og fallegt heimili að Bergsstaðastræti 31. Frænd- mörg eru þau hjónin, enda er oft mannmargl á heimili þeirra og gott er að sækja þau heiin. Þar situr íslenzk gestrisni ávallt i fyrirrúmi. Eg, sem þessar línur rita, minnist þeirra hjóna jafnan með hlýhug frá ])ví eg var drengur og bjó i nágrenni víð þau. Eg minnist þess, að alltaf var jafn gott að lita inn lil þeirra — gamansemin hjá* húsbóndanum og lrinar alúð- legu móttökur hjá húsfreyj- unni. Ágúst Eiríksson heí'ir aldrei gengið heill lil skógar, því þegar hann var ungur, þá fatlaðist hann á fæti og hefir hann borið þess benjar alla tíð,. en þrátt fyrir það hefir karlmennskan verið sú sama, vinnuþrekið, vinnu- gleðin og glaðværðin hefir jafnan setið í fyrirrúmi. Það er langur starí'slími, Framh. á 8. síðu. Merkilegt afmælL Landssíminn varð fertugur á sunnudaginn, hóf starfsemi sína þann 29. september árið 1906. Það er orðinn talsvert hár aldur, þegar um slíka nútimastofnun er að ræða hér á landi og verður vart annað sagt með sanngirni, en að síminn hafi fylgzt með tímanum, þróuninni úti um heim. Má meira að segja halda því fram, að hann sé á undan samtíðinni í öðruht löndum á sumum sviðum, þó að menn geri sér þess ef til vill ekki grein í fljótu bragði. Langur spotti. geta fengið þriflcga og lctta vcrksmiðjuvinnu nú þegar. -- Uppl. í kvöld kl. 5—7. — A.v.á. i Hjón, sem gætu tckið að sér bústjórn á búi í Borg- arfirði óskast nú þegar. Uppl. í kvöld og annað kvöld kl. 7—9 á Víðimcl 63 1. hæð. Símalínurnar, sem liggja umhverfis landiö. fram til sjávar og upp til fjalla, eru til dæmis orðnar all-verulegur spotti. Þær munu vera hvorki meira né minna en 16.500 kílómetrar eða tveir fimmtu hlutar ummáls jarðarinnar við miðjarðarlínu. Þetta er í rauninni ekki svo lítil vegalengd, þegar þess er gætt, að vega- lengdir hér á landi eru ekki svo ýkja langar, þótt þær sé seinfarnar og vaxi monnum því í augum. En síminn styttir þær, eins og margt annað. Fyrir 40 árum. Ætli það hefði ekki þótt talsverð og jafnvel brosleg bjartsýni fyrir fjörutíu árum, ef ein- hver hefði haldið því fram, þegar síminn var fyrst telcinn í notkun, að hann yrði svona al- mennur og „víðförli", eftir aðeins fjögurra ára- tuga starf? Það er hætt við því, enda vart við því að búast, að menn beirra tíma byggjust við stórkostlegum stökkum í framförunum. Állt var svo hægfara í þann tima, deyfð og drungi enn yfir mönnum, þótt þjóðin væri að vakna. AHt er íertugum fært. , Eitt nýjasta orðtækði í málinu segir, að allt sé fertugum fært. Það virðist vel mega heim- færa upp á Landssíma íslands fertugan, því að hann hefir eflzt svo á þesSHm liðnu ára- ugum, að honum virðist flest fært. Hann get- ur gefið mönnum kost á að tala svo að segja hvert um heim sem er, og þeir eru fáir, ís- lendingarnir, sem um höfin sigla, sem geta ekki „hringt upp" til vina og vandamanan eða fe.ngið upphringingu frá þeim. Annað afmælL Þeir, sem lesið hafa vestfirzku blöðin síð- ustu dagana, munu hafa séð í þeim frásögn af öðru merku fertugsafmæli^ I septembermán- uði 1906 var nefnilega samþykkt að stofna hér- aðsskólá að Núpi við Dýrafjörð. Skólinn tók til starfa í janúarmánuði árið eftir, og er hann elzti héraðsskóli landsins. Það má víst líklega segja um hann einnig, að hann -sé einn þekkt- asíi héraðsskóli Iandsins og að líkindum sá, sera mest orð hefir af farið sem menntasetri. Starfsmaður í 24 ár. Við nafn skólans verður alltaf tengt nafn eins stofnandans, síra Sigtryggs Guðlaugsson- ar, sóknarprests að Núpi, sem gegndi, auk prest- skaparins, skólastjórastörfum í nærri aldar- fjórðung eða fram til Í930. Voru þarna nem- endur hans margir, ef ekkl flestir, þeirra Vest- firðinga, sem síðar hafa orðið forvígismenn landsfjórðungsins á ýmsum sviðum. Fagur skrúðgarðör. , Sr. Sigtryggur hefir annars getið sé(r orð fyr- ir fleira en skólastjórnina á Núpi, því að þar hefir hann gróðursett og ræktað skrúðgarð, sem er einhver fegursti garður hér á landi og vafa- laust sá fegursti, þar sem útlærður og mennt- aður garðyrkjumaður hefir ekki verið að verki. Þann stað munu vafalaust margir heimsækja á næstu árum, þegar Vestfirðir verða komnir í fullkomið vegasamband við aðra Iandshluta og skemmtiferðafólkið getur ferðazt bar eins greiðlega og til annarra fagurra héraða.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.