Vísir - 30.10.1946, Blaðsíða 2

Vísir - 30.10.1946, Blaðsíða 2
VlSIR Miðvikudaginn 30. október 1946 Ifijainnflutnjngur og viMiptaráil. Fyrir nokkrn sendi Apó- tekarafélag Islands áskornn til ríkisstjórnarinnar, um að setja þan nauðsynlegu lyf og hjúkrunargögn á frílista, scm apótekarar eru með lögutu skyldaðir til að hafa. Viðskiptaráð hefir fuudið sig knúið til að svara opin- berlega. Gefnr svar þetta einkargóða hugmynd um þessa mikilsráðandi og áhrifaríku stofnun. Skal hér gera nokkra grein fyrir þeini röngu fullyrðingum, sem Viðskiptaráð heí'ir leyft sér að fara með. Tafir og hindranir. Viðskiptaráð segist ekki íefja né hindra innflutning lyfja umfram brýna nauð- syn. Fjöldamörg dæmi mætti nefna um hið gagnstæða. Hvað má t. d. segja um leyf- isumsókn, sem send er 1. júli 1946 en ráðið ekki svarar fyrr en 9. ágúst, eða uni leyf- isumsókn annars aðila, sem send er 1. júlí en ráðið hefir ekki svarað ennþá, eftir rúm- lega ZVz mánuð. Þegar þess er gælt að apó- tekarar mega ekki gera lyfja- pantanir fyrr en þeir hafa leyfið í höndunum, er ber- sýnilegt að þessi vihnubrögð Viðskiptaráðs eru ekki til þess að flýta fyrir. 1 vor, 14. maí, neitaði Við- skiptaráð um leyfi fyrir peni- cillin að upphæð 14.500 kr. Á þeim tima átti eg ekkert peni- cillin til, og var miklum crf- iðleikum bundið að útvega það. Varð að fá leyfi ame- riskra yfirvalda til þess að mega flytja penicillin út frá Bandarikjunum. Eg hafði þvi verið búinn að leita aðstoðar utanrikisráðuneylisins til þess að fá þetta leyfi og'fyrir ötula aðstoð þess og sendi- ráðsins i Washington fékkst það loks. En þá skeður það undur, að Viðskiptaráð bann- ar mér að flytja það til lands- ins, enda þótt eg ætti þá ekk- ert penicillin til. Hver var hin „brýna nauð- syii" Viðskiptaráðs fyrir þessu? Skýringarinnar þurfti ekki lengi að biða. Eg leitaði aðstoðar VefzÍuharráðsins í umræðum, sem úl af þeirri málaleitun spannst, upplýst- ist það að Viðskiptaráð liafi borið umsókn mína undir ó- viðkomandi mann, sem virð- ist einkar liandgenginn þvi. Maðu'r þessi er ekki apótek- ari en er starfsmaður fyrir- tækis, sem sjálft flytur inn lyf. Mun hann liafa gefið ráð- inu þær upplýsingar, að þarf- laust væri að leyfa Stefáni Thorarensen að fiytja hm penicilliiu því að sjálf ur hef ði liaún hægar birgðir þess. Auk áð lyfjainnfíutning þeirra, en séu töhir þessar athugaðar nánar, kemur hins vegar i ljós, að þær tala skýft máli apótekará. Frá 1; jan. 1946 tif 30. sept. segist ráolð hafa' véitt doli- araleyfi til . innflutuings lyf javöru, h j úkrunargagna og lækningatækja að upphæð 2497.107 kr. Samkvæmt upplýsingum frá Viðskiptaráði og staðfest með bréfi frá mér 27. apríl, og samkvæmt símtali við ráð- ið 7. ágúst og upplýsingum frá apÓt'ékurum hafa apótek- arar fengið nálægt 825 þús. kr. af þessum rúmuni 2 mill- jónum, eða aðeins rúman þriðjung. Þarf hér frekar vitnanna við en tölur ráðsins sjálfs til að sanna hversu skefjalaust og ósvifinslega réttur þeirra og hagur alménnings hefir verið borinn fyrir borð'? Get- ur nokkuð stutt kröfu þeirra lini frílista betur? Apótekarafélagið hefir á- ællað að lyfjaþörf landsins miðað við árið 1915 sé ná- lægt \y» milljón. Hefði inn- flutningurinn verið bundinn við þá, sem samkvæmt lög- um eiga að fullnægja lyfja- þörf almennings, myndi það ekki hafa verið svo lítill gjaldeyrir, sem sparast hefði. Viðskiptaráð segir að lyfja- innflutningur frá þeim lönd- , um, sem taka greiðslu í ster- halda sýningu á skemmtibát lingspimdum se raunverulega frá Sviþjóð, er kostaði 10.000 krónur. þess þyldi penicillin svo skamma geymzlutima að ó- ráðlegt væri að flytja meira af þyi til landsins heldur en hanu hafði þá. Staðreyndin er hinsvegar sú, að penicillin þolir eins árs geymzlu eða meir við hæí'i- legan aðbúnað og skortur var þá og hefir ætíð verið á penicillin í landinu. Aðeins fáar lyfjaformúlur með peni- cillini hefir verið hægt að framleiða og hafa apótekin oftsinnis orðið að vísa peni- cillini lyfseðlum frá, vegna þess að það hefir alls ekki verið til. Hér hafa verið nefnd örfá dæmi af miklum fjölda, sem af er að taka um misheppn- aða viðleithi Viðskiplaráðs til þess „að hefta ekki inn- flutning nauðsynlegra lyf ja." Um hjúkrunargögn er það að segja, að Viðskiptaráð hefir neitað um innflutning hjúkrunargagna frá Svíþjóð, er hvorki var hægt að fá frá Englandi né Bandarikjunum, samtímis því að verzlanir hér i bænuin bjóða samska dolka og ljósakrónur og Kaupiö vaxtabréf stofn- gsins a Hvort telja menn að „brýnni nauðsyn'* sé til að flytja inn leikföng eins og skemmtibáta eða að flytja inn gögn til aðhlynningar sjúkum? Úr því „ráðgjafi" Við- skiptaráðs kemur hér inn i þetta er ekki úr vegi að gela hans að nokkru nánar. Er honum einkar innan- gengt i lyf japantanir og sam- bönd apótekara, því að hann hefir fengið umboð heil- brigðisyfirvaldanna til þess að hnýsast í allar faktúrur apótekanna. Fá apótekarar engar vörur afgreiddar úr tolli fyrr en þessi maður hef- ir- kynnt sér faktúrurnar. Er erfitt að sjá, hverja lagalega sloð slíkt athæfi hefir. Síðastliðinn vetur, er apó- tekin urðu alveg-uppiskroppa með penicillin, en maður þessi hafði það til, neitaði liann apótekum um það. Urðu læknar og sjuklingar, sem þörfnuðust þess, að get'a sig fram í vörugeymslu hans og fá það ai'henl þar. Slik af- greiðsla lyfja er vitanlega bönnuð með lögum, en hverju lála svona menn sig það skipta, þégar verndarar eru á æðri stöðum. Magn og skipling innflutnings. Viðskiptaráð birtir tölur, sem eiga að verja það gegn þeirri ásökun apótekara, að| það hafi hindrað,og takmarki frjáls. Hvernig ber þá að skýra niðurskurð ráðsins á umsóknum um leyfi á ster- lingssvæðinu ? Ráðið yirðist telja sig geta sannað, að það hafi ekki séð svo illa fyrir lyfjaþörf lands- ins, þar sem það hafi veitt sterlingspunda leyfi fyrir 1 milljón króna hærri upphæð en síðastliðið ár. Það er vert að benda á, hvernig Viðskiptaráð felur þessa töluundirliðnum:lyfja- vörur, hjúki'unargögn og lækningatæki. Hvaða lækn- ingatæki? Tvö sjúkrahús eru í smíðum, annað á Akureyri og hitt i Reykjavík. Telur Viðskiptaráð að rúm og vinnutæki þessara sjiikra- húsa geti komið til greina Frh. á 7. síðu. Eggert Claessen Gústaf A. Sveinsson ha?staréttarlögmenn Oddfellowhúsið. Sími 1171 Allskonar lögfræðistörf. Það er ósk og von allra Islendinga, hvar í flokki sem þeir-stahda, að allir landsmenn hafi atvinnu, og að fram- leiðslan sé rekin með stórvirkum atvinnutækjum, þannig að mikil afköst hafi í för með sér almenna velmegun og öryggi um lífsafkomu. Sjávarútvegurinn er höfuðstoð atvinnulífsins. An hins erlenda gjaldeyris, sem sjávarafurðirnar færa þjóðarbú- inu, eru allar tilraunir til að ná þessu marki dauðadæmd- ar. Undanfarin ár hefir því verið unnið að því að kappi að endurnýja og auka fiskiskipaflota landsmanna. Um það bil tvö hundruð nýir bátar og skip af ýmsum stærð- um hafa þegar bætzt flotanum eða bætast við hann á næsta ári. Fé til þessarar aukningar hefir að mestu verið tekið af hinum erlendu innstæðum vorum. En þessi stórfellda aukning flotans er aðeins annað sporið, sem stíga þarf, til þess að sjávarútvegurinn fær- ist í nýtízkuhorf. Hitt sporið er að auka og endurbæta stórlega aðbúnað útgerðarinnar í landi. Hér er þörf stórfelldra hafnargerða, bæta þarf við hraðfrystihúsum, er geta veitt móttöku afla himia nýju báta, reisa þarf stórar niðursuðuverksmiðjur, bæta þarf aðstöðu sjómanna með því að byggja nýjar mannsæmandi verbúðir, byggja þarf skipasmíðastöðvar óg dráttarbraut- ir, til þess að tryggja flotanum skjótar og góðar viðgerðir. Verkefnin eru óteljandi. Til þessara framkvæmda þarf annai-svegar erlendan gjaldeyri og hefir þegar að miklu leyti verið séð fyrir hon- um með sérstökum aðgerðum. Hinsvegar þarf innlendan gjaldeyri, lánsfé til mannvirkjanna, sem smíðuð eru inn- anlands. Ríkið mun taka mikið af þessum framkvæmd- um, t. d. hafnargerðirnar, á sínar herðar. Peningastofnanir landsins hafa lagt fram sitt og munu framvegis styðja að framgangi þessa málefnis. £n þetta er ekki nóg, þjóðm öll verður að taka virkan þátt í þessu viðreisnarstarfi. Vér skorum á alla þá, sem styðja viija að tæknilegri framþróun sjávarútvegsins, betri aðbúð sjómanna í landi, auknu öryggi þeirra á sjó, og betri afkomu þeirra og Jttk1'- með allrar þjóðarinnar, að leggja sitt fram. Stofnlánadeild sjávarútvegsins er ætlað að styðja þess- ar framkvæmdir með lánum, og hefir hún í því skyni boð- ið út ríkistryggð vaxtabréf með hagstæðum kjörum. Vér viljum sérstaklega benda á 500 og 1000 króna bréfin, vegna þess hve hentug þau eru fyrir eigendur. Allir vextir og vaxtavextir eru greiddir í einu lagi — fimm árum eftir að bréfin eru keypt. Fyrir kr. 431,30 er hægt að fá bréf, sem endurgreidd eru með 500 krónum að fimm árum liðnum, og fyrir kr. 862,60 bréf, er endurgreiðist með 1000 krónum. Vextirnir eru 50 af hundraði hærri held- ur en gildandi sparisjóðsvextir, og bréfin eru jafn tiygg og sparisjóðsinnstæður með ríkisábyi"gð. Bréfin fást hjá bönkum og útibúum þeirra og hjá stærri sparisjóðum. Kauptu bréf þitt sem fyrst. Enginn má skerast úr leik. Reykjavík, 29. október 1946. Leirkönnur, 3 stærðir, rósóttar. Verzlunin IngóHur, Hringbraut 38., Simi 3247. F. h. Alþýðusambands Is- lands: Hermann Guðmundsson. F. h. Búnaðarfélags Islands: Steingrímur Steinþórsson. F. h. Farmanna- og fiski- mannasambands Islands: Guðbjartur Ólafsson. F. h. Fiskifélags Islands: Davið Ölafsson. F. h. Landssambands Iðnað- armanna: Einar Gislason. F. h. Landssambands Isl. út- vegsmanna: Jakob Havstein. F.h. Sambands ísl. samvinnu- félaga: Helgi Pétursson. F. h. Stjórnar Sjómannafé- lags Reykjavíkur: Sigurjón Á. Ólafsson. F .h. Sölusambands ísl. fisk- framleiðenda: Magnús Sigurðsson. F. h. Sölumiðstöðvar hrað- f rystihúsanna: Magnús Z. Sigurðsson. F.h. Verzlunarráðs Islands: Hallgrímur Benediktsson.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.