Vísir - 31.10.1946, Blaðsíða 4

Vísir - 31.10.1946, Blaðsíða 4
VlSIR Fimmludaginn 31. október 1946 VIS DAGBLAÐ Ctgefandi: BLAÐAÚTGÁFAN VlSIR H/F Ritstjórar: Eristján Guðlaugsson, Hersteinn Pálssoh. Skrifstofa: Félagsprentsmiojúnni. Afgreiðsla: Hverfisgötu 12. Símar 1660 (fimm linur). Lausasala 50 aurar. Félagsprentsmiðjan h*f._____ Mairkaðshorf ur. TÉJIargvislegur söguburður gengur um bæinn *** þessa dagana, varðandi hagkvíema við- skiptasamninga, sem okkur bjóðisU en sögu- burðinn má rekja til einna og sömu heim- ildarmanna. Kommúnistar leggja ríkt kapp á -að efla viðskiptasambönd við Ráðstjórnarrík- in og er í sjálfu sér ekki nema gott eitt um ])að að segja. Slík viðskipti geta verið beil- brigð og eðlileg. Hitt er svo annað mál, að þjóðinni er ekki hollt að binda sig í þeim efn- um frekar einni þjóð en öðrum og því að- eins getu mvið gcrt ráð fyrir sómasamlegri afkomu, að markaður standi okkur opinn sem víðast. Cr sögu laudsins á liðnum öld- um þekkjum við of vel dæmi þess, bvc þjóðinni er hollt að binda sig i viðskiptiim algerlega cinni þjóð, að engar líkur eru til áð slíkt verði talið giftusamlegt. tUÍ'lutningsvörur okkar eru um of einhæf- ar, þar eð segja má, að sjávaraí'urðir einar komi þar til greina. Margvisleg tregða er á sölu Landbúnaðarafurða, enda er neyzla þeirra mikil á innanlandsmarkaðinum og tillölulega miklu meiri en sjávarafurða að öllu saman lögðu. Gera má ráð fyrir, að útflutningsvcrzl- un geti staðið með sæmilegum blóma, þegar hin nýju framleiðslutæki hafa f'lutzt til lands- íris, og stöndurn við þá sæmilega að vígi um öf'lun erlends gjaldeyris. Eitt vcrðum við þó' að hafa hugfast, en það er að vinna úr út- flutningsvörunum svo sem frekast er kostur, óg auka þannig á verðmæti þeirra. Vegna verðþenslu hér innanlands verður þetta ýms- »m crfiðleikum háð, enda lítil líkindi til að við getum talizt samkeppnishæfir við aðrar þjóðir að öllu óbrcyltu. Bætir þannig lítið úr, þótt unnið sc hér úr framleiðslunni. ef bún reynist ekki seljanleg fyrir það vcrð, sem við Acrðum óbjákvæmilega að fá fyrir bana, þannig að atvinnurcksturinn gcli borið sig hér heima fyrir. öll viðskipti á erlendum markaði verða margvíslegum erfiðleikum háð fyrsta kastið, en fljótlega ættu skilyrðin þó að breytast til l)alnaðar. Samgöngur allar á mcginlandi Ev- röpu munu reynast trcgar, eri vörzluskilyrði matvæla þcirra, scm við flytjum út, cngan veginn þánnig, að vörugæðin verði tryggð -eð'a varan yfirlcitt neyzluhæf, nema i bafnar- borgum. Væri mjög atbugandi, hvort við gæt- um ckki stuðlað að umbótum í þcssu cfni, þannig t. d. að komið yrði upp frysliliúsum í hafnarbæjúm meginlandsins, sem geymt ga lu sjávarafurðir cftir því sem hcntaði, cn áuk þcss þyrfti svo að sjá fyrir bcntugum íhitningsskiiyrðum, svo sem líðkasl í Vcstur- lieími. Geiiim við mikið lært af þeirri rcynslu, scni ])cgar hefur fengizt við matvælaflutninga til Tékkóslóvakíu, cn þar cr um brautryðj- andastarf að ræða, sem mikla ])ýðingu gct- v.r hafl fyrir okkur. Loks þurfum við að vinna upp Suður-F>vrópu markaðinn að riýju, sirax cr þvi verður við komið, cn ávallt verð- uni við að hafa hugfast, að útflutningsvör- urnar vcrði sem fjölþætlastar og vandaðastar að gæðum og allri gerð. Bókarfregn. Svö kom voHð; Eftir Þor- leif Bjarnason. Þegar gamall Vestfirðing- ur hafði lokið lestri þessarar bókar sagði hann: „Þetta er dásamleg lýsing ferðamanns á ferðalagi sínu yfir heiði að vetrarlagi. Aðalpersónan er fylgdar- maður ferðamannsins, sem bjargar lifi þéirra beggja með snarræði og dúgnaði." Efni bókarinnar er ramm- íslenzkt, lýsir átökum harð- duglegs bónda við villt nátt- úruöfl og tilhneigingu nú- timamanna til að leita burt úr afskekktu héruðunum og freista gæfunnar í marg- menninu. Höfundurinn er svo bjartsýnn, að láta bónd- ann sigra alla örðugleika. í sögulok er Þórður bóndi á góðum vegi með að sigrast á sjálfri einangrun útkjálka- héraðs og æskan, sein lifir og hrærist kringuni Þórð, litur björtum augum til framtið- arinnar hcima í vikinni sinni. Þeini fækkar nú óðum ferðunum um illfæra fjall- vegi í tvísýnu veðri. „Svo kom vorið" er falleg lýsing á fangbrögðum við reiða veðraguði og illfæra heiði. Þorleifur B.jarnason befir einnig brugðið upp mynd af þokukenndum hugsjóna- draumórum búskussans og lælur ferðamanninn og Þórð bónda hlusta á vaðal þann er þeir koma af heiðinni. 12 árum síðar eru húsin hrunin yfir draumóramanninn, en vinnugarpurinn Þórður stendur með pálmann í bönd- ununi. Málið er lipurt og tilgerðar- lilið. „Svo kom vorið" er ekki slórbrotn saga, en hún er hold af holdi þeirra, sem útkjálka byggja og gefur góða hug- mynd um erfiðleika þcirra og framtíðardrauma. Ó. Bræðralag. Að lokum sagði Austin, að hingað til befðu Bandaríkin og Sovétrífcin barizt eins og bræðraþjóðir í styrjöldinni og sæi hann énga ástæðu til annars, en að þau héldu á- frani að bcrjast hlið við hlið til þess að tryggja frið i beiminnm. Blaðaummæli. Blöð í Bandaríkjunum lelja, að ræða Austins hafi vorið síórmerk, en eru þó á tii i. máli um, að hann bafi biiíi iv'ololov óþarflega^ T. d. segir New York Herald Tri- bune, að Austin hefði tekið óhæfilega vægt á ósvífnu orðalagi Molotovs i ræðu þeirri, er hann hafi haldið. Önnur blöð taka i sama streng. Þing L.l\i. Framh. af 1. síðu. viðeigandi, að þær hefðu fyrst komið frá Rússum, sem mestan herafla hefðu undir vopnum. Það væri eins sjálí- -sagt eins og Bandarikin ;ellu a'ð eiga upptökin að |)'-i að athuga n)öguleikaun á ])vi, að cftirlit yrði haft með kjarnorkuíramleiðsluimi. Skýrslur um hersturk. Ilann fagnaði þvi, að Rússar skyldu hafa geftð uþplýsingar um berstyik sinn í bernuindu Iöndúrinm og væri það rctt, að allar þjóðir gcrðu slikt hið sama, í því sambandi befðu Banda- rikin engu að Ie}rna. Hann sagði, að Bandarikin væru einnig fús á að allar þ|- ðir gæfu skýrslur. um herstyrk sinn heima fyrir og hcrvæð- ingarmöguleika. Taldi hann að ]>að væri nauðsynlegt að bafa eftirlit 1 því efni og ftiyndu Bandaríkin gela fall- izt á ])að. RtJineíiía Framh. af 1. síðu. (ækin í hendi sinni, en aðrir flokkar fái þar bvergi nærri að koma. Stjórnarandstæð- ingum hefir verið meinaður aðgangur að úlvarpi, og blöð þeura hafa verið lakmörk- uð, bæði beinlínis og óbein- linis. T. d. befir stjórmn lát- ið lakmarka pappír lil blaða stjóinarandstæðinga, þar sem blöð stjórnarinnar bafa pappír eftir þörfum. Árás gegn einstaklingum. Stjórnarflokkarnir reyna einnig að útiloka ýmsa ein- slaklinga stjórnarandstæð- inga frá kosningum með því að neita að viðurkenna þá scííi 'ögleg'-i fiambjójendur. Og j'insir þeir, er vitað er um að eru andvígir stjórninni, finnast hvergi á skrám, sem viroist gert með það eitt fvrr- ir augum, að útiloka þá frá að kjósa. Flugvöllurinn enn. Það er sýnilegt, að almenningi er ekki alveg sama hváða nafn Kéflavíkurflugvöllurinn hlýt- Ui- að Iokum. Álltaf eru að berast fleiri og íleiri uþþástúrigur um heiti hans, og sýnist sitt hverj- Um. Mörg þeirra heita, sem fram hafa komið, eru mjög gðð og sum tnfeð ágætum, svo það fer að verða vándi að skera úr hvert sé bezt. Hins vegar er ekki ótíkleg, þrátt fyrir allar þéssar nafnagiftir, að flugvöllurinn haldi fyrsta nafni sinu og það verði ekki af honum tékið, þrátí fyrir allar góðar uppástungur. Hann var í uppháfi óg er enn nefndur Keflavíkurflugvöll- ur, og svo er nú það. Keilisvöllur. Samt sem áðiir sýnist ekki úr lagi, að birta allar þser uppásturigur, sem fram koma, svo menn geti velt þeim fyrir sér, því að allir hafa jafnan rétt á að koma með uppástungur. Einn lesandi Bergmáls skrifar: „Þar sem nú er aft- ur farið að tala um nýtt nafn á Keflavíkur-flug- vcllinum, dettur mér í hug nafn, sem ég minn- ist ekki að hafa heyrt áður getið í. því sam- bandi, en það er Keilisvöllur. Keilir er það fjall á Reykjanesi, sem hæst ber, og er svo sérkenni- legt í lögun, að fáséð er. Sést það langt að, bæði af sjó og úr lofti, og er svo sérstætt, að ekki er um að villast, mun það vera nokkur leiðar- vísir flugmanna á bessari leið." Faxaílugvöllur. Stefánssyni til Islands. Að því er Vísir hefir fregnað mun í ráði að ís- lenzka ríkið bjóði Vilhjálmi Stefánssym landkönnuði hfcim til íslands á sumn komanda. ívaf (luðnuiiidsson frétta- ritstj. mun bafa baft for- göngu i þessu iriáli, cn siðan bafa ýmsir nuelir borg- arar bundizt saihtökum um að stuðla að beimsókn þessa mæta landa vors. Að öðrú leyli annast íslcnzka rikið beimboð þetla. Vilbjálmur Stefánsson níuri vera viðfrægaslur allra húlifáridi Islendinga og er ckki nema sjálfsagt að ís- lenzka ríkið og þjóðin sýni honuin alla þá sæmd sem unnl e.r. Annað bréf hefir Bergmáli borizt, og er bréf- ritarinn óánægður með allar fyrri tillögur, sem fram hafa komið. Hann telur tillögu próf. Ágúst- ar H. Bjarnason ekki nógu íslenzkulega, og hefir einnig horn í síðu Thule-heitisins. í bréf- inu segir: „mér hefir dottið til hugar að kenna flugvöllinn við Paxaflóa og kalla hann Faxa- flugvöll". bað verður ekki með nokkurri sann- girni sagt, að ekki hafi komið nægilega margar og góðar tillögur fram, svo að úr nógu er að moða. Keílavík hér og Keflavík þar. „Suðurnesjamaður" skrifar Bergmáli og lætur allófriðlega vegna yfirgangs Keflavíkurnafnsins og finnst það vera farið að ganga út yfir sín réttu takmörk. Hann segir: „Ég heyri og sé í blöðum og útvarpi, að búið er að breyta um nöfn á stórum svæðum af heiðarlöndum Hafna, Miðness og Njarðvíka, þurrka út margra alda gömul örnefni og landamerki, svo sem: Sviðn- inga, Ása, Einbúa, Háaleiti, Háaleitisþúfu, Mjóa- leiti, Heiðina o. fl. og kalla þetta einu nafni Keflavíkurheiði, og þennan mikla flugvöll, sem þarna er, Keflavíkurflugvöll. Hvers vegna? Getur Bergmál ekki upplýst það, hvort þessi nafnabreyting og nýsköpun er gerð í samráði við landeigendur, eða það hafi verið óþarfi að leita álits beirra, því þeim komi betta bara hreint ekkert við. Spyr sá, sem ekki veit." Bergmál getur ékki gefið neina áreiðánlega skýringu á þessu fyrirbrigði, en aðeins getið sér þess til, að þetta sé gert til þæginda. Og ekki hafi ver- ið ætlunin að gera neitt á hluta landeiganda með þessu ráðlagi. Slæm handrit. Mér þykir það bera nokkuð oft við, nú undan- farið, að handrit þau, sem bulir útvarpsins fá í hendurnar ,séu hroðvirknisleg. Það hefir t. d. komið fyrir hvað eftir annað síðustu daga, að þulurinn hcl'ir orðið að leiðrétta sig við lest- urinn og segja: „afsakið, þetta getur ekki verið rétt, það hlýtur að eiga að vera " o. s. frv. Þetta hefir verið sérstaklega áberandi þegar um tímafresti hefir verið að ræða, þá hefir verið ýmist skakkt dagatal eða skakkur mánuður. Þetta hlýtur að stafa af því, að handritin eru ekki nægilega vel lesin yfir. Þetta er leiðinlegt og má ckki koma fyrir.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.