Vísir - 21.12.1946, Blaðsíða 2

Vísir - 21.12.1946, Blaðsíða 2
V 1 S I R liaugardaginn 21. desember 1946 BERNARD WICKSTEED Hrew* wnyndi hafa haldiö að þetta yrði úr honum. í dag (en greinin er skrif- uð 30. nóv. s.l.) erafmælis- dagur Churchills, eins og þú veizt líklega. Hann er 72 ára, og hvar i flokki, sem þú ert, verðurðu að játa, að hann her aldurinn óvenjulega vel. Þegar þér er ljóst, að hann gerir næstum allt, sem mæð- ur okkar sögðu okkur að láta ógert, þá er það undraverl, að hann skuli enn vera ofan inoldar. Iíann reykir frá morgni til kvölds, drekkur daglega á- fengi, vakir fram á miðjar nætur, og fjórum sinnum hefir hann fengið lungna- bólgu sakir ógætni. Hann er svo sem ekki ný- hyrjaðiir á þessu. Þetta hef- ir verið háttalag hans i 72 ár. Hann var jafnvel fæddur fyrir timann. Þegar hann var átta ára, varð að taka hann úr skóla og koma honum undir lækn- ishendi. Ástæðan til þess var sú, að hann hlýddi engum skólareglum og stofnaði með því heilsu siimi i voða. Datt úr 30 feta hæð. / Þegar hann var 9 ára, fékk hann í fyrsta sinn svæsna lungnabólgu, og þegar hann var 18 ára, var hann að kiifrá uppi i tré og féll úr 30 feta hæð til jarðar og meiddisl svo, að hann lá meðvitund- arlaus i þr.já sólarhringa. — Tvítugur gekk haim í herinn, en af því að þá stóð svo á, að hvergi voru óéirðir í brezka heinisveldinu, kom hann sér i spánska'herinn og - harðist við uppreistarmenn á Kúbu. Þegar hann var 21 árs, fór hann til Indlands og honum bráðlá svo á áð stíga íólum á indverska jörð, að hann slökk í land áður en bátur- inn yar lagzlur að, og fór af því úr axlarliðnum. Allt var með friði og spekt í þeim hluta Indlands, þar sem honum hafði verið búinn staður. Fór hann þyí lil norð- vestur landainæranna, lenti jþár i skærum við ýmsa ætt- flokka og reit siðar bók um íevintýri sin. Þá byrjaði ófriðurinn i Súdan og auðvitað vildi Churchill taka þátt i honum. Kitchener vildi fyrir alla muni vera laus við hann. Honum geðjaðist ekki að þeim undirmönnum, sem skrifuðu bækur um yfirmenn * sina. En auðviíað komst Chur- chill til Súdan, barðist í ridd- araliðinu í orustunni við ömdurman — og skrifaði svo bókina — i tveim bind- iim. Meðan á þessum æfintýr- ura stóð, sögðu læknarnir. honum, að hann væri mjög miklu áliti. Hann var farinn úr hern- heilsuveill og ætti ekki að leggja sig i slikl stórerfiði. uni, þegar Búastríðið skall á. Gerðist liann þá f réttarilari á vígstöðvunum og \sar tek- inn til fanga. Hann slapp úr varðhaldinu, faldi sig i kola- námu í þrjá daga og Búarn- ir iögðu 25 pund til höfifðs honum — en pundið liefir nú hækkað í honum síðan. Þegar flugvélar komu til sögunnar, þurfti Ch'urchill auðvitað að læra að ffjúga. Enn þann dag i dag stigur hann ekki svo upp í flugvél, að hann vilji ekki taka að sér stjórnina. En það cr ástæðu laust að hafa áhyggjur af því. Churchill fengi bara skrámur, þótt hann dytti úr 30 þúsund feta hæð. Þegar hann var innanrík- ismálaráðherra, höfðu nokkr- if vópnaðir glæpamenn búizt um í . húsi. Honum nægði ekki að lála lögregluna um- kringja það, heldur kom hann sjálfur á vettvang og stjórnaði árásinni á þá. Þegar Churchill gerir jafn hversdagslegan hlut og þann að fara í dýragarð, getur hann ekki gengið þar um eins og aðrir og látið sér nægja að virða dýrin fyrir sér. Hann verður að gefa ljónunum og heyra þau öskra. Ætterni. Hvað veldur þessu hátta- lagi mannsins? Hvaðan keni- ur honum þessi lífsþróttur? Og hvers vegna getum við — þú og eg — ekki leikiðþcUa efíir? " Vafalaust á ællernið mik- inn þátt í þessu. Faðir Chur7 chiils bað konu sinnar, en hún var bandarisk, i þriðja skiptið sem þau hitlust, og þólli það fádæmum sæta um aðalsmann'. Faðir Churchills virðist hafa verið gæddur miklu viljaþrcki. En hann varð ekki nema 10 ára gam- all. Þeir, sem þekkja Churchill vel, segja að hann líkist mjög hinum bandai'íska móður- föður sínum, Jerome ofursta. Þegar gamli maðurinn var sjötugur, fór hann í hring- leikahús. Karli leiddist svo grobbið í kraflajötninum, að hann tók áskoruh hans og glímdi við hann. Ofurstinn lagði að vísu kraftajötuninn, en þessi árej'nsla f ékk* svo á hann, að hann dó skömmu siðar. Okkur þykir nóg ura þetta tiltæki gamla mannsins, en ef dóttursonur hans stæði í dag i sömu sporum, gætum við' trúað 'honum til að berj- ast við fíla eða ljón hring- leikJiússms^og við mynduin vera sannfærð um, að það riði honum ekki að fullu. . En það er víst, að erfðirn- ar einar skapa ekki niann á borð við Churchill. Hvernig komst . Churchill áfram? Margir okkar hefðu cflaust ekkert á móti því að verða forsaHisi'áðherrar og leikur okkur því hugur á að vita, með hverjum hælli Churchill hefir orðið það. Hvernig þá? Með því að vera duglegur námsmaður? Eg get glatt þig mpð þvi, að það er ekki nauðsynlegt. Herra Churchill féll tvívegis á inntökuprofinu i liðsforingjaskólann i Sand- hurst. Með því að vera vand- látur á vindla? Eg hefi það eftir góðum heimildum, að Churchill sé það ekki. Með þvi að hvolfa í sig miklu á- féngi? Ekki er það heldur rétt. Njósnarar mínir háfa tjáð mér, að það taki Chur- chill hálfan annan tíma að drekka glas af whiskyblöndu. Með ])vi að hlusta á kvenna- farssögur? Nei, nei. Churchill geðjast ekki að þeim, og þeir sem reynt hafa einu sinni að segja honum þær, gera það ár'eiðanlega ekki aflur. — Mcð því að' svíkja vini? Allra sízt með þvi móti, því að Churchill er mjög vinfastur. Nei. Það er áreiðanlega eitthvað annað og meira en þetla. Ef þú spyrðir mig, hvað eg héldi, að það væri, myndi eg segja: Það er af- burða hæfileiki til að vaxa með hvei'ju verkefni og reynast fær um að leysa það. Hann berst, þega/ við eigum í styrjöld. Þegar skotgrafar- hernaðurinn er að seigdrepa okkur, kallar hann saman sérfræðinga, sem smíða skriðdreka, og þegar óvin- irnir eru við bæjardyr okk- ar, kallar hann það „beztu stund okkar" og sameinar þjóðina til sóknar og sigurs. Þegar þann datt úr trénu (1893), af úlfaldanum (1921), af pólóhestinum (1922) eða féll í vatnið, þeg- ar hann var á gæsaveiðum (1928) slapp hann án þess að verða verulega meint við, og það er sannarlega að vera vandanum vaxinn. Hann gerði betur en að sleppa lifandi, þegar hann datt af hestbaki, því að þá fékk hann tvö þund á viku í hálfan annán mánuð frá Daily Express. Auk þess sem hann hefir fjórum sinnum fengið lúngnabólgu, hefir hann 'fengið magabólgu og botn- langabólgu (1922), bólgu í hálskirtla (1928), og tauga- veiki eftir ostruát i Salzburg (1932). Hann hefir lika f eng- ið húðsjúkdóm, augnveiki, lungnapest, inflúenzu, kvef og sjóveikí. Hann var í flugvél, sem stakkst ofan i skurð, þegar hún var að fara frá París (1919), í herbergi i Fland- ern, þar sem sprenging varð (1910), og í London meðan á loftárásunum miklu stóð núna í stríðinu. Hann hefir lent í bílslysum i Whitehall, Kairo og Kent, og 1931 ók leigubill yfir hann i New York.' Þegar fólk sam- hryggðist honum vegna þessa áfalls, sagði hann i þeim tón, sem við þekkjum öll vel: „Þjóðið hættunni byrginn. Takið öllu vel, sem að hönd- um ber. Óttist ekkert. Allt mun fara að óskum". " Gamli seigur! Eg held, að eg verði að senda þér heilla- óskaskeyti! (Lausl. þýtt og lítið eitt stytt úr Daily Express.) karla. VERKSMíÐJUOTSALAN Hafnarstræti 4. rtai ^SIfðSCSfliíðpiii' Verð írá kr. 616,95. \Jerzmn ^Jrnaibjamar /rom hnáon iorðstofuhúsgögn ljds eik, sérlega falleg, til sölu í Aðalstræti 9C til kl. 6 í dag. IIYTSAMÁR agjaiii: : T <k ^'JBm í t ......... :_. .:. j Skjalatöskur, - ._ ekta leður Hanzkar, ^ dömu og herra Lúffur barna og fullorð- inna. Ullarpeysur, mikið úrval Treflar, ullar, margar teg- undir Sokkar, alullar Inniskór . Leðurbelti o. m. m. fl. Ennfremur hinir við-1 urkenndu IÐUNNARSKðR. ^ Verksmiðjiiátsalan GeSjun - lOnnn » Hafnarstræti 4.' lámkál m Asívlx Pickles wues Klapparstíg 30, Sími 1884.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.