Vísir - 18.02.1948, Blaðsíða 4

Vísir - 18.02.1948, Blaðsíða 4
V I S 1 R Miðvikudaghin 18. febn'iar 1948 wis DAGBLAÐ Ctgefandi: BLAÐAtFTGÁFAN VlSm H/F. Ritstjórar: Kristján Guðlaugsson, Hersteinn Pálsson. Skrifstofa: Félagsprentsmiðjunni. Afgreiðsla: Hverfisgötu 12. Síntar 1660 (fimm línur). Lausasala 50 aurar. Félagsprentsmiðjan h.f. Baráttan gegn kommúnismanum. Ríkisstjórnin, hefir tekið meginþorra þjóðarinnar að upp markvissa og örugga baki, einnig barátta gegn baráttu gegn dýrtíðinni í kommúnistum, barátta, sem landinu. Öll þjóðin ætti að fagna er um líf og bamingju, vel- ferð og framtíð þessarar Húsnæðismálin. þessu þar sem vitanlegt er þjóðar. að ef ekki er komið í veg En það er ekki síður nauð- fyrir frekari dýrtíð og verð- synlegt að hefja þessa bar- bólgu þá er atvinnulíf og áttu við kommúnismann á framtíð þjóðarinnar í voða.' sviði kennslu og uppeldis- Þetta skilja lika allir og vita, mála, en þar bafa kommún- tegar húsaleigulöggjöfin var sett, réði þvi ill nauðsyn,'en samt sem áSur er { land. istar { stjórnartíð sinni kom- r sem beinlínis leiddi af því ófremdarástandi, sem mynd- inu allstór — of stór — bóp- ið sínum mönnum að svo aðist hér á fyrstu árum styrjaldarinnar. Sannanlegt er, ur mannaj sem vinnur mark-' einsdæmi mun vera. Kennslu- að á árunum fyrir stríð var hér nægjanlegur húsakostur. vist aö pvi að koma i Veg j málaráðherra kommúnista Þannig voru þess ýms dæmi, að á árinu 1939 stóðu ýms- fyrir 0g" eyðileggja árangur 'skipaði flokksmenn sína for- ar íbúðir auðar, þótt prýðilegar væru á allan hátt og af störfum ríkisstjórnarinnar Wnn skólanefnda allra myndu hafa verið leigðar gegn vægu gjaldi. Fjárráð al- j þessu mesta velferðarmáli' barnaskóla landsins og auk mennings voru ekki mikil á árunum íyrir styrjöldina og I^lendinga. jþess fjölda kommúnista i er ekki ósennilegt, að ýmsir hafi frekar kosið að hafast Þetta eru menn, sem kall- 'skólastjóra og kennararstöð- við í lélegum og jafnvel. litt viðunandi íbúðum, til þess ast fslendingar en eru komm-' ur. — Ríkisútvarpinu var og únistar. eins að spara sér útgjöld. 1 upphafi styrjaldarinnar hrúgaðist fólk hingað til bæj-; Kommúnistar vita vel að árius miklu mcir en góðu hófi gegndi. Aukið athafnalíf aðoerðir rikisstjórnarinnar innanlands og setuliðsvinnan siðar áttu sinn ríka þátt í verða til þess að dýrtíðm .þessu, en lítt stoðaði þótt opinberar ráðstaí'anir væru Isekkar framlevðslan cykst, gerðar til að draga úr þessu aðstreymi. Menn fóru í kring-' atvinnulífið blómgast og að um slíkt á alla vegu og létu sér lynda að hafast við í .afkonia þjóðarinnar verður hænsnakof um og lélegustu úthýsum, til þess eins að .verða! g^g 0g örugg í atvinnu og hér síðar inniligsa. Var þetta stórhættulegt allra orsaka_'fjármáluni' En það er þettá, vcgna, en ekki sízt af heilsufarslcgum ástæðum, þótt ekki sem kommúnistar vilja síst kæmu verulega að sök, með því að tilf'innanlegar pcslir að verði. Þcir vil.ja eymd, ör- birgð, atvinnuleysi og al- gerðu lítt eða ckki vart við sig. Húsaleigulöggjöfin var sett til þess að reyna að koma'mcnn vandræði, þvj þeir vila í veg fýrir þetta ófremdarástand, en auk þess var henni' að þa Gg þá fyrst, geta þeir ætlað að koma í veg í'yrir húsaleiguokur, sem auðveldiega liert' sér nokkra von um aið gat sprottið upp úr þessum jarðvegi. En .löggjafinn gætti iUelstefna þeirra getj náð ein- þess ekki, að geí'a húsalciguncí'ndinni nægilegt vald og hýerjum tökum á vonsvikn- fcla henni fullkomið efthiit, annarsvegar með ráðsíöi'un um^ sveltandi og ráðlausu á húsnæði, sem losnaöi og nýbyggingum, en hinsvegar mcð beinu verðefthiiti og umsjón með innbeimtu húsa- lcigu. Vcgna þessa hefur framboð á húsnæði mestmegnis verið á svörtum markáði og húsaleiguokur hel'ur átt sér stað í stórum stíl, en það hefur bitnað þyngst á þcim, scm tæpazt hafa vcrið menn til að þola það, — mönnum, sem v'crið haí'a eignalitlir, en hagnazt haí'a eilthvað vcgna bætlra al'komuskilyrða á styrjaldarárunum og aukinnar atvinnu. Þeir hafa ekki verið í'ærir um að byggja yfir sig sjálfir, vegna óhófslegs kostnaðar, en komist einhvern- veginn yi'ir fé til að greiða húsaleigu fyrirí'ram til nokk- uiía ára, og auk þess mánaðarlega leigu, sem svarað hefur til eðlilcgs eftirgjalds húsnæðisins. Þennan ósóma þekkja allir, scm eitthvað hafa komið ná'lægt þessum málum. A hinn bóginn hefur húsaleigulöggjöfin meinað mönn- 'iim að segja upp lcigjendum, c:m full ástæða hefði verið til að losna við og með margskonar svikum og bellibrögð- um hafa sumir lcigendur notfært 'sér vernd húsaleigulög- gjafarinnar út í yztu æsar. Þetta hefur aftur leitt til að fólk hefur ckki þorað að hleypa inn á sig leigendum, af ótta við að geta ekki losnað við þá síðar. Einkum hefur þctta tíðkazt að fólki, l'ólki, sem befir gefið upp alla von um efnalegt og sjálfslætl líf — og vcrður þvi kommúnismanuni að bráð. - t Þess vegna eru' aðgerðir ekki gleymt. — Kommúnist- ar vita vel að æskulýður landsins er framtíð þjóðar- innav og þess vegna lögðu j)cir sérstaklega mikla á- herzlu á að skipuleggja siarfsemi sína vel á þessum sviðum. Hjá ríki og bæ.ítim evv kommúnisfar í ýmsum mik ilvægum stöðum, menn, sem fylgja stefnu, sem einsk- is svífast. Þessir menn ciga ekkert föðurland og þeir cru reiðubúnir hvcnær sem þeiiu er það fyrirskipað frá íram- andi löndum, að svíkja land- ið og þjóðina sem þá ól. Þeir eru og að sjálfsögðu á- vallt fúsir til þess að gera sitt til að sj)illa vinnufriði meðal þjóðarinnar, koma á verk- föllum með öllum ráðuni. köllvai'pa rikjaiidi 'þjóðskipu- lagi. — Þessir menn eru sýkt- ¦'i-r af ¦ koniriumi'smánum en hann sýkir fyrst og fremst þá sem móttækilegir eru fyr- ir boðskapinn um öfund og hatur. Beztu vaxtarskilyrði kommúnismans eru vand- ræði meðal þjóðarinnar. Þegar atvinnuleysi, vandræði og vonleysi hefir gripið um sig vegna sívaxandi dýrtíðar, minnkandi atvinnu og auk- innar örbirgðar, þá koma kommúnistar með boðskap sinn og reyna að telja fólkið til fylgis við sig. Og ef kommúnistar ná völdum með illu eða góðu, þá láta þeir þau aldréi aftur. Þess vegna verður þjóðin að sameinast gegn þessum ó- vinum sinum núna á meðan tími er til — seinna getur það orðið of seint. Það verður tafarlaust að gera ráðstafanir til þess að þessir menn, seri ávallt sitja á sviðráðum við ríkjandi þjóðskipulag getí Frh. á 6. síðu. þær, sem rikissljórnin" hefir löglegum eða ólöglegum, og hafið, með fylgi þriggja lýð- yfrleilt að gera alll sem má ræðisíiokka Alþingis-^ og til þess verða að veikja og Breiat* kaupa hiisgögit í Tekkoslovakiti Bretar ætla að flytja inn mikið af húsgögnum frá Tékkóslóvakíu á þessu ári. Meðal þeirra húsgagua, sem samið hefir vcrið uni kaup á, eru 21 þúsund full- komin svefnherbergis„sett". Auk þess hafa Bretar keypt um 4 þúsund svefnherbergis- „sctt" frá Ungverjalandi, sem flutt verða inn á þessu ári. Skortur er ennþá mikill í Bretlandi á húsgögnum vegna loftárásanna á stríðs- árunum. — I BERGM -----------?---------- xm SLá E£ Nu er allt að lagasí. sé ekki betur en aö á- standiö í gjaldeyrismálmium hljóti aö vera aö lagast. Fyrir áramótin talaöi fjárhagsráö viS pappir. blöðin um nauösyn þess, aö því er varðar einstök herbergi, og er 'pappirsskammtur þeirra yr5i óhætt að fullyrða að á þeim yrði mikið framboð, ef í'ólki mimikaSur. Nú las eg í biöft'ún- væri hcimilað að segja upp einhleypum leigendumi kæmu um { gæi-; aS auglýst er eftir þeir ekki svo fram, sem skyldi, eða''ef leigusálar þyrftu ritstjórl óháSs, frjálslynds sjálfir að.taka slík cinstök herbergi til afnota. Virðist blaSs, sem eigi aS fara aS hefja sjálfsagt að rýmká heimild til uppsagnar á slíkum hérrJ'göngu sína. Geti nýtt' blaö tek- hcrgjum, til þcss eins að auka á framboðið, cn öðru máli _íö til. starfa, ætti gömlu, rót- kann að gcgna unv íbúðir, en þó þarf það ciunig athugr <rrónu biööin ekki aS skorta unar við. .. Ht'isáleigulöggjöfin hcfur leitt af sér mrtgnaða spill- ingu, jaí'nt af hálfu lcigusala scm lcigutaka. Slíkaspillingu- verður að ujipræta, cn e. t. v. verður það ekki gcrt, nenm með því einu að fela húsaleigiuiefnd verulega aukið vald frá því, sem nú tíðkazt, þannig að hún tíafi stjórn þess- ara mála í hendi sér, en það er henni ekki fært, samkvæmt núgildandi húsaleigulöggjöf. Slík ráéístöi'un gæti komið háðum aðilum til góða, cn tryggt fullt vclsæmi í meðfcrð þessara mála. Hins vcrða menn einnig að hiinnast, að öll höí't, boð og bönn, sem gangá nærri einstaklingnum og sjálí'ræði hans á að afnema 'þegar þeirra er ekki lengur þörf, og gildir það jafnt um húsaleigulöggjöfina, sem aðra nauðungarlöggjöf. Eití, sem vantar. Og þaS er máxgt, sem vantar ef aS er gáS — á sviSi pappírs sem amiarra vörutegunda. Máxgir mundu vafalaust kjósa, aS skriffinnskan á æSstu stö'S- um v;eri lieldur minni, cn þess í staS yrSi hleypt inn í landiS ögn af toiletpappír, sem ekki hefir sézt um langt skeiö. ÞaS er eitt af mörgu, sem kenna má gjaldeyrisskortinum. En líklega fer nú'að rætast úr honum, sam- kvæmt nýjustu fréttum, ella fengju menn aS líkindum ekki ný blöö. ESa hvaS segja þeir. sem völdin hafa og ráða. „Einu sinni var.<£ ÞaS stendur einhvers staðar í víðlesnuetu bók heims, að rignt hafi í 40 daga og 40 nætur, en afleiSingin varS vitanlega,' að allt fór í l)ólakaf, nema örk_ in hans Nóa, enda bygg'S úr SvíþjóSareik'ínni hans Áka a'S sögn fróðra manna. En þetta ágæta skip rakst á eina skeriS. sem til var í\ allri heimskringl- unni. því aS 'Nó.i karlinn mun hafa veriS einn erkilabdkrabbi Og svo fjaraSi undan fleytunni en lúánnbjörg- varS og dýra, svo scm írægt er orSiS. ? daga og ? nætur. ÞaS FÍgáif hér eða snjóar dag hvern og nótt. Eg veit ekki, hvaS hann ætlar aS endast til þess lengi, en líklega þarf öllu meira til nú en hér á-ður fyrr, til þess að al.lt fari í kaf. Svo er þaS þetta, aS nú eru til ótal fleytur til a'S kippa mannskapn- um upp í og ekki þarf aS óttast aS menn taki la-nd á fyrsta bezta skeri, sem framundan verSur, meðan hægt er að notast vi'S radar og auövitað verða ekki neinir landkrabbar vi'ð stýriö.,' Skóhlífaleysi. Þær voru eitthvað á þfissji leiö hugleiðingar mannsins', sem- hringdi til mín í gær- morgun, -.þeoar regnið buldi sem mest á rúSunni hjá mér, en þær voraí áð^.ins formáli, því að manninn 'vantar 'skóhlífar, en 'slíkur hlíföarfatnaður hefir verið ófáanlegur um langt skei'ð. Er það þó lítt skiljanlegt, hvers vegfla ekki er reynt að flvtja þann varning inn . og skipta honum" jafnt, því aö veikindi manna vegna þess aS þeir vokna í fætur valda miklu vinnutapi,. sem aftur getur haft í för meöV sér gjaldeyristap......

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.