Vísir - 01.04.1953, Blaðsíða 4

Vísir - 01.04.1953, Blaðsíða 4
VfSIR Miðvikudagínn I. apríl 1953. ^ít DAGBLAÐ Ritstjóri: Hersteinn Pálsson. Skriístofur l'ngólf sstræti 3. Útgefandi: BLAÐAÚTGAFAN VÍSIR ELF. Afgreiðsla: Zngólfsstræti 3. Simar 1660 (fifom linur). Lausasala 1 króna. Félagsprentsmiðjan hJ. Einlægni eða anérhyogja. TP*au fíðindi gerðusf á mánudaginn, að einn helzti foringi kín- •*- verskra kommúnista tók til máls fyrir þeifra 'hönd, og tilkynnti, að kommúnistastjórnin í Peking væri nú reiðubuin ¦til þess að hefja á ný viðræður þær um vopnahlé, sem staðið höfðu árangurslaust mánuðum saman til skamms tíma. Höfðu fulltrúar Sameinuðu þjóðanna hætt viðræðunum fyrir nokkru, þar. sem sýnilegt var, að kommúnistum kom ekki til hugar að gera neitt samkomulag, og vildu ekki nota fundina til annars . eh áróðursbragða. Ásteytingarsteinninn var skipti á föngum, þar sem kommúnistar gerðu þá skilyrðislausu kröfu, að fram- séldiryrðu allir fangar, hvört sem þeir vildu hverfa til heim- kynna sinnaeða ekki, en hersveitir Sameinuðu þjóðanna höfðu tekið mikinn fjölda fanga, er höfðu verið neyddir til herþjón- ustu af kommúnistum eða töldu af einhverjum öðrum orsökum, að betra mundi að hverfa ekki til heimalands síns, þar sem kommúnistar ráða. Á 'þessu atriSi strönduðu allar umræður, þótt fulltrúar Sam- einuðu þjóðanna teygðu sig eins langt til samkomulags á öðrum sviðum og. unnt var. Voru menn orðnir vonlausir um, að sættir gætu komizt á, unz fulltrúi Indlands hjá Sameinuðu þjóðunum bar fram nýjar tillögur, sem glæddu vonir manna lítið eitt um að hægt væri að finna. lausn, sem allir gæti fallizt á. Indvefjar stungu upp á því meðal annars, að þeim föngum, er vildu ekki fara til heimkynna sinna, skyldi fengið hæli í hlutlausu landi, þar til komizt hefði verið að sarakomulagi um framtíð þeirra. En þessar tíllQgur hlutu sömu örlög óg allar aðrar, sem fram höfðu komið. Kommúnistar vildu ekki sinna þeim að neinu leyti. Nú hafa þeir hinsvegar snögglega snúið við blaðinu, þar sem Kínverjar tilkynna, að þeir sé nú aftur til viðtals, og vilji fallast á þessa lausn. En-þar sem afstaða þeirra hefur hingað til verið gagnstæð þessu, hlýtur þetta að vekja hugleiðingar um það, hvort hér sé raunverulega um hugarfarsbreytingu að ræða hjá Kínverjum — og-þó vitanlega fyrst og fremst hjá hús- bændum þeirra í Kreml — eða þetta sé aðeins enn eitt atriðið í friðarsókn Malenkovs. Á það hefur verið bent, að hann Iáti nú vinalega við lýðræðisþjóðirnar og er þetta síðasta í samræmi við það, sem á undan er gengið. Það virðist ekki ástæða til þess að ætla, að herrarnir í Kreml haf i stigið á stokk og strengt þess heit, að þeir skyldu verða góðmenni eftir andlát Stalins. Frá sjónarmiði kommúnista er það vafalaust meginatriði i tillögu Kínverja, að þeir vilja losna við alla erlenda heri frá Kóreu, og skaginn er sennilega einnar messu virði í þeirra augum, ef það fæst fram. Gegn því má vafalaust fórna nokkrum mönnum, sem kunna ekki að meta dásemdir kommúnismans. En ef gengið yrði að þessum skilyrðum kommúnista, mundi Kórea vera í sömu aðstöðu og í júní 1950, þegar þeir ruddust suður yfir 38. breiddargráðu. Og hvar er þá tryggingin fyrir því, að ekki yrði leikinn sami leikurinn á ný, þegar allar he.r- sveitir Sameiuðu þjóðanna yrðu á bak og brott?^ Enginn þarí að ætla, að kommúnistar sé fallnir frá áform- ¦um sínum um áð ná heimsyfirráðum. Þeir breyta aðeins til um bardagaaðferðir, þegar hinar eldri gefast illa. Vel kann að vera, að hér;sé aðeins um slík loddarabrögð að ræða, og raunar sermilegast. Flokktir framttSariitnar!! A Iþýðublaðið segir lesendum sínum í fyllstu alvöru í gær, að **"*- enginn geti borið á móti því, að Alþýðuflokkurinn hafi fengið miklu áorkað á undanförnum árum. Úr því að enginn getur borið á móti því, er víst ekki vert að gera það. Það er betra að taka til athugunar, hvað áunnizt hefur. Og það er "—- i fáum orðum sagt — að flokkurinn hefur farið hraðminnkandi. Já, það er rétt, að foringjarnir hafa sýnt mikinn dugnað við að krækja sér í embætti, en þeim hefur orðið ágengt við að gera flokkinn að engu. Hann hefur minnkað við hvert afrek. En Alþýðublaðið getur þess einnig, að flokkurinn eigi sitt- hvað eftir í pokahorninu af áhugamálum, því að það, sem gert hafi verið til þessa, sé ekki nema lítill hluti þess, sem hann ætli að gera. Það er gott að vita, og þegar maður athugar það, sem á undan er gengið, verðuf manni næst að ætla, að flokkur- inn hafi nútil alvarlegrar athugunar að fá svo mikiu áorkað, að hann verði alveg úr sögunni. Þáð skal tekið fram, að ekki ' þarf mikið til, én þá ér mönnum spurn, hvernig það, getur kqmið heim við þá stáðhæfi'ngu' Alþýoublaðsins, áð AlþýðUflokkurinn sé flokkur framtíéarinnár. •'Kannske kratár trúi á líf eftir <iaúðahn!• ' , , , Mwgt er ahtítíð, Hefir siglt 150 sinnum milli Macao og Hongkong. Er vegabréfslaus og því hves*gi -,í fiifisi&m hœfnr." Fyrir nokkrum dögum var maður að nafni M. P. O'Brien settur í „kjallarann" hjá lög- reglunni í Macao, portúgölsku nýlendunni við S.-Kína. Sennilega er það ekkert nýtt, að menn sé settir í fangelsi þar, því að í nýlendunni mun vera samankominn mesti trantara- lýður, en þó hefur O'Brien sér- ' stöðu, svo sem nú skal frá sagt: Þ. 18. september sté maður þessi um borð í ferjuna Lee Hong í Macao og var förinni heitið til Hongkong, enda geng- ur ferjan aðeins milli þessarra tveggja hafna. O'Brien kvaðst þurfa að ná sambandi við fyr- irtæki eitt, en hann hefði starf- að við útibú þess í Shanghai. Þegar til Hongkong kom fékk hann ekki landgönguleyfi þar, því að hann var vegabréfslaus. Hann var því sendur aftur til Macao, en þar varð hið sama upp á teningnum — ekkert vegabréf, ekkert landvistar- leyfi. Og síðan hefur M. P. O'Brien siglt fram og aftur milli þess- arra 2ja útvarðastöðva Vest- urlanda á ferjunni Hongkong, og er hann vax loks tekinn á dögunum, hafði hann farið 150 sinnum hvora leið. O'Brien segist vera amerísk- ur borgari, og hefur fengið bréf frá bróður sínum í Bandaríkj- unum um það>. Hann hafi starf- að í Shanghai í 20 ár, er hann hélt suður á bóginn, og fyrir- tæki það, sem hann ætlaði að ná sambandi við — A. P. Patti- •son & Co. — greiðir honum laun reglulega, því að ekki er því að heilsa að O'Brien fái að fljóta með ferjunni endur- gjaldslaust. Hann verður að borga fyrir fæðið. Bandaríkjastjórn segir hins- vegar, að O'Brien sé fæddur í Budapest, og fái því ekki amer- ískt vegabréf — og þar við situr.. En síðan O'Brien fór um borð í Lee Hong i september hefur verið skrifað um hann í flest blöð heims, og hann hefur fengið furðanlega mikinn póst, sem hann svarar samvizkusam- lega. Og margir hafa hjálpað honum, látið þvo af honum, útvegað honum hlífðarföt og jafnvel sent tannlækni um borð, til þess að láta draga úr honum tönn. En um daginn neitaði kauði að greiða vikufæði, taldi það ekki mannamat, og þá lét skipafélagið færa hann í fang- elsi. rmn sotb ílla tíma. Hljómleikar Detlefs Kraus. Vísi hefur bnrizt greinar- gerð frá kcnnurum Laugar- vatnsskóla vegna blaðaskrifa, sem örðið hafa vegna brott- vikningar eins nemandans það- an, Péturs A. Ólafssonar að nafni. Greinargerð þessi er lengri en svo, að Vísir geti birt haiia í heild, enda ekki að þessu máli áður vikið hér í blaðinu. En megininntak hennar er þetta: Pétur A. Ólafsson nemandi kom aðeins í kennslustundir er honum sýndist, og stafaði þetta ekki af veikindum, sem m. a. mátti sjá af því, að hann sótti flesta sundtíma. Skólastjóri kom þráfaldlega að máli við Detlef Kraus píanóleikari hélt tónleika á vegum Tónlist- arfélagsins í Austurbæjarbíói j nemandann og bað hann að þriðjudagog-miðrikudagsl. við bæta ráð sitt, en án árangurs. mikla hrifningu áheyrenda. Við Dagbök bekkjarins hvarf, og fangsefrii voru sónata í a-moll viðurkenndu bekkjarbræður (K 130) eftir Mozart, 3 lög hans að hafa eyðilagt hana. eftir Couperin, sónata í as-dúr: Bókin hefði getað sannað sak- (op. 26) eftir Beethoven, 3 íeysi piltsins, ef saklaus hefði lög eftir Albeniz og fantasía í verið. Þegar sýnt var, að Pétur f-moll eftir Chopin (op. 49). j mynai hverfa úr skólanum, Þessi ungi píanósnillingur er tilkynntu bekkjarbræður hans eftirtektarverður listamaður. Hann hefur mikla tækni, skap- hita, samfara íhygli, og hæfi- leika til að skynja höfuðatriði og byggingu verksins, án þess að missa þó sjónar á nokkru einstöku atriði. Ef tif tektarverð- ust er meðferð hans á Chopin (auk fantasíunnar lék hann aukalög). Kemur þar einkum fram hin karlmennskulega, víg- djarfa hlið tónskáldsins og rök- vísi, sem mörgum hefur viljað dj'ljast. skólastjóra, að þeir myndu allir hverfa úr skóla, ef Pétur fengi ekki að vera þar áfram. Hins vegar bauð skólastjóri þeim er vildu að þreyta próf við skólann í vor. Þá hefur Vísi börizt greinar- gerð frá stjórn Mímis, félags menntaskólanemenda á Laug- arvatni, þar sem því er lýst yf- h*, að sambúð menntaskólanem- enda og Bjarna Bjarnasonar skólastjóra hafi verið með á- gætum, en að samskipti þriðja Detlef Kraus á sér efalaust bekkjai- og skólastjóra séu mikla f ramtíð, ehda hefur veg- j menntaskólanemendum óvið- ur hans vaxið mjög undanfarið s komandi, enda um tvo skóla að á ineginlandi Eyrópu. Væfi leika. B.G. ræða. Greinargerðinni , lýkur fróðlegt. að, heyrahann aftur.hmeð þökkutó.Mímis tÉ.: skóla-l stjórans fyrir störf hans að Laugsr-vatm. Kunningi okkar, „Gamli", hef- ur scnt Bergmáli bréf um dægur- söngva, danslagasamkeppni SKT ö.; fl. Hann segir: „Það er alkunna hve dægur- söng^-asmiðum hér (sbr. Ijóða- smiðum) hefur mistekist herfi- lega að semja dægursöngva. Það má heita hrein undantekning, ef það tekst, án þess að misbjóða íslenzkri tungu. Nú cr sannleik- urinn sá að ýms góðskáld þjóðar- innar hafa fyrr og siðar ort vin- sæl ljóð svo léttilega, að þau urðu á hvers manns vöruin — en þeir vönduðu bara smíðina svo vel, að þau urðu fyrir „sunnan og of- an" þá dægursöngva, scm þó hafa margt til síns ágætis, en var skammt líf ætlað. En þau ýl|a og gleðja í svip og bcr það sizt að lasta. Lögin og ljóðiit. Nú er það alkunna, að miklu veldur um vinsældir Uóða. aS lögin við þau séu góS, og nái til hjartnanna eigi síður en ljóðið. Mætti margt um það segja, en rími mun vart leyfa. Sumir dægur- söngvar eiga sér þau örlög, og lögin við þá, að lyftast upp í æðra veldi, og verða varanleg eign — gleymast að minnsta kosti ekki — eiga fyrir sér að koma aftur fram. Þetta stafar af þvi cinfald- lega, að þarna hefur ckki — hvorki að þvi er varðar Ijóð né lag, — verið neinn „klambrari" að verki, og ljóSiS, á þcim væng.j um sem smiður lagsins hefur gef- ið þvi, eins og svifur aS barnii hvers óspillts manns, sem á næga smekkvisi og næmleik til þess að taka vel slikum gesti. Báglega tókst enn — Ég, scm þessar linur rita. er hvorki það gamall aS árum né i anda, að ég geti ekki notið góðra 'dægurlaga — og söngva •— og væri jafnvel til í aS fá mér snún- ing hjá FreymóSi, hvort sem dansarnir eru gömlu dansarnir eSa þeir nýju — og það er ein min bczta hvild og skemmtun, að hlusta á slík lög, bæSi ensk, þýzk og skandinavisk, því aS þótt þau séu misjöfn, eru jafnan indæl lög innan um, sem bæta hin upp. Mér hefur oft ftmdizt, að af handahófi hafi verið vandað til vals þeirra danslaga, sem leikin eru í útvarpið hér, er þar eru þcT" innan um mörg góð lög og skemmtilcgir söngvar, cinkanlcga fyrsta klukkutímann eða svo, en er fram i sækir versnar oft. — Þar sem ég er einn þeirra mörgu sem telja það áhyggjuefni, hve illa gefðir og efnislausir dægur- söngvar og lclcg lög hafa spill- andi áhrif á æskulýðinn, og jafn- vel smekk manna yfirleitt, hcf ég lagt það á mig, aS hlusta á út- varpið frá danslagakeppni SKT, i von um að sú viðleitni scm þar er óneitanlega um að ræða, hefði borið einhvern góðan árangur. En báglega tókst enn — Leirburðarstagl og holtaþokuvæl. Ég verð að segja þ'að eins og það er, að ég hhistaði á þetta tvö- kvöld mcr til mikils angurs. Það var að minum dómi aðeinseinn frambærilegur dægursÖngur, allt hitt „leirburðarstagl og holta- Gáta dagsins. Nr. 400. Fann eg tvær á velli. íþær voru komnar að elli, beinlausar voru þær báðar, Bragnar mega það ráðá. Svar víð gátu nr. 399: Skafti. HjaltL E^ert.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.