Vísir - 13.06.1953, Blaðsíða 4

Vísir - 13.06.1953, Blaðsíða 4
vísra Laugardagmn' 13; júní-1983.- WÉ&MWL . .1 j . ¦ ., DAGBLAÐ j , , j Ritstjóri: Hersteimi Fálsson. Auglýsingastjóri: Kristján Jónsson. Skrifstofur Ingólfsstræti 3. Útgefandi: BLAÐAÚTGÁFAN VÍSIR H.F. Afgreiðsla: Ingólfsstræti 3. Símar 1660 (fimm linur). Lausasala 1 króna. Félagsprentsmiðjan h.f. ¦ ¦ ¦¦...... .:.."¦......'............:'¦ ¦ : : . . ¦...... . • ¦:yy::::yy- -i>'Y'-f':-::-k':-ý.: yY^'y: - "'¦-¦ ¦¦¦:..'.¦¦¦ ,, 40 ár í inum Þar sem verkalýiurirtn ræ&ur. TPTvað mundu Sigurður Guðnason — annar maðurinn á lista ¦•*¦¦*¦ kömmúnista við kosningarnar eftir hálfan mánuð — og helztu fylgifiskar hans í Dagsbrún segja við því, ef hér væru sett þau lög, að hægt væri að neyða verkamenn til að vinna ótakmarkaða aukavinnu? Og ekki aðeins yngstu og hraustuslu verkamennina, heldur yfirleitt alla karla undir 60 ára aldri og allar konur, sem hafa ekki náð fimmtugsaldri? Sennilega og eðlilega mundu þeir og allir aðrir reka upp ramakvein, og efna samstundis til verkfaila, til þess að fá slíkum þrælalögum hrundið með mætli samtaka sinna. En menn geta ekki alls staðar farið þannig að, og til dæmis ekkí í Tékkóslóvakíu, þar sem nýlega voru sett lög, er fjölluðu ná- kvæmlega um það, sem sagt er hér að ofan. Þar getur enginn' — 12. júní. verkamaður, sem unnið hefur sína 48 stunda vinnuviku, neitað j Þann dag fyrir 40 árum gerð- því að vinna aukalega á vinnustað sínum — eða einhverjum ist sá atbm'ður, sem varð til öðrum — eins margar stundir til viðbótar og stjórnarvöldin þess að öll þjóðin sameinaðist telja nauðsynlegt. | í baráttunni fyrir því, að ís- Þar sem Tékkóslóvakía er eitt alþýðuríkjanna, þar sem lendingar eignuðust sinn eigin verkalýðurinn hefur sjáifur völdin (!), er þetta vitanlega harla fána. Um atburð þennan birtist gott. Og slík lög mundu hiklaust verða sett hér á landi, þætti eftirfarandifregn í Vísi 12. júní þess þurfa, ef svo xæri, að kommúnistar næðu hér völdum.' 1913: Þess vegna má enginn maður, sem vill njóta sjálfsögðustu mannréttinda, greiða kommúnistum atkvæði við næstu kosn- ingar, Þeir, sem greiða kommúnistum atkvæði tilkynna, að þeir sé fúsir til að vera réttindalausir þrælar. Einar Pétursson á fleytunni, sem „Isl. Falk" tók herfangi á Reykjavíkurhöfn 12. júni 1913. (Texti og- mynd eftir litprent- uðupóstkorti frá 1913.) gær frá fánadeg- - 12. júní 1913. Fregnin íór eins og eldur í siiiu um land allt. í gær var YFIRGANGUR DANA VIÐ ÍSLAND. I morgun bar svo við, að Einar Pjetursson (bróðir Sigurjóns glímukappa) var að róa hjer um höfnina. sjer til skemmtunar í blíðviðrinu, og hafði íslenzka fánann í stafni. Veit hann ekki fyr til, en hann er eltur af mönnuðum bát frá danska herskipinu Fálkanum, sem hjer liggur á höfninni. Fálkamenn kalla til hans að stöðvast og segja honum svo að fara út í herskipið að tala við yf irmanninn. Þar er Einar yfirheyrður og síðan sleppt (í bráð?), en flagg- inu er hann sviftur. Eflaust sætir sá, er licfur ábyrgð á tiltækinu, hegn- ingu fyrir yiirgang þennan. (Sjá Hegn.l.: 108. gr.). íslenzki fáninn var hinn blá- Fy rirsepín ber árartgur. T^að þykir jafnan kostur, þegar menn eru stuttorðir og g'agn- •*¦ orðir, segja mikið í fáum orðum, hæfa í mark með meitlaðri setningu. Þetta tókst Tímanum um daginn, þegar h'áhn notaði eina setningu af vörum Rannv.eigar Þorsteinsdóttur í fyrirsögn á ræðu hennar: „Eg get borið höfuðið hátt, því að eg hef staðið við mín stóru orð." Orðin höfðu verið stór og mörg, sem Rannveig mælti í kosningabaráttunni 1949, og með þessari einu setningu, sem Tíminn. dró svo út úf ræðu hennar pg notaði í fyrirsögnina, voru menn minntir á dugnað- þingmannsins. Og þessi eina setning hæfði markið vel, hún hæfði það. svo, að hvarvetna varð hlátur, þar sem hún var höfð yfir. Slíkra áhrifa hafði ekki verið vænzt, þegar þessi gullvæga setning var gripin á'lofti af Tímamönnum, en þannig fer fyrir mönnum, þegar þeir eru blindir á eigin kosti óg halda, að allir aðrir sé vankaðir eins og þeir sjálfir. Reykvíkingar mega vera Tímanum þakklátir fyrir þenna skerf blaðsins í kosningabaráttunni. Fjandskapur blaðsins og Framsóknarmanna yfirleitt gagnvart Reykjavík hefur verið slíkur frá stofnun flokksins, að menn áttu ekki von á þessu, n.vití fáni (hvítuf >ros"s, á",blá- drengskaparbragði — að sjálft flokksblaðið gerði mest til þess;-um grunni)> sem hafm var'bar- aðfella Rannveigu Þorsteinsdóttur — sæi svo um, að fyrsti,atta fvrir sem fana íslands, og þingmaðurinn, sem kosinn er fyrir flokkinn í Reykjavík, verði orkti Einar Benediktsson til einnig sá síðasti! i hans hinn fagra fánasöng, „Til fánans" (Rís þú, unga íslands {merki), sem helgast hefur ís- , lenzka fánanum, er þjóðin fékk A Jþýðublaðið er nú farið að taka upp orðbragð Þjóðviljans, j ^*- og er það í samræmi við það, sem Vísir hefur haldið fram, Almenn mótmæli. að kratar hefðu byrjað kapphlaup við kommúnista, þegar þeirl Fregnin um fánatökuna fór kusu Hannibal foringja sinn á síðasta ári. Nú er Alþýðublaðið eins og eldur í sinu um allt farið að nota orð eins og fasisma og annað í þeim dúr, þegar land. Um allan bæinn var uppi talað er um Sjálfstæðisflokkinn, svo sem gert var í fyrradag' fótur og fit. Bláhvíti fáninn var í forustugrein blaðsins. Og menn mega vera vissir um það, að' dreginn að hún á hverri stöng. meira mun á eftir koma, þegar það rennur smám saman upp Þingmenn Reykjavíkur boðuðu fyrir krötunum, að þeirra bíður geigvænlegur ósigur. | til borgarafundar í Barnaskóla- „Og hvað halda menn, að tæki við, ef íhaldið fengi hreinan' portinu, og var þar meira fjöl- meirihluta og stjórnaði upp á sitt eindæmi, eins og það, biður' menni saman komið, en hér um?" spyr blaðið að endingu í greininni. Það tæki til dæmis|hafði áður sezt, mótmæli sam- við, að úti væri um möguleika Alþýðuflokksins til að verzla'þykkt frá þingmönnum og til- og gera kaup á sviði stjórnmálanna, útvega mönnum sínum laga frá Bjarna frá Vogi, um feit embætti fyrir stuðning við þingmál og þar fram eftir' að hér eftir „verði einungis ís- götunum, Það miindi verða ein afleiðingin, sem Alþýðufiokk- lenzkur fáni dreginn á stöng innmundi snerta;._.©g h'ann óttast vafalaust mest. Hann þarf .hjer i bænum og væntir (fund- •ekki að óttast „nýfasisma" af hendi „íhaldsins" nema í þeirri urinn) þess, að svo verði um og ,f ánadagurinn" j „varð alþakinn mönnum þar sungin ættjarðarljóð". Síðdegis kom út aukablað af Vísi með nánari fréttir og mun það fyrsta aUkablað, sem gefið hefur verið út hér á landi. í aukablaðinu var m. a. frá því skýrt, að nokkrir menn hefðu mannað bát og farið á honum út að vai'ðskipinu og haft 8 íslenzka fána á lofti, og „mátti þar kenna alþingismaiin einn, ritstjóra og dómkirkju- prest", en í „sama mund réri Sigurjón glímukappi út á kappróðrarskekktu þeirri, er fyrr var getið, og hafði fána í stafni". Hræddír vii Sjá!fsfæðisflokksnn. land allt". — Gengið var að minnisvarða Jóns Sigurðsson- mynd, að hann mundi verða „stikk-frí" næsta kjörtímabil eins og hann hefur verið það á hinu siðasta. A hinn bóginn mundi meiri festa komast á þjóðmálin, ef ar og sungin ættjarðarljóð, og Sjálfstæðisflokkurinn næði hreinum^meirihluta, og þess vegna að því loknu safnaðist mikill eiga allir góðir menn að vhma amménlhmmnii^'iUUíÚli^itu,. í mannfjöldi .á.: .Skansinum, er Lögreglustjóra færður fáninn. Lagði nú gufubátur frá varð- skipinu, en lét bátana afskipta- lausa og stefndi að bæjar- bryggjunni. Var yfirmaður varðskipsins í bátnum og hafði með sér „hinn upptekna fána og færði hann lögreglustjóra", en hélt síðan í stjórnarráðið „að tilkynna tiltækið og heyra álit þess". — Er skipherra gekk niður bryggjuna á leið til skips voru fánar á báðar hendur honum, en fyrir miðri bryggju mikill fáni, en er skipherra gekk undir hann varð hann að lúta lítils háttar, og laust þá upp fagnaðarópi í þyrpingunni. „Annars höfðu allir verið frem- ur þögulir, varð hvergi vart ærsla eða óláta, heldur hvíldi hátíðleg alvara yfir öllu." Varðskipsforingin, sem -með iögleysu sinni varð til þess að vekja þjóðræknisölduna, er fór um bæinn og allt landið, vegna f ánatökunnar, var að allra dómi maður prúður og skylduræk- inn, og þótti mönnum leitt, að honum skyldi hafa orðið þetta á. Löngum hafa ýms símagjSld þótt há hér i bænum, og einkum kvartar fólk undan því, hve dýrí sé áð flytja 'síma húsa á -ririlli, jafnvel þótt flutningurinn taki engan tíma; aniián' en áð béfa símaáhaldið á niilli. Merk kona hér í bæ hringdi til min fyrir , tveim dögum, og spurði mig að þvi, hvernig stæ'ði á þvi, að fiutr!- ingsgjald fyrir sima væri 600 krónur, þótt simi hefði áður vcr- ið í húsinu, og um enga íiðra vinnu hefði verið að ræða en tengja áhaldið á nýja staðn- um. Allir greiða jafnt. Síminn mun láta alla greiða jafnt, hvort sem um mikla eða litla vinnu er að ræða. Kostar símaflutningur innanbæjar 600 krónur, hvort sem þörf er á Jm að vinna lengi við innlagningu eða ekki. En það skal játað, aS skrítið er það, að þurfa að greiSa 600 krónur fyrir sama og enga vinnu, eins og þegar sími er flutf- ur í hús, þar sem simi var áður, og settur kannske á sama stað, svo allar leiðslur eru til, og vinn- an er aðeins tengingin. Prentpappír til umbúða. Kona kvartar undan þvi, að sums staðar noti kaupmenn prent pappír til umbúða, og á þó ekki við fiskkaupmenn, sem lengi hafa notað blaðapappir. Telur bún það inestu óhæfu að notaður sé prentpappír utan um t. d. dýran fatnað. Þetta er auðvUað rétt, þegar hægt er að fá umbúðapapp- ír, þá er engin afsökun fyrir hendi. Þegar um viðkvæman fatn_ að, og kannske hvítan eða ljósan, að ræða, er ekki útilokað að prent sverta komi í hann. Annars munu ekki véra mikil brögð að þessu, og ættu viðskiptavinir að kvarla við kaupmanninn, þar sem það tiðkast. Mér finnst það ekki geta verið leyfilegt, þegar enginn skortur er á umbúðapappír. ÖSru máli gegnir, þegar hann er ófá- anlegur ,eins og stundum hefur komið fyrir. Hljómskálagarðurinn. Og loks hefur mér borizt þriðja kvörtunin, sem eg hef verið beð- inn að koma á framfæri. Nú er verið að vinna i Hljómskálagarð- inum, og finnst mörgum ekki nægilega smekklega þar frá hlui- «1. Kleppsholt! Ef Kleppshyltingar þúrfn að setja smáauglýsingu í Vísi, er tekið við henui Í Verzlun Gti5munflar H. Atbertssonar. Það borgar sig bezt að augiýsa í Vísi. «n«m gengið. HljómskálagarSur- inn er kominn til ára sinnaj en ár frá ári er hann samt alltaf eins. Hann viiðist litlum fram- í'örum taka, einkum er þar allur trjágróður lágvaxinn og kyrkings legur. Telja menn, að ýmislegt hljóti mega gera til þess að prýða þenna reit bæjarbúa, meira hehl- ur en gert er. T. d. þar sem slétf- að hefur verið sunnarlega i garð- inum hefur ekki verið farið með valtara yfif svo Jarðvegur er þar allur í hnökrum. Vonast roenn til að garðurimi verSi nú samt gerður sæmilega úr garði á þessu sumri. — kr. Spakmæli dagsins: Tungan er sverð kvenna, enda láta 'þær það sjaldan rySga. Gáte dagsins. Nr. 447. Sólar varminn sýður það, svo það höndin brýtur. Fótur hraustur títt það trað. Trútt þess munnur nýtur. Svar við gátu nr. 446: Beizli.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.