Vísir - 28.07.1953, Blaðsíða 4

Vísir - 28.07.1953, Blaðsíða 4
VÍSIR ÞriSjudaginn 28. júní 1953. VfSIR OAGBLAD Ritstjóri: Hersteinn Pálsson. i Auglýsmgastjóri: Kristján Jónsson. Skriístofur Ingólf sstræti 3. Útgefandi: BLAÐAÚTGÁFAN VÍSIR H.F. AfgreiSsla: Ingólfsstræti 3. Símar 1660 (fimm línur). Lausasaia 1 króna. Félagsprentsmiðjan b.f. Grískir prestar handteknír vegna fegurðarsamkeppni. Mikilvægi flugsamganpa. Leiðtocr! þeírra tt&!di h&na ,hámsrk syndarinn&r. 66 í sland mun vera eina landið í veröldinni eða eitt af fáum, sem ¦"¦ hefur algerlega hlaupið yfir eitt stigið í þróunarsögu sam- göngumálanna. Út um heim tóku járnbrautirnar við af hest- vögnunum, og síðan komu bifreiðirnar til sögunnar upp úr aldamótunum, en það er ekki fyrr en á þriðja tug aldarinnar, sem fer að bera á flugvélunum sem samgöngutækjum. Síðan hafa þessi þrjú tæki keppt um flutninga á mönnum og varningi, og standa þó flugvélarnar vitaskuld bézt að vígi, þar sem þeim eru að heita má engin takmörk sett, hvorki af löndum né höfum. Hér á landi varð þróunin hinsvegar sú, að bílarnir tóku við af hesti og hestvagni — við hlaupum alveg yfir járnbrautar- stigið — og síðan koma flugvélarnar til sögunnar. Síðan keppa þær við bifreiðarnar um flutninga innan lands og yið skiþ milli landa, og þarf ekki að hafa mörg orð um það> hversu mjög þær hafa fært byggðina í landinu saman, ef svo má að prði kveða — dregið úr öllum vegalengdum og gert mó'nnumj fært um að reka erindi á ýmsum landshornum á einum og sama degi. En það er eitt, sein mun ekki hafa verið á eins margra manna vitorði, en nokkuð var frá því skýrt hér í blaðinu fyrirj skemmstu, þegar vitnað var í skýrslu, sem skrifstofustjóri flugvallastjóra ríkisins, Gunnar Sigurðsson, hafði tekið saman. Gat hann þess þar meðal annars, að gjaldeyristekjur væru svo miklar af flugvöllum okkar — þeim, sem flugvélar í millilanda- flugi nota, en það er vitanlega fyrst og fremst Keflavíkurflug- völlur — að þær væru meiri en af flestu öðru, sem þjóðarbúið hefði slíkar tekjur af. Stafar þetta bæði af þvi, að erlendar flugvélar, sem hér koma við á leið sinni austur eða vestur um haf, þurfa ýmsa fyrirgreiðslu — kaupa meðal annars olíur og benzín — og auk þess verða þær að greiSa gjöld fyrir að lenda hér og nota flugvellina. Sennilega gera allir sér grein fyrir því, að slík þjónusta fnn og j {yrra efndi blaðið og viðstaða kostar nokkurt fé fyrir flugvélarnar, en þeír munu Ethnos til fegurðarsamkeppni færri og áreiðanlega lang-fæstir, er hafa vitað eða rennt grun og s'kýldi velja .ungfrú Grikk- í, að tekjur af þessu væru eins drjúgar og raun ber vitni. jancj 1952" og sigurvegarinn Gefur auga leið, að við eigum að kappkosta að búa svo um í Varð nr. 3 í alþjóðafegurðar- þessum efnum, að tekjur af þessu fari frekar vaxandi en samkeppninni sem haldin var í minnkandi framvegis, þar sem rum svo mikilvæga tekjulind Long Beach, Kaliforníu. Og nú er að ræða, og kemur þar vafalaust margt til greina, sem þeir hófst mikil frjálsræðisalda í kunna skil á, er um þessi mál fjalla fyrir hið opinbera. Ým'sar upplýsingar^ sem gefnar eru í ofannefndri skýrslu, sýna mjög greinilega, að flugið er orðið svo þýðingarmikið fyrir samgöngur landsmanna, að um hreina afturför yrði að ræða, ef það drægist saman að einhverju marki. Þótt ekki sé talað um mikilvægi þess fyrir eins afskekkta sveit og til dæmis Öræfin, sem eru mesta „flugsveit" landsins, er það orðinn svo fyrra. í Aþenuborg einni var 30 nauðsynlegur liður að allt kapp verður að leggja á það, að sinnum haldin fegurðarkeppni. flugferðum verði haldlíi upp sem víðast um landið allan ársins 1500 Baptistar, risu upp til hring, og ekki einungis að sumarlagi eða þá tíma árs, þegar að andmæla og leiðtogi þeirra, bezt viðrar. Til þess að svo megi verða, þarf að auka mjög á Kantiniotis klerkur, tók foryst- hverskyns öryggisútbúnað, sem nauðsynlegur er og óhjákvæmi- Una og fékk stuðning hinnar legur, ef flugvélarnar, sem eru í senn dýrar í innkaupum og helgu synódu grísku rétttrúar- I Fedora Xyrou að nafni, og höf- rekstri, eiga ekki að vera óarðbærar mikinn tíma ársins. Þarf kirkjunnar, og krafðist þess, að um vér það seinast • af henni Fyrirbærið fegurðársam- keppni hefur mjög tíðkast víða um lönd um nokkurt skeið og jafnan mikið um það rætt og ritað. Hafa slík „fyritæki" eigi ósjaldan valdið deilum — stundum broslegum — og jafn- vel uppþotum, og lögreglan þá stundum orðið að koma til skjalannat Gerðist það m. a. í Aþenu fyrir nokkru, að lög- reglan handtók 52 menn, þeirra meðal nokkra hempuklædda presta, sem .ætluðu að hindra fegurðarsamkeppni, er þar var haldin. Fegurðarsamkeppni var hald- in í Grikklandi 1929, en feg- ! urðardrottningin framdi það helgibrot, 'að laumast í karl- mannsfötum inn í helgidóminn í munkaklaustrinu á Athos- fjalli, og var fegurðarsam- keppni bönnuð árið eftir. Árið 1936 gaf svo einræðisherrann Metaxas út tilskipun um hæfi- le-\? sídd á kiólum kvenna, og skyldi eigi vera lengra bil en 12 þuml. milli kjólfalds og jaröar. fegurðarsamkeppni, sem hann kallaði „hámark syndarinnar" Frjálsræðisalda rís. En Metaxas er dáínn og graf- í þessum efnum í Grikklandi — og reis furðu hátt, þegar tillit er tekið til hve mikil þröng- sýni var áður ríkjandi og að Grikkir veittu ekk'i konum sínum kosnincarrétt fyrr en í 11 fegurðardísir — 200 lögregluþjónar. ( En stjórnin vildi halda vin- skapnum við kveriþjóðina og Ethnos, sem er eitt helzta stuðningsblað hennar. Fegurð- arsamkeppnin fór því fram, eins og ákveðið hafði verið, i Argentina-klúbbnum svo- nefnda, sem er skemmtistaður undir beru lofti, við sjó frammi, og meðal gesta og annara á- horfenda voru margir fyrrver- andi og núverandi ráðherrar. Ellefu fegurðardísir komu fram, fyrst í sundfötum, síðan í sam- kvæmiskjólum. Úti fyrir biðu 200 lögreglumenn, eins og eitt- hvað óvanalegt væri i aðsigi. Og svo varð. Sex hempuklæddir prestar komu að aðalhliðinu á þessu „Tivoli" þeirra þania í Aþenu, og 200 stuðningsmenn þeirra, er báru spjöld er á var letrað: „Stöðvið 'ýessa Iíkamsdýrkun". — Annar flokkur kom í fiski- bátum til að reyna að komast á land á baðstaðnum — og var hér því um einskonar tangar- sókn að ræða. — Lögreglu- stjóranum — sem var meðal hinna tignu gesta — leizt ekki á blikuna, og gaf liði sínu svo hljóðandi fyrirskipun: „Setjið nokkra þeirra í steininn". Ætlar ekki heim aftur. Og 52 voru handteknir og meðan athuguð voru persónu- skírteini þeirra — en það var enginn hraði á þeirri athugun — gátu dómararnir virt fyrir sér fegurðardísirnar í róleg- heitum — og var úrskurðurinn ekki felldur fyrr en kl. 5 um morguninn. Var það 19 ára stúlka, sem fyrir valinu varð, Það mun vera orðið allalgcngt hér í bænum, og nær daglegur viðburðiiiy ,að lítil börn týoast frá heimilum sínum, eða villast og komast siðan fyrst til skila fyrir milligQngu logreglimnar. Fólk, sem verður vart viÖ fylgd- arlaus böí-h, sehi bera þaS otan á sér að þ'au eru villt, gerir sér nú að skyldti aS tilkynna það lögreglunni strax, enda muna þeir foreldrar, sem týna bðrmtm sínum fyrst snúa sér þangáð^ þeg ar leitaS hefur Verið í nágrenn- inu. Þetta er ágæt regla og veit ég mörg dæmi þess, að óttastcgii- ar mæður hafa þakkaS lögregl- unni í hjarta sinu fyrir hennar. þátt í því aS hðrnin komi fil skila, og þakklæti eigá líka állir aðilar skiliS, sem 'véita 'börnnm aSstoð, sem rata ekkr heim til SÍn,, '-'-¦ :¦¦ i '• ';¦¦ ---:": ': ':-. (II ' Bærinn stækkar. þess vegna að auka fjárframlög hins opinbera á, þessu sviði, svo !að þau verði í samræmi við mikilvægi flugsámganganna og þær verði lagðar að jöfnu við aðra þætti samgöngumálanna að því leyti. sunnudaginn var sett hér í bæ þing Stqrstúku íslands, og innan skamms mun hefjast hér þing norrænna bindind- ismanna. Munu koma hingað til þess þinghalds fulltrúar frá öllum Norðurlöndunum, og ræða hér vandamálin, sem sprottin eru af áfengisbölinu meðal frændþjóðanna. Þótt Norðurlandamenn sé ekki mestu vínsvelgir í heimij geta þeir þó síður en svo státað af því, aö þeir sé hófsamir menn í meðferð áfengra drykkja. Á Norðurlöndum ef.:;drykkju- skapur þjóðarböl eins og víða annars staðar,.og eklií;hægtað, tala um neina menningu í. því sambandi, enda þótt' það orð heyrist stundum nefnt í sambandi við Bakkus. En vegíja þess að menning Norðurlandaþjóðanna er á margan hátt fremri' menningu annarra þjóða, ætti að vera auðveldara að berjast gegn þessu bölj; meða'ls þeirra. :En X\\ þess þarfihinn bindindis- sami hluti þjóðanna að fara út á meðal fólks'til að prédika,! en gera það ekki eínungis í eigin hópi. \ ríkisstjórnin bannaði hverskynsl Frh. a 8. síðu. Fegurðardísin og siðgæðisverdararnir Vegria "þéss að bæfihn er stór, og nú er af sem áður var, er fólk þekkti svip flestra sem það mætti, er einmitt prýðilegt aS lögreglan sé í þessu sambandi milliliður og foreldrar, sem sakna barnanna, og finnendur þeirra snúi sér til hennar. Það er nær ótrúlegt, hvað lítil börn geta rambað Iangf frá heimihim sínum, og skal til- fært hér eitt dæmi, sem ég veit sönnur á. Kunningi minn sakn- aði dóttur sinnar tæpra tveggja ára, en hún hafSi síðast sézt í námunda við barnaleikvöllinn við Freyjugötu. Þegar leit bar ekki árangur hringdi hann til lögreglunnar og tilkynnti tiín hvarfið og íýsti fatnaði stúlk- unnar. Hann var svo heppinn, að einhver/vegfarandi hafði komið meS telpuna á lögreglustöðina og sat hún þar. Þegar hann spurð- ist fyrir um, hvar hún hefði fund- izt var svariS, að hún hefði sfað- ið á Lækjartorgi. Talsverður sþölur fyrir litla stúlku, seni ckki náði 2ja ára aldri. Merkja börnin. Ut af þessu atviki ræddura við um livaSa ráð væru heppilegust til þess að börn, sem svo væru rásgjöni frá Iieimilunum kæmust þangaS fljótlega aftur, ef þau skyldu villast. Datt mér þá i hug, að kona nokkur hafði haft orS áþví viS mig, að réttast væri aS öll börn, sem gætu ekki sagt til nafns síns eða heimilisfangs,, væri merkt. Mætti merkja fatnað þeirra ineS nafni, heimilisfangi, eða t. d. aðeins simanúmeri. Eins mætti láta þau bera lítiS spjald í keSju iim hálsinn, þar sem á væri ritað heimilisfang eSa sími. Fannst okkur þctta þjóðráS, en ég segi frá þessu, ef einhver vihii hota sér hugmyndina. Ég veit reyndar um eina móSur, sem saumaði nafn barns síns í fatnað þess, er hún hafSi rekið sig á það, að hún átti til að rása þiið jjarri heimilinu, aS hún rafaði ekki heim ; aftur; En almeimt lield ég að það sé ekki, þótl mcr [irinist ráðiS ágætt. — ki\ ji ráta dagsm^ Nr, 474. Ein er snót, sem oft sig níðir, aftar ferðum sú, ber 'það nafn, sem barminn prýðir; bragnar ráði nú. lSvai? við gátu niv 473:; ' (toii ! f .-: ,c', ¦¦-, (!,.. nnsri i <x Saumnal.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.