Vísir - 28.07.1953, Blaðsíða 5

Vísir - 28.07.1953, Blaðsíða 5
Þxiðjudaginn 28. júlí 1953. VlSlK lefu ár i Iangekum Rússa, 3: ELINOR LIPPtR' Móðirin reís á fætui% ííl að fordæmá son simi. Hanii hafðí trúað á hana og réítvísi komnuínistafItíkksvns Sögunni um móðurina lauk j Hann nafði trúað í áf aiigastöðinni í Vladivostok. ' En eg ætla að segja hana hér, af því að ;hún varpar nokkru ljósi yfir ástæðurnar fyrir því, að foreldrar og börn, bræður og systur, éiginmenn og eigin- konur áf neita hvert öðru, eða fordæma, eí ,'ann.ar aðilinn hefur verið tekinn fastur., Þetta er ekki ætíð hugleysi að kenna^ Stundum er það sprottið af ó- á móður sína. þetta kerfi, sem beitt er í 'öllu landinu. Þegar mér varð þetta ljóst tapaði eg allri trú á flokk- inn. kertaljós eftir langan vinnudag. aðist móðirin eftir syni sínum Móðirin ogsonur vorubæði;stöIt.;ög^^s-k<5#t:;hann. Hann var í hvoi-t af öðru. En þau fiattu'¦'•ÍÖrfum,*Vifötih; héngu í druslum ékki vera að því að láta til- utan á grindhoruðum líkaman- finningar sínar í ljós. Og enn- um. Andlitið var innfallið og fremur hefði báðum þótt slík skeggjað, höfuðið álútt og nauð- .tilfinningasemi vera óviðeig- rakað, augun dauf og sinnulaus. andi. Þegar hún var komin í fang- elsi, þá loks skildist henni hví- líkt ranglæti hún hafði haft í frammi við son sinn. Sá furðu- Þetta var aðeins lotinn skuggi af manni — og enginn nema móðir hefði. getað þekkt son sinn í þessari hryggðarmynd. Hún kraup við girðinguna, sonurmn legi atburður, að hún var tekin hendur hennar héldu um vír- föst fyrir andbyltingarstarfsemi inn. bliknaði alveg gagnvart ör-1 „Sonur minn! Volodya! Son- væntingu hennar yfir því, að ur minn!" sagði hún grátandi. hún skyldi hafa brugðist sem' Maðurinn sneri sér við. Hann móðir. Hún hefði átt að verja horfði hirðuleysislega, hálf- hann, þegar allir voru honum dauðum augum á tárvott andlit eg trúði á — hún móðir mín og hvíslaði svo lágt, að vart heyrð- andvígir, en þess í stað hafði gömlu konunnar. Því næst flokkurinn. Það stóð aldrei svo J ist, „að hún skyldi svíkja mig hún veitt honum banasárið með sneri hann steinþegjandi frá illa á fyrir mér, að eg þyrfti a3 og afneita mér vegna flokksins sínum eigin höndum. Og þegar méð byrði sína. velja á milli þeirra, Þegar eg — það hefði mér aldrei getað hún ók í austurátt, í gripavagni,' „Sonur minn, sonur minn!" var settur hér inn, þótti mér komið í hug. Ekki einu sinni þar sem hver tróð öðrum um hrópaði hún þegar hann kom sem það yrði mjög auðvelt að^hér, þar sem fólki lærist að tær, þótti henni sem skröltið hægfara aftur ofan hæðina, Hann heyrði að hvíslaði hás í máli: „Það var tvennt fyrrum, sem Móðirin lá Iíka undir grun. . l En að hún móðir mín ¦— mín eigin móðir," sagði hann og sánna sakleysi mitt. En hér hef - treysta engu og engum." í lestinni buldraði stöðugt í 'með fullar fötur af vatni. „Fyx-l bilandi tru a rettlæti og óskeik- ur enginn áhuga fyrir sönnun-| Þó að móðirin hefði afneitað eyrum hennar og segði: Sonur irgefðu mér! Fyrirgefðu henni ulleik flokksins og nkislogregl- ^ sakleysi sekur! Sekur! syni sínum, lá hún undir grun.' minn, sönurminn, barnið mitt mömmu þinni!" unnar (NKVD). ., ...-v., .-,.|ihrópa rannsóknadómararnir og Eftir nokkrar vikur var gerð týnda___ . |. Eitt andartak setti hann nið- „Ertu viss wn,. að það hafi halda að öskur þeirra sé sönnun hjá henni húsleit. Komu í leit-1 \ Vladivostok var áfangastöð ur föturnar, eins og þær væri verið hún móðir mín?" spurði fyri.r heimskulegum uppspuna irnar tvær bækur eftir Bukhar- og þar fóru þúsundir fanga um of þungar fyrir hann. ungur fangi annan, sem ný- kominn var í klefann. „Það er óhugsandi að mér hafi skjátlast," svaraði hún. „Eg hefi þekkt hana móður þina síðan í byltingunni. Hún var einn af áhugasömustu kommúnistum í vefnaðarverk- smiðjunni, þar sem eg var verk- fræðingur. Hún var feikilega þeirra og álygum. Barsmíðar in, sem láðst hafði að koma i a hverjum mánuði. Fangabúðir sagði hann þeirra og spörk nægðu þó ekki, burtu og voru þær gerðar upp- kvenna eru þar á hæð og um- og rólega: til að eyðileggja þá mynd af tækar. Bukharin hafði nefnilega hverfis þær er dálítið svæði flokknum, sem eg bar í hjarta v.erið vistaður í hópi andbylt- mikið traðkað, en gaddavírs- mér. Eg sagði við sjálfan sig,l irtf arsinna. Þetta voru nægar girðing umlykur það. Fanga- að flokkurinn og Stalin vissu ástæður til þess að láta hand- búðir karla eru dálítið neðar á ekkert um, hvað hér væri að,taka hana. Þessi kona, sem á- hæðinni. Á hverjum degi eru gerast. Og í einfeldni minni kærð var í nafni öreiganna, var nokkrir karlmenn sendir út til skrifaði eg Yeshov, þjóðfulltrú- ¦ iðnverkakona og í hópi þeirra ag sækja vatn. Þá ganga þeir anum, ákæranda ríkisins, og almúgakvenna, sem trúðu að upp hæðina, sem er gróðurlaus Síðan mjög lágri röddu Eg á ekki lengur neina móður. Hún móðir mín, afneitaði mér." ÞvPnæst tók hann föturnar upp og hvarf í; hóp hinna lotnu manna neðar á hæðinni. dugleg kona. En nýlega tók eg Stalin. Eg fékk engin svör. Og flokkurinn myndi gangast fyrir _ _ þar er ekkert nema gadda- eftir því, að hún hafið breyzt eg komst að þeirri niðurstöðu, mikið. Svo var að Sjá, sem hún að þessir nánustu samstarfs- hefði elz,t á einni nóttu. Við gát- menn Stalins og Stalin sjálfur um ekki skilið þessa skyndi- myndu vita, hvað hér færi fram. legu afturför, þangað til að því Og ekki' aðeins að þeir vissu kom, að hún bar fram yfirlýs- Það, heldur vildu þeir, að það ingu sína á flokksfundinum. Þá færi fram og héldi áfram. Því að sér. Líf hennar var starfið í því, að til birti hjá verkalýðn- um, og framkvæma draum sósialista, sem hún hafði helgað líf sitt. Hún trúði á þetta svo statt og stöðugt, að hún gerði engar kröfur til að lifa sjá^fri vír og á för sinni fara þeir rétt hjá fangabúðum kvennanna. „Eg á enga móour!" Hvern daginn af öðrum svip- Næsti kat'li: DÓMURINNN UPP EFTDX MÁNUÐI. KVEÐINN FJÓRTÁN RP7T *f» Afír.l V%h l visr fyrst komumst við að því að sonur hennar hafði verið tek- inn fastur." Svik hans voru sönnuð! „Hvað sagði hún?" sagði son- urinn og titraði. „Eg er viss um að hún gerði það ekki fúslega," svaraði verk- fræðingurinn í afsökunarrómi. „Hún var svo f öl að við héldum öll, að hún væri veik. Henni hlýtur að hafa verið það af- skaplega erfitt að fara þarna upp á pallinn og lýsa yfir því, frammi fyrir hundruðum fé- laga sinna, að hún yrði að út- skúfa syni sínum." „Hvað sagði hún?" spurði pilturinn. „Hún sagði, . að sbnur sinn hefði verið tekinn fastur fyrir sex mánuðum. Og allan þenna tíma hefði hún vænst þess, að sakleysi hans sannaðist, að hann fengi uppreisn og yrði látinn Jaus. En hann hefði ekki komið aftur og.hún gæti því ekki efað það lengur, að það hefði sann- ast, að hann væri svikari. í Ráðstjórnarríkjunum væri engum saklausum haldið í fangelsi og ríkislögreglunni skjátlaðist ekki." „Og svo útskúfaði hún mér ophiberlega?" sagði sonurinn láguni rómi. „Hvernig er það mögulegt, að við sem utan fangelsanna er- um, getum vitað, að svo margi" saklausir sitji í fangelsi?" sagði yerkfræðiraguriim.; JEfan,- um fa^nst hann þurfa enn að bera í bætifláka og afsaka. það verðum við að hafa í huga, verksmiðjunni og lífið þar að við erum hér rétt í hjarta' Moskvu og aðeins fáein skreí' Hún fylltist lotningu. frá Kreml. Og þétta kerriur ekki | Það var sannkallað afrek, aðeins fyrir smámenni, sem þegar henni tókst með erfiðis- ekkert eiga undir sér; menn, munum að lesa heila bók um sem voru áður nánir samstarfs- kenningar Marxista. Og hún menn Stalins, verða líka fyrir Æylltist kynlegri lotningu, þeg- þessu, ritari hans og þjóðarfull- ar hún sá son sinn lesa hverja Jörundur frá Akureyri er aflahæsta skipið. Þá koma Snæfeli, Edda c@ Heiga — eínis skípin tneð meíra en 3000 mál og tunnur. bókina af annari. Hún var inni- lega þakklát þeim stjórnarvöld- um, sem gáfu honum tækifæri til að lesa við dagsljós í bóka- söfnum og háskólum, þegar hún sama tíma í fyrra). inn, ákærandi ríkisins og Stalin varð að lesa á kveldin og stauta í bræðslu: 45.176 hafa einir skapað og samþykkt sig gegnum blaðsíðurnar, við (19.403). trúar; menn, sem fyrir skömmu störfuðu við skipan stjórnar- skrárinnar ásamt honum, svo sem Eiche, Kossior, Postyshev og Sulimov. Innanríkisfulltrú- Laugard. 25. júlí á miðnætti var afli síldveiði&kipanna við Norðuland sem hér segir: (í svigum er getið aflans á mál ¦:¦¦...: :.,:. erðar á stjórnarskrá Dana, mega konuriíverðá ^ar^ þjóðii§fðingjáí, éigi kohúhgur engan son. Hér sést Friðrik Danakonungur með; dætur sínar, og hefur hin væntanlega drottning Dana lagt handleggina um hálsinn á föður sínum. Meðibreytiiigum heiin, sem nú hafa verið I salt: 99.056 tn. (25.607). í frystingu: 4.666 tn. (4.726). Fiskifélaginu var kunnugt um að 146 skip voru farin til síldveiða við Norðurland sl. laugardag, en sennilega bætast nokkur skip við þessa tölu. Af • þessum 146 skipum voru 138. komin með afla á skýrslu sl.: laugardagskvöld, þar af voru, 103 skip með 500 mál og tunnur eða meira, en á sama tíma í fyrra aðeins 39. Þau skip, sem hafa aflað yfir 500 mál og tunnur eru þessi: Botnvörpuskip: Jón Þorláksson, Rvk., 1.094. Jörundur, Ak., 3.600. Skallgr., Rvk.,. 1.178. fryggi gamli, Rvk., 640. Mótorskip: ' Áðalbjörg, Akran., 282. Að- albjörg, Höfðakaupst., 660. Ágúst Þórarinsson, Stykkish., 1.431. Akraborg., Ak., 2.665. Arinbjörn, Rvk., 694. Arnfinn- ui', Stykkish., 591. Ársæll Sig- urðsson, Hafnarfj., 1.784. Auð- ur, Ak., 964. Baldur, Dálvík., 2.049. Bjarmi, Dalvík, 1.926. Bjarni Jóhannesson, Akranes, 612. Björg, Eskifj., 1.078. Björg, Neskaupst., 1.5.49. Björgvin, Dálvík, '1:608. Björgvin, Keflav, 1.146. Björn Jónsson., Rvk., 2.411. Böðvar Akranes, 1.596.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.