Vísir - 10.08.1953, Blaðsíða 7

Vísir - 10.08.1953, Blaðsíða 7
Mámitíaginn 10. ágúst 1953 YlSfB - - i ¦.-..-' t/hei/kjíi í Marseilles effir EMIEE 7^0EA með ástar- rouse. Konan var mjög á báðum áttum hyqrt hún ætti að taka við þeim. Hún yar hrædd um að ef hún léði þejm húsaskjól mundi það verða talið glæpur fyrr eða síðar. Loksins féllst hún á það, eftir að Philippe hafði lofað henní þyí statt 'pg stöðugt, að hann skyldi sjá um að sonur hennar Iqsnapl við herskyldu. Það hafði bráð af honum vonleysið þá stundína qg hann yar ekki í neinum vafa um að hann gæti haldið þetta loforð- Hon- um fannst í anda að hann væri orðinn einskonar þingmanns- mágur og væri farinn að nota sér álirif „frænda". "Isnard náði fundi þeirra um kvöldið qg þau fengu lykil að sumarhúsi sem hann átti á Puyrieard-völlum. Hann átti tvö sumarhús önnur, annað í Tholonet og hitt í Trois-bons-Dieux. Lyklarnir að þeim voru faldir undir stórum steinum og hann lýsti fyrir Philippe hvernig þau ættu að finna þá. Hann réð þeim til að yera aldrei tvær nætur í röð undir sama þaki, og lofaði að hann skyldi gera sitt bezta til að lögreglan gæti ekki rakið slóð þeirra. Flóttahjónin kvöddu konuna og fóru leiðina sem liggur fram hjá Hopital, húsi Isnards hægra megin við Puyricard, milli þorpsins og þjóðvegarins til Venelles. Þetta yar einn af þessum Ijótu kofum, sem er klínt saman úr grásteini og kalki og rauður múrstejnn utan á. Þarna var ekki nema eitt herbergi, líkast ómokuðu hesthúsi. Flygsur af mygluðum hálmi lágu á við og dreif um gólfið ög húsaskúmið lafði ofan úr loftinu. Það vildi svo vel til að Blanche og Philippe höfðu með sér. ullarvoð. Þau sópuðu hálminum saman í hrúgu í einu í horninu og breiddu voðina yfir. Og sváfu þarna í' myglulyktinni um nóttina. Daginn eftir héldu þau sig í þornuðum fary^gi Touloubre- árinnar. Um kvöldið héldu þau veginn til Venelles og tóku á sig krók til að þurfa ekki að fara um Aix. Þau héldu áfram til Tholonet og um ellefuleytið um kvöldið komu þau að kofa Isnards skammt frá Oratoire des Jesuites. Þessi kofi var öllu skárri en sá fyrri. Þar vqru bæði eldhús og stofa, og í stofunni var einskonar hefilspónaflet. Þilin voru alþakin skrípamyndum, sem klipptar hö'fðu verið út úr „Cha- rivari", qg í einum sperrukálfanum hengu nokkur búnt af 3auk. Elskhugunum fannst þau vera komin í höll. En óttinn greip þau á ný er þau yöknuðu morguninn eftir. Þau klifruðu upp á fjall og voru í felum í gjánum kringum Infernets fram undir kvöld. íþá daga voru Jaumegarde-gljúfrin ferlegri en nú, því að ekkert hafði verið lagfært þar. Zola- skurðurinn hafði ekki verið grafinn gegnum fjallgarðinn og flóttahjónin gátu ekki flúið inn í dimmu jarðgöngin í Hauðu- klettum. Blanche og Philippe varð rórra er þau komu inn í eyðimörkina. Þau lágu lengi og móktu hjá lind sem spratt fram undan stórum kletti. ' Nú húmaði að og nú kom sá vandinn að finna sér næturstað. Blanche gat varla gengið. Hún hafði rifið sig til blóðs á fótun- um á eggjagrjótinu. Philippe sá að hún gat ekki komizt langt með honum. Hann studdi hana eins vel og hann gat og lqksins komust þau niður á sléttuna, en þaðan sást yfir Infernets. Framundan var óræktuð grundin en á víð og dreif grjóthaugar frá námum, sem lagðar höfðu verið niður. ¦ Philippe hafði vonazt til að geta fundið hellisskúta. En hann var svo heppinn að finna smákofa, einn af þessum kofum sem þeir hafast við í veiðimennirnir, þegar þeir eru að bíða eftir að farfuglarnir fari hjá. Hann gerði sér enga rellu af því að' brjóta kofann upp, og lét Blanche setjast á iítinn bekk,. sem hann fann þegar hahn þreifaði fyrir sér i myr'iriníi.- Svo Æór hann út ög tíndi fangið fullt af tímotei. Það var rnikið af þessari gráu nægjusömn jurt þarna ,á heiðinni. Ilmurinn af henni er allstaðar í fjöiluiium í Proyence. ..r\ Philippe breidtíi, timoteið á gólfið og.lagði uiíarvoðina ofan á, svo að þaráá var'3 einskqnar flet'. Ög í þesfv) aan-,a bæli búðu elskendurni^..hvéí|t,öðru góða nótt.og kHÍft«st Tfv.lík þjánihg og beiskjúýndivár ékki í þeim kossi! Ást PhiHppes var orðin að brjálæði. Hann hsi'ði orðið að vérá á sífelldum flótta, hann var alltaf að dieyma um j'afsing- una óhjákvæmilegu og af þessu komst hann í gesing serh hann reyndi að sefa með því að þrýsta Blanchp áð §bk, &yq fast að' henni lá við meiðslúm. .Unga s.túlkan var lionum hefnd. Hann vav hinn reiði drottinn hennar og kú?a^i h'ana með.kossunurr;. Stærilæti hans óx. Hqnum þótti meínaður að þe^su. Hann, sonur almúgans, gat löksins ráðið öriöguni ""dóUur eins 'af þessum drambsömu mektarmönnum, sem höfðu látið skraut- legu vagnana sína skvetta auri framan í hami. Og hann mundi allar áögurnar umsvallog ólifnaðaðaJíir-í; ur^ "tjáp.ingaraimúíg- ans, um kvalir feðra sinna qg griinmdíu'duttÍUngá aðalsinsl Nú Framh. af 1. sdðu. %. innar, að koma upp hinu veg- lega húsi. Skýrði hann og frá þvi, að byggingarkostnaður til dagsins í dag næmi 2 millj. 650 þús. kr., að undanteknum inn- anstokksmunum og peninga- hirslum, og væri þetta sem næst 650 kr. á teningsmetra. Gestir skoðuðu þár næst hús- ið qg fannst mönnum mikið til um stílfegurð þess, og hversu frágangur þess var allur af- burða góður. Loks söfnuðust menn saman í samkomusal £ rishæð hússins, þar sem veit- ingar vqru fram bornar qg tóku þar ýmsir til máls. Björn Ólafs- son bankamálaráðherra árnaði Landsbankanum til heilla 'og, héraðinu með byggingu banka- hússins. Aðrir ræðumenn voru Jör- undur Brynjólfsson alþm., Jón- as Jónsson fyrrv. ráðherra, Jón. var hSrm að hefna sín. Núgúgaði hann Blanche atlqtum. Honum yar qrðinn beiskjuþlandinn unaður að því að þvæla henni með sér um urðirnar. Hann vildi ekki kannast við þessar hraklegu hugsanir. Hann reyndi að leyna sjálfan sig grimmd- inni í framferði sínu. Sannleikurinn var sá að kvíði og þreyta ástvinu hans hafði gert hana enn dýrmætari í hans auguni. Hann hefði elskað hana minna í fögrum salarkynnum. Á kvöld- in þegar hún hneig niður yið hliðina á honum úrvinda af þreytu, hqrfði hann á hana með grimmdarfullri gleði. Þjáningar þessa barns örvuðu hiria einkennilegu ást hans. — Elskendurnir höfðu verið nætursakir í skítugum kofa í Puyricard. Þar lágu þau á hálmhrúgu undir húsaskúmi og fjar- læg heiminum. Kringum þau yar hin djúpa þögn sofandi jarð- ar. Þau gátu elskað hvort annað í friði. Þau skulfu ekki framar af kvíða, þau voru ein. Philippe hefði ekki viljað skipta á þess- um°kqfa fyrir furstahöll. Hann sagði hreykinn við sjálfan sig: Afkomandi de Cazalisættarinnar er konan mín og liggur hjá mér í hesthúsi! Og um morguninn og næstu daga var honum undarleg fróun að því að flækja Blanche með sér um Jaumergardeseyðimörk- ina! Hann sýndi ástvinu sinni föðurlega blíðu og dýrslega harðne.skju. Hqnum varð ekki syefnsamt i veiðikofanum. Sterkjan frá timoteinu sem þau lágu á ætlaði að gera hann vitlausan. Hann Arnason bankastjóri, Guðbr. dreymdi glaðvakandi að de Cazalis hefðitekið vinsamiega á Magnússon forstjóri, hreppstjór ',.. . ¦'•¦•«¦. ¦ «. ,. €. '•¦ ,..• a-' armr Gish Jonsson a Stofu- moti honum og að hann væri orðinn þmgmaður —¦ eftirmaður „ .. . .,-...,__ t. , . * j « c* j u «• u m i? ' * • u 4. i,- í Reykjum og Boðvar Magnussort „frænda". Stundum heyrði hann Blanche stynja þungt, hun j Laugardælum o. fl. — Minnzt. lá og mókti við liliðina á honum með hálfgerðu óráði. | var ýmissa manna, sem komið Henni var farið að finnast að flóttinn með PhOippe væri: hafa við sögðu útbúsins og stað- ' martröð og kveljandi þjáning. Á daginn var hún sljó af þreytu. arins, þeirra meðal Gests á Hæli Hún brosti dapurlega en kyartaði. aldrei. Vegna þess hve óreynd og Magnúsar Sigurðss. banka- hún yar hafði hún látiðtil leiðast að flýja, qg vegna þess hve^ stjóra o. fl. þreklaus hún var þorði hún ekki að heimta að þau sneri til! f lýsingunni á hinu nýja húsi baka. Hún tilheyrði bæði á líkama og sál þessum manni, sem j^^are^ & ^^ ^^ bar hana í fanginu. Helzt hefði hún viljað komast hjá öllum ^gg^arframkvœmdir hóf- þessum gongum, en það hvarflaði aldrei að henni að yfirgefa ust 2. juní 1949. _þag ar var að_ Philippe. Hún hélt áfram að trúa því í sakleysi síjnu að frændi ejns lokið við að steypa kjall- hennar mundi fallast á ráðahaginn, og að þau Philippe þyrftu ara, enda ekki f járfestingarleyfi ekki að leyna sér á flóttanum nema nokkra daga ennþá. . fyrir frekari framkvæmdujxu Hún var barn, sem hafði verið svo óheppið, að verða kona Verkið var síðan hafið aftur áðiar en hún hafði aldur tii. vorið 1950 og húslð steypt upp það ár. Enn hóf st yinna yið hús ið vorið 1951 og síðan hefTir; verið unnið óslitið. Bankabygging þessi er kjail- ari og tyær hæðir, ásamt pqrti og allháu risi, og er lengd hýss- jins 30,é m. en breidd 11,0 m., I eða að flatarmáli 336m2 qg rúm, ' máli 4030 m?. ! Fjárhirzlurnar eru tyær, önn. ur er peninga- og verðbrófa- geymsla bankans, en hin er fyr ir geymsluhólf (box) viðskipta !manna. Geymslur þessar eru byggðar samkvæmt ströngustu kröfum erlendra banka um f jár hirzlur, gólf og'lbff úr mjög þykkri sérstaklega járnbentri steinsteyptu, með rambyggilég- um hurðúm fyrir, er vega n^qkk ur tonn hvor hurð. Myndir á gleri anddyris eru: gerðar eftir uppdráttum og fyr— 1 irsögn Sigurjóns Ólafss. rhynd- 1 höggvara, en sandblásið af Ár- ] sæli Magnússyni steinsmið, en_ hann annaðist einnig slípun qg. uppsetningu grásteins á af- greiðslubörðið og á útitröppur. Kmipi guli og sltfur £DW1N ARNASON Í.ÍNDARGÖTU Z& SiiMI 3743 Knstján GuSiaugssan hæstaréttarlögmsðar. Austursíræti 1. Sínpd 3**®. Þórarinn Jénsson lögg. skjalþýðandi í ensku. kirkjuhvoli. Sími 81655. Köflóttu kjóla- og skyr.tu- efnin eru komin aftur. VERZL úm áimi $m B.S.S.R. til sölu 1. íbúðarhús í Garðahreppi.. Útborgun úm 200 þúsund krónur. — Nánari uppiýsingar gefur Eyjólfur Jóhannsson i síma ,81565. ]¦ \ 2; Kjallaraíbúð víð Nesveg hér í bse. Mikil útborgun. — Nánari upplýsingar gefur Helgi Tryggvasqn, kennari, í síma 3703. Vísir 10. ágúst 1918: s.s.sje.3 »P?mar" : heitir hlutafélag, sem ný-- stofnað er hér i bænum. Það ætlar aðallega að fást við við- gerðir á járnskipum og hefur keypt hús og áhöld Gísla Finns-- sonar járnsmiðs (fyrir Í00 þús- und kr.). Hlutafélagið er að- sögn 90 þús. kr., að fullu greitt. í stjóirn félagsins eru Aug. Flygenring, Hjalti Jónsson og,. Kirk verkfræðingur. Þeir félagar, sem óska að neyta forgangsréttar kIííIí ¦ skriflegri umsókn í skrifstofu félagsins h.k. fimmtudags-i kvöld kl. 18—19. BSSi, Undargötu 9A í ...... '.. i •¦ ¦ Qfsty. hæð. j VVVWWWMWVVWWWWHVWWVWVf^^ Lífstykki eftir máli. Auglýsing úr Vísi fyrir 35'- árum: | Elísabet Kristjánsdóttir,, Laufásveg 14, saumar lífstykM ' eftir máli. Allar viðgerðir fljótt og vel af hendi leystar. TilsölU allt tilheyrandi lífstykkjum^lás- ar, fjaðrir, sokkabönd etc. Á samá stáð fákt agæt klólatáú, 1 flunnel, tvistur o. fl. ^

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.