Vísir - 30.12.1953, Blaðsíða 1

Vísir - 30.12.1953, Blaðsíða 1
43. árg. Miðvikodagin-n 29. desember 1§53 il^MKM 296. tbl. A. ai bf S3ÍH3 nti Manninum hefur tekizt að, kljúfa atómið og fljúga hraðar en hljóðið, en þeg'ar um er að ræða hið leiðigjarna starf, raksturinn, ér hann engu betur settur' en steinaldarmaðurinn, forfaðir hans. Fróðum mönnum telst svo til, að karlmaður,. sem mær meðalaldri, verti um það bil 4 mánuðum æyi sinnar í rakstur til þess að ná af sér 456,milljón- um skeggbrpdda. Þetta er þess vegna næsta athyglivert og há- ; tíðlegt ¦< íhugunaréfni, þegar m&ður stendur fyrir framan spegilinn í baðherberginu, og manni verður á að hugsa til f á- nýti mannlegra framkvæmda. Hvenær og hvernig allt þetta , byrjaði, veit enginn. Þó vitum við með vissu, að Egyptar rök- uðu sig fyrir um 5000 árum, og . menn þykjast hafa fundið verk- færi á slóðum steinaldarmanna, sem minna á raktæki. Biblían greinir frá því, að Jósef hafi rakað sig, áður en hanri réð draumaFarós. Ástæðan til pess, að menn raka sig, eru jafn margvíslegar og aðferðirnar við það. Á tím- um Inkanna í Perú voru skegg ólögleg. Alexander mikli lagði bann við því, að hermenn hans létu sér vaxa skegg, þar eð þá áttu óvinirnir hægra með að ná á þeim taki. Pétur mikli Rússa- keisari reyndi að útrýma skegg- inu, m. a. með óhóflegum skattaálögum. — Forn-Grikkir töidu rakstur horfa til menn- ingar, og Júlíus Caesar veitti því athygli, að á Bretlandi var rakstur talið aðalsmerki. Oft þótti rakstur sársauka- full aðgerð. Sums staðar í Kína rífa menn skeggið af sér með ? smátöngúm. Sagt er að ætt~ flokkar einn í Afríku svíði á j sér kjálkaná, og einhver stacar ;á Suðurhafseyjum 'ér það al- geng aðferð að ná sundur skeggbroddum með núningi tinnsteina. Annars staðar í heiminum nota frumstæðar •þjóðir hákarlatennur, bambus- ,- flísar, skeljar eða gíerbrot. Ekta rakhníf arnir. Einhver óþægilegasta rakstr- araðferðin hef ur sennilega verið sú, sem Samuel Pepys segir frá í dagbók sinni hinn 2. maí 1662: „Við daglega snyrtingu hefi eg á hverjum morgni notað pimp- stein til þess að ná ¦ af mér skegginu. Þetta lærði eg af herra Marsh, þegar eg var í .'Portsmouth síðást., Þetía er ¦ au-ðvelt,- hreinlegt ög1 fljótlegt, og eg mun vafalaust halda .'þessu áfram." j Hér sjést rakhaifar — aíSt* að Tveim '-árum.-.siðar' virðist! 2TO0 ára gtwalir. Snmir er« þó '''hann hafaskipt-um'SlíoSunj'því''.'-'-''' , ¦¦' iíkari^KioriStóhnn. í*<» að þá skrifar hann: ,.I morgun , hóf eg aðgerð, sem mér fellur vel og mun haida áfram, en hún er að nota rakhníf." Einhvers konar hríífur heíur jafnan verið vinsælásta áhaid- ið. Elztu rakhnífarnir, sem fundizt hafa, eru ,úr grænum steini, og voru þeir notaðir i Perú fyrir 3000 árum. Bronz- rakhnífar frá árabilinu 1000 £. Kf. hafa fundizt í Thames, en rómverskir rakhnífar frá 1. öld e. Kr. hafa fundizt, og eru þeir svipaðir rýtingum í laginu. Þessir „hálsskurðarrakhníf- ar" náðu mestri fullkomnun á 19. öld, þegar hnifasmiðir gátu' ekki lengur endurbætt blöðin sjálf, heldur sneru sér að því að gera handföngin sem fegurst með ýmislegum skreytingum. Árið 1851 voru til brezkir hníf- ar, sem skreyttir voru myndum af Krystalshöllmni, en sam - tímis voru Frakkar svo hug- vitssamir, að þeir smíðuðu handföng með sjö blöðum, — einu fyrir hvern dag vikunnar, en „sumiudagsblaðið" var þeirra íburðarmest. Rakvélin var fundin upp árið 1762, og gerði það Jacques Perret, hnífa smiður í París. Hann var » rauninni ekki annað en venju- legt blað með málmvari, sem var þannig fyrir komið, að að- eins blá-eggin gat snert and- litið. Rakvélin í því formi, sem við þekkjum í dag, þar sem blaðið myndar tiltekið horn við handfangið var fundið upp 85 árum síðar, og var þar að verki Lúndunabúinn William Hensön. Hi öfll II; OF.Í& Fótknúin rakvél. Alls konar fvirðuleg raktæki súu dagsins Ijós á 19. öldinni. Þar á meoal var sivalnmgur, sem nuddaði skegginu af manni, en vél þessi var knúin með fót- unum, ennfremur var til rak- vél í sambandi við gufustrók, sem. átti að .mýkja skeggið. En það var bandarískur sölu- maður, King Camp Gillette að nafni, sem gerbreytti hugmynd- um manna um rakstur. Hann ,var haldinn þeirri „meinloku", að finna bara upp eitthvað, sem fólk „keypti, notaði og fleygði", Iíonum datt í hug, dag nokk- urn, er hann var að raka sig með bitlausum rakhnif fyrir framan spegilinn sinn, að finna mætti upp tvíeggjað blað, sem festa mætti á.'tól með hand- fangi. Nú var björninn unninn. Fyrstu auglýsingarnar voru: „Rakið yður sjálfur", og „Ef tíminn, peningarnir, orkan og hugvitið, sem eytt er í rakara- stofum Bandaríkjanna væri notuð í einu átaki, mæti grafa Panama-skurðinn á fjórum klukkusturídum." En það þurfti heila heimsstyrjöld (1914^—18), þegar rakvélum var útbýtt meðal hermanna, til þess að hrekja rakhnífinn af hólmi. — Árið 1918 voru 340 mismun- andi tegundir rakvéla á mark- aðinum. Auðvitað hafa uppfinninga- menn velt fyrir sér rakstri og brýnslu. Árið 1925 mátti kaupa áhald, þar sem unnt var að brýna rakblað milli tveggja „hverfisteina" í öskju. Árið 1936 var fundið upp „óendalega langt" blað, sem undið var af spólu. Árið 1932 fann banda- rískur ofursti, Schick að nafni, upp rafmagnsrakvélina. Fyrst var aðeins eitt blað í henni, sem hreyf öist með miklu hraða, síðan urðu blöðin sex, sem hrej'fðxist 17 þúsund sinnum á minútu. Skegg seigara en aluminium. Tölvisir menn hafa kbmizt að ýmsum niðurstöðum í sambandi við rákstur. Einn þeirra komst að því, að orka sú, sem maður eyðir um ævina"? rakstur, nægði til þess að fullorðinn karlmað- 'ur af meðalþyngd gæti gengið upp 764 þrep 25 cm. há. Þá vfíftist hafa komið í Ijós, að þufrt F-kegg sé seigara en alum- iníum eða blý, og að á venju- legu andliti karlmanns, séu um 2-5,000 skeggbroddar, sem vaxi a.. ro. k, 1/100 úr þumlung á sólarriTÍrig. Þá er -talið, að skegg það, sem vex á andliti áttræðs manns vegi um helmmg skeggs- fertugs'-nia'tms., á'sólariirÍQg. Þá ¦virðisí œargt .benda..tU ,.{>essV-að Ljieoileqt n-úár ! f-s&kh htrir vtoAniptin á uSna árinu,. Eggert Kristjánason & Co. hX , /•j.j'j- /VVIAVAV/WVAVWVVVWJVVtiVI.1 '¦ut Itíjd Bókaverzlun Sigí'úsar Ej mundssonar. " ÍVWWWWVWVJWVWVWVWVWWWJVWJWVWkV. LfteoiCeat íaJ tiuat r1 Sjálfstæoishúsið. , r^rj"j^^^^-^r^^^jvv>n^vjv>^^ KJieóixs^t n >> I Aczr. Þökkum veitt viöskipti og au&sýnt traust álíðnum árum. Daníel Þorsteinsson & Co. h.f. Lfieóilecjt nýár og þökk fyrir viðskiptin á liðna árinu. Skóverzlunin Hector, Lau'gavegi 11. (VWWWWWVVVWVVVVWVWWV'JVJVWWWWWWVV :núdr! Beígjagerðin h.f. • Sænska frystihúsinvi. Ljleoil&^ t i%áár ! P&kk fyrir idóikiptm d (uhia m- Verzlun Guðm. Guðjónssonar, Skólavörðustíg 21. A. LfteóiÍeft itýá* P$Ui' fw±r viáirkipíin a Uð*ta di-iau. Avwvv^n Kjötverz.Iajiir Hjalta Lýössonar. WWVWWVWW.^"AW.WWWVVWWVW

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.