Vísir - 14.07.1956, Blaðsíða 9

Vísir - 14.07.1956, Blaðsíða 9
ILaugardagmn 14. júlí 1956. pwpswn rrr- VISIR ^ SLataigap&laigssaga ty(i&íi^__ L^ Gáta fyrir einkaspæjara. „Edgar Allan Poe, hinn frægi ameriski rithöfundur, skrifaði eitt sinn leynilögreglusögu, se.m hann nefndi „Horfna bréfið". Þar lýsir hann'leit Parísarlög- reglunnar að bréfi í húsi glæpa- manns nokkurs. Hann lýsir því, hvernig. lögreglan brýtur upp gólfið, rifur tröppur frá veggj- um, sagar sundur stólfætur til þess að leita bréfs.ins, en — án árangurs. Og hvar haldið þið svo að bréfið hafi fundizt? Vita- skuld þar, sem bréf eiga að vera, nefnilega með öðrum bréfum á skrifborðinu. Mér yarð hugsað til þessarar sögu þegar ,ég lenti í því, ,ekki alls fyrir löngu, að leita árang- urslaust, að . byssu og „verður ni.aður þó að segja, að byssa sé stserri og nieiri fyrirferðar en eitt lítið Jaréf." Dr. Qfoennoos, hinn aldraði og lágvaxni lögreglufulltrúi náði sér-í-stól, krosslagði fæt- urna og ¦ hóf sögu sína: „Málið snýst um byssu manns, sem við köliuðum alltaf-Haxen- Schorsch, langbeinóttur karl ng knýttur. á fótum. Hann átti nokkurt landssvæði,. nokkurar kýr og. fojó í kofa utanvert við sjálft þorpið! Hann var alræmd ur veioifojófur — ekki samt einn-.af- þessum nýtízku veiði- þjöfum, sení ferðast um í skipu- lögðum flokkum með.hljóðdeyfi á byssunum og sterka Ijóskast- ara til þess.að folinda bráðina. Nei, . Haxen-Schorsch var af gömlu. gerðinni, fífldjarfur, af- bragðs skytta . og fór iafnan einn. Blóðferil var ævinlega hægt að rekja í sporum hans. Loks rak að því að ekki var hægt.að þola athæfi hans leng- ur.. -Hann,. tók engum aðvörun- um pg sönnunargögn.gegn hon- um voru engin fyrir hendi. Eg Þar inni í kjarrinu fundum við nýskotinn hjört. Yfirskógarvörðurinn tók upp vasahníf sinn, víkkaði með hon- um skotgatið og nokkru síðar dró hann út úr því blóðugan hlut. Þao var byssukúla. „Núhefur hann gengið í gildr una," sagðihann sigri hrósandi. „Nú þurfum við ekki aðrar sannanir.en byssuna, sem.hann hefur skotið úr. Við gengum þegjandi þáfáu kílometra, sem voru heim að hinum afskekkta kofa veiði- þjófsins. Báðir verðirnir, sem gættu kofans, voru þannig stað settir, að þeir gátu fylgzt með öllu, sem gerðist kringum hús- ið, sama úr hvaða átt það var. Annar þeirra skýrði okkur svo frá: „Haxen-Scharsch kom fyrir á að gizka tíu mínútum hlaup- andi utan úr skóginum, hafði byssu í hendinni pg virtist-flýta sér mjög. Hann fór inn í kof- ann." „Hafið þér ekki veitt athygli neinu grunsamlegu síðan?" „Nei, engu. Rétt á eftir tók að .rjúka úr reykháfnum." Yfirskógarverðurinn brýndi fyrir báðum varðmönnunum að vera vel á verði og taka ná- kvæmlega eftir öllu, sem íram færi. Að því búnu gengum vlð heim að kofanum. Þunnan, blá- leitan reyk lagði upp frá reyk- háfnum. „Það iítur helzt út fyrir að hann eigi von á okkur," sagði ég og benti á galopnar dyrnar. Við tókum .af okkur foruga skóna og. gengum um. Við komum inn í mjóan gang. Við hinn enda gangsins vár lok- uð hurð, sem lá út að garðin- um. í einu horninu stóð stór mjólkurkanna, að öðru lej^ti var að sjá. wni var um þetta leyti í byggðar laginu og yfh-skógarvörðurinn gangurinn tómur og ekkert þar og lögreglumaðurinn í þorpinu skýrðu mér í trúnaði frá mála- vöxtum.. Þeir vonuðust til að f á þá og þegar, færí á Haxen- Schorsch og einhverjar sann- anir gegn honum. Það var á allra vitorði að hann fór jafn- an að heiman frá sér: éld- snemma á rnorgnana og að hann lagði leiðir sínar um á- kveðið skógarsvæði. Hugmynd- in varað sitja þar fyrir hon- um í leyni og .samtímis áttu á- kVeðnir ,nienn að. gæta kofa hans. Tvisvar sátum v.ið fyrir hon- um án árangurs. En í þfiðja skiptið, þegar morgunsólin var að leysa' upp .þokuslæðinginn í hlíðunum og fyrstu geislarnir að brjótast gegn um þokuna og niður á grenitoppana, heyrð- um við skot. Við gáfum hver öðrum merki, en sáum Haxen- Schorsech hvergi. Hann hafði ugglaust orðið okkar var. Aft- ur á mófi rákumst við á blóð- feril, seín lá inn í skógarkjarr. Til vinstri á ganginum lágu dyr að eldhúsinu, en dyr hægra megin í ganginum að svefnher- berginu. Yfir höfði okkar var þakið og undir fótum okkar kjallarinn. Þetta voru öll húsa- kynnin. Við gengum inn í eldhúsið. Feitlagin kona stóð við eldavél- ina og var að sýsla við steik- arpönnu. Stór pottur, fullur af vatni, stóð einnig á eldavélinni og sauð í honum. Á að gizka tíu ára gamall drengsnáði sat við eldhúsborðið. og smurði sér brauð. Lögreglumaðurinn skýrði konunni frá hverra erinda við kæmum. Hún sló hendinni á lærið, sór og sárt við lagði, að skotvopn hefði aldrei á það heimili komið. Bóndi henn- ar væri ekki vaknaður ennþá, því hann hefði þjáðst af tann- pínu fram eftir nóttu og sofn- að seint. Og það merkilega var, að við fundum Haxen-Schorsch stein- sofandi og hrjótandi í rúmi sínu. Við ýttum við honum. Hann varð jafnundrandi yfir erindi okkar sem kona hans. En við gætum svo sem leitað. Að því búnu settist hann fram á rúmstokkinn, klæddi sig í brækurhar og haltraði fram í eldhúsið. Við leituðum og rannsökuð- um svefnherbergið kerfisbund^- ið, "hátt og lágt, við snerum öllum sængurfötunum við, skriðum undir húsgögnin og drógum skúffurnar út úr komm óðunni. í eldhúsinu var sams konar leit gerð og hún svo ná- kvæm, að líkast var því sem við værum að leita að saumnál í sátu. Við könnuðum gólfið og gólflista alla, en þar hafði sýni- lega ekkert verið hreyft langa lengi. Við sköruðum í eldinn og gægðum upp í reykháfinn. Að þessu loknu klifruðum við upp. áþak, en þar var.held"- ur ekkert að sjá. í kjallaranum helltum við úr kartöflu- og rófnapokum og hrærðum . í tunnu hálffullri af súrkáli. Við helltum vatni á kjallaragólfið til þess að kanna, hvort nokk- urs staðar sæi loftbólur. Þær gæfu okkur til kynna hvort ný- lega hefði verið grafið í gólfið. Að sjálfsögðu börðum við alla veggi — en allt án nokkurs á- rangurs. Haxen-Schorsch horfði glott- andi á aðfarir okkar og saup að það var í senn kátbrotlegt og þýðingarlaust. Svo löbbuðum við út úr kof- anum, niðurlútir og ekki;,beint virðulegir á svip. Haxen- Schorsch gat heldur ekki á sér setið að auka á niðurlægingu okkar, því hann opnaði glugg- ann og kallaði á eftir okkur: „Þið gleymduð að leita í næt- urgagninu. Viljið þið ekki koma aftur og leita að byssunni þar!" og um leið rak hann upp ó- tugtarlegan hæðnishlátur. Við héldum til varðmann- kaffið sitt af sýnilegri ánægju. anna. Þeir höfðu ekki veitt at- Á meðan hafði kona hans tekið til, við.að þvo þvott í stórum bala. Drengsnáðinn lék sér að trébyssu sem — eftir öllum sól- armerkjum að dæma — var smiðuð af honum sjálfum. Epl- ið .fellur sjaldan langt frá eák- inni. Áður en við héldum á brott horfði lögreglumaðurinn íbygg inn og rannsakandi á rjúkandi þvottabalann. Og ég gat held- ur ekki staðist freistinguna að lyfta mjólkurkönnunni í gang- inum upp, enda þótt ég vissi, hygli neinu grunsamlegu at-. hæfi meðan við vorum inni í húsinu. Við löbbuðum á brott beygðir og skömmustulegir. Allt í einu opnaðist skíma í heilabúi mínu. „Bíðið þið andartak," sagði ég, sner-ist á hæli, labbaði heim að kofanum og kom með byss- una til baka ... Og hvar haldiS þið svo að hún.hafi verið? •¦euigjnqBaiípi^n ota ifBq y :bj3a gs Bgia .mss^q raas 'jeq pthí|sb;ta_ rusneri .. Verðlag helztu nauðsynja. - Hæsta og-lægsta smásöluverð ýmissa vörutegunda í.nokkrum smásöluverzlunum í Reykjavík reyndist veral. þ.m., sem hér segir: meðalv. Eúgmjöl, pr. kg.....-___... 2,40 2.55 2.48 Hveiti, pr. kg............... 2.75 3.30 3.16 Haframjöl, pr. kg........... 3.30 3.85 3.68 Hrísgrjón, pr. kg............. 4.80 6.20 5.17 Sagógrjón, pr. kg........... 4.80 5.85 5.27 Hrísmjöl, pr. kg. ............ 2.95 6,20 5,08 Kartöflumjöl, pr. kg. .......". 4.65 5.15 4.80 '¦[ Baunirs pr. kg......,,.'...,'.. 5.70 6.10 5.90 Te, % Ibs. pk. ...........:.. 3.40 5.00 4,61 Kakaó, % Ibs. ds. ............ 9.50 11.65 10.04 Suðusúkkulaði, pr. kg. ...... 76.00 77.00 7.6.95 Molasykur, pr. kg. ......___ 4.90 5.55 5.39 Strásykur, pr. kg............. 2.80 3.65 '3.57 Púðursykur, pr. kg........... 3.30 4.00 3.50 Rúsínur, pr. kg............. 16,00 23.20 22111 Sveskjur pr. kg............... 19.00 25.70 25.03 Sítrónur.pr.kg. ............ 18.00 19100 18196 Þvottaéfni, útl. pr. 350 gr. þk. 6.10 '7.25 -6.91 Þvottaefm innl. pr. 250 gr. pk. 3.00 ^.85 3.60 . Á éftirtöldum v.örum er sáma verð í öllum verzlunum. Kaffi brennt og malað pr. kg. 40.80. Kaffibætir pr. kg. 21.00. Mismunur sá er f ram kemur á hæsta og lægsta smásöluverðl getur m. a. skapast vegna tegundamismunar og mismuna inn- kaupa. Skrifstofan mun ekkigefa neinar upplýsingar um nöf n ein- stakra verzlana í sambandi við framangreindar athuganir. noersen "iiiiieliiia,, v.\ .' \ | ' í/\ ''¦\//<y& 1 ;"-'-¦, 'hx^m Ks Svalan var niðri.í göng- unum allan veturinn, og Þumalína var góS við hana. En um leið og vorið kom, kvaddi svalan Þumalínu. ÞaS var bjart sólskin og svalan spurði hvort Þuma- lína vildi ekki koma með ser, Hún gæti setið á baki sér. En Þumalína vissi, að, verðurðu að fara aS sauma það mundi hryggja gömlu þér brúðarskartið, sagði hagamúsma, ef hún færi. — Jæja, vertu þá sæl, fallega stúlka, sagði svalan og flaug út í sólskinið. Þumalína var sorgbitin. Hún fékk ekki einu sinni að koma út í sólskinið. — N.ú hagamúsin gamla — því að nú heíur nágranninn beðið þín. Þumalína varð að spinna á halasnældu og hagamúsin réð til sín fjórar köngullær til að vefa. En Þumalína grét. Hún átti að búa niðri í jörðinni, þar sem aldrei sá til sólar,,Hún gekk út, vafði höndunum um fallegt blóm og sagði: — BerSu svölunni kveðju mína, eí þú sérð hana. , r

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.