Vísir - 09.02.1957, Blaðsíða 5

Vísir - 09.02.1957, Blaðsíða 5
.úaugardaginn 9. febrúar 1957 vism ¦R- ln u-g -i> ý<d a g s ga #>a Wð 8tj BEITAIVI, efitir Michtíel Hili. — Gaseitrun, sagði læknirinn. •— Líklega sjálfsmorð. — Mjög sennilegt, samsinnti lögregluforinginn. Hann leit í kringum sig í þessu fátæklega svefnherbergi, þar sem gamlá konan lá dauð í rúminu undir : þunnu teppi. Þarna stóð gasrör- ið út úr veggnum. Það var lítið um húsgögn í herberginu og gluggatjöldin voru gömul og slitin. Hann var búinn að festa ser vel í minni hvernig um- horf s var þarna og gerði athug- anir sínar á meðan læknirinn rannsakaði líkið. Allt benti til þéss að læknirinn hefði á réttu að standa. Það var mikil gaslykt í her- 'berginu svo að læknirinn og lögregluforinginn fóru fram í ganginn til að ljúka athugunum sínum. Þarna var líka lítil dag- .stofa og eldhúskytra. • — Hvers vegna var sent eftir yður? spurði lögregluforinginn. — Hún var einn af sjúkling- iim mínum, sagði læknirinn. — Var eitthvað alvarlegt að lienni? — Nei, það var b'ara venjuleg] ekka. ofkæling, kvef og hósti. Hún /var rúmlega 72 ára gömul og hraust eftir aldri. — Haldið þér að hún hafi haft einhvera ástæðu til að fyr- irfara sér? — Ekki svo eg viti. Lögregluforinginn setti lög- regluþjón á vörð þarna fyrir utan svefnherbergisdyrnar og svo fóru þeir, læknirinn og lög- xegluforinginn saman niður stigann og út á götuna. Margt fólk hafði safnast saman þarna fyrir framan húsið. Fleira for- "vitið fólk bættist í hópinn, þeg- . — Já. — Höfðuð þér mikið eða náið samneyti við systur yðar — eg meina hvort þið höfðuð sam- eiginlegt húshald? — Ekki upp á síðkastið. Okk- ur sinnaðist einu sinni og síðan hefir enginn samgangur verið milli okkar. — Var yður kunnugt um efnahag systur yðar? — Eg býst við, að hún hafi átt einhverja peninga í banka, því hún var mjög sparsöm. — Vekur það undrun yðar, ef eg segi yður, að systir yðar hafi átt hálfa milljón í banka? Ungfrú Harper sat hreyfing- arlaus í stólnum og það sást engin svipbreyting á andlitinu. — Því er mér ómögulegt að trúa, sagði hún svo, og röddin var rám. — En kemur yður það nokk- uð á óvart, að systir yðar arf- leiddi yður að öllum eignum sínum? Við þetta kipptist ungfrú Harper við í stólnum og byrj- aði nú að gráta með þungum að koma á" vissum tímum • á vissan stað, ef þau eiga von á að fá mat. Hundurinn stendur a afturfótunum, ef hann venst á að fá sykur að launum. Svan- irnir í dýragarðinum hringja klukku til að fá mat og svona má lengi telja. Við þekkjum þetta 611. En það, sem eg er að meina núna, er músin. Það er líka kunnugt, að mýs eru mjög vanafastar. Ef. maður tii dæmis lætur otsbita á ákveðinn stað í herbergi, líður ekki á löngu, unz músin finnur hann og hún kemur aftur og aftur, ef hún verður ekki fyrir vonbrigðum, ir dag í lengri músin þar að Nokkrum tímum seinna þenn- an dag fór lögregluforinginn með lögregluþjón með sér yfir í íbúð hinnar látnu. Rúmið var nú autt, en annars var allt ó- hreyft í herbergjunum. Lögreglufpringinn rannsak- aði gasrörið aftur. Einhvern tíma hafði þefta gasrör verið í sambandi við gasvél_ en nú stóð það þarna út úr veggnum og var í því koparkrani. Hann sneri krananum og þaðþurfti að taka nokkuð á, til að opna hann. Það suðaði í rörinu, þegar gasið ar mennirnir tveir komu út og streymdiút úr krananum og inn gengu yfir að lögreglubílnum stigu síðan upp í hann og óku burt. Þrem dögum seinna sat lög- regluforinginn við skrifborð sitt og blaðaði í þykkum bunka af skölum og skýrslum. Við og við gerði hann athugasemdir með blýantinum á spássíurnar. Lögregluþjónn opnaði hurð- ina og rak höfuðið inn fyrir. — Ungfrú Harper er komin, herra. — Látið hana koma inn. Lögregluforinginn stóð upp, þegar eldri kona gekk feimnis- lega inn í skrifstofuna. — Góðan daginn, • ungfrú Harper. Eg er Galbraith, lög- xegiuforingi. Gerið svo vel að fá yður sæti. Hann ýtti frá sér skjalabunk- anum og leit á konuna. — Spurhingarnar, sem . eg ætla að leggja fyrir yður, eru hreint formsatriði, þó að þær séu kannske reyndar dálítið . persónulegar. i —¦ Eg skal gera mitt bezta til að svara þeim; . , —.; Þakka yður . fyrir, ; Þér . bjugguð.í.jijðrí:{.. húsinu, ;eða, hvað? í herbergið. —¦ Það er engin hætta á því, að þessi kráni hafi opnast óvart. Bæði er hann á þeim stað og mj6g stirður, sagði Galbraith. Lögregluforinginn sat fyrir framan rúmið og var að hugsa um þetta, þegar hann tók eftir einhverju, sem lá þarna í horn- inu upp við vegginn. Hann rétti höndina inn undir rúmið. — Hér er þá ein til, sem hefir sofnað fyrir fullf og allt. Hann dró dauða mús undan rúminu. Lögregluþjónninn hló: — Hún hefir verið að koma til að ná í matinn sinn. Það er ostbiti þarna undir rúminu, við höfðagaf linn. —- Eg hefði varla trúað því, að mús léti drepa sig á gas'i, sagði lögregluforinginn. Ungfrú Harper sat öðru sinni inni hjá lögregluforingjanum. Ef maður lætur nú til dæmis ostbita í endann á röri dag eft- tíma, gengur honum eins og sjálfsögðum hlut. Ef þetta er nú gasrör, þá getur osturinn verið einskonar tappi í rörinu svo að gasið streymir ekki út á meðan osturinn er í því. Auðvitað kemur músin ekki fyrr en þið vitið, fór hún mjög sjaldan út, og eg heimsótti hana sem sé afar sjaldan. — Hvenær fóruð þér að. °« leitf aðjostbitanum sínum. heiman? — Það var um hálf ellefu um morguninn að eg held. — Hvenær var systir yðar vön að hátta á kvöldin? — Hún fór venjulega að hátta þegar dimma tók. Hún hefir því sennilega farið að hátta um níuleytið. Lögregluforinginn þagði. — Eitt enn_ ungfrú Harper, þið urðuð ósamála og ykkur sinnaðist. Um hvað voruð þið að deila, hvað bar á milli? — Ekkert sérstakt. Þér vitið hvað gamlar konur geta verið ósanngjarnar og deilt út af smámunum. — Voru það peningamál, sem þið'deilduð um? — Eg veit ekki hvað þér meinið með þessu..... — Við höfum sannanir fyrir því, að þér skulduðuð systur yðar tuttugu þúsund krónur. Er það ekki rétt? Ungfrú Harper sat hreyfing- arlaus og ósnortin af þessu. Þegar hún loksins opnaði munn inn var röddin eins og hvísl. — Eruð þér að reyna að halda því fram, að eg eigi sök á dauð'a systur minnar? — Eg held engu fram. Það eina sem eg geri er að leggja fram spurningar og eg sagði yður, að þær gætu orðið per- sónulegar. þér sögðuð mér. Við vitum það, að þér komuð daglega til henn- ar; það segja nágrannarnir. Þér skulduðuð henni tuttugu þús- und og hún hefir verið treg til að láta yðui- fá meh-i peninga. Þér voruð búnar að komast að því, hvernig erfðaskráin hljóð- aði. Þess vegna ákváíuð þér að myrða hana, svo að þér fengj- uð alla peningana strax. Þetta átti svo að líta út eins og sjálfs- morð. Yður tókst að koma þessu svo fyrir, að þér gátuð verið fjarverandi þegar hún dó. Lögregluforinginn þagnaði aftur. En nú hreyfði ungfrú Harper sig í stólnum og sagði:: — Þér getið aldrei sannað neitt á mig. Röddin var titrandí. Galbraith rétti út höndiná í áttina til símans. — Yður sást yfir eitt. Þér og systir yðar höfðuð ekki sa.ma smekk á ost. Þið keyptuð sína tegundina hvor. Við fundum leifar af gódaosti í herberginu hennar, en hún keypti aldrei dimmt er orðið. Þegar hún bítur þá osttegund. Þetta vitum við í ostinn losnar hann úr gasrör- allt frá kaupmanninum, sem inu og gasið streymir út, ef þið verzluðuð báðar við. Það er maður hefir verið búinn að skrúfa frá krananum. Þannig dó systir yðar. Lögregluforinginn þagnaði. — Þannig hef i eg hugsað mér, að þetta hafi gengið til. Nú kem eg að yðar þætti í málinu. Það var ekkert ósamkomulag milli yðar og systur yðar og mjög ótrúlegt að systir yðar hafi keypt sérstaka osttegund, sem hún vildi ekki sjálf, til að gefa músinni,enda gerði hún það ekki — það voruð þér, sem keytuð ostinn handa músinni. Lögregluforinginn tók nú upp símatólið. — Gefið mér samband við ykkur sinnaðist ekki. eins og Scotland Yard, sagði hann Tekjur af siglingum NorimaiHia 2 mtHiarðar sL ár. Viku seinna hittust lögreglu- foringinn og lögregluþjónninn aftur í rannsóknarstofu lög- reglunnar. — Þeir vilja láta rannsaka gasrörið betur, sagði lögreglu- þjónninn. Þeir eru að rífa niður þilið og ætla að hringja til yðar um tólfleytið. ef þeir finna eitt- hvað merkilegt.. — Það er ágætt, sagði lög- regluforinginn, eg ætla svo að tala svolítið við dýrafræðing- inn okkar. Viljið þér svo senda ungfrú Harper til mín rétt fyrir klukkan tólf. Þegar klukkan var fimmtán mínútur yfir tólf sátu lögreglu- foringinn og lögregluþjónninn, ásamt ungfrú Harper, inni í skrifstofu Galbraiths. Ungfrú Harper var hin hressasta og mjög einbeitt að sjá. Af tilvilj- un varð henni litið á borðið hjá Galbraith og þá sá hún gasrörið liggja þar. Síminn hringdi. Lögreglufor- inginn tók upp heymartólið. ; — Já, sagði hann og hlustaði svo í svo sem hálfa mínútu. — Þakka yður fyrir, sagði hann SkipttstóHinn er lnmtími itpp ú lt.'2 milij. tesia. Frá fréttaritara Vísis. — Osló í janúar. Um áramótin var kaupskipa- floti Nóregs um það bil 8,2 milljónir lesta. Norðmenn áttu þá alls 2538 skip í siglingum, þar af 453 ol- íuflutningaskip, sem eru tiltölu- lega miklu stærri en hin, því Börnum gefin öryggisbönd. Vátryggingarfélagið h.f. hef- ,ir sent Umferðanefnd Reykja- víkur öryggisbönd úr endur- skinsefnif til notkunar fyrir börn í myrkri. Umferðanefndin afhenti Fræðsluskrifstofu Reykjavikur þessi öryggisbönd til úthlutunar og hafa þau verið afheht skóla- stjórumbarnaskólannaíReykja'í heimahöfn mánuðum eða að þau voru samtals 4,4 millj. lesta. Jókst skipastóllinn um 195 ný skip á árinu, og voru 70 þeirra smíðuð í Noregi. Skip, sem smíðuð voru á árinu eða keypt, voru samtals um 900.000 lestir, en skip, er voru seld, höggvin upp eða fórust, voru um 300.000 lestir, og nam aukningin því 600.000 lestum. Hefur hún því verið mjög svipuð því, sem hún hefur ver- ið á síðustu árum. Otalin eru bá skip, sem norsk skipafélög hafa pant- að og verða afhent á næstu árum, en bau eru milli 4,5 og 5 milljónir lesta. Telja Norðmenn ekki, að þar sé í of mikið ráðizt. Norðmenn mundu ekki lifa því lífi^ sem þier gera nú, ef þeir héldu ekki úti svo miklum skipaflota, sem kemur oft ekki — Eg fór að heiman daginn síðan og lagði tólið á. Svo sneri áður en systir mín dó.til að hann sér.að kounni., heimsækja. bróðurson minn íj — Ungfrú Harper. Eg hefi Seaford. Eg sagði systur minni beðið yður að koma hingað til ekkert frá því, að eg færi þang-.'að hlusta á greinargerð mína a5; enda var enginn samgang- ur á: milli.. okkar og eg sá hana um mprðið. á systur 3$ar.. Eins og þér, vÚið,- er-.hægt að. ekki þemian^ morgun. Eins.pg venja margskonar dýr á það, vík til notkunar fyrir alla ne.m- endur í 7 ára deildum skólanna. Öryggisböndin eru borin á upp- handleg Blaðið hefir verið beðið að þakka gefenduní þessa góðu og nytsömu gjöf. Egyptar hafa bpðoð þjóðnýt- ingu allra erlendra banka fjandsamlegra ríkja þegar, en bankar vinveittra ríkja fá 5 ára. frest. Fyrjr Breía og Frakka skiptir þetta ekkj railtlu því að egyþzka stjórn- in l.agðí hald á % eignb* brezkra pg. franskra banka sl. haust eftir lni>rásuia. jafnvel árum saman. Tekjurn- ar af siglingunum námu í er- lendum gjaldeyri hvorki meira né minna en 2 milljörðum norskra króna á síðasta ári. En útgerðarmenn hafa á- hyggjur af því, hversu.skattar eru þungir á útgerðinni. Ríkjð tekur í sinn yasa nærri 70 % af tekjunum, en í öðrum löndum V,-Evrópu tekur þa.ð 31—50%, að ekki sé minnzt á Panama, Honduras og Liberíu, þar sem mikill fjöldi skipa er skráður, en þau eru að kalla skattfrjáls. Ef kreppa skellur yfir,' verður útgerð '.Norðmanná ómögulegt ^ð keppa.við. skip, sém skráJf eru í þessum "löndum.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.