Vísir - 06.03.1957, Blaðsíða 7

Vísir - 06.03.1957, Blaðsíða 7
Miðvikudaginn 6. marz 1957 vísm Sala sjávarafurða: Hefir. SIS beðið SIF að sjá um söly á saltfiskinuin ffyrir sig? S.Í.F. fi@fir margf v»3 gsrt, ? -segir' Lúðvík Jósepss©^. Eja imenn eraa sami óánægðir! Önnur umræða um frumvarp ríkisstjórnarinnar til laga um sölu og útflutning sjávarafurða o. fl. hófst á fundi neðri deild- ar í gær. Gisli GuSmundsson, framsögu maður meiri hl. sjávarútvegs- nefndar og Pétur Ottesen, frsm. minni hluians, röktu störf nefndarinnar og gerðu grein fyrir niðurstöðum, sem eru þær, að meiri hl. leggur til að frv. verði samþykkt, en minni hl. flytur tillögu um að því verði vísað frá með rökstuddri dag- skrá, eins og ýtárlega hefur verið getið hér í blaðinu í gær. Sjávarútvegsnefnd hafði leitað umsagnar 10 aðila um frum- varpið og aðeins einn (ASÍ) mælt með samþykkt þess, en annar (SÍS) talið heppilegast, að minnst tveir útflytjendur hefðu á hendi útflutning á öll- um sjávarafurðum. — Allir aðr ir höfðu lagzt gegn því, að nokkrar. breytingar yrðu gerðar á núverandi skipan fisksölu- málanna. SÍS biður SÍF fyrir fiskinn. Pétur Ottesen skýrði frá því, að • sér hefðu borizt öruggar heimildir um það, að SÍS ætlaði í ár, eins og að undanförnu, að fela Sambandi ísl. fiskframleið- enda að annast sölu saltfiskjar síns — og benti það ekki til þess að margendurtekin ummæli stuðningsmanna frumvarpsins um víðtæka óánægju og tor- tryggni í garð SÍF ættu við rök að styðjast. Hann benti enn fremur á það, að með frv. væri heimild ríkisstjórnarinnar til afskipta af fisksölumálunum hvorki víkkuð né skert, og það að því leyti óþarft. Enda kæmi greini- lega fram í Umsögnum um frv. að gagnrýnin tæki ekki til þess sjálfs, heldur þeirra breytinga á skipan fisksölunnar, sem boð- uð væri í greinargerð þess. og sameina í þessu máli. G. G. H. segir í fyrrnefndri grein sinni, að Benedikt Sveins- son og félagar hans hafi kallað rauða krossinn i fánamim glundroðann. Ekki deiluefni. Hitt varð ekki deiluefni, að hinn nýi fáni væri fagur og heppilegur siglingafáni, og var mikið um það rætt hvor væri fegurri, og greindi menn á um þetta. Auk þeirra mörgu atriða, sem um var deilt, verður ekki fram hjá þvi gengið, að smekk- ur mana er alltaf ólíkur. Hinn hreini, heiði blær bláhvita fán- ans sem svo margir höfðu tekið ástfóstri við, var mörgum þeirra svo hugkær, að minningin um hann er enn helg í margra hug- um. Og hvað sem deilum liðna timans líður, má hún vera það áíram, og þaö hefur komið fram á síðari árum, að þjóðin á þá ræktarsemi til að bera, að vilja halda mirinhigu hans í heiðrL Hættan af mörgum seljendum. Það væri sá boðskapur, sem vakið hefði mótmæli og andúð, enda mjög varhugavert, ef nokkuð yrði gert til þess að breyta þeirri þróun, sem ríkt hefði, með því að framleiðend- um væri í sjálfs vald sett að velja samtökum sínum h'vert i það form, sem þeir töldu henta i bezt, til að tryggja hagkvæmast verð fyrir framleiðsluvöru sína. Sigurður Ágústsson vakti at- hygli á þeim hættum, sem fylgdu í kjölfar þess, að margir byðu fiskinn til kaups. Meðal annars væru þá líkur fyrir til þess_ að hugsanlegir kaup- endur fengju rangar hug- myndir um það magn, sem á boðstólum væri, og líkur til þess, að hugsanlegir kaupendur þyrðu ekki að festa kaup á fisk- inum af ótta við verðhrun vegna offramboðs. Auk þess sem kaupendur gætu þá gengið á milli og þvingað verðið niður framleiðendum til óþurftar. Hvað um óánægjuna? Ólafur Thors kvaðst hafa tal- ið það skyldu sína, þegar frv. ' kom fyrst til umræðu, að vara við breytingum á núverandi skipulagi fisksölumálanna, sem reynslan hefði mótað og fært sönnur á að hagkvæmast væri. Hann vildi nú enn fremur benda á brýna nauðsyn þess að gera hið bráðasta út um það, hvort ný skipan yrði þrátt fyrir andstöðuna tekin upp, því ríkj- andi óvissa urn framtíð þessara mála væri til skaða á markaðn vm og mætti ekki verða til meiri skaða én nauðsyn krefði. Síðan beindi hann þeirri fyrirspurn til Lúðvíks Jósefs- sonar, sjávarútvegsmálaráð- herra, hvort hann enn treysti sér til að staðhæfa það, sem hann áður hefði gert, að mikil óánægja væri hjá framleiðend- um sjávarafurða með núverandi fyrirkomulag og helzt hjá þeim, er mestra hagsmuna hefðu að gæta. ítrekaði Ó. Th. í þessu sambandi það, sem Pétur Otte- sen hafði drepið á í sinni ræðu, að hvorki SÍS, undir stjórn reyndra kaupsýslumanna né aðrir félagar í Sambandi ísl. fiskframleiðenda hefðu óskað eftir að annast sölu eigin fiskj- ar sjálfir í ár. Vakti Ólafur auk þess athygli á því ósamræmi, sem væri í þessari afstöðu SÍS og Umsögninni um að það telji „heppilagst, að minnst tveir út- flytjendur séu loggiltir til að hafa á hendi útflutning á öllum sjávarafurðum," því SÍS mætti vera ljóst, að það mundi hafa tök á að afla sér löggildingar sem annar aðilinn. Aumleg svör ráðherra. Síðasti ræðumaður á fundin- um í gær var svo Lúðvík Jós- efsson. og var málflutningur 1 hans að verulegu leyti aumk- unarlegur undansláttur frá fyrri stóryrðum. Samt sem áð- ur fullyrti ráðherrann — og taldi sig vel um vita — að því færi mjög færri, að framleið- endur væru ánægðir með það fyrirkomulag, sem nú er á af- urðasölumálunum. Verður sú staðhæfing vissu- lega ekki skoðuð annað en stað- lausir stáfir, eftir að fram eru komnar yfirlýsingar um hið gagnstæða frá þeim aðilum, sem ráðherrann hefur talið óánægj- una mesta hjá. Það verður að teljast harla broslegt, að Lúð- vík Jósefsson skuli láta sér til hugar koma að halda þessu fram nú, þegar almenningur hefur átt þess kost að kynnast hinu sanna í málinu — og það því fremur sem ráðherrann og flokksbræður hans hafa á síð- ustu mánuðum gleypt marga stærri bita en hér er um að ræða. Annars var ráðherrann eins og fyrr er sagt furðu bljúgur | á köflum, játaði m. a. á rök- þrota undanhaldi sínu, að það væri áreiðanlega einráma álit framleiðendanna, að framleið- endasamtökin ættu að starfa áfram, og glopraði því loks út úr sér, að SÍF hefði „gert margt vel í sölu saltfisksins," en um það atriði hefur þessum skjól- stæðingi Þjóðviljans sjaldan orð ið tíðrætt, fremur en öðrum af því sauðahúsi. Þegar fundi lauk voru nokkr- ir á mælendaskrá og var um- ræðunni frestað. Nýr bátur til Ólafsvíkur. Frá fréttaritara Vísis. Nýr bé.tur kom hingað til Olafsvíkur" klukkan 6,30 í gær- kveldi en eigandi er Víglundur Jónsson, útgerðarmaður hér. Báturinn er 54 lestir, smíðað- ur í skipasmíðastöð KEA á Akureyri, hefur 280 hestafla Lister Dieselvél og er búinn öllum nýjustu siglingatækjum. Lítur báturinn fallega út og virðist vera mjög góður frá- I gangur á öllu. Báturinn var 30 i klukkustundir frá Akureyri til Ólafsvíkur og er ganghraði 10 I sjómílur. Formaður er tryggvi Jónssori í Ólafsvík og vélgæzlu- imaður Trausti Jónsson. Eftir aðeins tveggja tíroa viðdvöl hér fór báturinn í sinn fyrsta róður. Hér eru nú 12 bátar, því 11 voru fyrir. — Á vertíðinni til febrúarloka hafa þeir farið 267 sjóferðir og afli þeirra er um 1800 lestir. Hæstir eru Hrönn, formaður Guðmundur Jensson, með 235 lestir í 31 fjóferð og Glaðui, formaður I Kristmundur Halldórsson, með 215 lestir í 31 sjóferð. Tíð var slæm og gæftir tregar í janúar og fram í febrúar, en sæmilegt tíðarfar síðara hluta febrúar og þá allgóður afli — Frétta- ritari. Akureyrai'börn að leik á öskudaginn. Öskudagurinn haldinn há- tíðlegur á Akureyri. >ar er múú hátíBabs^pr ési vtibsi á landína. Frá fréttaritara Vísis. Akureyri_ í gær. Eitt af sérkennum bæjarlífs- ins hér á Akureyri er ösku- dágsfagnat'ur barnanna. Ef til vill þykir sumum æruverðug- um borgurum nóg um hávaða þeirra og ærsl, en þéir munu þó | fáir vera, sem vildu sleppa þessari tilbreytingu frá hvers- dagslífinu. Hátíðahöld í föstubyrjun eru ævagömul. Upptök sín eiga þau í kaþólskum sið. Á fóstunni mátti ekki neyta kjöts, og á mánudag og þriðjudag héldu menn hátíðir miklar, karneval eða kjötkveðjuhátíð, sem enn eru haldnar í mörgum löndum. Hér á landi var sprengikvöld, kjötkveðjuhátíí'in fyrrum. Þá átu menn hangið kjöt svo að lá við spreng og af því er nafn- ið dregið. Kötturinn sleginn úr tunnunni. Svo mun vera að öskudags- fagnaðui'inn hér á Akureyri sé af dönskum toga spunninn frá þeim árum, er margt var hér af dönskum fjölskyldum, en í Danmörku hafði þá lengi tíð'k- ast ar< slá köttinn úr tunnunni um þessar mundir. V'ar það að vísu gert á mánudaginn í föstu- inngang_ og var svo einnig hér fyrrum. En nú hefir megin- fagnaðurinn flutzt yfir ösku- daginn og hefir svo verið lengi. En hvað sem upprunanum líð- ur þá er öskudagsfagnaður barnanna hér á Akureyri löngu orðinn alinnlendur siður og sér_ stakennilegur dráttur í svip. bæjarlífsins. Öskudagurinn hefir lengi verið frídagur í skólum lands- ins. Snemma á morgnana um kl. 6 fara börnin a" safnast saman í hópa, sem þau hafa áð- ur ákveðið. Hefir hver hópur sinn foringja. Öll eru börnin búin einhverjum gamanbún- j ingi. Sumir eru skrautlega \ gerðir af smekkvísi og listfengi, aðrir fáránlegir og oft eru nokkur gyllt bönd á hversdags- | fötunum látin nægja. Mörg börnin bera grímur, og tré- sverð og axir. Fyrst er köttur- inn sleginn úr tunnunni, en þegar líður á morguninn ogj borgarar bæjarins eru teknir til starfa hefjast göngur barna- flokkanna um bæinn, me3 lúðrablæstri og söng. Er aS vísu ekki laust við að stundum sé svo snemma byrjað á lúðra- blæstrinum, að raskað sé morg- unb'undi virðulesra borgara. Góðgæti fyrir söng. Börnin fara í hópum uni götur bæjarins, blása i lú^ra sína og láta ýmsum látum. Hóparnir fara inn í flestar sölu- búðir og stofnanir qg syngja þar nokkur lög og þiggja góð- gæti eða aura að launum fyrir skemmtunina. Þegar kemur fram um hádegi er umferðinni að mestu lokið. Því, sem safn- azt hefir af góðgæti, er skipt milli allra í flokknum og fyrir peningana fær hópurinn sér sameiginlega bílferð. og sumir hóparnir gefa Rauða krossinunt afganginn. Svona hefir þetía gengið í mörg ár, og svona verður það á morgun. Enda þótt þetta geri allverulegan átrcðn- ing í verzlunum bæjarins, og hafi' einnig nokkur útgjöld £ för með sér_ taka langflestir börnunum með vinsemd og gestrisni. Enda er það mála sannnast, að margir eru hóp- arnir ánægjulegir, fara prúð- mannlega að öllu, gle'öjast barnslega af því. sem að þeim er rétt, og eru glöð og kurteis. Meðan svo er á málum haldið eru öll öskudagslætin til ánægju, en stundum vill út af þessu bregða og er þá ver farið en heima setið. í kvoll Kammermúsíkklúhbur'um í Keykjavík heldur hljómleika í Melaskólanum í kvöld kl. 21.00. Á þessum hljómleikum mun það ekki sízt vekja athygli að þar verður leikið í fyrsta skipti tríó eftir Leif Þórarinsson tón- skáld, en tónverk þetta hefur hann samið fyrir skemmstu. Ennfremur verður ieikin són- ata fyrir flautu og pianó eftir Prokoieff og loks quintett fyrir blásturshljóðfæri eftir Beet- hoven. Það er Rögnvaldur Sigurjóns son og blásarar úr Sinfóníu- hljómsveitinni sem flytja verk- in.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.