Vísir - 18.05.1957, Blaðsíða 7

Vísir - 18.05.1957, Blaðsíða 7
Laugardaginn 18. maí 1957 vísnt • • • • '*•;¦. *• ANMÞMEMAMimMi • * •¦•-. EFTIR MJTH mooiie ¦¦• * 4H? "•¦>¦¦ •. • •J ».:•; •-¦ íiafðihaf t i hugann bundinn: við ¦ það;"eitt, að ' komast-, sem íýrst í buxt; og iosna við: allt, entil þess haíði þurít svo.mikinn undirbúning, aðhann hafðl steingleymt .rottunura, Og.nú hafði hánn féngið rotturum borð." Hánn heyrðí aftur til rottunnar og nú vai' hann orðinn reiðúr. Hann svipaðist um eftir. barefli Lítill¦kettlingsangi, svartur og hvítur koni út úr káetunni og tifaði léttum skrefum á votu þilfarinu. Þegar. hann kom augaá :yissi,:að þar var: k'rökttaf '''eyjum,. .ílúðum og skerjum. .Harar kærði'-sig því;ekki mn a5 sigla um þéssar.¦;slóðir í náítmyrkri. | — Viðsighhix:ekki þessa ieið í myrkri, ,Mike- mirin góðúr. sagði Corkran,— Og það^áa sjókortá; Það er nógu hættulégt !að sigla þessaiéið í björtu. Þrátt íyrir.ákefð Mikes að komast áfram, lagði Cork Bessie ialltaf' við' akkeri á kvóidin, enda kom það sér að ýmsu leyti vel, því að Sally Carnavon, kona Mikes og sumar af konum sjómannanna voru sjóveikár. Corkran gerði sér ekki miklar vonir um þennan leiðangur.' Hann hafði ekki farið þessa ferð, ef hann hefði.ekki mátt til. Hann mundi vel, þótt tutfugu ár væru nú liðin, hvernig um* horfs var á þessum. slóðum, þótt hann hefði aldrei komið til ;Sömerset.;Þessi staður varmpp með á einni. Um nokkurra ára 'komuð þér áð vó^u'spori'altur $keið- hafði verið þarna skipasmíðastöð, og- þar höfðu veriS' :0g._lúbörðuð hann þá líka. Af smíðuð traustlég;;vörufluthingaskip, sem- fluttii tilhöggvm tréy' nverju gerðiið þér það9" saltfisk og; fiður af sjófuglum; til Boston — • yfhieiít-, allt,' sem j Ák»vr*i- t>*x ,.^-~'-r fólkið sembyggði þetta svæði, hafði til að verzla með: Þetta var - sáralítil: verzluri saman borið ¦ við kaupsýsluna í Bdstbn. Hiðéina, sem íbúáf þessastáðár 'gátu stært sig af,að áliti Corks, var skiþasmíðastöð Máynard Cantrils, sem smíðáði góð skip og kunni aðsiglaþeim.* 't Akraborginvar að ieggja frá — Hyað getum við tekið okkurfy'rir hendúr þar, Mike minn kradi, áleiðis upp á Akranes hér Dómarinn: „Eftir að þér höfðuð barið ákæranda í bið- salnum á járnbrautarstöðinni. Akærði: „Það var-af því að járnbrautaiiestinni. sem eg ætl- aði með, seinkaði." góður? spurði Corkran. — Vlð stundum kaupsýslu þar, sagði Mike. — Viðskipti. —• Viðskipti? Verzlun? Og meðhváð á eiginlega að*verzla. Spumiiigajíátíur og verðtaum mh mesm i dasiskri kirkjit. Ýmsum óvenjuiegum aðferöum beitt til a$ auka kirkjiisókn. Séra Ebbe Jakobsen, prestur við mótmælendakirkju St, Mark í Álaborg í Danmörku leit kvíðáfúllum augum yfir hinn síminnkandi hóp kirkjugesta. Iiitihvað varðtil bragðs að taka til að fá fólkið til að koraa í ur; séra Ebbe mjög stutta ræðu Natta stanzaði.hann;og hörfáði ofurlítið-til baka^ stökksíðan Hænsnafjaðrir? Flá húðihá af heiðingjunum óg-sútá.haná til upp á káetuna ? og settist þar ¦ rétt fyrir framan siglútfeö5 . Natti stóð eins pg negldur niður. Hann hafði reitt upp: ár - til að kremja rottuna með,:en nú^ léthann árina-síga. — Já, hver f jandinn sjálfur! sagði hann upphátt.>— Hvaðan úr skollanum kemúr þú? Það mUnaði minnstú, að; égislægi .hausinná þér í klessu. Hann reyndi að smella fingrum í; áttina; til; kattarins, en hendur hans voii^ svo dofhar af kúldanum, að hann .gat það ekki. Hannkallaðió— Kisi-kisi-kis^kis. .En kötturinnsat;grafkyrr. — A-jæja, ég lái þér ekki,' þótt ¦ þú- sért van umþigj kisi kallinn, sagði hanh. — Ekkert liggur á, Þúskalt fá-nægan tíma til, að átta þig og taka sólarhæðina. Eh: gáðusamt; að þér, Honum leið bétur; og var meiraað segja farið' að:hlýha ofúrlítið bg í;aUsturáttsást bjarmiaf dégi. Það var þó svei mér gaman að fá að sjá eitthvað kvikt, jafn- vel þótt það væri ekki nema kettlingur, Við dagsbirtiuna sá hann rifin og kletíana, sem munað hafði mhmstu, að hann steytti á. Framundan honum, inni við strönd- iná, yar lítil eyja, láglend að sjá og, hann stefndií áttina til hénnar. Hann renndi þar upp í vík eina litla. Kettlingurinn: stóð; á fætur, teygði úr sér og, hljpp í land. Hann hljóp strax upp í runnana fýrir ofan fjöruna, án þess að lítíVÍð. — Hæ! kallaði Natti á eftir kettlingnum. — Fárðu ekki,: angakjáninn þinn. Það ér ekkert að".vita í hverju þú kannt að lenda í þessu auðnarlega, framandi landi. Hann stökk í land með akkerið óg. bár. það upp í fjöruna ogi fléygði því þar niður og fésti bátinn þar með. Því næst fór- hann inn í runnann á eftir kettlingnum. Hann hafði ekki farið langt. Hann stóð grafkyrr á mosaþúfu og/starði í kringum sig. Natti greip kettlinginn og barhannupp að vanga ,sér. —— Þú kannt ekki vel við þig hér, anginn minn, Það er eins áidögunum. Farþegi, sem ætl- aði með'henni, var í þann- veg- inn; áð verða of seinn því ^skipið vai; búiðíaðiosa íestar og var að renna frá bryggju. En far- þeginn, sem átti brýnt;. erindi upp á-A-kranes og varð aðkom- ast með skipinu hvað sem taut- aði lét þetta ekki aftra sér, heldur tók undif sig stökk og hafnaði á þilfarinu. Hann varð þófýfir því óhappi, aðrenna til á þilfarinu og slengdist með höfuðið á bómu. Við þaðlféll hann í ómegin og ralaiaði ekki og úthlutar, verðlaununum, sem úr. r'otinu fyrr en, skipið; var komið miðja vegu milli: Eng- eyjar og hafnarinnar. Þá;leit hann . undrandi til. lands og sagði: '. ,,Því hefði eg aldrei trúað, að egr gæti stokkið svona langt." um mig; Ég kann ekki vel við mig hér heldur. Við munum ekki hafa langa viðdvöl hér. Þetta var miög auðriarlegt land og eipmanalégt að dveljast á ¦ ],""," 71 , J ö . • ¦ ° o j . raunasamkeppnmni, Siðan flyti- slagara þessum sloðum. I___________________________' Það er bezt að reyna að kveikja^ uppeld, hUgsaði'Natti, og ~ ~ — fá: mér eitthvað að borða. Það getur verið, að mér líði þá betur. Og ég verð'að gefa; þessum kettlingsanga eitthvað í svanginn líka. Þótt þreyttur væri fórhann að svipast um eftir spýtum í eldinn, en það var ekki. i mikið um eldsneyti á þessum stað. Flóðið hafð skolað burt öllum rekavið úr fjörunni. nema stór- um rekaviðarbút úr lerki, sem hann burfti að nota öxi við, ef hann ætlaði sér að vinna á því. Það væri hyggilegra að loka köttinn inni í káetunni, svo að hann týndist. ekki. — K^-in.sneri aítur til bátsins' og' þsgar. hann var á leið niður fjöruna heyrði hann einhvers konar högg. Hann starði og gat ekki trúað sínum eigin augum. Karólína stóð' þarna í siómannabúningi með öxi í hendinni og var að höggva reka- við í eldinn.. Hún leit upp, sá. hann, lét öxina síga. cg beið meðan hann gekk ofan fjöruna til hennar. eruþrjár sálmabækur; — Við þurf umrað há til f ólksr ins, segir séra Ebbe og þáð hefr ; ur tekizt vonum framar. 80 til •, 90 áf hundfaði, sem komu á kirkju og mi þóttist hairn hafá!þessar, guðsþjónustúr er fóifc fúndið; Iausnina: Guðsþjónusta|sem,kernur.að :staðaidri ekki í með spurningaþætti og verðf kirkju> en ván efa munmargt af Petur ^ sem ^^ launum. - ¦ ¦ , þyí.. fara að. sækja kirkju. Ég kokkur á nýsköpunartogarann. Sera Ebbe er ekki sa fyrstx VPit-op^nrp.tnrmTi ifi mare- L„ ,t- +•• • + ^. .* ¦ . • ,;l! , . , ., veit, segir presxurmn, ao marg^.en skipstjormn var næsta bráð- að mnlexða oyenjulegar. athafn| |r .hafa ^,^,^,4.. þessu, en :lyndur. Á, mínútunni kl, 10 á ir yið guðsþjonustur. Viða ern;þeiræru fleiri; sem virða þessa ;hverjum morgni var kvikrayndir syndar og. einnig|viðleitni okkar t^að^iátóáfiina . tíðkast það að nútíma verald-jj kifkiumar legur skáldskapur er lesinn upp! við guðsþjónustur. ; í annarri daxrskrikirkjix.tólV:110^™ hafðl ekkl: starfað presturinn; upp áþví ,aðspyrjaia slupi *ður ;og: var reikuU' í söfnuðinn um atriði úr.Biblí-:Jspori- Af beim sökum var.boll- tumiog við; það ^jókst kirkju;1inn aMrei nema Mlfur ^av sóknin hjá;honum. |hann komst upp fil sWpstjór- SéraHarald-Sandbaek,da^k|voru^a;nþXærSe^^^^^ ur¦•¦;¦¦ prestur,- kynnti Josephme:,.,.^ , . ., ... , ,„ . í_ . . ' ,. r latið kjaftshogg, sem endurtok sungmn við; lagið. Þa hefuriBaker ;við messu og mn fræga • ., , ,', ... u t*-* uT' -. ^-! •• , ,,..,. ,, , . . ,sig viö.hvern halfan bolla;.sem hann svohtið hle a;. messunni-songkona*flutti. 1 þá sína- eigm Iskipstjórinn, fekk meðan verið er að'vinna úr geW prédikun með aðstöð trumbu-i „. .' , , | f,__^__ I Einn morgunmn bra svo jundarlega við, að Pétur kom með fullan boliann inn fil skip- hjálpar- kokkurinn sendur með;; kaffi upp, í brú til. skipstjórans,. en Séfca Ebbe hefúr 'enga 64: dala spumingu og peningaverð laun, en hann lætur organleik- arann leika t. d. firiim sálma^ lög, svo eiga kirkjugestir a,ð geta þess til hvaða sálmur s,á Minnmgaþættir Jóns Sveinssonar, Í b^jar- stjóra. Jón Sveinsson fyrrum bæjar- og áuka gildi hennar. Höfundur segir sjálíur í efíin mála að bókinni að hér. sé um einstaka kafla að ræpa, sem :— Ég sé, að þú hefur fundið ketilinginn, sagði hún ofurlítið með nokkrurn hætíi tengist skj.álfrödduð. Ég sé að þér geðjast vel að honum. | ^^,, j ætt sinni og minning- En Natti. sagði: —Karólína! Ó, drottinn .minn!. Kafólína. og um j æskusveit hans, en það i en aftastí bókinni eru nokkrar j krafta- og afrekssögur sem hann j hefur tmt saman eftír sögu- ! sögnum hahigreindra maima. I upphafi bókarinnar gerh | Benedikt Gíslason frá Hofteigi grein fyrir.Jóni Sveinssyni bók- stjóri a Akureyri hefur g^fto ut' , K, ,„ ,.__ .4.., .i ¦> a . a ¦ arhQfundi og serstaKlega þo hætti úr endorminniniriiín sm -.,. . „...-. ^,.. ,, 1 iívr:r SJ.of hans til gamalla um" ! hreppsbúa sinna, Eorgf irðinga, Þetta er htil bók en snetujJ^- ¦¦ „ , . , ,,_ „•,, ; ' ., , . ^ er hann gaf þeim halft Bakka- og í alla staði vandaö ti u-tgaf;*'___«., , .„ . , . . , , s ö . gerðl nyvenð^en a beimiandar-, unnar. Fjolmargar myndir af ¦.-,„.„..,. .,.., -¦ • ... . eign hafðí risið alitlegt kauptun, fólki og landslagi eru 1 böj;mm .'_¦ „.„. , ... . ...,. : jVar gjof þessi hm hofðmgsleg- asta. er Bcrgaríjcrður cystri. í bók- hann tók hann tók um herðar henni og þrýsti henni fast upp að sér. Hann fann heit tár hennar hrynja á vanga sér; | }nni gerir hann grein fyrir ýmsu ' þvi fólki sem hann man og Bessie var tæpa fimm daga á leiðiimi. Hún hefði getað farið þekkti fá. uppvaxtarárum sínum, þetta á þrem dögum, ef Corkran Teague hefði viljað sigla á i Borgarfirði og hágrenni og nóttinni, eftir að þeir voru komnir norður fyrir Boston. En birtir af því myndir. Þá skrifar fyrir löngu síðan, þegar hann var um, fimmtán ára gamall,' höfundur og sjálfstæða kafla haíði hann-dvalizt, ásamt afa sínum og nokkum fiskimönnum nraeinstaka menh, svo sem J?an- vetrarlangt á eyðieyeinni þarna narður, með. ströndinni og lel Bjarnason ogSvein Pálsspn, Sovét-tónskáld verða bjsrtsýn. Ársþinj> ssfl, éf - ti'nskálda er lokið. fyrir,uni^ það hil Vika. Gáfu þ.ngmen, egt lo£- orð um ; . áð :• eír skyldu framvegis, s^nxja.. ,,bjartsýn" stjórans og undrun skipstjórans varð ekki lítil þegar hann sá þetta. „Hvernig stóð á því að- þér tókst þetta núr.a," spurðL hann ogjglaðnaði allur á svipþm.' „Jú,: nú er ed búinn rð íinna upp ágætis ráð," ra?6i. Pétur hrócugui'. „Eg s--p ncí:úiéga gúlsopa áður en ej iegg af stao, heid honum uppi i raunn- inum á mér þangaj^ til, eg-.kem að dyrunum. hjá þór, þáspýti eg honum í bollann." Að þessu sinni var löðrung- urinn svo vel úti látinn, að Pétur langhentist niður á þiljur. it „Er þaðvdfenguveði stúlka?" spurði faðirinn yfirsetukonuna áhyggjufullur á svip. „Það-¦" eru tvíburar, tveir hraustir og myndaiic?gir strák- ar.". tónverk fyrir sovétþjóí'irnar.ogl-- „Það er. sennilega af þyí,.að allan heim. Við þingslitin: var,' móðirin starfaði' í .heildsölu- meðal annars viðstaddur.Búlg-'fyMrtækÍ,!í,.' svaraði¦;¦ faðiíinn anin forsætistáðherra.» ístutt^r.í.sRuna.,:, j

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.