Vísir - 26.06.1957, Blaðsíða 7

Vísir - 26.06.1957, Blaðsíða 7
MiSvikudaginn .26. júlí _1957 YlSIR ?** •• • • Jt / AXBNEMABMU ••• EFTIR RUTH MOORE • • •-• • • • • 69 • • 'T!—«»•*•••••••*•••*••*?' k«v*ö«l*ik«ii*f[*.i«n*R«l «9« hann á munninn. — Ég skal bera fram matinníyrir þig, „erki- asni", maginn á þér er það eina, sem þú ihugsar um. Ég vona ¦foara, að hann sé ekki miður sín, því m,aturinn €r góður. En ef þér er sama Frank, þá ættirðu að róa með mig í land, þegar við ¦erum búin að borða. Ég verð að hitta Natta og hjálpa honum aðtíria saman allf það, sem Karólína þarfnast til eldhússtarf- :] sáust ;merki um þau eða s.amskeyti. Og á slétta pg gljáandi borðplotuna hafði hann síðan dregið upp .myndir af 'bátnum, sem búið hafði í huga hans mestan hluta ævinná'r. • Natan Ellis nam staðar og dvaldi við borðið nokkra stund. Hann horfði nú í fyrsta skipti á hlut, sem hann um langan aldur hafði haft áhuga fyrir, og blistraði með aðdáun. Hann fór með nöginni yfir myndskreytinguna, sem var dásamlega gerð. Þetta, sagði hann við sjáífan sig, þetta er nokkuð, sem mig hefur ætíð undrað, hvernig farið væri að framkvæma. Hann dvaldi inni í skálanum dágóða stund. Að lokum heyrði hann fótatak úti fyrir og vaknaði þá upp af dagdraumum sín- um; hanri stikaði til dyranna___ og skyndilega var sem hann jan Þess að.koma heim til hinn- sfirnaði af undrun. Konan, sem stóð andspænis honum, var(ar ungu og fögru eiginkonji: enginn innur-en móðir hans. :sinnar..En loks þegar hann.koihi ¦ heim til Evrópu hafði hanii Hun tók til máls: -. — Þu hefur mannast, Natti. lognað da- „,„« ¦ ¦ *Ljj „ , . . , jmeo ser mnfæddan Malajá- lítið ur þér. Eg gizkaði samt a að þu værir dalítið hærri. Jk~„* „„ i,„ „ ,„ « *¦ \, r ° ° tíreng og konan varð ynr sig Og hún gekk áfram og lagði hendurnar á handlegg hans, þar undranc3i sem undir tötralegum ermuro mótaði fyrir hörðum, sterkbyggð um en sveigjanlegum vöðvum kins unga manns. Vísindamaðurinn hafð'i veiið tvö ár samfleytt í Indónesíu "5gr Ef Maynard hefði komið að ókunnugum inni í vinnustofu ,,Hvað ætlarðu að gera viÖ> hann?" spurði hún. ,,Hann er svo lipur og þa?gi- legur, reglubundinn í öllum sinni, hefði hann verið vís til að hreyta út úr sér einhvers kyns náttum o« viJhiPiir nS t anna. Það kann að vera, að ég verði ekki mjog.innileg við hann, onotum) því nu haíði hann { fyrsta skipti á ævinni eignast sitt * ÆvrPrMi Lr« en-ég get ekki látið það viðgangast, aðhann snúi til baka, hvert áVj&Í og var dalitið upp með sér af þvi. En hann kom ekki. I gg. ™° " '' ' ' u '""" :",h" sem hann annars ætlar, anþess að hafa með sér helmmgmn af Hann hafði brugðið sér upp £ skoginn; til þess að leita að jþvi, sem þau þurfa til þess að frámfieyta lifinu. Frank skellti upp úr. ¦— Ég mundi þurfa þess sjálfur, sagði hann. Hver einasti karlmaður mundi þurfa þess. Guð biessi þig, þráláta kona! Natan batt bátinn sinn fastan við bryggjuna og kleif upp stigann. Það var engan mann að sjá i nánd, og hann velti því íyrir sér, hvar hann mundi finna Mike- Carnavon og birgða- geymslu hans. Nú, jæja, þap var miðdegisverðartími, og að öllum líkindum var fólkið heima að borða. Hann hafði reyndar haft matarlyst siálfur, en það fór betur á því. tímans vegna, aðhann sleppti snæðingnum.Hann yrði að hraða sér, hvað sem það kostaði, til þess að geta notfært sér útfallið, — og af skýjafarinu að dærna, var rok í aðsigi. Ef til vill var það annars rétt af honum, nú, þegar.hann-hafði komist að raun um.aðhér í bænum bjó siðað fólk, að snúa rakleitt heimleiðis án alls farangurs og koma Bftur á morgun eða þar næsta dag nieð Karólínu með sér. Efst á bryggjunni var nýreistur skáli með nokkrum gluggum Reykháf. mig." Strax fyrsta kvöldið bjó drengurinn til ljúffengan kvöld Eftir bardagann við mylnuna daginn áður, haíði Maynard verð> Þvoði UPP °g sópaði gólf,. tekið byssuna sína og á hæverskan hátt rölt af stað eftir skóg- | og morguninn eftir færðihann. arstígnum pg' götuslóðunum í skóginum, svipazt um eins dgi hjonunum morgunverðinn í veiðihundur í allar áttir, farið í sífellt stærri hringi, og stöku j rumið- Þá skildi konan hyílíka'.. sinnum snúið aftur að kofanum hans Jósúa. En Jósúa varði^ersemi bóndinn hafði fært henni og hún var ekki síður hrifin heldur en hann. Skömmu síðar fór bóndinn. ekki að neinu liði. Hann hvorki vissi né kærði sig.um að. vita, hvar sonur hans hafðist við. Maynard hafði þekkt frænda sinn árum saman. Honum hafði endrum og eins lánast að hafa vit fyrir Lem, og han'n!inn l baðnerbergið. Þá opnuð- vonaðist til að það mundi einnig takast í þetta sinn. í hópi ust skyndilega dyrnar að svefn- Cantrilanna var Maynard sá eini, s.em kunni viðhlítandi skíl, herberginu og drengurimi á því einstæða pg furðulega kerfi, sem þankagangur Lemuels j gægðlst mn um gættina- íór eftir I '-^g neio^ Það se icorninn timi I fyrir ungfrúna að fara heim til Svo lengi sem hann var Lemuel Cantril, með vanhugsaða og sín," sagði hann með sinni þýðu eigingjarna löngun sína til að verða konungur í Somerset, þá rödd og hvarf að þyí búnu út var hann hættulaus. St.olt Andrews Cantril, sameinað sljóleik' aftur. Jósúa .iafnaðist hvort upp á móti öðru: Hið fyrra fullvissaði og lok.uðum dyrum, sem snéru í áttina til hans.Verið gat, að^.Lem um, að hann væri göfugastur allra manna, af einskonar einhver værL þar inni, sem vissi um vörugeymsluna. Hann gekk.'æðra kynstofni, maður sem bprinn væri til konungdóms; hi,ð að og kíkti inn um einn gluggann. Undir glugganum var stór homrétt hilla eða borðplata, og á s'éítan viðarflötinn hafði verið teiknuð mynd af bát. Hann hallaði sér nær rúðunni. Teikningin seiddi hann til sín eins pg hún væri segulmögnuð og eftir andartak eða þar umjbil gekk. hann að dyrunum, opn- aði þær og fór inn. Þar var enginn, og hann gekk þvert yfir gó.lfið aSborðinu og leit nánar- á myndina. Skálinn á bryggjuni.1 var nýja vinnustofan hans Mayr.ards Cantrils; þiljuð af tii afnota fyrír hann, víðkunnalegur staður, ' þar sem hægt var. að tendra eld ,ef. kalt yar í veðri — þó ekki ! syo að skilja, að Maynard væri npkkru sinni kunnugt um það, meðan hann var að starfi, hvort heitt yar eða. ka.tt- í herberg- . inu ' vóru engin húsgögn, að y.erkfærahillu undánskilinni;, én ¦ húrt var fest upp á einn veginn; pg.stóru fýrirferðarmiklu ' vinriuborði, sem var þannig staðsett,. að birta. skein á það inn um tvo af gluggunum, án þess að glampaði af. '< : • Maynard hafði sjálfur smíðað -borðið úr tveim völdum furu- Við háskólapróf fengu stúd-» entarnir prentaðar spurningár sem þeir áttu að svara. Ein spurningin var m. a. á þessa lund: I síðara sagði honum, að vera ekkert að standa í því. En þeir tímar hó'fðu komið, og Maj'nard mundi eftir þeim, að eitthvað hafði rofið skarð í steinvegg stolts Lemuels, og þá varð hann Reykháfur, indiáninn, sonur Önnu Pie, sem líka hafði heitið Rauða blómið — Eldurinn. Á'.máli indíánanna þýddi sama orðið hvort tveggja. Þá var afi hans Reykjarpipan og langafi hans Eldingin, sem verið hafði konungur þjóðflokks síns. Reykháfur, indíáninn, stóð rígfastur í helgisiðum og trúarkreddum, meðan. hann var í þeim ham; hann var þá einstaklega stoltur og'gat.hest^111," svaraði einn stúdeát- ekki afborið litilsvirðingu í neinni mynd. ;<:'";i Þegar ástriða hans var þessi, gerðu ættmenn hans ,,Hvað teljið þér hafa áuria- ist mest með bifreiðaöld þeirri,. sem nú ríkir?" „Að þá hættu menn að t>tela annað í tveggja, fluttu sig til eða héldu henum. niðri með valdi, þangað til hann kemst á réttan kjöl aftur, ef þeim bauð svp við aö horfa. Það var ætíð fyrirhafnarminna að flytja á brott; pg. Charley. Cantril, ættarhöfðingi'nn, hafði af skarpvitúrlegri fram- sýni látið hópinn flytjast búferlum til eyjar úti -fyrir strönd- inni, skömmu eftir að Somersetlandið var selt. Maynard vissi, plönkum, sem voru haganlega felldir.á í'ióra triáboli. Hann, hvar ættin hafðist við; tveir drengjanna, Fryer og Dod, höfðu hafði ekki fengist um að losa börkinn af bolunum; hið eina^ komið til bæjarins um sumarið í leit að æti. Þeir höfðu komið sem hann krafðist af undirstöðu borðs síns yar að hún.yæri' að nóttu til, farið að húsi Maynards og vakið h£rtn; og Mayhard, traust. Borðið var smíðað með það fyrir augum, að duga lengur' sem vissi, að betur mundi borga sig að láta þeim i té það, sem; en einn mannsaldur. Hann hafi geirneglt plankana og við það' þá vanhagaði. um, en að láta þá briótast inn í birgðageymsluna, hafði hann handleikið verkfæri sín af slíkri. snilld, að hvergi! hafði farið á fætur og. gengið með þeim niður á bryggjuna og r *k 1 John A. Kendrik skýrði fra þ.vi fyrir rétti i Washingtori ao honum hefði verið boðnir 2^00 doljarar fyrir að mypða Michael Lee. „Eg neitaði að gera það vegna þess að eg sá, a'ð þegar eg væri búinn að borga skatta áí þessari upphæð þá yrði skramb- ann ekkert eftir." BEZTAÐAUGLÝSAlVia C ^ Suff»ðu^kj -TAMZAN- 2386 enmdiBv o\iez.-me pzosxg/xe pom of thb ¦pzottæoz.. WffH Hte 6>UH eúTT-AýlQOUZ 0bou to zevFieuyá '%ead! I!1""" ." ' ............¦ J ' II ' "'«5>|i......' ' Tarzan slapp með naumindum frá því að Brister skyti hann til b'aha. Hann stökk út um gluggann. Brister ætlaði áð elta- hann, en valt um prófessór .Rediiéldþar sem hanri lá.. á gólfinu. Hann u'rraði-af- br.æði og sló.prófessorinn í höfuðið með byssu- skef.tinu.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.