Morgunblaðið - 28.01.1919, Blaðsíða 1

Morgunblaðið - 28.01.1919, Blaðsíða 1
Máiimlaa; 27 jA.s 1919 M0R6DNBLADID 6 argfmgr 75. tðlnbla? Ritst.iórnarsími nr. 500 Ritstjóri: Vilhjálmur Pinsen Isafoldarprentsmiðja AígreíðHhwími nr. 500 I Guðmundur Hjaitason Hann andaðist í íyrrinótt að heimili sínu í Hafnarfirði, eftir að eins þriggja daga legu. Guðmundur var merkur maður á marga lund, áhugasamur um öll framfaramál, einarður, kjarkmikill og fróður. Ungur að aldri fór hann til Nor- egs og stundaði þar nám. Fann. hann >á mjög til þess, hve langt vér stóðivm að baki frændþjóð vorii, í kenslumálum, árœðni og framför- um. Og þá er hann sneii heim á leið bar hann breimandi þrá í brjósti til þess að glæða og efla sjálfstraust þjóðar sinnar og and- legar framfarir meðal hennar. Þessari hugsun helgaði haim alt æfistarf sitt, en launin voru smá og jafnan var hann fátækur mað- ur, og þakkirnar voru eigi annað en ást og virðing hinna mörgvv barna, sem hann kcndi trúna á hið góða og tvihia k M.jáií" sig. Kenslustörfin voru aðalæfístarf Guðmundar og vegna þeirra muu hans lengst minst. En margt fleira liggur þó eftirhann — ýmsar rit- smíðar, iyrirlestrar, sögur og kvæði. Lýsir gegn um það alt frú hans á landið, þjóðina, og sigur hins góða. Voru bækur hans. víða lesnar fyrir nokkrum. árum, en þó munu þær líklega aldrei skipa honu'm á bekk með skáldum vorum. -- - Guðmmidur var orðiiin gamall niaður. Hann lœtur eft;r sig konu -og börn. Spanska veikin. Enn ein sönnun þess, að hún er ekki mjög næm, Morgunblaðið átti tal við Bent Bjarnasoii kaupmann og símast.ióra r Haukadal, og sagði hami að spanska veikin hefði enn eigi bor- ist þangað, þrátt fyrir daglegar samgöngur við Þingeyri, meðan hún geisaði þar sem allra verst. Mjólkurpóstur fór daglega frá Haukadal að Þingeyri. Skildi hann mjólkurbrúsann eftir úti fyrir dyr- um á móttökustað og sótti þá svo aftur þangað, er þeir höfðu verið Kaupirðu góðan hlut, "þá mundu hvar þú fékst hann. Sigurjón Pétursson. Hebe-mjólkin er komin aftor í LIVERPOOL. tæmdir. Fólk úr Haukadal fór og daglega í búðir á Þingeyri, ineðan nokkur vár til að afgreiða, en þess var jafnan gætt, að koma ekki inn í hvis þar sem sjúklingar voru fyr- ir, og koma heldur eigi í öndunar- nálægð við nokkurn manu. Aðrar sóttvarnarráðstafanir höfðu Hauk- dælir eigi en þetta og reyndist ein- hlýtt, Bnn fremur sagði sami heimild- armaður, að prestshjónin á Þing- eyri hefðu gengið milli allra hús- anna í þorpinu og hjúkrað sjúk- lingum meðan veikin var sem verst, en þrátt fyrir það tóku þau eigi veikina og enginn á lieimili þeirra. Er senhilegt að það sé því að þakka að þau höfðu alt af sóttvarnargrím- ur fyrir andlitinu, þegar bau komu til sjúklinga. Bendir þetta til þess, ásamt f leiri dæmum, að eigi sé jafnmikill gald- ur að varast veikina cins og sagt hefir verið. — Veikin mun 'nú að méstu útdauð á Vestfjörðum. Þó kvað hún hafa verið að stinga sér niður á stöku stað í Önundarfirði nú nýlega. Söngskemtua Benedikts Arnasonar. Voimð þér í Bárubúð í fyrra- kvöld ? Ef þér hafið verið þar, þá hafið þér heyrt hrifna, fagnandi áheyr- endur hylla ungan söngmann. Ef þér hafið verið þar, þá hafið þér fundið bylgju af almætti söngsins streyma um húsið og bera hugina langt út í f jarlæga heima. Ef þér hafið verið þar, þá hafið þér séð söngdrukkið fólk leggja hlustir við hverjurú tón mannsraddarinnar og hverjum óm undirspiish,3. gf þ^r hafið verið þar, þá hafið þér séð dnninn einn þeirra miklu sigra, sem þúsundir þrá, en aldrei fá. — Líklegt er, að eitthvað verði fimdið að söng Benedikt* Árnason- KaupirSu góðan hlut, þá mundu hvar þú fékst hann. Sigurjón Pétursson. ar þetta kvöld, af þeim sem helzt vita og færastir eru á þessu sviði. E n þ a ð s k i f t i r e n g u m á 1 i. Hér era svo ótvíræðir kraftar á ferðinni, að ekki verður um vilst, Hér eru svo mikil og nauðsynleg skilyrði fyrir hendi, að eiighm okk- ar söngmanna Irefir haft þau jafn góð í byrjun. Og eitt mikilvægasta skilyrðið er þarna í ríkum mæli. Það er skilningur sönginannsins á tekstunum, sálin, sem hann leggur í ljóðin, lífið, sem haim lifir í og með því, sem tónarnir eiga að segja. Þar stendur hann langt yfir þeim, sem nú bkipa öndvegissess íslenzkr- ar söuglistar. Og þetta gefur söng hans tvöfalt gildi. Röddin er svo lítils virði, hvérsu fögur og full sem hún er, ef söngvarinn „lifir, hrærist og er" ekki í því, sem hann syngur, ef instu og dýpstu kendir tekstans slá ekki á tilfinningar þess, sem syngur. Tökum til dannis ..lleimi'. Söngmamiinum hefði ekki tekist að láta .áheyrendur fljúga á breiðum, voldugum vængj- mn hins mikla lokatóns í þessu lagi aftur í hármsögu Áslaugar, ef hann hefði ekki sjálfur staðið á bak við með skilning sinn, ef hann hefði ekki sjálfur fundið til með Heimi, látið röddiná gráta með Áslaugu, titrað ai' sorg eins og strengir hörp- unnar, sem mærin duldist í. ¦— Þetta kvöld verpur bjarma yfir íslenska sönglist, íslenskan lista- auð, íslenskar framtíðarvonir. J. B. Landar vestanhafs Gömul kona látm. 1 Víðibygð í Nýja Islandi lézt nýlega Steinunn Hjálmarsdóttir, og var hún rúm- lega hundrað ára gömul. Hún var fædd 27. maí 1817, að Sigríðarstöð- um í Vesturhópi í Húnavatnssýslu. Hún var kvænt Gísla Guðmunds- syni og bjuggu þau í nokkur ár á ýmsum jörðum í Hún«ivatnssýslu og seinast á Hnúki í Miðfirði. Það- Kaupirðu góðan hlut, þá mundu hvar þú fékst hann. Sigurjón Pétursson. an fluttust þau til Vesturheims ár- ið 1878. -— Steinuim bar ellina frá- bærlega vel, hélt sjón, heyrn og sálarkröftum fram til hins síðasta dí:' fótaferð hafði hx'm fram yfir tí- ræðisaldur. íslendingafélag er verið að stofna í Kanada og á það að vera mark- niið þess. að vernda íslenzka tungu og íslenzkt þjóðerni meðal ísleazka })jóðarbrotsins þar. Hefir einn mað- ur boðið félaginu mikið og vandað bókasafn að <>jöf og annar boðið að Ijá húsnœði endurgjaldslaust. U> 4GBOK Vélskipið Haukur kom hiiagað í gær- morgun frá Vesturlandi. ? „Borg'' kom hm til Seyðisf jarðar á laugardagskvöld. Haí'ði orðið að snúa aftur liti í hafi vegna þess að stýrið brotnaði. Þar bíður hún viðgerðar og heldnr svo rakleitt til Noregs. Samkvæmt augiýsingu hér í blaðinu hefir Skautafélagið danzleik á laiigar- clagiiin og skautakapphlaup á sunnu- daghin. Skárra er það nú fjörið, sem ko)nicN er í félagið. „Skallagrímur" kom hingað í fvrrakvöld frá Englandi. Með skipinu liO))i Ólafur V. Davíðsson litgerðar- maður fí'.'i Hafoarfirði. Vélbáturinn „Leo" kom hingað í fyrradag og fer aftur í dag vestur til Bfldudals. Nýr hotnvörpungur. H.f. Kveldúlf- ur á t'otnvörpung í Englandi, sem pað gat ekki fengið meðan á stríðinu stóð. En nú eru þeir ytra Guðmvvndur ,Jóns- son og Haukur Thors framkvremda- stjóri, og er búist við því að botnvörp- ungurinu fáist hingað heiva bráðlega. Hann heitir „Egill Skallagrímsáon", og verður Guðmundur Jónsson skip- stjóri á honum, en Guðmundur Guð" mundsson tekur við „Skallagrími''. Til Samverjans. Morguubiaðið hefir veitt móttöku kr. 12 frá J. St, íf. til Samverjans. Kaupirðu góðan hlut, þá mundu hvar þú fékst hann. Sigurjón Pétursson.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.