Morgunblaðið - 12.01.1940, Blaðsíða 4

Morgunblaðið - 12.01.1940, Blaðsíða 4
MORGUNBLAÐIÐ Ámeríkuviðskiftin ------------ framltalri af bls. 3 ------------ Föstudagur 12. jauúar 194flL Sigurgelr Slgurtfsson blskup skrlf ar um Sjera Bjarna Þórarinsson PRAMH. AF ÞRIÐJU SÍÐU. með matvörur o. fl. nauðsynjar, sem kostuðu um 200 þús. í inn- kaupum, námu tollar um 100 þús. krónum og flutningsgjald aðrar 100 þús. kr. Þessir tveir kostnaðarliðir nema m. ö. o. um 100% &f innkaupsverði varanna. — Halda ekki þessi Ameríku- viðskifti áfram? — Jú; vafalaust, meðan stríð- ið stendur. Enda þótt varan hækki í verði og nokkrar birgðir sjeu fyrirliggjandi í landinu, er nauðsynlegt að halda áfram að kaupa inn. Enginn veit hvað framtíðin ber í skauti sínu. En, heldur Magnús Kjaran á- fram, vegna þess hvernig fyrir- komulagið er hjer með hámarks álagnjingui. á þessar vöjrur, tel jeg nokkra hættu á, að menn fýsj' ekki að safna birgðum í landinu, sem þó er nauðsynlegt á þessum tímum. Sú litla álagn- ing, sem nú er leyfð á vöruna, 'fer mestmegnis í pakkhúsleigu, brunatryggingar, vaxtatap og annan beinan kostnað. Engin á- lagning er leyfð fyrir geymslu varanna yfir lengri tíma, t. d. fleiri mánuði. Þess utan er svo áhættan, að varan lækki í verði í innkaupum og verða innflytj- endur þá að taka Þann halla á sitt bak. Þannig vaf þetta með sykurinn. Verði þessu fyrir- komulagi haldið áfram, er mjög hætt við, að það dragi úr áhuga xnanna í að birgja upp landið með vörum. Öll sanngirni mælir með því, að þessu verði breytt, þannig, að innflytjendur finni hvöt hjá sjer til að kaupa inn nauðsynjavöru og birgja landið upp. Það getur orðið stórgróði fyrir þjóðarheildina. En til þess að það geti orðið, verða innflytj endur að fá leyfi til að leggja á fyrir geymslukostnaði til lengri tíma og einhverja hlutdeild í ef varan hækkar, eins og áhætt- an er hjá þeim nú, ef varan lækkar í verði. — Hefir verslunarfulltrúi Is- iands í New York annast inn- kaup vestra íyrir Innflytjenda- sambandið? i»KIPAUTC € Es|a fer samkvæmt áætlun í strandferð yestur nm land mánudaginn 15. þ. m. kl. 9 síðd. Tekið á móti vörum til kl. 3 siðd. á laugardag. Teikniskólinn. Hýtt námskeið byrjar annað kvöld. Marteinn Guðmundsson. Sími 4505. — Nei. Þegar fyrsta skipið fór hjeðan vestur í októbermán- uði, fór með því Ólafur John- son stórkaupmaður og hefir hann dvalið vestra síðan og mun dvelja þar í vetur. Hann er þar fyrst og fremst fyrir sitt firma. En hann hefir verið Innflytj- endasambandinu mikill styrkur og mun eftirleiðis verða að nokkru leyti á vegum þess. Enda mun vandfundinn heppi- legri maður á því sviði, bæði hvað hæfileika og þekkingu snertir og svo nýtur hann ó- skifts trausts allrar stjettarinn- ar, enda má kalla hann föður hennar. Á þessum tveim mánuðum, sem liðnir eru síðan Ameríku- viðskiftin hófust, hefir Inn- flytjendasambandið keypt inn vörur vestra fyrir um 1 miljón krónur. — Hvaða vörur aðrar en kornvörur og sykur, hafa verið keyptar í Ameríku? spyr jeg Magnús Kjaran að h/kum. — Mikið af timbri til kassa- gerðar, olíur, aðallega emjör- líkisolíur og smurningsolíur, blikk í niðursuðudósir, tóbaks- vörur o. fl. J. K. Utvegun fiskibáta þarf að hraða Haraldur Guðmundsson . spurðist fyrir um það á bæjarstjórnarfundi í gær, hvað því máli liði, sem nefnd fram- færslumála tók upp um dag- inn, að bæjarstjórn reyndi að styðja að því, að vjelbátar fengjust keyptir hingað frá út- löndum. Borgarstjóri skýrði frá því, að hann hefði átt tal um þetta við Stefán Jóh. Stefánsson fje- lagsmálaráðherra, til þess að fá vitneskju um hvort ríkisstjórnin myndi ekki vilja vinna með bæjarstjórn að þessu máli. Hafði hann tekið Því vel. Síðan hafði Sveini Björns- syni sendiherra verið send til- mæli um, að athuga hvort bát-. ar fengjust keyptir í Danmörku fyrir viðunandi verð, eða anru ars staðar í nágrannalöndun- um. Haraldur Guðmundsson minti síðan á, að vinda þyrfti helst bráðan bug að þessu, ef slíkir bátar ættu að koma að notum á vorvertíð. Hann benti enn- fremur á, að til mála gæti kom^ ið að fje fengist úr Fiskveiða- sjóði t.il útvegunar á bátunum. Hann vildi að 2 menn yrðu kosnir með borgarstjóra í nefnd er fjallaði um þetta mál. Það fjekk daufar undirtektir. Málið er í höndum bæjarráðs, sagði borgarstjóri, og best að það sje svo áfram. Hann andaðist hjer í bænum á þrettándanum, á 85. ald- ursári og fer útför hans fram í dag. Pæddur var hann 1. apríl 1855 að Syðra-Langbolti í Hrunamanna- hreppi í Árnessýslu. Voru foreldr- ar hans þau hjónin, Þorarinn Arnason bóndi og Ingunn Magn- úsdóttir, hin mestu ágætishjón, sem víða voru kunn hjer á Suð- urlandi. Var síra Bjarni eitt af níu börnum þeirra hjóna. Af þeim lifa enn þau: frú Þuríður Þórar- insdóttir og præp. hon. síra Árni Þórarinsson, sem bæði eru biísett hjer í bænum, og Ágúst kaupmað- ur Þórarinsson í Stykkishólmi. Síra Bjarni ólst upp hjá for- eldrum sínum til 10 árá aldurs. Þá misti hann þá f öður sinni, er dó það ár að Stóra-Hrauni á Byrarbakka. Var hann síðan á vegum, móður sinnnar og tók að stunda bók- nám, er hann þroskaðist meira. Tók hann inntökupróf í latínuskól- ann vorið 1873 og útskrifaðist þaðan 1881. Um haustið sama ár gekk hann inn í prestaskólann í Reykjavík og tók próf í guðfræði í septembermánuði 1883. Tók hann þá þegar prestsvígslu og var vígð- ur af Dr. theol. Pjetri Pjeturs- syni biskupi, sem settur prestur til Þykkvabæjarklausturs í Vest- ur-Skaftafellssýslu. Arið 1885 kvæntist síra Bjarni eftirlifandi eiginkonu sinni, Ingi- björgu Binarsdóttur, Jónssonar borgara á Eyrarbakka, systur Sig- fúsar Einarssonar tónskálds. Eign- aðist síra Bjarni þar sannan vin og förunaut, sem aldrei brást hon- um, en reyndist honum þá best, er hann þurfti mest á styrk og vin- áttu að halda í lífinu. Eignuðust þau 7 börn. Dóu 3 í æsku og tvö þeirra af slysum og svo sviplega, að erfitt var að átta sig. Kom missir þeirra mjög við þau hjónin bæði. En tvær dætur þeirra, frú Guðrún og frú Magnea og einn sonur, Þórarinn, eru öll gift og búsett í Vesturheimi. Ein dóttir þeirra, frú Súsanna er gift Ólafi Hauki Ólafssyni, heildsala hjer í bænum. Árið 1884 fluttust þau hjónin að Prestsbakka á Síðu, og gegndi síra Bjarni þar prestsþjónustu og iim nokkurt skeið próíastsstörf- um, þar til er hann varð prestur í Útskálaprestakalli 1896, samkvæmt kosningu safnaðarins. En árið 1899 flyst hann ásamt fjölskyldu sinni til Vesturheims og er þar prestur, bæði við söfnuð í "Winni- peg og víðar þar til árið 1916, er hann hverfur aftur ásamt konu og dóttur heim til íslands, sem hann þráði mjög heitt öll dvalar- ár sín vestra. — Gegndi hann skrifstofustörfum hjer í bænum eftir heimkomu sína- meðan kraft- ar leyfðu. — Síra Bjarni átti lund, sem lað- aði, enda þótti mörgum fyr og síðar gott í návist hans; gleði og góðvild eínkendu hann. Þess vegna var hann vinsæll, bæði sem prest- ur og maður. Síra Ólafur Magn- ússon, prófastur í Arnarbæli, sem þekti hann á þeim árum, er hann Síra Bjarni Þórarinsson. dvaldi á Prestsbakka, hefir sagt mjer, að hann hafi verið góður og vinsæll prestur og að heimili þeirra hjóna hafi verið fyrirmyndar heimili og haft á sjer orð fyrir gestrisni og höfðingsskap. — Jeg heyrði hann aldrei prjedika, en ýmsir hafa sagt mjer, að hann hafi verið talinn ræðumaður góð- ur, og er mjer kunnugt um, að síra Jón Bjarnason fór miklum lofsorð- um um hann sem slíkan, í brjef- um hingað til Islands, þau árin, er síra Bjarni dvaldi vestan hafs. Ilann var tilfinningaríkur og átti hjarta, sem fann sárt til. Líf- ið var honum líka stundum sárs- aukafult og reynsla þess þung. Kemur það vel fram í trúarljóði, er hann orti eftir lítinn son, er hann misti, að hann setti von sína og traust á guð í allri reynslu sinni. Þótt lífið ljeki hann hart, var hann laus við alla beiskju og bar góðan hug til samferðamanna sinna. Síðustu æfiárin dvaldi hann á heimili dóttur sinnar og tengda- sonar hjer í bænum, ásamt konu sinni. Þar var þeim gott að vera. Frsendur og vinir minnast síra Bjarna með hlýjum huga. Meðan hann gat, lagði bann góðum mál- efnum lið og má þar til hefna bindindismálin, sem hann starfaði fyrir af áhuga hin seinni ár. En nú voru kraftar fyrir nokkru þrotnir. — Hann var rólegur í kvöldblænum og hið síðasta, sem jeg heyrði hann segja, var þetta: „Mjer líður eiginlega vel. — Þetta verður ekki svona nema um stund- arsakir". Bftir þrjá daga var hann látinn. Frændur og 'vinir biðja honum fararheilla, þangað sem „roðinn lýsir yfir nýjum degi". Sigurgeir Sigurðsson. H.F. EIMSKIPAFJELAG ÍSLANDS. Aðalf unöur Aðalfundur Hlutafjelagsins Eimskipafjelags íslands verður haldinn í Kaupþingssalnum í húsi fjelagsins í Reykjavík, laugardaginn 8. júní 1940 og hefst kl. 1 e. h. DAGSKRÁ: 1. Stjórn fjelagsins skýrir frá hag þess og framkvæmd- um á liðnu starfsári, og frá starfstilhöguninni á yfir- standandi ári, og ástæðum fyrir henni, og leggur fram til úrskurðar endurskoðaða rekstursreikninga til 31. desember 1939 og efnahagsreikning með athugasemd- um endurskoðenda, svörum stjórnarinnar og tillögum til úrskurðar frá endurskoðendum. 2. Tekin ákvörðun um tillögur stjórnarinnar um skift- ingu ársarðsins. 3. Kosning f jögra manna í stjórn f jelagsins, í stað þeirra sem úr ganga samkvæmt f jelagslögunum. 4. Kosning eins endurskoðanda í stað þess er frá fer, og eins varaendurskoðanda. 5. Umræður og atkvæðagreiðsla um önnur mál, sem upp kunna að verða borin. Þeir einir geta sótt fundinn, sem hafa aðgöngumiða. Aðgöngumiðar að fundinum verða afhentir hluthöf- um og umboðsmönnum hluthafa á skrifstofu fjelagsins í Reykjavík, dagana 5. og 6 .júní næstk. Menn geta fengið eyðublöð fyrir umboð til þess að sækja fundinn á aðal- skrifstofu fjelagsins í Reykjavík. tE3Zt?".* Reykjavík, 10. janúar 1940. STJÓRNIN. Sími 1380. LITLA BILSTÖBIH UPPHITABIR BÍLAR. Er nokknð rtór

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.