Morgunblaðið - 02.02.1944, Blaðsíða 8

8
MORGUNBLAÐIÐ
MiSvikudagur 2. febrúar 1944
— Crein Oemeree Bess
- VÍKINGUR
Framhald af bls. 7
; .
j ,áð ganga milli bols og höf-
| uðs á Þýskalandi og Jap-
[ján, en þegar vjer samtímis
' steyptum oss út í Evrópu-
og Kyrrahafsstyrjöldina,
[; heimtuðum vjer ekki af
\ þeim nein loforð eða skuld-
bindingar, og af þeim sök-
um höfum vjer enga aðstöðu
nú til þess að taka að oss
húsbóndahlutverkið í styrj-
öldinni eða taka ófrávíkj-
anlegar ákvarðanir um skip
an málanna í heiminum eft-
ir stríð. Á tímabilinu frá
september 1939 til desem-
ber 1941 hafði ríkisstjórn
vor þegar skuldbundið oss
— að því er virtist með al-
mennu samþykki — til
þess að undirrita ósigur
Þýskalands og styðja hverja
þá ríkisstjórn, sem berðist
gegn Þýskalandi. Á sama
hátt höfðum vjer tekist á
hendur yfirráð Kínverja í
» Asíu.
Áður en Þýskaland sagði
oss stríð á hendur, vorum
vjer skilyrðislaust skuld-
bundnir til þess að veita
tveimur stórveldum Evrópu
— Stóra-Bretlandi og Rúss-
landi — aðstoð, auk allra
hinna útlægu ríkisstjórna,
sem sest höfðu að í London.
Bandaríkjastjórn hafði op-
inberlega viðurkent allar
þessar útlægu ríkisStjórnir
nema stjórnarnefnd frjálsra
Frakka, og með láns- og
leigu-aðgerðum og á annan
hátt sjeð þeim fyrir ýmsum
birgðum og veitt þeim sið-
ferðilegan stuðning.
Ríkisstjórnir þessarar, er
vjer þannig höfðum lofað
stuðningi, náðu yfir allan
tónstigann, allt frá full-
komnasta lýðræði til algers
einræðis. Óskin um ósigur
Þýskalands er það band, er
tengir þær saman, og að því
er virðist, er þetta eina for-
sendan, sem ríkisstjórn vor
byggir viðurkenningu sína
á. I launaskyni fyrir þá að-
stoð, sem vjer höfum veitt
þeim, hefir ríkisstjórn vor
aldrei krafist þess af nokk-
urri ríkisstjórn banda-
manna í Evrópu, hvorki
frjálsri nje útlægri, að hún
breytti stjórnarfari lands
síns í samræmi við rjett-
Iðetishugsmyndir vorar.
Hin útlæga ríkisstjórn
Júgóslava er gott dæmi um
það, hversu ríkisstjórn vor
skeytir lítið slíkum hug-
sjónaatriðum. — Meðlimir
þeirrar stjórnar voru virkir
aðilar í einræðisstjórn
þeirri, sem fór með völd í
Júgóslavíu, þegar Páll prins
gerði sáttmálann við Þýska
land í marsmánuði 1941. —
Hversu mjög, sem við lát-
um hugmyndaflugið ráða,
þá er ógerlegt með öllu að
kalla þessa menn lýðræðis-
sinna. Engu að síður stjórn
uðu þeir uppreisninni gegn
þessum samningi við Þýska
land, og þeir voru hvattir
áfram í þeirri uppreisn af
amerískum embættismönn-
um, sem lofuðu þeim stuðn-
ingi, ef þeir berðust gegn
Þjóðverjum.
Jeg var á ferð um Balk-
anlönd um þetta leyti, og
fjekk jeg þar upplýsingar
um þessa opinberu hvatn-
ingu Bandaríkjanna til Jú-
góslava í stjórnarbyltingu
þeirra, sem flýtti innnrás
Þjóðverja í landið. — Einn-
ig frjetti jeg um loforð þau,
sem Bandaríkjastjórn hafði
gefið fyrir byltinguna. Var
þar þeim leiðtogum Júgó-
slava, er uppreisninni stjórn
uðu, lofað stuðningi eftir
stríð.
Viðureign við
Noregsstrendur
London í gærkveídi.
Allsnörp viðureign varð við
Noregsstrendur í dag, er
breskar Beaufighterflugvjelar
rjeðust að þýskura skipum.
Söktu þær eínum vel vopnuð-
um tundurduflaslæði, en
kveiktu í meðalstóru flutn-
ingaskipi. Ennfremur var
komið fallbyssuskotum á varð
skip nokkurt. Varnarskothríð,
var mjög hörð, en þrátt fyrir
það sluppu allar flugvjelarn-
ar, að einni undantekinni við
skömdir, og allar hiifðu þær
sig heim aftur.
Barnaheimili
f : Í'K <
Ut af smágrein, sem jeg
skrifaði í Morgunblaðið 26.
jan. og átti *að vera til þess að
vekja afhygli á' barnaheimilis-
sjóði Templara, hefir risið mis-
skilningur, sem jeg tel mjer
skylt að leiðrjetta.
í inngangsorðum mintist jeg
á það hvernig Reykjavík hefir
bygst, þanist út um holt og
hæðir, og jeg leyfði mjer að
segja, að ekkert hefði verið
hugsað um börnin, sem hjer
eiga að alast upp. Þar átti jeg
við, og af samhenginu átti það
að vera Ijóst, að byggingarnar
og mannvirkin væri öll miðuð
við þarfir hinna fullorðnu, en
það hefði gleymst að hugsa fyr
ir þörfum ungu kynslóðarinn-
ar, sem hjer á að alast upp.
En þessi orð mín hafa ýms-
ir skilið svo, að jeg væri að
vanþakka það; sem ýms fje-
lög og einstakir menn hafa gert
fyrir börn bæjarins. Slíkt kom
mjer vitanlega ekki til hugar,
og orð mín áttu ekki heldur að
skiljast þannig. Jeg met ákaf-
lega mikils það starf, sem Odd-
fellowreglan, Barnavinfjelagið
Sumargjöf og Rauði Kross ís-
lands hafa int af höndum. En
starfsemi þeirra og hin knýj-
andi nauðsyn til hennar sýnir
best, hversu sorglega hefir ver
ið búið að æskunni, hvernig
hún gleymdist, þegar Reykja-
vík var að blása sundur. Þess
vegna er knýjandi þörf fyrir
sumarheimili — fleiri og fleiri
sumarheimili, dagheimili,
vöggustofur. En það er líka
knýjandi þörf fyrir annars-
konar heimili, uppeldisheim-
ili, og slíkt heimili er ekki til
í landinu enn, eins og jeg drap
á. Og það er einmitt þesskon-
ar heimili, sem Reglan vill
koma á fót. Og jeg endurtek
áskorun mína: Munið Barna-
heimilissjóð! Heitið á hann,
sendið honum gjafir og kaup-
ið minningarspjöld hans! Á.
Verðlagsbro!
NÝLEGA hefir verslun
Önnu Gunnlaugsson, Vest-
mannaeyjum, verið dæmd í 300
króna sekt, fyrir verðlagsbrot.
Verslunin hafði lagt of mikið
á vefnaðarvöru.
Reykjavík, 31. janúar 1944.
Skrifstofa Verðlagsstjóra.
. Framh. af 5, síðu.
ur jafntefli 0—0, en allir, sem
á hann horfðu, lofuðu hann
mjög, enda var leikur Víkings
í honum sá besti, sem sást til
meistaraflokksins á því ári, en
þótt undarlegt — og kannske
ekki undarlegt megi virðast, —
þar sem liðin hafa líka leikað-
ferð, eru bestu leikir Víkings
venjulega gegn Val. — Hinum
leikjunum á mótinu tapaði Vík
ingur og eins Walterskepninni
um haustið.
Tímabil á enda.
EINS OG flestum er kunn-
ugt, ljek Víkingur ekki með
s.l. sumar, hvorki í Islands-
nje Reykjavíkurmóti, og tapaði
í Walterskepni. En á hinu svo
nefnda ,,Tuliniusarmóti“ um
vorið hafði liðið staðið sig
sæmilega eftir vonum. — Sögu
þess, hversvegna Víkingur ljek
ekki s.l. sumar, fer jeg ekki að
rekja, en rrjun verja því, sem
eftir er af grein þessari, til
þess að geta lítilfjörlega þeirra
manna, sem mest hafa varið
kröftum sínum í þágu meist-
araflokks Víkings þessi síðustu
fimm ár, og ennfremur um
þann árangur, sem liðið hefir
sýnt í leikjum sínum. Það er
tiltölulega fámennur hópur,
sem borið hefir flokkinn uppi,
alls eru leikmenn í þessi fimm
ár 31 að tölu, og fara hjer á
eftir nöfn þeirra leikmanna,
sem tekið hafa þátt í 10 l'eikj-
um og þar yfir. Alls hefir
meistaraflokkur Víkings leikið
48 leiki á þessu fimm ára tíma-
bili.
Leikmenn Víkings.
BRANDUR ÖRYNJÓLFS-
SON 46 leikir, Einar Pálsson
46, Edvald Berndsen 44, Þor-
steinn Ólafsson 44, Haukur
Óskarsson 43, Ingi Pálsson 39,
Ingólfur Isebarn 38, Vilberg
Skarphjeðinsson 34, Eiríkur
Bergsson 26, Gunnar Hannes-
son 25, Skúli Ágústsson 24,
Ólafur Jónsson 19, Guðmund-
ur Samúelsson 16, Gunnlaugur
Lárusson 14, Már Jóhannsson
14, Hreiðar Ágústsson 11,
Björgvin Bjarnason 11.
Af þeim 48 leikjum, sem
leiknir hafa verið, hefir Vik-
ingur unnið 16 leiki, 12 verið
jafntefli, en 20 tapast. Víking-
• ar hafa í leikjum þessum alls
skorað 55 mörk gegn 65, en þess
ir menn hafa skorað mörk Vík-
ings:
Þorsteinn Ólafsson 26, Ing-
ólfur Isebarn 8, Haukur Ósk-
arsson 5, Björgvin Bjarnason
5, Ingi Pálsson 3, Brandúr
Brynjólfsson 3, Eirikur Bergs-
son 2, Vilberg Skarphjeðinsson
2 og Thor Hallgrímsson 1.
Litið yfir árin.
MARGIR af þeim mönnum,
sem kept hafa í meistaraflokki
Víkings í þessi fimm ár, eru
þegar orðnir þjóðkunnir knatt
spyrnusnillingar, og er óþarfi
að telja nöfn þeirra frekar en
orðið er. En þegar litið er yfir
feril meistaraflokksins þessi
fimm ár, þá ber margt fyrir
augu. Þar sjást, eins og gera
má ráð fyrir, sigrar og ósigr-
ar. Frammistaða hinna fyrstu
tveggja ára 1939 og 1940 var
með ágætum. En árin -1941 og
42 er útkoman verri. Fyrra ár-
ið vinnast aðeins tveir leikir,
en 6 tapast. Síðara árið einnig
2, en 7 tapast. En það vita allir,
að í knattspyrnunni gengur á
ýmsu, en afturför hinna
tveggja síðari áranna, sem hjer
á undan eru talin, er þó helst
til mikil. Hverjar orsakir henn
ar eru, er ekki gott að segja, en
víst er um það, að samheldni
og sigurvilji liðsins á leikvelli
hefir ekki verið sá sami og
hann var árin 1938—1940.
Fimm ár eru stuttur tími í
sögu fjelags, og hin síðari af
þessum liðnu fimm árúm Vík-
ings eru þannig, að erfitt var
þá yfirleitt um margt, er íþrótt
inni viðkom. Erlendum áhrif-
um var ekki fyrir að fara,
íþróttin varð algjörlega að búa
að sínu, engir framandi
straumar, sem þroskandi hefðu
getað orðið, komu til knátt-
spvrnumanna vorra utanfrá.
Þetta hefir haft áhrif á alla
íþróttina hjer á þessum tíma,
bæði Víking og aðra.
En kattspyrnuunnendur eru
Víkingum þakklátir fyrir
marga fallega og drengilega
leiki á þessu tímabili, og von-
ast eftir að sjá meira af slíku
næstu fimm ár. Óskum vjer
svo, að framtíðin megi gera
Víkinga heilsteypt lið og örugt
og þökkum þeim fyrir liðin 5
ár. ' J. Bn.
VOOO^XXJOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO^^OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO^^OOÖCtöOÖOOOOOOOÖOOOOOOOOOC!
X - 9
r
SAW, X-9 l I £>A\N A suy
THAT LOOKS LtK£ TA//5
ALEX, Tht£ CSREAT-HE
UUSCT CSOT A JOB /A/ THE
SPORTIN& cSOODS
DEPARTMENTÍ
Eítir Robert Storm
*
OOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO >
Einn leynilögreglumannanna: — Jeg skal segja
yður nokkuð, X—9. Jeg sá náunga, sem líkist þess-
um Alexander mrkla. Hann'fekk nýlega atvinrra í •
iþróttadeildinni. , . , ,,
(t — ef vi;sf um, aú það er hann. Jeg ætla
að taka hann fastan. X—9: — Bíðið! Við kærum
okkur ekki um að koma hjer öllu í uppnám. Jeg
skal finna leið til að taka hann fastan, án þess
nokkrum verði stofnað í hættu. Þið skuluð gæta
allra útgöngudyra, piltar, .
Alexander: — Það er ekki að sjá, að hjer sje
neinn lögregluþjónn á férð, ekkert annað en ung-
língar.
)
( í
íf
; (< <'
t
11:
ti
: í.
vl )
L!i É Í ÉN GÍ.Ui