Morgunblaðið - 31.03.1944, Blaðsíða 2

Morgunblaðið - 31.03.1944, Blaðsíða 2
1 MORGUNBLAÐIÐ Föstudagur 31. mars 1944 Áfengi og kvenfólk aðalorsök árekstra milli tslendinga og setuliðs „ÞAÐ ER OFTAST sama fólkið, aftur og aftur, sem íendir í erjum við setuliðs- menn og veldur árekstrumu, sagði Thomas A. Glaze ma- jor við blaðamenn, er þeir áttu tal við hann í gær, en hann er lögreglustjóri am- eríska setuliðsins hjer. „Við érum farnir að þekkja þetta fólk. Það eru aðallega 8 stúlkur og um 15 karlmenn, ,sem mestum vandræðum valda og koma af stað óeirð- um eða ósamkomulagi, sem oft endar með slagsmálum eða klögumálum“. ' „Áfengi og kvenfólk er aðalor sök árekstra milli setuliðsm. og fslendinga, baétti majorinn við“. Biaðamenn hittu ameríska lög reglustj.^er þeir fóru í gær dag í boði herstjórnarinnar til að kynna sjer starfstilhögun amerísku herlögreglunnar hjer. Ameríska herlögreglan hefir allstóru og velæfðu liði á að skipa. Hún hefir vörð á aðal- skrifstofu allan sólarhringin og þar er ávalt íslenkur túlkur við hendina. Eins og að líkum iætur, fær ameríska lögreglan mörg mál til meðferðar, bæði sem snertir hermennina-eina og hermenn og Íslendínga í sam- einingu, Herlögreglan fer um bæinn og hefir gætur á her- niönnum. Tekur þá fasta, ef þeir eru druknir. Hún kemur á slysstaði, & umferðaslys hefir borið að höndum, þar sem her- menn eiga hlut að máli. Að sjálf sögðu hefir herlögreglan ekkert með þau mál að gera, þar sem íslendingar eru viðriðnir. Sjerstök rannsóknar- lögregla. Ameríska herlögreglan hefir sjerstaka rannsóknarlögreglu, sem hefir það starf, að rannsaka kærur, sem koma á hermenn. Er rannsóknarlögreglan vel út- búin að tækjum. Hefir eigin ljósmyndadeild og rannsóknar- stofu, en hermenn þeir, sem í rannsóknarlögreglunni eru, hafa fengið mentun, sem rann- sóknarlögreglumenn, Þegar hermenn ætia að fckemta sjer. Þegar hermennirnir hafa feng ið greitt kaup sitt, vilja sumir þeirra fara út að skemta sjer. Lenda þeir þá oft í ýmsum brosum við íslendinga. Oftast er það svo, að þeir fara til leyni vínsala, eða bifreiðastjóra og biðja þá að útvega sjer ein- hverja skemtun, áfengi og kven fólk. Sumir bílstjórar virðast bókstaflega hafa gert sjer það að atvinnu að skemta hermönn um. Þeir koma þeim í kynni við kvenfólk og útvega þeim vín fyrir ærna fje. Setjast síðan ineð hermönnunum að drykkju. Vill nú oft lenda í stappi, er hermaður telur að bílstjórinn <jg kvenmaðurinn standi ekki við sinn hluta af fyrirfram- gerðu samkomulagi. Bílstj órinn og. kvenmaðurinn vitna svo bæði gegn hermanninum þegar til kemur, ef alt hefir farið í Viál og málið Ient hjá lögregl- itnni. Oftast sömu íslending- ingarnir, sem eiga í erjum við setuliðsmenn Áfcngisflaska á 225 krónur. Ameríski lögreglustjórinn sýndi blaðamönnunum nokkrar vínflöskur, sem hermenn höfðu keypt af leynivínsölum og bíl- stjórum. Kendi þar ýmsra drykkja og allar voru flösk- urnar merktar Áfengisverslun ríkisins. Bílstjórar taka venjul. 175—225 krónur fyrir áféngis- flöskuna, en dæmi eru til að hermenn hafi greitt 300—400 krónur fyrir eina flösku af á- fengi. Stundum koma bílstjórar og krefjast greiðslu af herlögregl- unni fyir bílleigu, sem þeir segj ast eiga inni hjá hermönnum. Einn bílstjóri kom með 225 króna reikning og játaði hrein- skilningslega, að 175 krónur væru fyrir áfengisflösku, sem hann hefði selt hermanninum. Herlögreglan hellir niður öllu áfengi, sem tekið er af hermönn um, nema af flöskum, sem ekki hafa verið opnaðar. Þær ganga til- herspítalanna. Vatn og edik ,sem áfengi. Fyrir nokkru kom það fyrir, að hermaður keypti flösku, sem hann hjelt að væri áfengi, af íslending, fyrir 225 krónur. Þegar hermaðurinn ætlaði að fara að gæða sjer á innihaldinu, kom í Ijós, að blávatn var á flöskunni. Hann hugsaði með sjer, að ekki skyldi hann láta fara svona með sig. Hann seldi öðrum íslending flöskuna fyrir sama verð og hann hafði keypt hana á, íslendingurinn, sem keypti, kom síðan til herlögregl unnar og kærði yfir svikum hermannsins! Annar hermaður keypti flösku af íslendingi. Á þeirri var edik. Samvinna hersins við bíl- stöðvarnar. Herstjórnin hefir leyft bif- reiðarstöðvunum, að þær megi heimta nafn og númer her- manns, sem vili leigja hjá þeim bíl. Með því móti er ávalt hægt að hafa upp á hermanni, sem ákærður er fyrir að hafa gert eitthvað á hluta bíLstjóra, sem hann hefir leigt bíl af. Ennfrem ur hefir bifreiðai-stöðvunum verið sagt, að þær eigi að krefj- ast bílleigunnar fyrirfram af hermönnum. Þessar reglur eru misjafnlega haldnar. Oft koma kærur frá íslenskum bílstjórum, sem segj ast hafa ekið hermanni „í brún- um fötum‘\ meðalmanni á hæð og dökkliærðum, Herlög- reglan á oft erfitt með að finna menn eftir slíkri lýsingu, því hún getur átt við hundruð þeirra. Misjafnlega ábyggilegar kærur. — Það er skylda okkar, sagði lögreglustjórinn, að rannsaka þær kærur, sem okkur berast, En oft eru þær misjafnlega á- byggilegar. S. 1. þriðjudag kærði bílstjóri yfir því að her- menn hefðu ráðist á sig og bar- ið sig. Við rannsókn kom í ljós að þetta var ekki rjett. En þessi sami bílstjóri hafði látið her- mennina greiða 150 krónur fyr- ir að aka þeim upp 1 Mosfells- sveit. I vetur kærði maður yfir því að hermenn hefðu ráðist á sig á götunni. Þeir hefðu komið út úr bíl, ráðist að sjer og slegið sig niður í götuna. Farið síðan upp í bíl sinn aftur og horfið á braut. Þetta fanst okkur í frekara lagi ósennileg saga, segir lögreglustjórinn, en við rannsökuðum hana og það kom í ljós, að maðurinn hafði sagt satt. Mennirnir fengu sinn dóm fyrir fólskuverkið. Það var engion afsökun fyrir hermennina að maðurinn sem þeir rjeðust á, hafði nokkr- um dögum áður okrað á þeim illilega í bílleigu. Ekki koma öll kurl til grafar. Eina sögu sagði lögreglustjór- inn blaðamönnum, sem hann sagðist vita, að væri sönn, en sem ekki hefir þó verið kærð. Hermaður nokkur kom til bæjarins og hafði með sjer 2700 krónur í peningum. Þegar hann kom heim aftur, var hann búinn að eyða hverjum einasta eyri. Við vitum hvaða kvenfólki hermaðurinn var með og við vitum, hvernig peningarnir hurfu. En hermaðurinn vill ékki kæra þetta. Segist hafa skemt sjer vel. Og þá er það ekki í okkar verkahring að skipta okkur frekar af málinu. Vandamál. Vandamálin eru mörg, sagði Glaze major, sem við eigum við að stríða. Okkur er ljúft að hjálpa íslendingum, sem eru órjettir beittir af hermönnum. Eiginlega öllum, nema þegar bílstjórar koma með óeðlilega háa reikninga, sem við vitum, að eru fyrir áfengi, en ekki akstur. En ef reikningarnír eru sanngjarnir og hafa við rök að styðjast og ef viðkomandi her- maður viðurkennir að hafa ekið með íslenskum bilstjóra, án þess að borga, þá hjálpum við ( íslendingum til að ná pening- um sínum. En stundum er erfitt að átta sig á kröfum og kærum manna. Það bar t. d. við hjer á dög- unum, að ungur maður kærði yfii- því, að hermaður hefði hótað honum með byssu og stol ið af honum bíl, sem hann síð- Framhald á 8. síðu. Miðnæturskemtun Aifreðs Andrjessonar ALFREÐ ANÐRJESSON, hinn ágæti og afarvinsæli gamanleikari okkar, li.jelt síð- astliðinn mánudag miðnætur- skemtun í Gámla Bíó, fyrir troðfullu húsi og við fádæma fögnuð áhorfenda eða öllu héldur „hlustenda“. Ilonum til aðstoðar voru þeir listamenn- irnir líaraldur A. Sigurðsson leikari og Sigfús Ualldórssoni tónskáld og píanoleikari. Skemtiskráin var fjölbreytt og skemtileg, gamanvísnasöngur og „útvarpskvöld með sam- feldri dagskrá“, eins og. „þulurinn“ (Ilar. Á. Sig.) orðaði það. Ilófst skemtunin mcð gam- anvísum, seni Alfreð söng með undirloik Sigfúsar Halldórs- sonar, er samið hafði við þær lög. Var söngur Alfreðs fjör- mikill og glettnin ljett og hressandi, og lögin snot- ur fjellu vel við efnið. — Þá hófst ,,útvarpskvöldið“ með því að Haraldur, — þulur A.. A.-útvarpsins, settist við hljóð nemann og hóstaði í hann nokkrutn sinnum, eins.og vera bar,og las svo tilkynning- ar og frjettir. Ivendi þar margra' grasa og rar víða komið við. Fauk þar margur „brandarinn“, enda klöppuðu ,,hlustendur“ þulnum óspart lof í lófii. Þá hjelt Alfreð ræðu, alveg sjerstaklega gáfulega, í anda þeirra, sem alt vita, — en því næst annaðist hann dagskrárliðinn „Spurningar og svör um ís- lenskt mál“, sem að vísu hafðij fengið nýjan titil og „íslensk- ari“. Tókst þessi liður með á- gætufti og þótti orka tvímæl- is, hvor snjallari væri á þessu sviði, haun eða Björn okkar Sigfússon, enda var það ang- .ljóst að Alfreð hafði tekið hann sjer mjög til fyrirmynd- ar. Þá kvað listamaðurinn rímur, senx sjálfsagt þykir að prýða með gott útvarpskvöld, •— og yar sá kveðskapur al- veg jafn leiðinlegur og hver annar rímnakveðskapur og“ fór vel á því. Er þessum lið. „dagskrárinnar lauk, liófst? „útvarpssagan“, og var það aðalviðburður kvöldsins. Flutti Alfreð hana af .frábærri snild, í stíl Helga Hjörvars. enda hjeldu sumir að Hclgl væri þar l.jóslifandi kominni með Bör sinn Börsson. Var fögnuður áhorfenda og „hlust- enda“ svo mikill að húsið l.jek á reiðisk.jálfi, og var það ekki að furða. En- — „ekkl meira tim það“, eins og B.jörn; Sigfússon segir, — því sjónj er sögu ríkari, og má enginn, sem gaman hefir af kírnni og góðlátri glettni, láta undir höfuð legg.jast, að sjá þetta einstæða ,.nútner“. Kvöldinu lauk rneð því, að Alfreð söngi aftur nokkrar gamanvísur, — en þá kom fyrir óhapp, sem allir útvarpshlustendur kann- ast við. Kont það þó ekki að verulegri sök, því að Ilarald- ur kom óðar til skjalailna og leysti vandann — en hvérnig- Itann gerði það, fá þeir einir að vita, sem sækja ittvarps- kvöld þeirra fjelaga, sem; sjálfsagt verða mörg. Skemtun þessi var öll hiii ágætasta og væri það éreið- anlega góður fengnr skemt* analífi bæjarins, ef oftar værl á boðstólnum eitthvað þessti líkt. Sigmrður Grímsson. Páskaferðir ijalla- manna FJALLAMENN hafa fyrir- hugað tvær fjallaferðir um páskana. — Önnur ferðin verð- ur farin á Langjökul, og hefir sá flokkurinn, sem þangað fer, aðsetur í skála Ferðafjelagsina við Hagavatn. Sá hópur er þeg- ar ákveðinn og komast ekkl fleiri 1 hann. Fararstjóri er þar Sigrún Gísladóttir. Hinn hópurinn fer á Fimm- vörðuháls og hefir aðsetur í skála fjelagsins þar. Er ekki enn ákveðið, hver verður far- arstjóri hans. — Ágætis skíoa- færi er á báðum stöðunum. Svíar hafa nóg kol Stokkhólmi: — Aftonbladet segir frá því, að vegna þess að innflutningur á kolum og koksi frá Þýskalandi til Sví- þjóðar hafi verið tiltölulega hagstæður að undanförnu, og hægt hafi verið að fá auka- farma frá Stettin, Danzig og Gotenhafen, hafi ástandiö í eldsneytismálum Svía batnað mikið á síðara helming fyrra árs, svo talsverðar birgðir sjeu nú af kolum og koksi í land- inu, og iðnaðurinn hafi nóg kol um langan tíma. — Rússland Framh, af bla. 1. og án þess að til kasta hefði komið við óvinina, en í næstu setningu er þýsku hermönnun- um hælt fyrir vasklega fram- komu á þessum sömu slóðum í bardögum við Rússa. í rússnesku herstjórnanil- kyningunni segir, að Rússar hafi sótt vestur yfir suður Bug og hertekið um 60 staði, þar á meðal borgina Varavarovka. Stjórnlaust undanhald Þjóðverja. Frjettaritari Reuters í Rúss- landi segir, að víða sje undan- hald Þjóðverja stjórnlaust me5 öllu á suðurvígstöðvum Rúss- lands. Þeir reyni að koma sjer undan yfir árnar Dnjester og Pruth á ílekum, en hundruð herfarartækja bíði á bökkum fljótanna. Stormavik-flugvjelar Rússar halda uppi stöðugum á- rásum á flýjandi hersveitir Þjóðverja. Leita uppi einangr- a3a flokka og eyða þeim.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.