Morgunblaðið - 07.12.1944, Blaðsíða 8

8
MORGUNBLAÐIÐ
Fimtudagur 7. des. 1944.
luxus
£ÚÐR'iC‘aR
Rom
Va
Sukko'að'
Hmdber'ia
K.\rsubef la
jarðafberia
kppe'sinJ
Anaoas
Sitrón
r^öndlu
-Ræða Bjarna Benediktssonar
Framh. af bls. 7.
þæði sjálfum þeim og þjóðinni
hollast, að þeir gerðu sjer þess
grein, að alþjóð hugsar með
skelfingu til eymdaráranna, þeg
ar Framsókn ein rjeð öllu. At-
Vinnuleysið og örbirgðin þá var
að vísu ekki eingöngu röngum
Stjórnarbáttum að kenna. En
þeir áttu sinn þátt í því. Og Is-
lendingar eru staðráðnir í því
að gera allt, sem í þeirra valdi
stendur, til að koma í veg fyrir,
að sú saga endurtaki sig.
★
. VIÐ SJÁLFSTÆÐISMENN
viljum ekki kaupa völd okkar
því verði, að hrun og atvinnu-
leysi sverfi svo að fólkinu, að
það þess vegna uni stjórn okk-
ar.
Það er þvert á móti óhagg-
anleg sannfæring okkar, að
einbeita þurfi öllum kröftum til
þess að koma í veg fyrir, að
hrun og atvinnuleysi gangi á
ný yfir íslensku þjóðina.
. Við teljum, að allur ágreining
Þess vegna var stjórnin mvnd
uð.
Megi gifta Islands verða slík,
að sú stjórn, sem í þessum anda
starfar, verði bæði til frægðar
og langlífis.
Hlinningararð
Jón Kristjánsson
Fæddur 7.
Dáinn 10.
juni
nóv.
1893.
1944.
gSSMÍSi&X-:
U
kenuir é marksoinn
SOYABRAUÐ nefnist ný
brauðtegund, sem Bernhöfts-
bakarí hefir bvrjað fram-
íeiðslu á. Innihalda þau Soya-
mjöl, ásamt hveitiklíði og eru
t.alin mjög ríic uf B-f.jörefni
og einnig Ýnvsum efnum, nauð
synlegum Kkamauum, svo sem
fosfor, járni og kalki. Brauð
jiessi munu verða seld víðs-
vegar í bænum.
London: Talið er að Tito mar
ENN hefir stórt skarð verið
höggvið í hinn fámenna hóp
þessarar þjóðar, 24 mannslíf
hverfa í hið dimma djúp hafs-
ins, ekki í baráttu við hin æstu
náttúruöfl, heldur af völdum
grimdar og drápsfýsnar. Einn í
þessum hóp var Jón Kristjáns-
son, kyndari.
Þegar hann fór að heiman í
þessa ferð, eins og margir aðr-
ir, var hann glaður og reifur,
og þegar hann kvaddi vini og
ættingja, datt þeim ekki í hug,
að þetta væri hans síðasta för.
Þegar heimförin var að enda,
var alt í einu brugðið brandi.
Börn jarðar fatta til foldar sem
fölnaðar rósir.
Jón heitinn var af góðu fólki
ógnþrúngnu hljóð óveðursnæt-
urinnar, þegar brim og veður-
gnírinn yfirbugaði alt.
Þetta hefir ef til vill ráðið
mestu um það að hann gerðist

jStúfkur athúgi
= Ungur og myndarlegur =
S maður óskar eítir að kynn =
= ast ungri stúlku. — Sendið 1
^nöfn og heimilisföng, ásamt §
§1 mynd, (sem endursendist) i
M til blaðsins fyrir laugar- 5
J§ dagskvöld, merkt ,,Vinur“. =
uiiuuiiiuiuuiiiiiniiiiiiniiuiiiiitiiiiiiiiiiiiiiiiiuiuiuiÉ
Þór
Tekið á móti
(Ospakseyrar, —
kominn í báðar ættir, að Búð- 'formaður. A barnsaldri bóf
skálkur sje því fylgjandi, að (um á Snæfellsnesi fæddist hann hann baráttu sína fyrir lífinu
Jugoslavía verði eftir stríð ,og þar stóð hans vagga, hin á hafinu með því þori og karl-
ur verði að víkja, til að forða bandalag eftirtalinna sjálf-
föðurlandi okkar frá þeirri ó-|stæðra ríkja: Serbíu, Króatíu,
gæfu og eymd, sem slíku væri í Sloveniu, Makedóníu, Bosníu,
samfara. 'Herzegovinu gg Montenegro.
fyrsta skynjun litla drengsins mensku, sem einkendi hann
var hið seðjandi lag úthafsins, 'alla tíð. Á þessu erfiðasta augna
er það braut bárufald sinn við bliki mannlegrar tilveru, þeg-
hina klettóttu strönd, og hin Jar dauðann ber að, hlaut hann
Jsem fyr að verða að gpgna sín-
um skyldustörfum og við þau
'var hann þar til yfir lauk.
| Við, vinir hans, söknum hans
mikið, en sárust mun þó sorg
konu hans, barna og systra. því
4>, heimilisfaðir var hann góður,
og besti bróðir. Þó mun sorgin
mest hjá litlu fötluðu dóttur-
inni, sem hann reyndist svo vel,
að til fyrirmyndar var.
Nú ert þú horfinn, frændi.
Oll söknum við þín, en við gleðj
umst þó, því bak við dauðans
dimma tjald býr hið eilífa líf,
og það hlotnast öllum þeirn, sem
látið hafa líf sitt öðrum til
fórnar.
Frændi.
flutningi til
Borðeyrar, —
Hvannnstanga, — Blönduóss og
Skagastrandar í dag.
Heildverslun Árna Jónssona
Aðalstræti 7. — Sími 5801.
London: Allmargir bæir í
Bretlandi munu hætta að nota
núverandi innsigli sín, þar sem
vitnast hefir, að leyfi konungs
þarf að koma til í hvert skipti,
sem kórónur af vissri gerð eru
notaðar í innsigli. Og allir bæ-
irnir höfðu þannig gerðar kór-
ónur í innsiglum sínum. Lögin,
sem taka fram að leyfi konungs
þurfi, eru 100 ára, gömul.
FI5MIMÖ FOR INFORA4ATION,
ew, blue'JAw? okav, eovs
FIR& A COUPLE INTO TMfc'
ROOF FOR THE MAH!
^IN'T A GAQ? I DON'
BELIEVE YOU'VE GOT
Kta Uð 80X60 / n

Co£f!1944, K i ng l’cát u rcs Syndicatc, Jnc., Wofldn^hts rcservcd.^|
HEY
OUT
TMERc
YOU
LOUDSPEAXER
ThE
ON
THÍS
MOW
KNOW
DO
AIN'T
GAG
DON'T
1—3) Heyrðu þú, þarna úti, í hátalaranum, hvað
v.eit jeg um nema þú sjert áð gabba? Jeg trúi því
ekki, að þið hafið slegið okkur slíkt kjaflshögg. —
I hátalaranum: Ertu að leita eftir upplýsingum,
Blákjammi? Þú skalt fá þær; drengir, skjótið þið
nokkrum kúlum í þakið fyrir mannræfilinn.