Morgunblaðið - 22.01.1949, Blaðsíða 7

Morgunblaðið - 22.01.1949, Blaðsíða 7
Laugardagur 22. janúar 1949. MORGUNBLAÐIÐ - Ræia Jóhanns Hafsteins Xron oreiðir minna Frh. af bls. 6. raunverulega í stríði, og hafi háð það og vilji heyja það með hverjum þeim tækjum, sem hún ræður yfir, að hún hafi ekki verið og vilji ekki vera hlutlaus". Þeir vildu, að Islendingar segðu Þjóðverjum og Japönum stríð á hendur! Hafa nokkrir lagst svo lágt? Jeg spyr nú: Hefir nokkurn tíma nokkur flokkur hjer á Iandi eða nokkrir menn nokkru sinni lagst svo hundflatir eða gerst slíkir vindhanar í utan- ríkismálum þjóðarinnar og kommúnistar hafa gerst fyrr og síðar, þegar rakirm er ferill þeirra í þessum málum? Slikir boða svo öðrum forustu sína til þjóðvarnar! ,,Þióðvarnarstefnan" í fram- kvæmd. Og lengra má skygnast í þessum málum með því að líta yfir feril flokksbræðra komm- únista erlendis, þar sem þeir ráða ríkjum, og athuga hvernig „þjóðvarnarstefnan" þar er framkvæmd. Hvernig hefir utanríkisstefna kommúnistastjórnarinnar í Rússlandi verið? 1. Hverjir rjeðust gegn finsku smáþjóðinni 1939? Kallaði Þjóð viljinn ekki árás stórveldisins á smáríkið „vamarstríð" Rússa gegn Finnum? 2. Hverjir innlimuðu þrjár litlar sjálfstæðar þjóðir við Eystrasalt, Lettland, Lithauga- land og Eistland, — og hafa síðan hrakið þessar þjóðir land flótta og tortímt eftir lögmálum grimmustu villimensku og lítils virðingu á rjetti smáþjóðanna? 3. Hverjir ráku byssusting- ina í bakið á Pólverjum, þegar þjóðin var helsærð í stríði sínu gegn nasismanum? Og hverjir skiftu iandinu milli sín og nas- ista? Og hvað sagði þá höfuðkempa kommúnista hjer, Halldór Kilj- an Laxness, til varnar þeim smáu og gegn frelsisskerðingu hinnar sigruðu þjóðar? — í Þjóð viljanum 27. sept. 1939 stend- ur í grein eftir Laxness um þenna harmleik Póiverja: „Jeg skií ekki ahnennilega, hvernig bolsjevikkar ættu að sjá nokkuð hneyksli í því, að 15 miljónir manna eru þegj- andi og hljóðaiaust innlimað ir undir bolsjevismann"! Þetta var málstaður „þjóð- varnar", hetjanna með „sterku" stefnuna í utanríkismálum. 4. Hverjir hafa dregið -járn- tjaldið fj'rir land eftir land í Mið- og Austur-Evrópu í skjóli herveldis Sovjetríkjanna ¦— lok að löndunum, afnumið ritfrelsi, skoðanafrelsi, — frjettafrelsi — íraðkað á rjetaröryggi borgar- anna með næturheimsóknum leynilögreglumanna i nasistisk- um anda, með þeim afleiðing- um. að feður, bræður og ást- vinir hverfa líkt og myrkrið hafi gleypt þá varnarlausa og rjettlausa í sínu eigin föður- landi. Ekki aðeins óbreyttir borgarar hverfa, — forsætisráð herrar flýja land og frelsishetj- urnar „ganga út um glugga" og láta lífið af „áhyggjum" yf- ir því, hversu þjóð þeirra vegn- ar vel í viðjum kommúnism- ans! En á þessa leið skýrðu kommúnistar hjer hinn örlaga- þrungna dauða Masaryks, helsta lýðræðís- og frelsisvinar Tjekka. Getur nokkuð góður íslend- ingur með sanni óskað þess. að þetta sje það, sem koma skuli föðurlandinu til farsældar, ¦— slík ..stefna" í utanríkismálum, sem kommúnistar hjer hafa markað með skrifum sínum ¦— eða slikar aðfarir, sem flokks- bræður þeirra erlendis hafa til- einkað sjer austan við járn- tjaldið? Forðumst skammdegi komm- únismans. Jeg he!d, að það sje mesta nauðsyn íslendinga að leiða hjá sjer slíka þróun. Ella mundi „þjóðin gleyma sjálfri sjer — og svip þeim týna, sem hún ber." ViS eigurn að halda örugg áfram í þeim sjálfstæðis- og frelsisanda, sem bygt hefir þenna hæ og með þeim hætti skapa komandi kynslóðum betri lífsskilyrði og örugga þróun í framtíðinni. Við fáum ekki umflúið ís- lenska skammdegið og erfiðl. hinnar óblíðu náttúru við nyrstu höf. En við getum með áræði og atorku brynjað okkur gegn þeim erfið'leikum, sem þessu eru samfara — og fáum þá einnig um leið að njóta þeirra mörgu gæða, sem ísland á í skauti sínu. Hitt getum við umflúið, — skammdegismyrkur skuggalegr ar ofbeldisstefnu, með því að berja af okkur áhrif kommún- ismans. Ef skammdegi þeirrar stjórnmálastefnu legst að þess- ari þjóð. þá er ekki aðeins hætta á því, að sloknað geti ljósin frá Soginu. — heldur annað og meira ljós, sern við íslendingar metum öllu framar. — en það er kyndill frelsis og sjálfstæðis. I Straavjeí { Ný amerísk strauvjel til | sölu. Verðtilboð leggist : inn á afgr. Mbl. merkt I „123—613". Ungur jeEng greiðlr hentur mnður ; getur fengið atvinnu við prentverk. Umsóknir merktar: ¦ «E, ,pIðn4t, sendist afgr. Mbl. ; I ¦ ¦ 'B * • ¦••' : «.»miiiiin»>MiUFi'i>fiiiiii»ii............a......>¦»¦>¦«¦¦¦¦¦¦> UNDANFARIÐ hafa birst í ,Tímanum" langar greinar um skattamál samvinnufjelaga eft ir Hannes Pálsson. Ef svara ætti greinum þessum til hlýtar, yrði það langt mál, því H.P. hefur þá aðferð að rugla sam- an tölum, leggja andstæðing- unum orð i munn, sem þeir hafa aldrei sagt, og fleira af svipuðu tagi. Þótt auðvelt sje að brengla staðreyndum á þennan hátt, eins og H.P. ger- ir, þarf oft mjög langt mál (51 að greiða úr siíkum flækjum. Það er eins með þetta og venju legan bandhnykil, ekki er lengi verið að koma öllu band- inu í flækju, en það getur tekið tímann sinn að vinda hnykil- inn upp aftur. Mbl. mun ekki eltast við rangfærslur H.P.. en dæmi um aðferðir hans eru nærtæk. í grein sinni hínn 5. jan. s.l. segir H.P. m.a.: „Sami blekkingavefurinn kemur frarn í Mbl. 23. des., þar sem talað er um skatí- greiðslu KRON. Það segir: „Það fjelag (þ.e. KRON) greiddi í tekjuskatt (Leturbr. Mbl.) fyrir árið 1947 kr. 16, 960,00, en hlutafjelag með sömu tekjur hefði greitt kr. 154,767,00". Svo heldur Hannes áfram: „Árið 1948'greiddi KRON í opinber gjöld (Leturbr. Mbl.) ekki kr. 16,9600,00 heldur kr. 147,393,00 og fer þá að verða mjótt á mununum". Annað eins og þetta þarf ekki langra útskýringa við. Þegar Mbl. talar einungis um tekjuskatt KRON og ber hann saman við hvað hlutafjelag hefði greitt í s.ima skatt, þá kemur H.P. fram með öll opin- ber gjöld KRON og segir svo: ,.Hjer fer að verða mjótí á mununum"! Það er rjett hjá H.P., að KRON sleppur svo vel frá op- inberu gjöldunum, að allir skattar þess árið 1947 eru ekki einu sinni á borð við það, sem hlutaíjelag með samsvarandi tekjur hefði oiðið að greiða í tekiuskatt einan. Hannes Pálsson t?lur, að Mbl. sje að flýja frá því, sem það hefur haldið frnm í sam- bandi við skattfríðindi sam- vinnufjelaga. Það munu engir hafa orðið varir við þann ílótta nema K.P. Það 'liggur í augum uppi, að engum dettur í hug að flýja fyrir an'nari eins röksemda- færslu og þeirri, sem H.P. ber fram. Arðsúthlutun KRON í ámínnstri grein ritar H.P. enrjrremur með feitu letri í beinu áframhaldi af því sem tilfært er eftir honum hjer að ofan: „Árið 1947 úthlutaði KRON til viðskiptamanna 595 þús- und krónum, en hvað ætli einkafyrirtæki með sömu árs- tekjur hefði greitt mikið til almennings umfram opinber gjöld?". iknfiini einan amvinnurekstur íiffur miljóRafríSindc) érleya, sem alSur almenningiir borpr Það sem H.P. heldur hjer t síofnsjóði, sem notaðir eru fram er, að auk þess sem KRON hafi árið 1947 greitt sömu skatta og einkafyrir- tæki hafi það einnig gieitt ..viðskiptamönnum" um 600 þúsundir króna. Og svo spyr H.P. í háðstón, hvort einkafyr- irtæki mundi hafa farið svipað að. Það sjá allir, að það hlýtur að vera á takmörkunum, að sem rekstrarfje eða til beirm- ar útborgunar. Afleiðingm af þessum fríðindum KRON og annara samvinnufjelaga er svo auðvitað sú, að almenningur verður að greiða hærri skatta; sem þessu svarar. Engmn ' skyidi halda, að þessi skattírio- indi komi hvergi niður. Skati- fríðindi s.airsvinnufjelaganirj» miðað við einkarekstur, svo unnt sje að eiga orðaskipti við I sem hlutafjelög, nema svo mann, sem ritar á þennan hátt. ! roill.'ónum s.kiptir á hverju áxi en „Tíminn" virðist ekki eiga i °S bær milijómr eru teknr.r aí á öðrum mönnuin völ eða ekki kæra sig um öðruvísi aðferðir, og skal um þetta farið nokkr- urn crðum. Fyrr í greininni er hrakin sú villa H.P.. að KRON hafi árið 1947 greitt svipuð ,,opinber gjöld" og einkafyrirtæki, en svo er hitt atriðið um úthlut- unina til viðskiptamanna. Hjer mun H.P. raunar eiga við fje" lag;a KRON, því aðrir viðskifta menn fá að sjálfsögðu engan arð. En bessu er þannig varið, að árið 1947 úthlutaði KRON arði til fjelagsmanna og lagði í stofnsjóð samtals 595 þús. kr., en i Fjelagsriti KRON 1. tbi. 1948, er ekkert sundurgreint hvað af þessu er arður og hvað öIltUQ rilmennÍK.gi, bæði beJhn, seni versla við þessi samvinnu- fjelög og eins hinum. ..AHshérjar úrræði" Fyrir nokru var þess getið í ..Samvinnunni", tímariti SÍS, að íslendingar væru nú eJÉj mesta samvinnuþjóð heimsíns og ..ef til vill sú mesta". Og svo spyr ..Samvinnan": ...Hví sk^idi hún (þjc'oi.n) ekki 'eggja krafta sina Xi\ þess að gera samvinnuna að adlsirerjar úrræð'i í atvinnu- máium sínum?'1. Þsð mætti spyrja „Samvinn una" að því hvar væri hugsað að taka skatta til almennra þaría, ef samvinnufjelög yrðu hefur verið lagt í stofnsióð. í ^öeherjar úrræði" í atvinnu- málum okkar? Eins og nú stendur hefur tiltekið reksturs fyrirkonaulag, samvinnurekst- Fjelagsritinu stendur aðeins, að stjórn KRON hafi gert að tillögu sinni, að úthluta og leggia í stofnsjóð fje sem nem ur- milljónafriðindi á hverju ári hvað sköttum viðvikjur. — Þessi rekstur rekur mjög ein- um þessari fúlgu samtals. og er þetta reiknað þannig út, að þetta sjeu f% af kr. 8.500.000. 00. Ekki er nein frekari skýr- ing á þessu í ritinu, en þar er skýrt frá. að vörusala íjelags- ins árið 1947 hafi numið rúm- lega 17í'2 milljó'n króna. Arð- urinn og stofnsjóðsinnleggið til fjelaganna er því ekki reiknað nema af tæpum helm- insi vörusölunnar. í framhaldi af þessu skal vak in athygli á því, að i „Þjóð- viljanum" frá 30. júlí s.l. er upplýst, að KRON hafi á 11 árum, 1937—1947 greitt í stofn ! sjó5 um 1.3 millj. kr. og álíka upphæð verið úthlutað sem endurgreiðslu til fjelags- manna. I þessu sambandi er vert að athuga að þessar 2,6 millj. kr.. sem þarna er um að ræða hefðu vafalaust að langmestu eða öllu leyti runnið til opin- berra þarfa, ef KRON hefði ekki notið þeirra skattfríð- inda, sem það nýtur. ¦— H.P. segir, að KRON hafi bjargað stórfje ,,úr klóm milliliðanna fyrir almenning". Hjer er ekki um annað að ræða en það, að KRON hefur í skjóli skattfrið^ indanna fje aflögu, sem það getur ráðstafað á einn og ann- beitta og ójafna samkeppni við þá. sem undir sköttum standa og svefnir aS því, að ryðja keppinautunum fyrir fullt og aöt úr vegi. íslsnskur rikisbú- skapur þarfnast mikils fjár.: Hvar ætti að taka það fje eftir: að friðindarekstur væri orðhm .ailsherjar úrræði" í atvinnu-: málum þjóðarinnar, eins og „Samvinnan'- vill að verði?. Xú þegar vei-ða almennir skatt greiðendur að greiða stóraukna^ skaíta, vegna þess að umsvifa- mikill rekstur, sem nær yfir allt landið, nýtur skattfríðinda sem teljast í milljónum á hverju ári. En hvernig yrði um horfs þegar þessi rekstur væri orðinn „allsherjar úrræði" * atvinnumálunum. Ekki gætuv einsíaklingar þá staðið undir fjárþörf þess opinbera og munt'a þá ekki verða '-íina úr~ ræðið aS skaítleggja all strang lega einmitt rekstur sern * skjóii skattfríðinda um áratugi hefði vaxið öðrum reksíri yfir holuð? an hátt m.a. með greiðslum í [nesíu Kominn heim HAAG: — William Drees, utan- rikisráðherra Hollands,- er nú kommn þangað aftur, eftir a3 hafa kynnt sjer ástandið í Indo-

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.