Morgunblaðið - 14.04.1955, Blaðsíða 14

Morgunblaðið - 14.04.1955, Blaðsíða 14
14 MORGVNBLAÐIÐ Fimmtudagur 14. apríl 1955 \F DULARFULLA HÚSIÐ EFTIR 3. B. PRIESTLEY Framhialdssagan 11 heimi - bað var hræðiiegt - hún haíði komið í sama heiminn hingað, hlægja og syngja og og ungfru Femm 0g hin, Rachel, vitað það, mundi hann ekki hafa gem einu sinni hafði hrópað j koma með lostafullar rauðar og þessu rumi Runn fékk njarts]átt trvítar konur hingað, svo að eg Hana ^ fara stfax ffl fetti að þekkja það. Það mun Bett •Verða fljótt um hann. Ef ég hefði „,./<¦, • *¦ * - -r. „, « \\, . .. . ¦ . „Betty", bynaði ungfru Femm. íengið að stiga fæti smum ínn 1 ." '. . r _, „ u i ° , . „ TT í - t,_________-. „kg þekkti einu sinni Betty . petta hus. Ungfru Femm var nu " Jaftur farin að hrópa og hún hafði ,Ég vil ekki heyra, ég vil ekki |:omið nokkrum skrefum framar. hevra bað - endurtok Margaret i$>að var alveg augsýnilegt, að við sjálfa sig, og einhvern veginn ímn ætlaði ekki að fara, svo að tokst hemli að útiloka orðin, sem ;|Æargaret hikaði ekki lengur, en á eftir komu um leið og hún tók f lýtti sér að skipta um föt. Loftið "PP bláan kjól, sem hún hafði | herberginu var hræðilegt, það tekið upp úr töskunni. Það var ^ar eins og maður andaði að sér fallegur kjóll, hér um bil nýr og jf>,hreinni gamalli ull. Þegar hún Philip og Muriel Ainsley höfðu íóv í þurra sokka. sá hún sér til bæði dást að honum — og það mikillar gremju, að hendur henn- gæti verið, að hann sigraði allt. ar titruðu. Hún tók hann ástúðlega sundur. „Já, þeir komu jafnvel með Þegar hún leit upp aftur, var ívenfólkið sitt hingað." Nú var hún hissa að sjá, að ungfrú Femm Siatur í rödd ungfru Femm. — _em þagði nunai var komin '„Þetta hús var fullt af synd. Enginn tók eftir mér nema til að hlægja að mér. Jafnvel kon- urnar, óskammfeilnar og iðju- lausar, hlógu einnig. Þær fóru liéðan fyrir mörgum árum og |>ær hlægja ekki núna, hvar sem pær eru. Nú er ekki hlátur hér lengur. Ég kom til þeirra — til nuna, miklu nær en áður. Nú störðu augun í feita, gráa andlitinu á hana. Það fór hrollur um hana og henni fannst allt í einu, að hún stæði þarna nakin. Ungfrú Femm kom nær, rétti fram höndina og þreifaði á kjólnum. „Þetta er fínt efni, en míns eigin föður og bræðra, til Það mun rotna. Og þetta er enn jníns eigin blóðs — en þeir sögðu fínna efni, og það mun einnig mér að fara og biðja, þótt þeir rotna með tímanum". segðu Rachel aldrei að fara burtu » „Hvað er fínna efni?" Margar- og biðja. Já, ég fór í burtu og et leit niður á kjólinn sinn um bað. Ó, já, ég bað." leið og hún sagði þetta. Þetta var eintómt rugl, en „Þetta". Og höndin, sem hafði ,Margaret virtist hún geta heyrt verið að handleika kjólinn, var þessar bænir. Hún stóð upp, áður nu lögð skyndilega flöt og köld Skrifstofnhúsnœði ! ¦i 1—2 björt herbergi nálægt Miðbænum | óskast 14. maí — Uppl. í síma 1912 : kl. 1,30—3. \ en hún fór úr kjólnum og sá nú greinilega uppblásna andlitið í kertaljósinu á arinhillunni. Það var eins og allur líkami konunn- ar væri dauður, eitthvað, sem lundi vera þarna og rotna. Það K/ar aðeins röddin og augun, sem &voru lifandi, en það var líka ¦;3hræðilega lifandi; og þau mundu lialda áfram að stara, leita, biðja bölbæna, þegar allt annað væri á bert hörundið rétt fyrir ofan hægra brjóstið. Margaret hrökk aftur á bak, eins og í leiðslu og hríðskalf und- an snertingunni. „Gerið þetta ekki!,, sagði hún og stóð á öndinni. Hún var að því komin að detta, það var að líða yfir hana. Herbergið var ó- geðslegt og fullt af ógnum. En þá loftið. Hún fann, að hún stækk aði: „Hvernig vogið þér yður rotnað. En hvers konar vitleysa skaut reiðimd upp og hreinsaði ar þetta? Þetta aumingja gamla ró var að sýkja hana. Hún sagði 'yið sjálfa sig, að hún yrði að vera skynsöm, og henni létti við að íara úr kjólnum. Skapið í ungfrú Femm virtist ;4>reytast eftir þetta síðasta kast. •f,Ég hef forðazt hina jarðnesku Jást, sem ekkért er nema hégómi t»g fýsn holdsins. Þér munuð !_-omast að raun um það með ár- áinum, en þá getur það verið of peint að gefa yður sjálfum guði, feins og ég hef gert. En nú eru𠦕jþér ungar og fagrar og heimskar g hugsið sjálfsagt ekki um ann- ð en löngu, beinu fæturna yðar g hvítu axlirnar og í hvaða silki ér eigið að klæðast og hvernig ér eigið að þóknast manninum þetta?" hvæsti hún að henni. - Hún færði sig framar og hristist öll og ungfrú Femm hörfaði og tautaði eitthvað. i Það var barið að dyrum. Marg- aret hrökk við, leit í kringum sig og sneri sér síðan að ungfrú Femm, sem enn var eitthvað að tauta. „Það er einhver að berja" hrópaði hún. „Þér ættuð að vita, hver það er". Ungfrú Femm horfði í kringum sig, tók kertið af arinhillunni án þess að segja orð og gekk til dyranna hægt og opnaði hana einn þumlung eða svo og gægðist fram. Á næsta augnabliki hafði hún lokast eftir henni. Það dimmdi í herberginu og það virtist stækka, þegar ungfrú Femm var farin. En það var satt, ! nú var aðeins eitt kerti eftir, og | það kastaði risastórum skugga af Margareti á rúmið. Hún leit und- an. Hún vildi ekki horfa á rúm- ið. Það hafði orðið eitthvað draugalegt; herbergið var allt að fyllast af vofum. Ef hún horfði nógu lengi á rúmið, gæti hún séð tærða hönd þar og mætt augum þessarar stúlku, Rachel Femm. Hún hafði hlustað á Rebeccu Femm, ef til vill var kominn tími til að hlusta á Rachel Femm. Nei, nei, þetta var raunverulega ekki svona. Hún vildi ekki líta þang- að aftur, en hún varð að vera skynsöm og fór að sýsla við tösk- j una sína. En hún gat ekki farið í kjól- inn enn, henni fannst hún ekki vera hrein; henni mundi ekki finnast hún vera hrein í marga daga, en eitthvað varð hún að gera til að þurrka höndina burtu. Henni fannst hún geta fundið fyrir henni. Dálítið vatn var í könnu á þvottaborðinu. — Hún starði á það stundarkorn, hana langaði ekki til að snerta það, en að lokum deif hún handklæð- inu sínu í það og því næst nudd- aði hún sig fast. Hún var nú mjög þreytt og enn titraði hún dálítið, Jóhann handfasti HNSK SAGA 134 verið var að halda burtreiðar til að ná inn peningum upp í gjald það, sem átti að greiða honum til lausnar. Samt var konungur nú sannfærður um að hann væri ekki gleymdur, ðar; þér njótið óhóflega hold- °S Það var söngur Blondels, sem færði honum heim sann- egrar ástar, er það ekki?" inn um það, svo að nú varð sú breyting á, að konungur, Margaret var ánægð, að hún sem var svo bjartsýnn að eðhsfari, tók að fullu gleði sína ar önnum kafin að þurrka sér aftur. eð handklæðinu, því að vegna Dag einn var honum sagt að tveir enskir munkar væru essarar ræðu langaði hana til komnir að finna hann — þessir góðu menn höfðu farið ?8 Þurrka burtu hvert orð um gangandi um endilangt Þýzkaland til þess að leita að honum. Þeir gatu fært honum þær miklu fagnaðarfrettir fra Eng- landi, að vinir hans og þegnar þar væru ákveðnir í að vinna að því að hann yrði látinn laus. Samt varð konungur þungur á svip þegar hann frétti að keisarinn heimtaði 150.000 gullmörk í lausnargjald fyrir hann. „Það er mikil upphæð, Reiddi hnefi," sagði hann, „mikil upphæð fyrir landið að borga, jafnvel þó að það sé fyrir konung sinn." „Berið engar áhyggjur út af því, herra. Peningarnir fást Barnið er framtíð landsins ílímiíHI barnapúíiur er framtíð harnsins Elzta og bezta barnapúður heimsins. Fæst í öllum apótekum 1 ¦ *M Vandaður Trillubntur til sölu Tækifærisverð. Vélasalan h.í Hafnarhúsinu. Æ i ?•; i 1 ÉV M n 'Ú íœ Í ¦m\ i^'fe" m m fi ú% V**í Wé íf tv ' ¦¦ :V<- '/¦:• ¦ m; ;,;¦¦:' •i-. " . -v 'v>* * ^eið og hún heyrði það. Þessar viðræður voru jafnvel verri en bær sem á undan voru. — Hún þurrkaði bera handleggina og lierðarnar og svaraði ekki. Ungfrú Femm virtist vera alveg sama. Hún hólt áfram að faoría á hana og sagði að lokum: „Hafið þér gefið honum barn?" j Þessu var hægt að svara að með einhverjum ráðum," sagði ég sannfærandi. j Ekki löngu seinna kom Vilhjálmur frá Elíf að finna kon- unginn. Hann var vinur hans og sagði honum að nú væri búið að ná saman peningum upp í lausnargjaldið. Það hefði gengið ótrúlega fljótt. Enska þjóðin væri hróðug af hinum frábæra konungi sínum og vildi fá hann sem fyrst til sín aftur. ' Loks var konungur látinn laus í febrúarmánuði árið 1194, stead, heldur í öðrum heimi. En einu ári og tveimur mánuðum eftir að hann var tekinn nei, Betty var ekki í öðrum höndum. lokum. „Já, við eigum eitt barn" sagði Margaret henni, „stúlku, fjögurra ára. Hún heitir ,Betty". Hvað það var einkennilegt að Jiugsa um Betty núna! Hún sá hana skyndilega fyrir sér sof- Sndi í barnaherberginu langt í burtu, ekki einungis í Hamp Allt hcimilið gl|á£ægt ÁN ÓÞARFA NÚNINGS' Já, nú getiö þér ffljáfægt allt húsið miklu betur en áður — Og þó kt nokkurs óþarfa núnings frá upphafi til enda. Fyrir gólfin. Johnson's Glo-Coat, hinn tmdra^ verði vökvagljái, sem er fyrir öll gólf. Þér dreifið honum aðeins á gólfið, jafnið úr honum — látið hann þorna —¦ svo er því lokið! Og þá er gólfið orðið skinandi fagurt, með nýjum, varanleguno gljáa. Ferskt, skínandi, hart yfirborð, sem spor-i ast ekki og gerir hreinsun mun auðveldari. — Reynið þennan gljáa í dag. Fyrir húsgögnin. Johnson's Pride, hinn frábæri vax- vökvi, sem gerir allan núninpr óþarfan við gljáfaegingu húsgagna. Þér dreifið á — látið hann þorna og þurrkið af. Og gl.jáinn verður sá fegursti, sem þér hafið séð. Það er svo einfalt, að hvert barn getur gert það, ojf bvo varanlegt, að það endist marga múnuði. Kaupið Pride í dag, og þér munuð losna við allan núning húan gagna eftir það. Og fyrir silfrið. Johnson's Silver Quick, sem gljáfaegit silfurmuni yðar á augabragði. EINKAUMBÍM) VERZLUNIN MALARINN H/F, Bankastræti 7, Reykjavík. ¦: •:¦ ¦^ ¦>'¦¦ '¦'; ÍkÍ ¦:v~-'á •r: ,..#

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.