Morgunblaðið - 18.05.1955, Blaðsíða 14

Morgunblaðið - 18.05.1955, Blaðsíða 14
14 MORGVNBLAÐIÐ Miðvikudagur 18. maí 1955 3-= ¦^CB s 1 DULARFULLA HÚSIÐ EFTIR /. B. PRIESTLEY =c 3SÍ 3 Framhaldssagari 39 5glös af kampavína er hann helm- jingi aumari, heldur en þú ert, "hegar þú ert að tala eins og þú J sért nærri dauður. Þannig er í'bað nú, herra Roger." T »Já, en —" og hann hristi höf- 'uðið — „það er öðruvísi í kvöld. ;í>að er einmitt það sem ég er að jreyna að segja þér." „Ég er viss um að öll kvöld eru göðruvísi hjá þér. Ég hef hlustað &á söguna þína og ég skildi hana, - það get ég sagt þér. En þú ert i ekki þannig, að þú sitjir alltaf og S liugsir eingöngu um sögu þína og i*3átir þér leiðast. Þú ert fullur af : buráttuþreki og gamansemi. Þvi Ser þannig farið einnig með mig, en þó ekki eins mikið og þú ert |og það er þess vegna sem mér ' geðjast að þér eða sumpart vegna £þess. ÉJg er aðeins ekki eins vel Sgefinn og þú ert og þess vegna ; verður þetta allt auðveldara fyr- h- mig." w „Ég er ekki eins gáfaður og ¦ tíu ára gaman sporhundur", mót- , mælti hann. „Það er ekki nein bæverska. Mig langar ekki til að vera gáfaður. Ég hef hitt nokkra af þessum gáfuðu mönnum og mér verður illt af að horfa á þá." Hún hreyfði sig og færði sig dálítið nær honum. „Hvers vegna ; gerir þú ekki eitthvað?" „Hvað heyri ég?" sagði hann ílágt. „Gott ráð?" „Það mætti halda það, er það ekki? Ég býst við að þér finnist það koma úr hörðustu átt frá mér." „Nei, það finnst mér ekki. Það gæti ekki komið frá betri persónu. ; Ég mundi ekki hlusta á það hjá .' nokkrum öðrum, held ég. En hvað | áttu nákvæmlega við?" „Það, sem ég á við er þetta", ; byrjaði hún. „Byrjaðu á ein- : hverju nýju. Reyndu tækifærið aftur. En reyndu eitthvað, sem ,' þu hefur ekki reynt áður. Þú sigetur kallað þetta góða ráðlegg- ihgu, ef þú vilt, en ég segi þetta ;.' af því að ég held, að það sé þér | fyrir beztu, en ég á ekki við það E að þú eigir að fara að setjast L .skóiabekkinn eða reyna til við hænsnarækt eða leggja fimm skildinga fyrir í sparisjóðinn á E hverri viku. Þú getur gert, hvað : sem þú viit, aðalatriðið er að | gera eitthvað. Ef þér finnst allt £ ómögulegt — þetta um stríðið og | ailt það — þá getur þú að minnsta ;«MíOsti fengið þér sápukassa og s*"Sett hann á eitthvert götuhornið ;, og predikað eins og bolshevík- k arnir eða kommúnistarnir eða E hvað þeir heita. Þú ættir að gera | eitthvað og þá mundir þú ekki f. þekkja þig fyrir sama mann." Ef til vill hafði hún rétt fyrir ; eér, ef til vill var hún gáfaðri en | liann. Þetta var mjög töfrandi. '• Ilérna rétt hjá honum var annar [ heimur; og það var eitthvað mjúkt, heitt og lifandi, mannleg vera, einhver sem hægt var að tala við og hlægja með og gráta I hjá, einhver sem ekki var alveg ókunnugur. Hann hætti skyndi- lega að hugsa. „Og ef þú ert reiður við m;g núna, þá ertu einskis virði", ; sagði hún, „og þá geðjast mér ekki að þér." „Ég hei aldrei verið minna reiður", hrópaði hann. „Sann- leikurinn er sá, að ég er mjög spenntur. Annaðhvort er það að eitthvað ofsafengið er við þennan bíl, eða að wiskýið, sem ég heilti út í vatnið hefur gert mig drukk- I inn." Hann var allt í einu raun- verulega æstur. „Ég held, að v fórnin hafi haft áhrif, nú er lífið í allt í einu breytt frá því að vera ein eyðimörk og til einhvers ó- þekkts. Gladys, mig langar til að faöma þig að mér." Hún teygði hendurnar til hans og hallaöi ser að honum. „Jæja", sagði hún rólega. „Ef þig langar til þess, gerðu það þá." Hún var í faðmi hans og and- litið aðeins nokkra þumlunga frá honum. Þau kysstust. Þá strauk hún vanga hans og hann tók fast- ar utan um hana og þau kysstust aftur. Þetta hafði allt gerst svo hávaðalaust og án nokkurrar nýrrar ástríðu. Þetta var eins og sólskin, sem hafði komið inn í þeirra líf. Nú ýtti hún honum blíðlega frá sér. Penderel dró andann djúpt. Hann var ekki ruglaður, hann var ekki frá sér numinn af íógnuði; hann var skyndilega og varanlega hamingjusamur. Hon- um fannst hann vera svo óend- anlega auðugur. „Eg átti ekki við þetta, skil- urðu", sagði hún, „þegar ég sagði að þú ættir að gera eitthvað." „Því miður. Nei, það var ekki það." Þetta var einkennilegt. Hann var svo sem rólegur, en rödd hans var það ekki. Hún var hás og óstöðug. „En, ég ætla að gera eitthvað núna. Ég ætla að byrja í vikunni." „Hlustaðu á mig, Roger", hún lagði höndina á handlegg hans. „Hvers vegna kemurðu ekki til London?" „Ég ætla að gera það. Satt að segja e*- ég á leiðinni þangað núna. Það hljómar dálítið ein- kennilega, þegar maður fer að hugsa um það." „Þú heldur víst, að ég sé að biðja þig um það." Nú var hún mjög alvarleg, „en ég get ekki gert að því. Mér finnst að ég verði að gera það, meðan við er- um hérna og allt er svo hljótt og — ó — ég veit ekki. En hlustaðu á mig. Ætlarðu — heldurðu að þú munir hitta mig aftur?" Hann rétti fram hendurnar og hún tók þær og hélt þeim föst- um. „Nei, hugsaðu ekki um þetta núna. Segðu mér hreinskilnislega og í sannleika, heldurðu það?" „Auðvitað geri ég það", hróp- aði hann. „Hvílík spurning! Þú ert einmitt sú manneskja, sem ég ætlaði mér að hitta, þótt ég vissi það ekki, þegar ég lagði upp í þessa ferð. En þá vissi ég ekki neitt. Hvenær komumst við þang- að? En hvað sem því líður, við skulum byrja með því að borða saman kvöidverð fyrsta kvöldið, það er að segja, ef sir William heíur ekKert a móti þvi. Hvað um hann?" „Vertu ekki svona mikill kjáni. Hann kemur ekkert máiinu við. Hann dregur sig i hlé. Hann hefur þegar gert það." „Það heiur hann gert", játaði hann. „En hvað áttu við — að koma tii borgarinnar?" „Mig langar einnig til að hitta þig. Mig iangar til að hjálpa þér til að byrja lífið á nýjan leik. Eg vil gera hvað sem er, — allt." ,Attu við—" byrjaði hann. „Skilurðu ekki, hvað ég á við?" greip hún fram i fyrir honum og hvísiaði nú ákaft. „Ég vil gera allt. Þetta hljómar heimskulega, ég veit það. — Þú mátt ekki halda, að ég sé alltaf svona. Ég hef aldrei verið svona áður. En stúlka úr dansfiokk, sem þú hef- ur hitt um miðja nótt, er að segja þér, að hún vilji lif'a með þér, ef þú vilt hana og þá hefurðu þetta. Hún er orðin vitlaus og kastar sér fyrir fætur þína." „Og hann er að reyna að kasta sér fyrir fætur hennar", hróp- aði hann og greip um handleggi hennar. Hugmyndin var að mót- ast í huga hans. Hvers vegna ættu þau ekki að reyna það saman? Það var allt að vinna en engu að tapa, að minnsta kosti hafði hann engu að tapa en allt að vinna. Þetta var skemmtilega brjálað, en hann hafði ekki reynt enn, hve ákveðin hún var. „Þú ert alveg konungleg, Gladys; þú ger- ir mig alveg orðlausan. En hlust- aðu nú á mig —" „Ætlar þú að fara að segja mér, að þú viljir mig ekki?" spurði hún ákveðin, „vegna þess að þú þarft þá aðeins að kinnka kolli og það sparar þér mikið ómak". Gólfteppi í sumarbústaði Hin vinsælu Cocosgólfteppi falleg — sterk og ódyr, eru komin aftur í mörgum stærðum. f/ GEYSIR" H.F. VILLIMAÐtRlfMN 7 10. „Ég vil líka fá að fara í stríðið," sagði garðyrkjudreng- urinn. „Eg er orðinn nógu stór og sterkur til þess. Látið þið mig hafa hest." i Hermennirnir hlóu að honum og sögðu: „Við skulum skilja hest eftir handa þér. — Þegar við erum farnir, skaltu fara út í hesthús og taka hann." t Þegar hermennirnir voru farnir, fór drengurinn út í hest- hús að svipast um eftir klárnum. Og þar var að vísu hestur, en það var draghaltur húðarjálkur. Drengurinn fór þó á bak og reið út í skóginn. Þar kallaði hann á villimanninn, það hátt, að undir tók í skóginum. Og hann þurfti ekki að bíða lengi. Villimaðurinn kom að stundu liðinni og spurði hvað hann vildi sér. I „Mig vanhagar um traustan hest, því að ég er að fara í hernað," svaraði pilturinn. t „Hestinn skaltu fá og meira en það", mælti þá villimaður- inn. — Að vörmu spori kom hestasveinn með ljómandi falleg- an hest, másandi og frýsandi, og það ólman, að varla varð við hann ráðið. Á eftir honum kom stór flokkur vopnaðra hermanna, og glampaði sólin á spjót þeirra. -i Kóngssonurinn fór nú á bak reiðskjótanum og reið í broddi herfylkingar sinnar til vígvallarins. • Mikill hluti liðsmanna kóngsins var þá þegar að velli lagður og herleifarnar, sem eftir voru, gátu litla vörn veitt.| 1111191 ... « Effirlœti allrar fjölskyldunnar H. Fæst í næs>tu verzlun — & CO. H.F. Hafnarhvoll — Sími 1228 Viljum ráða loftskeytamann til Aðalvíkur. — Enskukunnátta nauðsynleg. Sameinaðir verktakar ¦»««¦ Sumaratvinna Ungur háskólastúdent, með góða reynslu í almennum skrifstofustörfum, sérstaklega enskum bréfaskriftum og « þýðingum, óskar eftir sumaratvinnu. Tilboð merkt: — „Sumaratvinna 643" — sendist afgr. Mbl. fyrir laugardag. Fir»!b<gi lenðaritvélin er komin. Hfímir h.f. Klapparstíg 26 — Sími 1372.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.