Morgunblaðið - 10.07.1955, Blaðsíða 10

Morgunblaðið - 10.07.1955, Blaðsíða 10
Í0 5 MORGVNBLABIG Sunnudagur 10. júlí 1955 ræðikandidafar ferauf-! - MHiiíandafiugið králr frá H^ansiefr !. . voru SÍÐíASTLIÐINN vetur voru alls 63 hemendur í bændaskólanum á Hvanneyri, 7 í framhaldsdeild, 32 kj^ldri deild og 14 í yngri deild. Skólanum var sagt upp 1. maí- að viðstöddum nemendum, heiriiafólki á Hvanneyri og all- möijgum gestum, þar á meðal var Variaaalandsskólinn. í 'vor útskrifuðust 29 búfræð- ingícr. Hæstu einkujmir hlutu þeir* Viðar Vagnsson frá Hriflu í Sfc-Þingeyjarsýslu og Ragnar Böðyarsson frá Kaldbak, Rang- árvffilum. Fengu þeir báðir verð- laua fyrir góða frammistöðu í bókjegum fræðum og verklegu nárrji. Framhaldsdeildinni var sagt uppj. 12. júní. Allmargir gestir þar einnig viðstaddir, < al annars landbúnaðarráð- her a. Við það tækifæri braut- skr; jðust 7 búfræðikandidatar og eru þeir flestir þegar ráðnir við leið jeiningastörf. Þjir eru þessir: Einar Eylert, Hviiineyri, Gísli Einarsson frá Kj^rnholtum í Biskupstungum, Jeab de Fontenay, Hvanneyri, JónjG. Jónsson frá Broddanesi, Str sndasýslu, Kjartan Georgsson, Rej jriivöllum, Skerjafirði, Óskar Eir ;ksson, Akureyri og Sigur- mu idur Guðbjörnsson Arakoti á ífkeiðum. Hæstu einkunn fékk Jón G. JónjaQn og hlaut hann 500 kr. bókáferðlaun frá Búfræðikandi- datféjagi íslands. Þessir brautskráðust sem bú- fræjtiingar: Arni Jóhannsson frá Teigi í Flj@$3hlíð, Arnór Haraldsson frá ÞorValdsstöðum, N.-Múl., Berg- ur Rúnar Magnússon frá írafelli í Kjós, Bjarni Kristjánsson frá Neðri-Hjarðardal, Dýrafirði, Björgólfur Eyjólfsson frá Lækj- arhvammi, Laugardal, Brynjólf- ur Sæmundsson frá Kletti, A.- Barð., Böðvar Guðmundsson frá Efri-Brú í Grímsnesi, Eggert Lárusson frá Grímstungu í Vatnsdal, Finnur Finnsson frá Geirmundarstöðum á Skarðs- strönd, Guðmundur Óskarsson, Kópávogi, Guðmundur Rúnar Magnússon, Reykjavík, Gunnar Kristjánsson, Reykíavík, Harald- ur Antonsson, Reykjavík, Hauk- ur Benediktsson, Hvassafelli, Eyjafirði. Ingi Hermannsson, Skálavík, N.-ís., Jón ólafsson, Reykjavík, Karl Guðjónsson frá Valstrýtu, Fljótshlíð, Kristján Þorgeirsson frá Ketilsstöðum, N.-Múl., Ólafur Valdimarsson, Ofanleiti, Vestmannaeyjum, Óli Ágústsson, Reykjavík, Olgeir Engilbertsson, Pulu, Rangárvalla sýslu, Páll Björnsson frá Kálfa- felli, V.-Skaft, Rafn Hjartarson, Hellissandi, Snæf., Ragnar Böðvarsson, Kaldbak, Rangár- völlum, Samúel Alfreðsson frá Stóra-Fjarðarhorni, Strand., Sig- urður Vigfússon frá Hjallanesi, Rangárvallasýslu, Viðv Vagns- son frá Hriflu, S.-Þing., Þór Þorbergsson, Reykjavík og Þórð- ur Þórðarson, Borgarholti, Snæ- fellsnesi. Auk þessara luku 3 bóklegu prófi, en eiga eftir verklegt nám að einhverju leyti: Árni Jónsson frá Sámsstöðum, Fljótshlíð, Magnús Ellertsson, Reykjavík og Steinþór Runólfs- son frá Berustöðum, Rangár- vallasýslu. Keldiiakirkja 80 ára NÍL í sumar er Keldnakirkja á Raiigárvöllum 80 ára. Fyrir 80 árum lét afi minn, Guðmundur óða&bóndi, Brynjólfsson á Keld- um;xeisa hana. Sparaði hann þar ekkfert til hvorki fé né fyrirhöfn, svo; að hún mætti verða hið veg legásta guðshús. Asmundur, prófastur Jónsson, segjh- í vísitasíu 1876: „Yfir höfuð er ;ií alla staði smíði og litur kirijijunnar sérlega fagurt og varjdað". Allt hið vandaðasta smj>ðaði snillingurinn Hjörtur OdJlsson, snikkari, síðar bóndi í K^rkjubæ. Hann málaði líka kirjkjuna að innan að öllu leyti. Vaf margur hrifinn af því mál- verfo á þeirri tíð, svo sem á alt- ari óg prédikunarstóli, og heldur það sér vel þar, sem sól hefur, ekki náð til að má það. 'i Þegar dr. Jón Helgason biskup kom að Keldum til að vísitera 1917, hafði hann orð á því hvað sér hafi þótt kirkjan falleg með þessari dásamlegu málingu, sem han i myndi ætíð frá því, er hann kom ungur að Keldum. Það var álit þeirra, er gjörst vissu, að Kel ídakirkja hafi þá verið veg- legasta guðshús sýslunnar. Átta- tíu ár er töluverður aldur á timb- urkirkju í hinni sunnlenzku rign ingarveðráttu, sérstaklega þegar litiið er til þess, að kirkjan var ójárnvarin yfir tuttugu ár. Sýnir litið er til þess, að kirkjan var vel tjörubikuð á meðan hún var járnlaus, að ekki skyldi allt fúna á þeim tíma. Býr hún að því góða viðhaldi enn. Arið 1912 var látinn nýr und- irstokkur í suðurhlið og gólf, er sumstaðar var farið að fúna. Er þetta sú ein teljandi viðgerð, sem farið hefur fram í öll þessi ár, og sést á þessu hve vel var geng- ið frá henni í upphafi. Að vísu er kirkjan nú farin að láta á sjá allmjög með fúa sérataklega í suðurhlið og turni og fornlegri málningu á veggjum og hvelfingu, sem ekki er að furða eftir átta áratugi. Þarf því innan skamms að hefjast handa og endurbæta kirkjuna, en það verður máske við ofurefli að etja hjá mjög svo fámennum söfnuði. Þegar kirkjan var byggð 1875, voru hér yfir tuttugu og fimm byggð býli og margt fólk skrifað á allflestum þeirra. Kirkjan var því í réttu hæfi við sóknar- fólkið. Nú með fólksfjölguninni í landinu síðan, er hér við það tug færri býla en þá og fólk miklu færra á heimilum. Á Keldum hefir verið kirkja, að talið er, frá því að bænda- höfðinginn Jón Loftsson í Odda lét reisa hér kirkju 1190—1197, en það ár dó hann. Hefir því verið hér kirkja óslitið um 760 ár. Væri því allsendis óviðeig- andi að kirkjan aflegðist á þess- um fornfræga stað af fátækt. Er því heitið á alla unnendur Keldnakirkju, að styðja hana með áheitum og gjöfum svo að kirkjan geti staðist þann kostn- að, sem af viðgerð hennar leiðir, og kirkjan verði sem fyrr sómi kirkna sýslunnar. Það var vel af sér vikið af Guðmundi Brynjólfssyni að byggja Kelndakirkju jafn prýði- lega og honn gerði. Hann gerði það í tilefni þúsund ára byggð landsins. Það var bautasteinn merkilegur að heiðra þannig kristnina með jafn veglegu guðshúsi. Guðmundur Skúlason. Krisfján Guðlaugsson liatstaréUaríösmaSur. Austurstræti 1. — Sími 3400. •íkrifstofutími kl. 10—12 og 1—5 X BEZT AÐ AUGLÝSA T / MOKGUISBLAÐIIHJ Framh. af bls. 6 fyrir milligöngu íslenzka, utan- ríkisráðuneytisins og brezka sendiráðsins í Reykjavík. Seinnj hluta aprílmánaðar barst Flug- félagi íslands bréf frá utanríkis- ráðuneytinu, þar sem skýrt ei frá því, að brezk stjórnarvöld hafi samþykkt að verða við beiðni félagsins um flug til Stóra Bretlands, og að flugið geti hafizl þegar eftir 1. maí. Ýmis sskilyrði voru sett að hálfu Breta, svo sem það, að með í ferðinni urðu að vera tveir menn úr brezka flug- hernum og £ 1000 tryggingar var krafizt af brezkum tollyfirvöld- um vegna fararinnar. FARÞEGAR OG AHÖFN Nöfn áhafnar flugvélarinnar bar að tilkynna brezka sendiráð- inu, en þau voru sem hér segir: Flugstjóri: Jóhannes R. Snorra- son; aðstoðarflugmaður: Smári Karlsson; vélamaður: Sigurður Ingólfsson; loftskeytamaður: Jó- hann Gíslason. Þá voru einnig með í ferðinni tveir brezkir flug- liðsmenn Farþegarnir sem fóru með í þessa fyrstu ferð, voru: Jón Jóhannesson, Hans Þórðarson og Jón Einarsson, allir kaupsýslu- menn í Reykjavík, svo og Robert Jack, þá brezkur þegn, en síðar íslenzkur ríkisborgari og prestur í Grímsey og Kanada. Flugferðin til Skotlands gekk' vel og bar ekkert sérslakt til tíð- inda á leiðinni. • Næst dag hélt flugbátur Flug- félags íslands frá Skotlandi áleiðis til íslands og lenti hann á Skerjafirði. Örn Ó. Johnson, skýrði frá því eftir komu vélarinnar, að Flug- félag íslands hefði þá þegar at- hugað möguleika á að hefja far- þegaflug til Danmerkur, en milli gögnu í því máli hefði utanríkis- ráðuneytið haft með höndum. „GULLFAXT' KEMUR TIL SÖGUNNAR Með komu „GullfaYa' hingað til lands 8. júlí 1948, er enn brot- ið blað í sögu millilandaflugs Flugfélags. fslands. Nýtt tímabil hefst og félagnu er nú fært að víkka enn athafnasvið sitt. Loft- leiðir h.f. höfðu keypt Skymast- erflugvélina „Heklu" ! júní 1947 og ári seinna eignaðist félagið svo „Geysi", sem var af sömu gerð. Á miðju sumri 1948 áttu íslendingar þrjár stórar milli- landaflugvélar. Þessir stóru „silf- urfuglar" héldu svo uppi áætl- unarflugi milli Reykjavíkur og sex erlendra stórborga í nokkur ár. ÁFANGI Á LANGRI LEIÐ íslendingar reka nú einir flug- samagöngur sínar milli Islands og annarra landa og flytja árlega þúsundir farþega með flugvélum sínum, jafnt erlenda sem inn- lenda. — íslenzkar flugáhafnir njóta fyllsta trausts í sínu starfi og hafa getið sér hvarvetna góðan orðstí. Millilandaflug íslendinga, sem hófst með fyrstu flugferð Flugfélags íslends fyrir 10 árum, hefur rofið langa einangrun þjóð arinnar. Hin nýja samgöngu- tækni hefur fært okkur nær ná- grannaþjóðunum og gerir okkur nú kleift að ferðast á jafnmörg- um tímum landa á milli og það tók daga áður. Hin mikla og öra þróun í íslenzkum flugmálum, vekur eftirtekt víða erlendis, enda má það kallast óvenjulegt, að smáþjóð skuli geta hrundið slíku í framkvæmd. Á þessum tímaótum í sögu íslenzks millilandaflugs, er ástæða til bjartsýni. Áframhald- andi framtakssemi og raunsæi þeirra manna, seiri flugmálum okkar stjórna, verður veglegasti bautasteinninn, sem hægt er að reisa fyrsta íslenzka -nillilanda- fluginu. Sfefán Dðgfmnsson ' Leiibeiningar ífrir skipsljéri i I ferSainensi, sem skoða vilja Siúfnes í Mývafnl Frá eigendum þess. Ferðamenn! TIL leiðbeiningar til ferðamanna sem langar til að skoða Slútnes í Mývatni, viljum við eigendur þess taka fram eftirfarandi at- ' riði: Slútnes er friðlýst varpland, þar sem mikill fjöldi af fuglum heldur til allt sumarið. Varpið hefur mjög minnkað á undan- förnum árum vegna þess ónæðis, sem fuglinn verður fyrir af fjölda ferðamanna, sem lagt hef- ur leið sína þangað. Langflestir ferðamenn, sem fara í Slútnes, sýna fyllstu gætni í allri um- gengni og forðast að styggja fuglinn umfram það sem óhjá- kvæmilegt er og skilja fullkom- lega hvað mikilsvert er að engu sé spillt á þessum stað. Því mið- ur eru þó slæmar undantekn- ingar frá þessu. Það hefur borið við. að menn hafa farið án leyfis í Slútnes, haft með sér skotvopn og notað þau þar um hávarp^ tímann. Komið hefur það fyrir að menn hafa farið með hunda í Slútnes og meira að segja skilið þar eftir hund, sem svo hamaðist | um eyna þvera og endilanga að ' elta fuglana. | Nokkrir menn hirða ekkert um að fá levfi til að fara í Slútnes, heldur fá sér einhvers staðar bát til að fara fram á vatnið og fara svo í Slútnes, bó bar blasi við auglýsingar, réct við lendingarn- ar, um að öllum sé óheimilt að fara í Slútnes án leyfis eigend- anna. Það hlýtur öllum að vera Ijóst, að framkoma þessara manna er með öllu óbolandi. Þeir virða hvorki eianarrétt né sjálfsagð- ar umgencnisveniur, og vegna þeirra verður að beita ströngu eftirliti. enda er það auðveldara þesar til staðar eru hvatskeitir vélhátar til að líta eftir söku- dóleunum. i Framvegis ve^ða því allir ferðamenn, sem viiia fara í Slút- nes, að fara í Gr«msstaði og fá þar hjá eiarenrtnnum leyfi, leið- beiningar og >>át. og ef um stærri hópa er að ræða þá eftirlitsmann til fvlgdar. Miög er það slæmt, þegar menn faFa á bátum meðfram eviunni og umhverfis hana. — Fuglinn fælist míög, ungahópar tvístrast og taoa af mæðrum sín- um og farast bar af leiðandi meira eða minna. Ferðamenn! Glevmið því ekki að Slútnes er fágætur staður, sem þarf að vernda svo og varð- veita svo sem f^ekast er kostur á. Sem betur fer hafa mjög margir fullan skilning á bessu og haga sér samkvæmt því. Önnur blöð e^u vinsamlega beðin að birta þetta. Grímsstöðum við Mývatn 1. iúlí 1955. Fyrir hönd eigendanna, Jóhannes Sigfinnsson. IDAG á einn af okkar traustu og reyndu sjómönnum, sex- tugs afmæli, það er Stefán Dag- finnsson skipstjóri á e. s. Brúar- fossi. Þó að ég viti að honum sé enginn greiði gerður með því að „hlaupa með það i blöðin", þá ætla ég samt að minnast þess með nokkrum orðum, því að ég veit að það verður margur, bæði á sjó og landi, sem vildu gjarn- an taka í hönd hans, eða á ann- an hátt óska honum til hamingju með daginn. I Stefán Dagfinnsson er fæddur Réykvíkingur og hefur alið all- I an sinn aldur hér, að undantekn- um nokkrum tíma er hann var í siglingum á erlendum skipum. Hann er einn úr hópi níu syst- kina, sonur Dagfinns Jónssonar verkamanns og sjómanns og Halldóru EJíasardóttur. Eins og að líkum lætur, hefur ekki verið úr miklu að spila á barnmörgu sjómannsheimili fyrir og um síð- ustu aldamót, og eins var ástatt í þessu tilfelli, urðu því börnin að fara að hjálpa til með af- komu heimilisins, strax og kraft- ar leyfðu. Stefán fór á sjóinn fyrir ferm- ingaraldur og hefur -verið þar óslitið síðan, á flesíam tegund- um skipa, kútterum, mótorbát- um, togurum, innlendum og út- lendum, björgunarskipi (Geir) og svo á „Fossunum" um áratugi og stundað þar ýmis störf, kynd- ari, háseti, stýrimaður og skip- stjóri. Til dæmis er e.s. Goðafoss nr. 2 kom til landsins var Stefán kyndari þar, og þegar sama skip fórst hér við Garðskaga í lok síðustu heimsstyrjaldar, var hann stýrimaður þar. Stefán Dagfinrsson er ekki einn af þeim mönnum sem flíkar með sínar tilfinningar, heldur dulur, og getur álitist dálítið „hvassur", eins og Færeyingur- inn segir, við fyrstu kynni, en þeir sem kynnast honum nánar vita að undir hjúfri skel slær gott hjarta, og þetta vita þeir bezt sem kynnast hönum mest. Hann er ákveðinn í skoðunum, einarður í framkomu og ófeim- inn að segja álit sitt um hlutina, við hvern sem er, háan eða lág- an, kemur vel fyrir sig orði svo að ekki verður misskilið það sem hann secir. hvort sem það líkar betur eða verr. Ég held að ég gæti ekki óskað íslenzkri sjómannastétt og fyrir- tæki því sem Stefán vinnur fyr- ir, Eimskipafélagi íslands, betri óskar en að þau eignuðust sem flesta yfirmenn með þeim eigin- leikum sein hann hefur að bera, skyldurækni, réglusemi, prúð- mannlega framkomu og árvekni í starfi, því að ef svo væri, þá þyrftum við íslendingar ekki að kvíða framtíðinni, því að eins og við vitum, þá hefur verið og verður, undirstaða fyrir þjóð- félagslegri velmegun, sjósókn og siglingar Um leið og ég sendi þér þessa afmæliskveðju, þá langar mig að nota tækifærið og óska Dagfinni syni þínum til hamingju með flugstjóra starfið og með/ ósk og vissu um að hann feti drengilega ranssra mm samþykkti í fyrrakvöld með 540 atkvxæðum gegn 43, frum- varpið um sjálfstjórn fyrir Túnis. Jafnvel kommúnistar greiddu ntkvæði með frumvarpi stjórn- arinnar. í fótspor föður síns í starfi sínu, því að góðir eiginleikar koma jafnt að gagni, hvort sem um er að ræða skipstjórn á sjó eða 1 lofti. Og svo að lokum, hvort sem þú verður í dag, heima eða heim- an, í höfn eða á hafi Newcastle eða Hamborg, þá óska ég þér og allri þinni fjölskyldu innilega til hamingju með afmælisdaginn. Heill þér sextugum heiðurs- mannL Nj vigatör.,

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.