Morgunblaðið - 24.12.1955, Blaðsíða 6

Morgunblaðið - 24.12.1955, Blaðsíða 6
6 MORGVNBLAÐIÐ Laugardagur 24. des. 1955 JL Daglega lifio J^ Gleðileg jól ^ Daglega tífia ^ Gleoileg jól ~j^r Jólaóskirnar Hermann Raspe, yfirbruggari — krónan er ekki nógu stöðug og ölið ekki nógu sterkt. um. Mikið borðað og mikið Irukkið — en þó ekki eins mikið 51 og hér, heldur Rínarvín og Æóselvín. — Hver eru tómstundamál yf- irbruggarans? — Lestur. Aðallega ísl. blaða >g léttari bóka og svo enskra ita. En það gengur hálf illa að æra, þegar maður er orðinn 54 ira. Vseri ég 25, þá skyldi ég ala íslenzku — en nú reynist >að erfiðara. — Ef þér ættuð jólaósk. Hver /rði hún? — Ég mundi óska að það igndi ekki svona mikið á næsta ári og á því, sem er að líða. Hálftíma síðar kom ég aftur í ölportið með ljósmyndarann. Þá tók yfirbruggarinn mig af- síðis og sagði. Má ég ekki breyta óskinni. Ég vil heldur óska að ölið mitt líki betur og enn meira seljist á'næsta ári — skítt veri með rigninguna. Það er ómaksins vert að skáia við eitthvert matborð hátíðanna fyrir yfirbruggaranum, sem ölið okkar góða bruggar. Hann brugg ar ölið, en drekkur það ekki sjálfur! ^- ekki að neinu magni. Skál í hans eigin öli! Mð þmB rigni minma — og meira ölsoljist SVHOIÐ: Port Ölgerðar Egils — Og hvað hugsið þér til jól- við Frakkastíg. — Persónur: anna? Yfirbruggarinn og blaðamaðuri — Það eru sömu jólasiðir í Við MorgunblaðiS. — Stund: Þýzkalandi og á Islandi. Að- Dagurinn fyrir messu Þorláks, fangadagur, jóladagur og 2. í jol helga. Það var ös í portinu — allir Bð kaupa öl. Við spurðum Um yfirbruggarann og eftir ýms- 8r krókaleiðir var okkur bent á Biann úlpuklæddar;, góðlegan, en fcó svipmikinn og "irðulegan. Ég Begi honum nafn mitt og erindi ír tjvt sumarmorgna Lefur hún á gluggann nú í kuldunum 0g held áfram: ^ | |J stundum komið í gluggann enda er hann harðlokaður. En — Okkur er sagt að þér séuð . til mín litla frænka mín. Hún um daginn var barið létt á dyrn- yfirbruggarinn hér og þess vegna er oft j mömmuleik þar fyrir ar. langar okkur að leggja fyrir yður | utan, því það er skjólgott þar og - Kom inn, sagði ég. Að fá bollastell í jólagi&f frá einhverjum U1 niðri fyrir, og bætti síðan við: — Ég er svo hrædd við hana. Og þvi má skjóta inn í, að það er ekki að ástæðulausu, því köttur þessi, svört og mikil læða, er hefur hreiðrað um sig hér í nágrenninu hefur hlaupið á börn m. a. Astu —• sögupersórru okkar. — Ég þurfti að fara til hennar Helgu í dag í myrkrinu, hélt Ásta áfram. Ég var svo hrædd. Ég læddist fyrst fram hjá húsinu þar sem kisa er á bak við og svo — stökk ég til Helgu. — Hver er Helga? — Það er hún Helga á Lauga- teig 13. Við leikum okkur saman. Hún er í tímakennslu og hún þekkir stafina. Ég hlakka svo til að fara í tímakennslu. — Hvað viltu helzt fá í jóla- gjöf, Ásta? — Ég vil bollastell og mamma segir að ef ég sé góð, þá fái ég það kannski. Jólin eru bráðum og nú á að fara að setja upp jólaskrautið heima hjá mér. — Hvernig er það? — Það er svona í loftinu. Og svo er jólatré sem snýst og jóla- sveinn sem hneigir sig. Pabbi bjó þetta allt til í fyrra Eg gat einskis spurt. Ég skildi hvað þetta var stór dagur í henn- ar lífj. Hún sá kisu borða rottu og jólatréð sett upp! Þetta fyllti litla barnshugann hennar. En hún vildi tala og sagði: — Veiztu hvernig sundbol ég á? ~ Nei. — Hann er gulur. Mamma gaf mér hann. — Notarðu hann stundum? — Já, ég hef farið í laugarnar? Hún Sólveig er svo góð. —¦ Hver er Sólveig? — Það er hún Sólveig, sem passar okkur. Hún lofar okkur að koma með sér í laugarnar og hún gefur okkur stundum gott Veiztu hvað jólin eru, Ásta? ; og hún hefur lofað okkur aS — Það er___ (Hún verður koma heim til sín. Hún er svo vandræðaleg á svipinn, lítur í góð. kringum sig). Það er dagur. I Aftur varð þögn, en svo sagði Og svo vill hún eyða þessu og Ásta litla sem er fjögurra ára: segir: Það var sett upp jólatré | —- Hver á þetta gott, og horfði þarna niður frá í dag. (Hún á ; á skál sem stóð á sófaborðinu. við tréð á Teigatorgi). Það kom bill og hífði það upp. Eg var þar Þú mátt fá þér, sagði ég. Hún fékk sér, stakk upp í sig nokkrar spurningar. — Það er bara svo mikið að gera núna — viijið þér ekki koma eftir jól, seg:r hann og er- lendur hreimur rnddarinnar er allmikill. — Já. en það áttj að vera fvrir iólablaðið. Það tekur aðeins 5—10 fciínútur. — Mikið að gera núna. hlýtt — móti suðri. Hún á þar — Ertu að sofa? sagði hún í skjólinu „sín börn", bakar sínar um leið og hún gekk að sófan- brúnleitu kökur og stjórnar sínu um þar sem ég lá. Og við tókum heimili þar. Hún á sínar áhyggj- tal saman — barnahjal. Það er ur — jafnvel „heimilisáhyggjur" unaðslegt að setja sig inn í barns- — en um þær vill hún ekki tala, hugann, hlusta á hin barnslegu þá verður hún feiminn, því hún vandamál hins daglega lífs — veit að „börnin ' hennar eru bara vera barn eitt augnahlik. dúkkur og „kökurnar" eru bara —¦ Hvað ætlarðu að segja mér mold. En hún og ég tölum oft núna, Ásta xnín? Hún heitir Ásta Blaðamaðurinn verður að vera saman um hin og þessi önnur Lovísa og er dóttir Jónu Stein- ékveðinn og ýtinn og ekki þýðir efni og þag er a]]taf lífgandi grímsdóttur og Leifs Steinars- að gefast upp. hressing, að byrja daginn með sonar á Hofteigi 14. Hún er 4 ára — Eruð þér þýzkur? því ag tala við hana út um gömul. — Já. gluggann. Hún er snemma á fót- — Veiztu það, að kisa borðaði — Hvert er nafnið, með leyfi? um alltaf. rottu í dag út á Laugateig. - Hermann Rnrpe. En þetta er eiginlega minning — Sástu það? og Ásdís systir. Svo á að setja og sagði: — Jæja. Nú þarf ég að ljós á það. Ifara. Að ferðast og kynnast nýjum hlutum og löndum Hafið þér verið hér lengi? j iiðins sumars. Hún kemur ekki — Ég kom til í?lands 1953. — En viljið þér ekki segja fckkur eitthv?ð urn yður áður en þér komuð hingað Þarna var íski.i brotínn og hinn þýzki bruggari sagði: — Bg átti í 15 ár heima í .Vestur-Berlin. Ég var starfs- maður „Berliner Kmdl" — brugg meistari þar. Annars er ég fædd- «r í Kiel 1901. Þar var faðir ininn bruggmeistari og afi minn Var einnig brufígmeistari op Btarfaði lengst af i Meglenburg. 'Áður en ég kom til „Berlínar Kindl" starfaði ég hjá „Holstein" 1 Hamburg og „E«-ck" í Bremen, tHi áður en starf nútt sem brugg- Jineistara hófst, nam ég við „Lehreanstalt fúr Brauercimeist- iecn". Það var fcrtð 1924. — En hvernig líkar yður á Islandi? — ísland er goít land — mér líkar mjög vel TCn krónan er tícki nógu stöðug' Og biórinn er ekki nógu sterku- Þíð fs'end- ingar ættuð að leyfa framleiðslu áfengs öls — að m.nnsta kosti til útflutnings. Þið hafið betra vatn en allir aðrir og öhð ykkar getur því orðið heimsins bezta 51, — Já, en það þýðir ekki um fcterkan bjór að tola. Alþinei tel- «r ísl. þjóðina ekki nógu þrosk- aða til að umgan^ast slíkt. En hvað segið þér um ölið, sem þér bruggið okkur, pilsnerinn og hjórinn? — Það er mjög gott öl bruggað feftir gamalli * formúlu dansk- íslenzkri. — Eigið þér fjöiskyldu hér? j — Konu. i ]|*EÐ blíðu brosi spyr hún hvern 1*1 viðskiptavininn af öðrum hvað hún geti gert fyrir hann. Hún fer hrau um búðina, nær í bækur, sýnir þær og selur — og afgreiðir næsta mann. Alltaf er hún jafn kurteis og vingjarn- leg við hvern sem er. — En fólkið er mjög misjafnt, sagði hún er ég hitti hana að máli í gær. Sumir eru hrana- legir og stundum dálítið frekir - Já, sagði hún og var mikið ' og hversu vel, sem maður gerir, I er ekki að finna, að þeim sé gert til hæfis. Aðrir eru einstak- lega almennilegir, og fullir þakklætis, þó að maður geri aðeins sjálfsögðustu hluti fyrir Þá. Þannig finnst henni fólkið vera — þú og ég — og hún fær stutt kynni af mörgum, því t. d. í gær var bókabúðin svo til full frá morgni til kvölds. Stúlkan heitir Guðrún Þórar- insdóttir, á heima að Barónsstíg 61 og er dóttir Þórarins Helga- sonar frá Látrum. Hún er að nokkru leyti alin upp í 'sveit, starfaði um tíma við afgreiðslu í Björnsbakaríi, var síðan um Vz árs skeið í vefnaðarvörubúð og hefur nú í rúmt ár verið í ísafoldarbókabúð. — Og hver finnst þér bezta búðin af þessum? — Skemmtirðu þér mikið — ég á við á dansleikjum? — Já, nokkuð — en bezt íer á að það sé gert í hófi. — Hvað viltu helzt dansa? — Valsa — og tangó. Mér finnst skemmtilegast í tillitssamari. Guðrun a-oiamistlóttir — valsar og ævisögur. — Hvað finnst þér um piltana, jafnaldra þína? — Mér líkar vel við þá. Þeir mættu vera dálítið kurteisari og Isafold. — Af hverju? — Ég hef gaman af þvi að Eg skrifa þetta niður mér til minnis, en þá grípur hún fram i, og segir: — Skrifaðu þetta Ásta Lovísa í glug-ganum — jólaskrautið hjá mér er svona í loftinu! vera ínnan um bækur — og svo ekki. Mér finnst þeir ágætir. er bara svo gott að vinna þar. I _ j>ér finnst sem sagt gaman — Lestu mikið? |ag ijfa? — Já, talsvert, ef ég hef tíma I _ ja> og ég vona að mér til og skemmtilegast lesefni auðnist að lifa lengi. finnst mér ævisögur og svo skáld _ i>ar sem þu ert nú aðeins sögur. Itvitug, þá ætt þér að geta orðið — Hvernig vilt þú eyða tóm- ag ósk þinni. Þú gætir kannski stundum þínum? ijfað í 80 ár enn. ~; Gjarnan lesa — og ferð- — Ég gæti vel hugsað mér að ast. Ég hef ákaflega gaman af að )ifa lengur, ef heilsan verður sjá mig um og hef ferðast tals- góð. vert hér heima. Og lengi hefur — Ef þú ættir eina jólaósk, . mig langað að fara út fyrir poll- hvers myndurðu óska þér? I inn og í vor ætla ég til Dan- — Sjá eitthvað af heiminum, merkur. |t. d. að ferðalagið mitt á næsta

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.