Morgunblaðið - 08.05.1956, Blaðsíða 6

Morgunblaðið - 08.05.1956, Blaðsíða 6
WORGUIHBLABIB Þriðjudagur 8. maí 1956 Jón Gislason — minning í FEGURÐ bygf;ðarlagsins finn- ur hver og einn hugsandi maður yl og kraft, sem íeitir á hann, að beita sér fyrir því, sem miðar til heilla, ekki aðeins honum sjálf- um, heldur og <;ngu síður sam- ferðafólkinu. Sákur var 'Jón Gíslason í Ey. Honum var það engin fullnaegja „að berjast að- eins fyrir afkomu sjálfs sín, held- ur var honum og nauðsyn, að styðja að velgengni annarra. Hann skildi, að aðeins í því, var fúllnægju lifsins að finna. Jón Gíslason andaðist að heim- ili sínu 27. f.m. Hann var jarð- sunginn í gær. Jón Gíslason var fæddur í Sigluvik í Vestur-Landeyjum 5. okt. 1871. Foreidrar hans voru Gísli Eyjólfsson bóndi þar og kona hans, Gufrún Ólafsdóttir. Voru þau hjón bæði fædd og upp- alin í Vestur-Ltndeyjum. '¦ Jón óist upp h,:á foreldrum sín- um og dvaldi hjá þeim, að mestu, unz hann festi -áð sitt og gekk að eiga Þórunni Jónsdóttur frá Álfhólum 5. okt. 1895. Foreldrar hennar voru hjónin Jón Nikulás- son bóndi í Ál hólum og kona hans, Sigríður S igurðardóttir, en hún andaðist fyrir nokkrum ár- um, háöldruð. Þau hjón, Jón og Þórunn, hófu þegar búskap í Sleif í sömu sveit þetta með prýði. Börnin eru öll gift og hefir farnazt vel og sama . er að segja um barnabörhin og I þeirra börn. Er því stór ættbogi j írá þeim kominn. Þó ærið væri að starfa heima fyiir, hióðust þó brátt á þau mikil störf utan heimilis. Hún ljósmóð- ir með miklum ágætum um hálf- an sjotta tug ára og er enn. Og hann, við látlaust starf fram á síðustu ár, í þágu sveitar sinnar og sýslu. Hreppsnefndaroddviti yfir 40 ár og sýsiunefndarmaður nokkru skemur, í sóknarnefnd og í'orsöngvari. Ölium þessum störfum og öðr- um sinnti hann af f rábærum dugn aði og aluð sem báru honum gott vitni, sem fyrirmanni sveitar sinnar. — Hann stóð heldur aldrei einn á veginum. Kona hans var og er, ekki aðeins frábær að dugnaði, eins og hún á kyn til, ¦ heídur einnig þannig gerð, að maður hennar naut sín bezt við hlið hennar og í samstarfi við hana. Sambúð þeirra var orðin óvenju löng og farsæl og sólar- lagið fefgurt. Jón naut lengst af góðrar heilsu og hélt sér vel and- lega og líkamlega, þó aldurinn vseri orðinn hár. Það var fyrst siðari hluta vetrar, sem sjúkleiki sótti á hann, er leiddi hann til 'nana. Jóni var sýnd ýmis sæmd Fjölmennur fundur Fríkirkju safnaðarins 56. ADALFUNDUR Frikirkju- safnaðarins í Reykjavík var haldinn í kirkju safnaðarins sunnudaginn 29. apríl 1956. Fundarstjóri var kjörinn Jón P. Emils hrlm. en hann tilnefndi Jón Hafliðason, fulltrúa, sem l'undarritara. í fundarbyrjun minntist prest- ur safnaðarins, séra Þorsteinn Björnsson, þeirra safnaðarfé- laga er látizt höfðu á árinu, þeirra á meðal voru formaður safnaðarins, J. Bjarni Pétursson, framkv.stjóri og Þorgrímur Sig- urðsson, skipstjóri, safnaðarfull- trúi. Formaður fyrir næsta kjörtíma I bil var kjörinn Kristján Sig- geirsson, kaupmaður, varaform. Valdemar Þórðarson, kaupmaður. Kjartan Ólafsson, varðstjóri, var endurkjörinn safnaðarfulltrúi, en Óskar B. Erlendsson, ]yf jafr. var, kjörinn safnaðarfulltrúi og Vil- hjálmur Árnason, skipstjóri til vara. Fyrir eru í stjórninni frú Ingibjörg Steingrímsdóttir, frú Pálína Þorfinnsdóttir, Þorsteinn J. Sigurðsson, kaupmaður og Magnús J. Brynjólfsson, kaup- maður, ritari safnaðarstjórnar. Eden, Bulganin-og Krúsjeff á Viktoríujárnbrautarstöðinni í Lundúnum. Heimsókn Krusjeffs Bulganins og var „soguleg" — en árangurslítil HEIMSÓKN B & K til Lundúna var vissulega söguleg — eins og brezki utanríkisráðherrann og voru þar til ársins 1925, að og 1952 var hann sæmdur rídd- þau fluttu að Ey, en þar ráku þau I arakrossi Fálkaorðunnar. j . búskap upp frá því. unz sonur I Jón var hinn mesti atgervis- | Fundurinn var mjög f jölmenn- J felwyn Lloyd, komst að orði þeirra tók við jörð og búi fyrir j maður og gæfu naut hann til ur og toku margir til mals. — ' .............." nokkru. ] hinztu stundar, að eiga þess kost Beindust umræður aðallega að að njóta hjúkrunar ástríkrar eig- safnaðarmálum, vexti hans og inkonu unz yfir lauk. jviðgangi og þakklæti i il safnað- Við hljótum öll, af þakklátum arstjornar Með búskap þessara hjóna hófst látlaust stnrf er stóð í full 60 ár. Börnin ur 5u 12 og komust 10 þeirra upp. Er það mikið átak og ekki á allra færi, að koma vel til manns slíkum barnahóp. En hjónin voru bæði, svo vel gerð, að þeim tókst huga, að unna þér hvíldar og blessunar í dýrðarríki Guðs. ^irottinn blessi þig og varðveiti þig- Steindór Gunnlaugsson og séra Þorsteins Björnssonar fyrir vel unnin störf. A leiðinni heim um borð i Ordzhonikidze hefir þeim senni- lega gefizt tími til að hugleiða þessa heimsókn, sem hefir að öll- um líkindum verið nokkuð frá- brugðin þeirri hugmynd, er þeir \mm húá MÁNUDAGINM 7. þ. m. var til moldar borina frá Hallgríms- kirkju hér í bæ einn af elztu og traustustu iðnao irmöniium þessa bæjar, Bjarni Þorláksson tré- smiður, Grettisgötu 35 Hann var fældur .' Þórukoti á Álftanesi 31 jan. 1873, en and- aðist i Land; kotsípítala 29. apríl s. 1. Faðir Bjurna var Þorlákur, hreppscióri. útv< gsbóndi og for- maður, Jónsson frá Tóftum í Grindavík Er margt mætra manna frá Tóni 'jeim Vomið, þar á meðal Bjarrú Sremurdsson náttúruíræðingur, vo'ru þeir Bjarnarnir bræírasyiur og vinir rniklir. Móðir Bjarna, kona Þorláks í Þórukoti, var Trgibpig Bjarna- dóttir frá Hausasrtöðurri á Álfta- nesi. Faðir IngiirrGrgar var Bjarni Jónsson, bróðir Ketiis bónda í Kotvogi í Höfnum. Er sé ætt- bálkur góðkunnur. rtjarni Þor- láksson var ungur, er faðii hans dó. Hann ílst upp rneð móður sinni í Þórukoti, unz hann fór til Reykjavíkur og natn trósmíði hjá má^i sínum. Steinsrírru Guð- mundssyni Réít eftir aldamótin byggði Bi.-.rni sér ibúðarhús, Grettisgötu 35. og þai bjó hann síðan til æfiloka, ógiftur og barn- laus, fyrst með móður sinni, meðan hennar naut við, en síðan með systurdótlu? sinni, Lovísu Lúðvíksdóttur trt Nrrðfirði. Bjarni Þ.>rláks*on vann næst- um eingönp, x að Iiúsasmíði Hann var ágætur si a *fsmi.ður, bæði vandvirkur og nikilvirkur. með- an hann héli heílum sér. Var það almælt meðal starfsb»-æðr« hans, að hann vildi aldrei láta sjást eftir sig verlt eem ek!;i væn vel Hafði safnaðarfélögum fjölgað höfðu gert sér um hana fyrir- fram — þeir kynntust lífi Breta í ýmsum myndum, sátu í te- drykkju með Elízabet drottningu í Windsorkastala og lentu í deil- um við opinskáa frammámenn brezka Verkamannaflokksins. Bulganin og Krúsjeff komu með konunglegar gjafir meðferð- is — mongólska hesta og bjarn- dýrsunga — til að vinna hylli Breta. Þeir urðu þess samt fijótt varir, að hér var ekki hægt að beita sams konar aðferðum og í Indlandi. Sennilega hefir Krúa um tæp 300 á árunum 1954—'55, en á þessu vori vooru fermd 120 ungmenni. Við hækkun safnaðargjaldanna 1954 hefur fjárhagur kirkjunnar stórbatnað og stendur nú í mikl- um blóma, þar sem nú eru í söfnuðinum hátt á fimmta þús- und gjaldendur. Kvenfélag Fríkirkjusafnaðar- ins átti 50 ára starfsafmæli 6. marz s. 1. og er elzta kirkju- safnaðar kvenfélag í landinu. í tilefni 50 ára afmælisins færði vandað gólfteppi, sem sett var á inngang kirkjunnar og kór. Ennfremur forkunnar fagurt altarisklæði, sem frú Ingíbjörg Steingrímsdottir hafði gefið kvenfélaginu til minningar um eiginmann sinn, Jón Bjarna Pét- ursson. Fóstbræðrafélag Fríkirkju- safnaðarins afhenti safnaðar- stjórn gjafabréf fyrir dýrmætu magnaratæki og 15 hlustunar- tækjum fyrir heyrnarsljótt fólk. Hafði Fóstbræðrafélagið látið setja tækin upp í kirkjunni ásamt fjórum hátölurum. Er Fríkirkjan þar með fyrsta kirkjan í höfuð- staðnum, sem búin er slíkum tækjum. um, en hann var traustur félags-. Þessi tvö framan greind safn- maður, þar sem hani. tók því. aðarfélög hafa verið söfnuðinum Hann mun t. d. hafa verið íélagi ometanleg stoð og stytta i öllum í Iðnaðarmannafélagi R'-ykja- meiri háttar framkvæmdum, þá kvenfélagið söfnuðinum að gjöf jeff verið það ljóst frá upphafi, þegar Ordzhonikidze sigldi inn í Portsmouthhöfn. aldrei um að standa i stórræð- víkur hátt á sjötta t.jg áia. Bjar.ii var einn þe,rra manna, sem sannarleg unun var að vera með, bæði á heimili og við vmnu, því har.n vas drengur góður, í fyllsta skil.iingi þ.?irra orða, prúðmenni ' umgengm og sérlega góður kennari í iðn sinm Var ekki sízt Kvenfélag safnaðarins, ' sern fært hefur söfnuðinum hverja rausnargjöfina á fætur annarri á 50 ára starfsferli sín- um. Organisti safnaðarins, Sigurð- ur ísólfsson, hafði forgöngu fyr- ir að fenginn var þýzkur sérfræð- ingur til að yfirfara, stemma og það hvort tveggja, að hann kunni gera við kirkjuorgelið, sem er verk dtt vel og að hann hafði eitt hið stærsta og fullkomnasta vakandi áhuga á þ/i, að læri- hér á landi. • BULGANIN OG KRUSJEFF REÍNDU AÐ KOívlA SÉR VEL Er russnesku ráðamennirnir sátu yfir vodka og kavíar í rúss- neska sendiráðinu, skírskotaði Krúsjeff til sanngjarnra manna meðal áheyrenda: „í röðum íhaldsflokksins og stjórnarand- stöðunnar fyrirfinnast bæði þeir, sem eru hlynntir heimsókn okk- ar og andvígir henni. Það er eðli- legt, og kemur okkur ekki að ó- vörum." Þeir hafa þó hlotið að verða vandræðalegir oft og tíðum, t d. er þeir heimsóttu Konunglega flotaskólann í Greenwich, og stöð ugt giumdi í ha^.iara hinum meg in við Thamesfljótið: „Bulgtmin marskálkur og Krúsjeff eru hér — til þess að tortíma mannkyn- inu og steypa brezka heimsveld- inu í glótun." Vafalaust hafa Bulganin og Krúsjeff goldið þeirra óvinsamlegu orða, er þeir létu falla í garð Breta í Indlands- förinni. Og það hefir tvímæla- laust valdið þeim vonbrigðum, að rveinar han.s tækju sem beztum framgörum Ég, yem þessar iínur rita, kynntist Bjarna fyrsí 1904, er hann ^ar v:ð smíði )búð.=rhúss og kirkju á Hvanney.-. í Borgar- /irði. Réðist ég þá til hans læri- Malenkov var tekið mlklu betur Samhugur og eining hefur ríkt af brezkri alþýðu. innan safnaðarins, kirkjusókn hefur verið ágæt og safnaðarlífið stendur í miklum blóma. sveinn. Hefi ég síðan átt heima af hendi leyst Sú var og itynsla í húsi hans til þessa oags Hefir mín, þau ^2 ér, seni ég hafði hann alla þá stund sýiu mér kynni af honum. SótU'st því all- fölskvalausa vináttn, svo að ir eftir honum *i[ starfa, sem til aldrei bar skugga á. iæ é^ hon- hans þekktu e^íá síit til verk-, um aldrei fu.llþakkað ^stúð hans vonaði, en blessi alla vini nans og ttjórnar. og umhvggju fyrir veiíerð minni. vandamenn. Sama er álit sambýismanna Þórður Þor&teinsson, * ORSAKIR MISTAKANNA Hvers vegna mistókst Bret- ____________________ landsför þeirra Bulganins og Krusjeífs svo algjöriega? Margt og Þorsteins Þorsteinssonar, sem mætti tína til, en höfuðatriðin eru báðir höfðu löng og náin kynni af honum. Hafa þeir óskað að láta þess getið hér. Guð gefi honum nú sinn frið, svo sem hann sjálfui trúði og Bjarni vai f ;mur hlédrægur um annað en starf sitt. Hann hirti' minna, Kristjáns Sighvatssonar trésmiður. þessi: Brezk blöð" undir forjstu Malcolm Muggeridge, ritstjóra Punch. voru yfirleitt berorð 04 fóru ekki í launkofa með rviid sína. Það var misráðið að senda hinn illræmda Ivan Serov u. Bretlands á undan leiðtogunu m til að ganga vandlega frá öllum varúðarráðstöfunum. Þó mun herferð núverandi valdhafa í Rússlandi gegn Stalín hafa ráðið her mestu um. Brezk aiþýða veit, að þeir Bulganin og Krúsjeff eru arftakar og fyrr- verandi lærisveinar Stalins. Þeir höfðu nú lýst yfir því, að Stalín hefði verið fjöldamorðingi og svikari, og brezk alþýða telur ir°r)sveina hans af sama sauða- húsi. Stúdentarnir í Oxford þyrptust að russnesku ráðamönnunum og sungu: „Veslings gamli Jói! Veslings gamli Jói!" Bulganin og Krúsjeff leíddu söng stúdentanna hjá sér. Rússnesku ráðamennirn- ir voru ekki lengur ískyggilegir gestir. Bretar höfðu nú gripið til kímnígáfunnar, og gamalli konu varð að orði: „Þeir eru eins og tveir litlir drengir, sem blásnir hafa verið út með reiðhjóladælu." * LÉLEGUR ÁRANGUR Eins og vænta mátti, náðist eng inn árangur í Þýzkalandsmálun- um á viðræðufundum brezkra og iMssneskra ráðamanna. Umræð- urnar um ástandið í löndunum iyrir botru iviiðjarðarhafs strönd- uðu á því, að Bulganin og Krús- jeii settu pað skiiyrði fyrir sam- vinnu við Vesturveldin um að stöðva vigbúnaðarkapphlaupið, að Bagdadbandalagið yrði leyst upp. í afvopnunarmálunum kom fátt fram, enda þótt Krúsjeff reyndi að láta svo líta út á síð- ustu stundu, að Rússar væru mjög áfram um einhvern árang- ur á þessu sviði. Sat hann lengi á tali við Stassen og aðra frammá menn, meðan Buiganin skemmti sér í veizlu í rússneska sendi- róðinu. • B & K VILDU EKKI SÍLD OG KRABBA Líiið gekk í viðræðunum um aukin verzlunarviðskipti milli Rússlands og Bretlands. Rússarn- ir komu með álitlegt tilboð upp á vasann, en tilboðinu fylgdi það skilyrði, að Bretar afnæmu bann- ið gegn útflutningi hernaðarlega mikiivægra vörutegunda til kommúniskra ríkja_, Krúsjeff lagði mikla áherzlu á þetta í ræðu sem hann flutti í Birmingham. Sagði hann án nokkurra mála- lenginga, að hann og Bulganin hefðu ekki astlað sér að fá „síld og krabba" frá Englandí. Það voru aðrar vöruteguíidir, sem beiv ágirntust. R«3aa var kump- ánleg, en fól engu að siður í sér hótanir gegn • urveldunum. Siigðust Rússarnir þegar haf a gert i ! unir til að varpa vetnis- sprengjum úr flugvél og einnig hafa framleitt fjarstýr^ar kjarn- orkuflauga, sem hægt væri að beina að hvaða skotmarki sem er á jörðinni. Þetta gátu Rússar Framh. á bls. 12

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.