Morgunblaðið - 29.08.1957, Blaðsíða 9

Morgunblaðið - 29.08.1957, Blaðsíða 9
Fimmtud'agur 29. ágúst 1957 MORGVHB1 AÐIÐ Góðu dagsvetki iokið ÞAÐ VAR verið að undirbúa að senda níunda burðarvírinn milli stöpla á hinni nýi'i hengibrú á Hvítá í Biskups- tungum, sem venjulega er kölluð Iðubrú, er við komum þangað austur síðdegis á mánudaginn. Er brúin nú mesta brúarmannvirkið, sem er í smíðum hér á landi, hið veglegasta í hvívetna og mun verða mikil samgöngubót fyr- ir hinar efri sveitir Árnes- sýslu. Hófst smíði brúarinnar, sem áætlað er að alls mum Við Iðu-brú er verið að leggja 12 burðarvíra sem vega 4,5 t. bver. Brúin opnuð í vetur vírinn 173 metrar á lengd. Á hvorum enda er „skór", sem vír- inn er fastur í, en skórinn er svo settur á tvær festingar í akker- inu, en síðan er hann festur með tveim heljaröflugum róm. Vírinn dreginn yfir Hvítá Á eystri bakka árinnar var allt tilbúið til að hefja vírdráttinn yfir er við komum. Fyrir aftan brúarturninn er togvinda. Frek- það kemst ótrúlega fljótt upp i vana að vinna í nokkurri hæð, en að auki eru þessir menn aliir þaulvanir orðnir slíkri hálofta- vinnu, því margir þeirra eiga að baki alllangan brúðarsmíða-feril En sjálfur þekkir Jónas manna bezt slíka vinnu, því hann hefur verið við smíði fjölda brúa, t. d á Selfossi, Þjórsárbrú og eins austur á Jökulsá á Fjöllum, svo nokkur dæmi séu nefnd. Enn gefur Jónas merki og mennirnir uppi á turninum fyrir ofan okkur hafa komið vírnum yfir. — Nú liggur vírinn í hjóli, sem auðveldar dráttinn, en þann þyngist nú óðum. Vírendinn hef- ur farið alveg niður undir vatns- borðið. Úti yfir miðri ánni, sem er rúmlega 90 m breið, hækkar vírinn sig aftur í stefnu á turn- inn á vestri bakkanum. Nú fer hann rétt fetið áfram, því þyngsl- in aukast nú mjög, en vírinn veg- ur sjálfur 4.5 tonn. Metdagttr Jónas sagði okkur að vírdrátt- urinn hefði gengið mjög vel þennan dag. Senn var kvóld og þetta var þriðji vírinn á einum og sama degi, sem þarna var kominn alla leið yfir. Það þykir gott að geta gengið frá tveim vírum á einum degi. Jónas gaf strákunum á keflinu enn merki um að nema staðar. Hann hafði aldrei augun af vírendanum, sem nú var kominn upp að íurnbrún- inni á vesturbakkanum. Menn- irnir, sem verið höfðu í turnin- um fyrir ofan okkur, voru nú komnir yfir ána til að taka á móti vírnum. Það tekur kringum eina klukku stund að draga vírinn á milli, en metið sögðu strákarnir okUur væri 57 mínútur. Er þá eftir að ganga frá vírunum í akkerunum, sem er erfitt verk og margar hendur þarf við með aöstoð handsnúinna spila, er lyft geta nokkrum tonnum. Það var gaman að sjá þetta verk unnið. Þarna var hver mað- ur á sínum stað og vissi nákvæm- ¦ ¦» i.|i mm i,....... ' Jr- Andartakshlé. Virendinn er kominn upp á brúarturninn. Virinn á keflinu er rúmlega 170 metrar á lengd. kosta 6,5 milljónír króna, árið 1951. Nú eftir um 2 ára hlé við brúarsmíðina, er kominn þangað brúarsmiðaflokkur frá vegamálastjórninni. Er hugmyndin að halda verkinu áfram, þar til brúarsmíðinni er að fullu lokið, og sagði yfir- smiðurinn, Jónas Gíslason, að hann vonaðist til að það gæti orðið í nóvembermánuði n. k. • Þegar hlé var gert á smíði Iðu- brúar, var lokið við að steypa báða turna hengibrúarinnar, beggja vegna hinnar straum- þungu Hvítár. Eru turnarnir um 20 metra háir. Gera þurfti ramm- byggilegar undirstöður, sem í fóru um 500 tonn af sementi og sandi, og í brúna er nú komið um 70 tonn af steypustyrktarjárni. Við komum hingað austur fyr- ir nær hálfum mánuði, sagði Jónas Gíslason yfirsmiður og hófst þá undirbúningur að því verki, sem nú er verið að vínna þar, að koma fyrir burSarvírum brúarinnar. Verða þeir alls 12, sex hvorum megin. Er hver vír 3V» tomma í þvermál. Á vestari bakka árinn- ar er bækistöð brúarsmiðanna, og þar standa tjöld þeirra hlið við hlið og mötuneytisskáli með eldhúsi. Efni er geymt á þessum bakka árinnar, og þar standa t.d. nokkur stór kefli, sem burðar- vírinn er undinn upp á. Er á hverju kefli nákvæmlega sú lengd, er með þarf til þess að strengja hann á milli akkeranna, ginn hvorum megin árinnar og er ar grannur stálvír er dreginn yf- ir ána á vestri bakkann og þar taka nokkrir ungir menn við honum og læsa í burðarvírinn. Jónas gefur nú merki með handauppréttingu yfir á hinn ár - bakkann um það að láta vind- una byrja að vinna. Strákar við vírkeflið hafa það verk með höndum aS standa tilbúnir við bremsurnar. — Þetta eru hand- bremsur, tvö löng járn, sem þeir leggjast á þegar hægja eða stöðva þarf vírkeflið, og er það stálvir sem grípur utan um hjólin á kefl- inu. — Hraðinn gæti fljótt orðið óviðráðanlegur ef slíkir hemlar væru ekki hafðir á. Uppi yfir okkur — ofan á turninum — standa nokkrir menn tilbúnir við tvær nokkurra tonna krafttalíur til þess að taka á móti vírendanum. Innan stund- ar er keflið farið að snúast hægt áf ram og vírinn er lagður af stað upp á turninn. Við heyrum skarkalann frá vindunni á hin- um bakkanum og drunurnar í loftpressunni, sem dælir lofti í vinduna. Vírendinn er kominn upp undir vinnupallinn mjóa, sem mennirnir uppi á turninum standa á og Jónas gefur stöðv- unarmerki yfir ána meðan þeir uppi á stöplinum lyfta vírendan- um upp á turninn og fara með hann yfir. Við höfum orð á því við Jónas yfirsmið, að hann og menn hans séu heppnir með veðrið við þetta erfiða og vanda- sama verk, því ekki væri neinn öfundsverður af því að þurfa að vinna við þetta í hvassviðri og rigningu. Kemst upp í vana Það er satt, sagði Jónas, en Jónas Gíslason: — Ekkert fum. lega hvað hann átti að gera. Var þetta mjög vel skipulagður og samhentur vinnuflokkur, allt unnið fumlaust. Hann sagðist vonast til að vírarnir væru allir komnir upp á miðvikudaginn, þ. e. a. s. í gærkvöldi. — Hvað liggur þá næst fyrir að gera? Gekk Jónas nú með okkur þangað sem margir járnbitar lágu. — Þetta eru þverbitarnir undir brúargólfið, sem hver veg- ur um 650 kg., 24 talsins. Það liggur næst fyrir að koma þeim fyrir í burðarjárnunum, sem aft- ur eru fest í vírana. RammLyggilegar Akkerisfes.tingar og burðarvirar btúarinnar sem verða 6 hvorum megin. — Þá þurfið þið að fara út á þá? — Jú, en það er eiginlega með öllu hættulaust, þvi strákarnir standa í kláfferju. Síðan verður svo langbitunum komið fyrir. Þeir eru ekkert smásmíði, þriggja tonna bitar, og síðan hefst smíði sjálfs brúargólfsins og verður það steinsteypt. Vona ég að hægt verði að opna brúna til umferðar í nóvembermánuði næstkomandi. Hjá ráðskonunum Að lokum þáðum við hressandi kaffisopa hjá ráðskonunum tveim, sem ýmist eru með mat eða kaffi handa vinnuflokknum, sex sinnum á sólarhring. Það er orðin nokkurra ára reynsla mín. að óvíða fæ ég eins gott kaffi og meðlæti og hjá ráðskonum vega- vinnumanna, og þannig var það hjá þeim við Iðubrú. Strákarnir létu vel yfir fæðinu, en ráðskon- urnar voru að matbúa kvöldmat- inn, sem verða átti kjöt. Á olíu- kyntri eldavél, sem í eina tíð var sennilega kolavél, stóðu kjötkatl ar og súpupottar. Þeir fengu salt- fisk í dag, sagði önnur ráðskon- an, en báðar sögðust þær kunna vel við sig eystra, og hafði önnur verið vestur í Dölum en hin uppi í Hvalfirði. Hún sagði að sér hefði þótt fallegt hjá Fossá, en þar var bækistöðin. Við kvöddum Jónas Gíslason og menn hans. Einn strákanna ferjaði okkur yfir ána á vestri bakkann, þar sem bíllinn okkar stóð. Skálholt — Hlöðufell Ferjumaður sagði okkur aS vinnuflokkurinn hefði ákveðið það skömmu eftir komuna aust- ur, að flokksmenn skyldu nota einhvern sunnudaginn, sem ekki yrði farið til Reykjavíkur, til þess að ganga á Hlöðufell, en enn hefðu menn ekki gefið sér tíma til þess. Sumir hefðu ekki enn heimsótt hinn fræga stað helgi og sögu, Skálholt. Frístundivnar hafa farið í að „þjónusta" sjálfan sig, þvo galla, stoppa og annaðt þess háttar. Við erum ekki á íör- um héðan, og það gefast vafa- laust tækifæri til þess að stunda fjallgöngur og koma í Skálholt, sagðí ferjumaðurinn um leið og hann ýtti kænunni fram í straunv harða ána. Þegar við gengum framhjá akkerinu voru brúarmenn þar aS streitast við að festa níunda burðarvírinn fyrir Iðubrú og þann þriðja á sama degi. — Góðu dagsverki var senn lokið. Sv. Þ. Það er „skórinn" á vírendanum sem er yfir ánni. Lgósmyndir Mbl. Gunnar Rúnar.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.