Morgunblaðið - 31.12.1961, Blaðsíða 1

Morgunblaðið - 31.12.1961, Blaðsíða 1
II i0r0wWtóil> Sunnud. 31. des. 1961 r UM SÍÐUSTU áramót var bin mesta deyfð yfir Reyk- víkingum og mundu lögreglu þjónar borgarinnar ekki leið inlegri áramótafagnað. Sum ir kenndu slénið aflaleysi tog arnna og verðfalli £ lýsi og mjöli, en aSrir töldu haf- meyjarleysið á Tjöminni valda hér mestu. VerSfallið á fiskimijölinu hafði síður en svo niðurdrep andi áhrif á Japani, þó þeir séu líka imikil útgerðarþjóð- Barnsfæðingar komust bar upp í 20 pr. sekúndu, þó ekki hjá sömu fjölskyldunni. — Til Siglufjarðar komu átta Færeyingar togaraútgerð staðarins til mikillar við- reisnar og vistmenn á elli- heimilinu Grund voru þá orðnir 344. Auk Færeyinganna feng- um við marga tigna gesti hingað á árinu. í janúar komu m.a. kínverskir læknar og kvörtuðu yfir ágangi Ti- betbúa. Aðalerindi þeirra var annars að kynna sér starfsaðferðir íslenzkra lækna. VoruKínverjarnirvið staddir botnlangaskurð og tannúrdrátt kolleganna, kom ust að því, að hér er ekki beitt Marx-Leniniskuim að- ferðum, enda er meðalaldur íslendinga hærri en flestra annarra þjóða. Minnkur drukknaði á dul- arfullan hátt í Árnesi — og Kínverjarnir héldu utan. Landlhelgjsgæzlan flutti belgízkan togara til hafnar í Vestmannaeyjum og hlaut skipstjórinn háa sekt fyrir tilraun til veiða þar sem all ir höfðu fyrir löngu fullviss að sig um að ekki væri bein að fá. Reið þetta manninum greinilega að fullu, því svo taugaóstyrkur var hann, að það var hrein hunda heppni, að maðurinn hitti á hafnar- mynnið, þegar hann sigldi togara sínum út úr höfninni. Lengra fór hann ekki en sigldi skipi sínu í strand við utanverðan hafriargarðinn. Af hlauzt milljónatjón á garðinum, en fyrir það hlaut Belgíumaðurinn enga sekt, heldur var honum tekið með fögnuði færður úr blautum brókum og settur í aðrar þurrar og hlýjar. Síð an var hann sendur í flugvél til Reykjavíkur- Þar bjó hann í lúxus þar til ferð féll utan og var honum veitt whisky og sódí á útleið. — Varð þetta okkur mikil land- kynning. Annars töldu góðir og guð hræddir menn í Eyjuim, að en aðrir á móti. Málið var rætt á Alþingi og komst jafn vel í útvarpið. Freymóður var lafmóður og margfróður við útskýringar sínar á ó- kostum bjórsins, enda er það margreynt, að bjórinn kem ur mönnum ekki í jafngott „dans-stuð" og sterkari drykkir. Freymóður er, eins ög allir vita, hagur tónsmið- ur en barþjónar á Hótel Borg segja, að menn taki ekki að synigja lög hans af raust fyrr en eftir þrjá tvö falda. — Og auðvitað var bjórinn saltaður og fólk held I febrúar gerðist það merk ast, að UMF Djörfung fyrir austan efndi til happdrættis og verður ágóðanum varið til vegabóta til að auðvelda ferð hundahreinsunarmanna um sveitir þar. Um þessar mundir var tölu vert rætt um Sovét-ljósaper- urnar. Af þeim er skinandi birta. En svo eiga þær til að springa, þegar minnst varir Þóttu þetta slæmar perur og vildu sumir véfengja það, sem kommar segja um hið háþróaða tækniland í austri. En þeir, sem eru með á nót- sekt belgizka skipstjórans fyrir landhelgisbrotið hefði verið allt of lág. Æðri máttar völd hefðu þess vegna gripið í taumana Og hegnt Eyja- skeggjum með því að brjóta gat á hafnargarðinn. Kröfð- ust þeir hinir sömu, að sekt ir fyrir landlhelgisbrot yrðu stórhækkaðar til þess að illir andar mættu vel við una. Hannibal þeysti um landið og var Snorri járnsmiður oft ast hestasveinn hans og helzti ráðgjafi í málefnum sjómanna. Gerðu þeir félag- ar víða lukku á samkomuim og var oft dansað á eftir Útgerðarmenn í Eyjum settu á róðrabann, því næst fóru sjómenn í verkfall og loks verkakonur í frystihúsum — og kom vertíðin því létt nið ur á flestum. Var í ráði að fara annan hring, en for- sjálir menn sýndu fram á það, að verkföll myndu þá endast fram á Þjóðhátíð — og lítið verða til glaðnings. í Janúarlok urðu menn víða um heim að herða sult- arólina. Hungursneyð var í Kongó og Tíbet, mannfellir í Kína — og ástandið á Ströndum varð jafnvel svo slæmt, að mýsnar urðu að leggja sér Tímann til munns. Þeir, sem ekki höfðu reynt, sannfærðust þá um, að hægt væri að lifa á Tímanum ein um saman, bæði tii andlegs og líkamlegs fóðurs- Hófu fleiri og fleiri Tímakaupend ur að gefa kúm síinum Tím- ann með fóðurbætinum og þykir þetta gefast vel. Brögð eru samt að því, að þing- ræður Þórarins gangi ómelt- ar niður af blessuðum skepn- unum. Nú komst bjórinn á dag- skrá og voru margir með, ur áfram að fá sér þrjá tvö- falda. Útsölur hófust nú af miklu kappi og afsláttur var allt að 75%. Á miðjum útsölutíma birti Tíminn þá bombufrétt, að Kennedy væri framsókn- armaður, eindreginn stuðn- ingsmaður hinnar frjáls- lyndu umbótastefnu flokks- ins. Framsóknarandstæðing- iim varð bylt við eins og skiljanlegt er, því maðurinn kemur vel fyrir. Upp úr því fóru að birtast í Tímanum smápistlar um SÍS og fóst urjörðina, skrifaðir undir dulnefni. Héldu margir, að nú væri Kennedy byrjaður að létta undir með Þórarni, erida fór ritstjórinn nú oftar í bíó en áður. Jókst salan á Tímanum eitthvað, en hrap- aði svo aftur þegar það vitn- aðist, að Kennedy-pistlarnir væru eftir veitingamanninn Vigfús, sem hættur er á Hreðavatni. — Tíð var þá sæmileg á Ströndum. Janúar var atburðarífcur mánuður, því þá hertók Galvao portúgalska skipið Santa María, Bandaríkjamað ur bauðst til að reisa hér sjónvarpsstöð og Þjóðverj- inn Frank Franken, sem vildi verja eigur fslendinga gegn ásælni innbrotsþjófa, var framseldur þýzkum stjórnar völdum og settur í fangelsi með gömlum innbrotsþjóí- um. unum í Marx-Leniniskum þankagangi, skildu auðvitað, að þetta var aðeins liður í 5 ára áætluninni. Því fleiri per ur sem springa um leið og á þeinx er kveikt, þeim mun fleiri perur eru notaðar. Auk in eftirspurn krefst auðvit- að aukinnar framleiðslu, 5 ára áætlunin í ljósaperufram leiðslunni stenzt e.t.v. — og svo eru hengd heiðursmerki á Sovét-ljósaperuvinnuhetj- urnar. — Þess vegna er hrópað „Húrra" í Tjarnar- götu 20 í hvert sinn sem ljósapera springur þar — og síðan í hrifningu: „Lifi sosíalisminn!" Þetta var sannkallaður verkfallamánuður og báta- formenn í Eyjum sátu því heima hjá sér, stoppuðu í sokka, prjónuðu pottaleppa og stunduðu ýmis önnur þjóð þrifastörf. Verðfallið á mjöli og lýsi kom þá heldur ekki að sök og þjóðarbúið sparaði sér olíu á bátana- Smyglarar ferðuðust um Mosfellssveitina og seldu nælonsokka og vakti það athygli, því hérlendir far- andsalar hafa hingað til haldið sig við íslendinga- sögurnar. Ferskfiskmatið þótti ágætt nýmæli í fásinni skammdeg isins, enda er það hin bezta landkynning. Sama var að segja um maðkaða hveitið, sem flutt var til Vopnafjarð ar — og þvottakona í Þjóð- leikhúskjallaranum þótti sýna vaskleika, er hún hand tók innbrotsþjóf þar að næt urlagi. Ekkert undarlegt, því þjófurinn óð yfir nýþvegið gólfið. Rætt var á Alþingi um læknaskort í sveitum og komu fram mörg ráð til úr- bóta, m.a. að byggja fina Iæknabústaði. Bændur voru líka í öngum sínum yfir kaupakonusteortinum. Kom einn fram með þá rnjöllu hugmynd, að hið opinbera stofnaði sérstakan sjóð til þess að standa undir kaup- greiðslum til kaupakvenna — og þeim yrði greitt vel. Liggur því beint við að stofna annan sjóð til þess að greiða fæðiskostnað þeirra svo og húsnæði á stórbýlunu Matareitrun olli sjúkleika meðal fslendinga, sem sóttu fund Norðurlandaráðs ytra, Sölumiðstöðin fékk erlent lán til að reisa verksmiðju í HoIIandi, eldheitur íslands- vinur réðist harkalega á Þor geir í Gufunesi fyrir lélegan beina, en fé var þá allt á gjöf við Djúp. Um mánaðamót febrúar- marz var samið um landhelg ina og kom blöðum stjórnar- innar og stjórnarandstöðunn ar ekki saman um það hvört Bretar væru ánægðir eða ó- ánægðir með satnninginn, Sjálfir sögðust Bretar sáróá- nægðir- Sagði stjórnarand- staðan þá, að ríkisstjórn fs- lands hefði sagt rikisstjóin Bretlands að segja brezkum togarasjómönnum og öðrum Bretum að segja að þeir væru óánægðir til þess að bátasjómenn á Austfjörðum yrðu ánægðir með samning- inn. — Hneyksluðust þá margir fslendingar á ríkis- stjórninni ökkar fyrir aS segja ekki brezku ríkisstjórn inni að segja brezku togar- körlunum að segja að 20 mílna landhelgi við Austf irði væri ,,all right", því þá hefðu bátasjómienn fyrir austan glaðst enn meira. Blöðin sögðu líka, að Farah Diba gréti oft í íin- rúmi, en það mun ekki hafa verið út af landihelgissamn- ingnum. Skömmu síðar kom brezfc ur togari til Seyðisf jarðar og vann einn hásetanna sér þaS til frægSar að brjótast inn í útsölu áfengisverzlunarinnar og stela 40 flöskum af whisky. Þótti þetta illa gert gagnvart Seyðfirðingum. —» Þjófurinn var handtekinn áður en hann hafði drukkið úr öllum flöskunum, sendur suður og þar sat hann lengi í fangelsi. — Maðurinn iðrað ist synda sinna. Franskur ferðamálasér- fræðinigur gerði, að tilhlutaa íslenzkra aSila, tillögu um að byggð yrðu upp sex ferða mannasvæði í landinu þar sem reynt yrði að búa sena bezt í haginn fyrir erlenda ferðamenn. Einn af helztu talsmönnum Strandamanna hér syðra mun þá hafa kraf izt, að Strandir yrðu gerðar að sérstöku ferðamanna- landi þar sem ferðamönnum væri bannað að koma. — Strandir væru ósnortnar og fólkið þar gott, lukkulega hefði tekizt að sneiða hjá allri vélamenningu Og sam- göngum við umheiminn nema hvað Flóabáturinn Framhald á bls. 6.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.